บทที่ 177.2

บทที่ 177.2

ผู้แปล loop

วังฟูพิมพ์รายงานฉบับแรกออกมาอย่างรวดเร็วซึ่งระบุรายละเอียดว่าดงซูบิน แก้ปัญหาให้เขาได้อย่างไร

ดงซูบินขึ้นไปที่สำนักงานของหัวหน้าเหลียง ทันทีพร้อมรายงาน ในสำนักงานหัวหน้าเหลียงอ่านรายงานหูยี่กิว ที่ส่งมาเขาก็อยู่ที่นั่นและพูดคุยเรื่องนี้กับหัวหน้าเหลียงอย่างมีความสุข เมื่อเขาเห็นดงซูบินเข้ามาในสำนักงานเขาก็ขมวดคิ้วและมองเขา

ดงซูบินกล่าว “หัวหน้าเหลียงผมมาที่นี่เพื่อรายงานให้หัวหน้าทราบ”

เหลียงเฉิงเพ็งเพิ่งเริ่มอ่านรายงานในมือของเขา “หัวหน้าหูส่งรายงานให้ฉันแล้ว”

ดงซูบินตอบกลับ “หัวหน้าเหลียงคุณได้สั่งให้ทีมสืบสวนเขียนรายงานและส่งให้คุณ แต่ผมไม่เข้าใจว่าทำไมในฐานะหัวหน้าทีมของทีมสืบสวนผมไม่มีอำนาจในการตรวจสอบเนื้อหาของรายงาน ผมไม่ใช่ผู้รับผิดชอบคดีนี้อย่างงั้นหรอ? ผมไม่รู้ว่าหัวหน้าหู ได้รับรายงานนี้ที่ไหนและผมไม่ได้เห็นมัน ทีมสอบสวนมีรายงานนี้เพียงเล่มเดียวเท่านั้น” ดงซูบินวางรายงานของเขาไว้ที่โต๊ะทำงานของเหลียงเฉินเพ็ง “หัวหน้าหูไม่ได้เกี่ยวข้องกับทีมสืบสวนและเขาไม่รู้อะไรเกี่ยวกับการสืบสวนใดๆเลย”

หูยี่กิวโมโหมากเมื่อเขาได้ยินสิ่งที่ดงซูบินพูด “ฉันเป็นหัวหน้าฝ่ายความปลอดภัยทางไซเบอร์! ฉันไม่รู้เกี่ยวกับคดีนี้อย่างงั้นหรอ”

ดงซูบินไม่ได้ระงับและโต้กลับ:“ฉันเป็นหัวหน้าทีมสืบสวนและฉันก็ดูแลเรื่องนี้! หัวหน้าหูคุณเป็นคนที่แต่งตั้งให้ฉันเป็นหัวหน้าทีมและฉันก็แก้ปัญหาได้ ทำไมฉันไม่ได้รับอนุญาตให้ดูรายงาน ฉันไม่เห็นแม้แต่รายงานและได้มีการส่งรายงานแล้ว”

หูยี่กิว ตอบกลับพร้อมกับใบหน้าที่เคร่งขึม “ฉันขอให้นายมาสอนฉันอย่างงั้นหรอก? อา?”

เหลียงเฉิงเพ็งกระแทกโต๊ะ “หยุดเถียงกันได้แล้ว!” เขาหยิบรายงานของหูยี่กิว และเริ่มอ่านมัน รายงานทั้งหมดกำลังพูดถึงเครดิตของหูยิ่กิวและ ไม่ได้พูดถึงดงซูบินเลย ไม่น่าแปลกใจที่ดงซูบินจะโกรธมาก เหลียงเฉิงเพ็งก็ไม่ชอบการกระทำของหูยี่กิวเลย เขาไม่รับผิดชอบใดๆและเป็นคนแรกที่ผลักความรับผิดชอบให้ผู้อื่น ตอนนี้คดีได้รับการแก้ไขแล้วและเขาต้องการเรียกร้องเครดิตอีกอย่างงั้นหรอ นายเคยคิดถึงความรู้สึกของหัวหน้าซูบินไหม?

