เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 114 สิ้นสุดความพยายาม!

บทที่ 114 สิ้นสุดความพยายาม!

บทที่ 114 สิ้นสุดความพยายาม!


บทที่ 114 สิ้นสุดความพยายาม!

ผู้แปล loop

ณ 15.00 น.

ดงซูบินออกจากสำนักงานไปประมาณ 30 นาที

เสี่ยวหยาน และ ซองโฉจือทั้งคู่ยังอยู่ในสำนักงาน คุยกันถึงวิธีที่พวกเขาจะใช้จัดการกับโจวเกา

“เฉิงไห่เหม่ยได้รับการเลื่อนตำแหน่งให้เป็นผู้ว่าการทางการเมืองแทน เธออาจสนิทกับโจวเกาในสมัยก่อน แต่ตอนนี้เธอกลายเป็นเบอร์สองของสำนักงานสาขาแล้ว เธออาจจะไม่สนิทสนมกับโจวเกาแล้วก็ได้ ฉันสามารถไปคุยกับเธอและหวังว่าเธอจะเลือกมาอยู่ข้างเรา” เสี่ยวหยานกล่าว “พี่ซองแล้วหัวหน้าหยางจินหงษ์ล่ะ”

“ฉันจะไปพูดกับเขาเอง” ซองโฉจือกล่าว “เฮ้อ ...... สิ่งที่ดงซูบินพูดไว้ก่อนหน้านี้ยังคงเป็นวิธีที่ดีที่สุดในการจัดการกับโจวเกาสินะ”เสี่ยวหยานพูดขัดจังหวะเขาขึ้นมา “นั่นอาจใช้ไม่ได้เพราะโจวเกานั้นฉลาดแกมโกงมาก เขาจะไม่ปล่อยให้ใครได้หลักฐานไปอย่างแน่นอน เขาจะซ่อนหลักฐานไว้ในที่ปลอดภัยที่สุด ที่จะไม่ปล่อยให้ใครที่ร้องเรียนเข้าไปที่เพื่อค้นบ้านของเขาเป็นอันขาด เขาจะจัดการกับหลักฐานอย่างแยบยล นั้นแหละเป็นผลที่ว่าทำไม่คำพูดของดงซูบินอาจจะเป็นไปไม่ได้”

ซองโฉจือยิ้ม “แล้วทำไมเธอถึงสัญญากับซูบินว่าจะให้ตำแหน่งรองหัวหน้าในตอนนั้น”เสี่ยวหยานก็ยิ้มขึ้นมาเช่นกัน “พี่ซองน่าจะรู้ว่าซูบินนั้นมีความสามารถที่อัศจรรย์ขนาดไหน” เคาะเคาะเคาะ……มีคนเคาะประตู

เสี่ยวหยานจึงพูดว่า:“เข้ามา” เธอขมวดคิ้วเมื่อเธอเห็นดงซูบิน“ ทำไมนายถึงมาที่นี้อีก ฉันไม่ได้บอกให้นายกลับไปที่ศูนย์อบรมเหรอ? ซองโฉจือรู้สึกประหลาดใจที่เห็นดงซูบินกลับมา

แต่สิ่งที่ดงซูบินพูดขึ้นมานั้นเกือบทำให้ซองโฉจือแทบช๊อก

ดงซูบิน มองไปรอบ ๆ อย่างเงียบ ๆ และกระซิบ “หัวหน้าเสี่ยว, เลขานุการซองผมพบหลักฐานแล้ว” หืม? ดวงตาของซองโฉจือเกือบจะทะลุออกมา “นายพบอะไร!”