เหลียงเฉิงเพ็งมองดูหูยี่กิวและโยนรายงานของเขาลงบนโต๊ะ “หัวหน้าหูกลับไปทำงาน หัวหน้าซูบินเป็นคนจัดการเรื่องนี้และฉันจะพูดกับเขาเกี่ยวกับรายงาน”

หูยี่กิว ตกตะลึง “หัวหน้าเหลียง……”

เหลียงเฉิงเพ็งโบกมือให้เขาอย่างหงุดหงิดและหยิบรายงานของดงซูบิน เขาอ่านมาแล้วพยักหน้า “ฉันจะส่งรายงานนี้ต่อผู้นำมณฑลในตอนบ่าย”

ดงซูบินดีใจมาก

หูยี่กิวรู้เลยว่าเขารู้จักหัวหน้าของเขาน้อยเกินไป เมื่อเขาเสนอแนะให้จัดตั้งทีมสอบสวนและให้ดงซูบินเป็นหัวหน้าเหลียงเฉิงเพ็งก็เห็นด้วย ภายใต้สถานการณ์ปกติผู้นำคนอื่นจะไม่ยอมรับสิ่งนี้และ หูยี่กิวก็แค่พยายามเสี่ยงโชคของเขา แต่หัวหน้าเหลียงเห็นด้วยและสิ่งนี้ทำให้หูยี่กิวคิดว่าหัวหน้าต้องการให้ดงซูบินเป็นแพะรับบาป นี่คือเหตุผลที่เขากล้าที่จะฉวยเครดิตของดงซูบินอย่างเปิดเผยหูยี่กิวคงไม่มีทางรู้ว่าเหลียงเฉิงเพ็งตกลงที่จะปล่อยให้หัวหน้าดงซูบินทำคดีนี้เพราะสิ่งที่เซงอังเกาได้แนะนำเขาไว้

หูยี่กิวโกรธเมื่อเขาเดินออกจากห้องทำงานของหัวหน้าเหลียง

ดงซูบินมองที่หลังของหูยี่กิวขณะที่เขาออกจากห้อง เขาเกือบจะถูกหูยี่กิวกลั่นแก้ลง และเหตุการณ์นี้จะไม่ส่งผลกระทบต่อเขาแม้จะถูกหัวหน้าเหลียงตำหนิ อันที่จริงดงซูบินหยุดการแฮ็กเกอร์ได้ช่วยเขาจากการถูกตำหนิเนื่องจากความล้มเหลวในการแก้ปัญหา แต่เขาหันหลังกลับและพยายามที่จะคว้าเครดิตจากดงซูบิน

“หัวหน้าซูบิน” เหลียงเฉิงเพ็งยิ้ม “ฉันอนุมัติให้คุณนำทีมสืบสวนเพราะฉันเชื่อว่าคุณสามารถแก้ไขคดีนี้ได้ ฉันได้ยินเกี่ยวกับความสำเร็จของคุณในจากสำนักความมั่นคงสาธารณะ ฮ่า ๆ ๆ ๆ .” เหลียงเฉิงเพ็ง ไม่ต้องการให้ดงซูบินรู้สึกขุ่นเคืองในตัวเขาเลยน้ำเรื่องนี้เป็นข้ออ้าง

ดงซูบิน ตอบว่า:“ขอบคุณสำหรับความไว้วางใจในตัวผม”

“คุณทำได้ดีในครั้งนี้ คุณยังเด็กแต่กับได้เลื่อนตำแหน่งเร็วมาก” เหลียงเฉิงเพ็งยิ้มและมองเขา “โอ้คุณยังไม่ได้รับมอบหมายหน้าที่เลยใช่ไหม”

ดงซูบินคิดกับตัวเอง นายเองก็รู้ดีอยู่แล้วไม่ใช่หรอ "ครับ ผมยังไม่ได้รับหน้าที่ใดๆเลย."

เหลียงเฉิงเพ็งพยักหน้า “เอาล่ะ ฉันรู้ว่าจะทำอย่างไร. กลับไปก่อนและรอฟังข่าว” หัวหน้าซูบินไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับอาชญากรรมในโลกไซเบอร์เลยและสามารถแก้ไขปัญหาได้ เขาช่วยเหลียงเฉิงเพ็งคลายความกดดันไปได้มากและเขาก็ต้องให้รางวัลดงซูบิน

ในตอนบ่ายเหลียงเฉิงเพ็งเรียกประชุมคณะกรรมการพรรค

ดงซูบินรู้ว่าหน้าที่ของเขาจะได้รับมอบหมายในที่สุด เขาสงสัยว่าเขาจะเข้าได้ดูแลสถานีตำรวจหรือแผนกใด