ดงซูบินตอบอย่างมั่นคง:“ผมพบหลักฐานที่ใช้จัดการหัวหน้าโจวแล้ว”

เสี่ยวหยานมองไปที่ดงซูบินเธอนั้นอยากจะหัวเราะจนเต็มแก่ แต่เมื่อเธอเห็นแวดตาของดงซูบิน เธอรู้ได้เลยว่าดงซูบินนั้นไม่ได้โกหก ‘เขาหาหลักฐานนั้นเจอแล้วหรอ’

อา? ซองโฉจือไม่เชื่อในสิ่งที่เขาได้ยินดงซูบินออกจากสำนักงานไปเพียงแค่ช่วงเวลาสั้น ๆเท่านั้น

เสี่ยวหยานขมวดคิ้วและคิดอยู่พักหนึ่ง จากนั้นเธอก็หันไปมองซองโฉจือก่อนที่เธอจะเดินไปล็อคประตูห้องทำงานของเธอ

“เข้ามาและบอกเรื่องนั้นกับฉัน” เสี่ยวหยานปล่อยให้ดงซูบินเข้ามาในสำนักงานซองโฉจือ และเสี่ยวหยาน กำลังมองไปที่ ดงซูบิน “หลักฐานอยู่ที่ไหน”

ดงซูบินดึงกระดาษออกมาจากกระเป๋าของเขาอย่างระมัดระวัง เขาคิดถึงเรื่องราวระหว่างทางของเขากว่าจะได้มันมา “มีบางคนให้ข้อมูลนี้แก่ผม อย่างไรก็ตามผมไม่สามารถเปิดเผยตัวตนของบุคคลนั้นได้ แต่ข้อมูลนั้นถูกต้อง มีสมุดบัญชีธนาคารของ ICBC อยู่ในบ้านของหัวหน้าโจว และมีเงินอยู่ในบัญชีนั้น 1.75 ล้านหยวน”ดงซูบินไม่สามารถอธิบายว่าเขาได้รับหลักฐานมาได้อย่างไร ดังนั้นเขาจึงสร้างเรื่องราวขึ้นมาเองว่ามีผู้แจ้งเขามา

เมื่อซองโฉจือได้ยินจำนวนเงินในบัญชีเขาก็ตกใจ

เสี่ยวหยานหายใจลึก ๆ “มากกว่า 1 ล้าน? นายแน่ใจนะ?”

ดงซูบินตอบกลับ “ผมมั่นใจมาก แต่บัญชีไม่ได้อยู่ภายใต้ชื่อโจวฉางจือ มันเป็นของใครบางคนในนามของหลี่หยาน ผมไม่รู้ว่าคนนี้เป็นญาติหรือเพื่อนของเขา หัวหน้าโจวต้องกลัวว่าบัญชีของเขาจะถูกตรวจสอบและนั่นเป็นสาเหตุที่เขาใช้ชื่อบัญชีธนาคารเป็นของคนอื่น เงินภายในนั้นน่าจะเป็นสินบนที่เขาได้รับ นี้เป็นรายการชื่อและหมายเลข หลายชื่อมาจากสาขาของเรา ดูสิสิ่งที่เขียนไว้ข้างหลังฉางจี้ ต้องมีเงินอยู่เฉลี่ย 60,000 หยวนตามด้วยวันที่…วันที่นั้นหมายถึงสองสามวันก่อนการประชุมคณะกรรมการพรรคซึ่งมีการหารือกับผู้สมัครรองหัวหน้า นอกจากนี้รองหัวหน้าเกา จากฝ่ายการเมือง เขาน่าจะให้เงินกับหัวหน้าโจวเมื่อวันที่ 2 มิถุนายนปีที่แล้ว” ซองโฉจือตบเบา ๆ “ รองหัวหน้า เกา? เขาได้เลื่อนขั้นกลางปีที่แล้วเสี่ยวหยาน