ในห้องประชุมหูยี่กิวเห็นดงซูบินเขามองไปทางอื่นอย่างรวดเร็ว เขาเป็นคนที่ภูมิใจในตัวเองและจะไม่ยอมแพ้เด็กอย่างดงซูบิน เขาจะไม่กลืนความอัปยศนี้และมองหาโอกาสที่จะสอนบทเรียนให้กับดงซูบินถ้าไม่เขาจะไม่สามารถสร้างอำนาจในสำนักแห่งนี้ได้

ดงซูบินเองก็ไม่กลัวหูยี่กิว เขาลุกขึ้นยืนและโต้เถียงกับผู้นำหลายครั้ง นอกจากนี้เขาไม่ได้ทำอะไรผิดในเหตุการณ์นี้ หูยี่กิวตั้งหากที่เป็นผู้พยายามใช้ประโยชน์จากเขาและฉวยเครดิตนี้ไป แต่ดงซูบินเองก็ไม่ยอมให้มันเกิดขึ้นเช่นกัน!

ผู้แทนทางการเมือหลิวเหว่ย, รองหัวหน้าผู้บริหารหูยี่กิ่ว, รองหัวหน้ากงจงเวิน, รองหัวหน้าโจวจินซอง, รองหัวหน้าซันจางหงษ์, รองหัวหน้าจินยัง, รองหัวหน้าจินยงเป็นรองผู้อำนวยการกองการเมือง เลขานุการเฉินดง หัวหน้าสถานีตำรวจเมืองฉางจากเต่า และรองหัวหน้าดงซูบินเข้าร่วมการประชุมในครั้งนี้ ผู้อำนวยการสำนักงานฮู่ซินเลียน จะบันทึกรายงานการประชุม

การประชุมเริ่มต้นขึ้น

เหลียงเฉิงเพ็งถ่ายทอดข้อความของมณฑลเกี่ยวกับการแก้ปัญหาการแฮ็คและยกย่องดงซูบิน

ดงซูบินยิ้มและยอมรับมันอย่างถ่อมตัว สิ่งนี้จะถูกบันทึกไว้ในไฟล์ส่วนตัวของเขาและจะเป็นประโยชน์สำหรับการโปรโมตของเขา

หลังจากพูดอย่างนี้เหลียงเฉิงเพ็งก็พูดต่อ “ฉันได้พูดคุยกับผู้ตัดสินทางการเมืองหลิง ในการจัดการงานของหัวหน้าซูบิน……”

การจัดการทรัพยากรมนุษย์และการทำงานเป็นหัวข้อที่ละเอียดอ่อน ทุกคนรู้สึกประหม่าเพราะสถานีและแผนกทั้งหมดได้รับมอบหมาย ถ้าหัวหน้าซูบินต้องรับผิดชอบสถานีตำรวจหรือแผนกใด ๆ นั่นหมายความว่าใครบางคนในการประชุมครั้งนี้จะต้องสละสิทธิ์อำนาจของพวกเขา ในหมู่รองหัวหน้าทั้งหมดฉินหยงยังคงอยู่ในระดับอาวุโสและเขารู้สึกว่าส่วนหนึ่งของผลงานของเขาจะถูกมอบให้กับดงซูบิน

แต่สิ่งที่หัวหน้าเหลียงพูดนั้นทำให้ทุกคนประหลาดใจ “ ผู้แทนทางการเมืองหลิวและฉันขอแนะนำให้หัวหน้าซูบินรับหน้าที่บริหารสถานีตำรวจหมู่บ้านฮุ่ยเทียน คุณคิดอย่างไร?

สถานีตำรวจหมู่บ้านฮุ่ยเทียน นั่นคือสถานีรองหัวหน้าผู้บริหารหูยี่กิว! ทุกคนรู้สึกตกใจเมื่อหมู่บ้านฮุ่ยเทียนเป็นหมู่บ้านที่ร่ำรวยที่สุดในมณฑล มันมีเหมืองทองคำและต้องจ่ายส่วยให้กับสถานีฮุ่ยเทียน! นั่นเป็นสถานีที่ดีที่สุดในเมืองนี้และสถานที่แบบนี้มักอยู่ภายใต้เขตอำนาจของผู้นำที่สำคัญในสำนักงาน มันไม่เคยตกเป็นเขตอำนาจของรองหัวหน้าระดับล่างที่จะดูแลมัน!

ทันใดนั้นทุกคนก็มองหูยี่กิว!

นี่เป็นการเปลี่ยนทัศนคติต่อหัวหน้าซูบินไปเหมือนพลิกฝ่ามือ!

ฮุ่ยเทียนเป็นสถานีที่สำคัญที่สุดภายใต้หูยี่กิวและทุกคนไม่ได้คาดหวังว่าหัวหน้าเหลียง จะมอบหมายให้ดงซูบินดูแล ใบหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นสีเขียวและโกรธ “ฉันได้ยินมาว่าบ้านเกิดของหัวหน้าซูบินคือหมู่บ้านฮุ่ยเทียน เพื่อป้องกันความขัดแย้งทางผลประโยชน์ฉันไม่เห็นด้วยกับหัวหน้าซูบินในการดูแลสถานีฮุ่ยเทียน”

ฉินยงหัวเราะในใจและพูดว่า:“ฉันคิดว่าการเข้าใจความขัดแย้งของผลประโยชน์ของหัวหน้าหูนั้นผิด หัวหน้าหูก็มาจากเขตหยานไท่นี่หมายความว่าคุณไม่เหมาะที่จะเป็นรองผู้บริหารหรือไม่” เขามองไปที่สมาชิกของคณะกรรมการ สมาชิกหลายคนเกิดและเติบโตในเขตหยานไท่ สิ่งที่หู่ยี่กิวพูดจะรวมถึงคนส่วนใหญ่ด้วย!

หู่ยี่กิวตื่นตระหนกและรู้ว่าเขาพูดในสิ่งที่ผิดออกไป! มันเป็นเพียงบ้านเกิดของดงซูบิน และดงซูบินไม่มีญาติที่ทำงานในรัฐบาลหมู่บ้านหรือสถานีตำรวจ ไม่ถือว่าเป็นความขัดแย้งทางผลประโยชน์!

เหลียงเฉิงเพ็งจ้องมองหูยี่กิวแล้วโบกมือของเขา “อย่าไปสนเรื่องนั้นเลย!”

การรับราชการเป็นสถานที่ที่น่ากลัว คุณจะต้องได้รับบทเรียนราคาแพงถ้าคุณเข้าใจผิดว่าผู้นำของคุณต้องการอะไร

ดงซูบินเกือบจะกระโดดด้วยความดีใจ หมู่บ้านฮุ่ยเทียนเป็นสถานที่ที่เขาต้องการมากที่สุดและเขาคว้ามันมาจากหู่ยี่กิว! เขาดีใจมากเมื่อเห็นหูยี่กิวเดินออกไปพร้อมกับใบหน้าเคร่งเครียด ในที่สุดก็ดงซูบินก็รู้สึกดีขึ้น!

รองหัวหน้าโจวอาจเป็นคนที่ใกล้ชิดกับหูยี่กิว เขาไม่ได้ดูที่ดงซูบิน และเดินออกจากห้องไปกับหูยี่กิว

ออกจากห้องประชุมรองหัวหน้าจินหยงเป็นคนแรกที่เดินไปที่ดงซูฐิน เขาหัวเราะและพูดว่า:“หัวหน้าซูบินขอแสดงความยินดี ตอนเย็นคุณว่างไหม อยากจะชวนไปทานข่าวด้วยดัน” เขาพูดจาไม่ดีกับหูยี่กิว และรู้สึกดีใจมากกับสิ่งที่เกิดขึ้น

รองหัวหน้ากงจงเวนรองหัวหน้าซุนฉางหงและคนอื่น ๆ ก็เดินไปแสดงความยินดีกับดงซิน พวกเขาทั้งหมดไม่ได้ดูถูกหัวหน้ารองคนที่อายุ 23 ปีนี้อีกต่อไป! เขาอาจจะยังเด็ก แต่มีความกล้ามากเมื่อพูดถึงเรื่องการเมืองในสำนักงาน ดูสิเจ้าหน้าที่คนอื่น ๆ จะแสดงอำนาจของตนต่อผู้ใต้บังคับบัญชาเมื่อพวกเขาเพิ่งโอนย้ายเข้ามาใหม่ แต่หัวหน้าซูบินแสดงพลังของเขาต่อผู้บังคับบัญชาของเขา!

ก่อนที่จะสิ้นสุดวันสำนักงานทั้งหมดรู้ว่าดงซูบินจะเข้ายึดสถานีหมู่บ้านฮุ่ยเทียน

เจ้าหน้าที่ตำรวจทุกคนตกใจ จริงหรอ! ดงซูบินนี้นะทำไมเขาถึงมีอิทธิพลขนาดนั้นจนได้รับดูแลหมู่บ้านของเรา!