“ฉันจำได้ว่าเขาได้รับการเสนอชื่อมาจากหัวหน้าโจว” เสี่ยวหยานเอากระดาษแผ่นนั้นจากดงซูบินมา “หลิวเฟินเจี๋ย, เสี่ยวเฉาหยาน? คนทั้งสองคนนี้อยู่ที่ไหนกัน ซูบินรายการนี้ถูกต้องหรือไม่” ดงซูบินตอบ:“ไม่มีผิดพลาดใด แต่คนที่ให้รายชื่อกับผมนี้จำชื่อทั้งหมดไม่ได้ มีสมุดบันทึกสีดำขนาดเล็กที่บันทึกการทำธุรกรรมทั้งหมดเหล่านี้ในบ้านของหัวหน้าโจว สมุดบันทึกและสมุดบัญชีจะถูกเก็บไว้ใต้ที่นอนของหัวหน้าโจวในห้องนอนใหญ่ ชื่อในรายการมาจากสองหน้าสุดท้ายของสมุดบันทึก มีอย่างน้อย 5 ถึง 6 หน้าที่เพิ่มเข้ามา ผมคิดว่าน่าจะมีชื่ออย่างน้อย 20 ชื่อในสมุดบันทึก”ดงซูบินเห็นใบหน้าที่ขมวดคิ้วของเสี่ยวหยาน และเขาก็พูดต่อ “หัวหน้าเสี่ยว รายการนี้รวมถึงวันที่ของการทำธุรกรรม หากคณะกรรมการเพื่อการตรวจสอบวินัยต้องการตรวจสอบจริงๆ แน่นอนพวกเขาจะสามารถพบบางอย่างที่มาจากหัวหน้าโจวได้แน่นอนพวกเขาจะหาทางให้คนเหล่านี้เป็นพยานต่อหัวหน้าโจว นอกจากนี้หลักฐานที่เหลืออยู่ในบ้านของหัวหน้าโจว ผมสาบานว่าหลักฐานยังคงอยู่ที่นั่นตราบใดที่ข่าวไม่รั่วไหล คุณทั้งสองสามารถส่งคนเพื่อค้นหาบ้านของเขาได้” เสี่ยวหยานจ้องไปที่แผ่นกระดาษ

ซองโฉจือรู้สึกถึงความจริงจังในเรื่องนี้ เพราะนี้เป็นเงินจำนวนเกือบ 2 ล้านดงซูบินจึงกล่าวเสริมอย่างรวดเร็วว่า:“หัวหน้าเสี่ยว, หลักฐานเหล่านี้เพียงพอหรือไม่ครับ” เพราะในก่อนหน้านั้นดงซูบินพยายามหนีการจับกุมจากยามเฝ้าอาคาร แต่อย่างไรก็ตามเขาจะถูกจับกุมในข้อหาการละเมิดการเข้าพื้นที่อยู่ดี

เสี่ยวหยานมีความคิดลึกซึ้ง หลังจากนั้นไม่นานดวงตาของเธอก็กลับมาโฟกัสและเก็บกระดาษ “หลักฐานนี้เพียงพอแล้ว ซูบินนายทำได้ดีมาก ทิ้งรายการนี้ไว้กับฉัน อย่าให้ใครรู้เรื่องนี้”

ดงซูบินเบิกตากว้าง "ได้."

เสี่ยวหยานพยักหน้า “นายกลับไปรอข่าวจากเราเถอะ ฉันจะส่งเรื่องนี้ให้ผู้บริหารระดับสูงอีกสองสาววัน”

หลังจาก ดงซูบินออกไปซองโฉจือลูบหน้าผากของเขา “เสี่ยวหยานเธอจะส่งหลักฐานชิ้นนี้ให้กับผู้บริหารระดับสูงกว่าจริงหรือ ถ้าหลักฐานนี้มันไม่ถูกต้องล่ะ พวกเรามีปัญหาแน่ๆเลย”

เสี่ยวหยาน ส่ายหัวแล้วตอบว่า:“หลักฐานนี้ควรถูกต้อง ฉันเชื่อในซูบิน นี่ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น นอกจากนี้ประเด็นนี้เกี่ยวข้องกับซูบินมากที่สุด เขาจะไม่สร้างหลักฐานปลอมขึ้นมาแน่นอน”เสี่ยวหยาน ดึงกระดาษออกมาอีกครั้งแล้วคลี่ออก เธอจ้องมองไปที่รายชื่อต่างๆและถอนหายใจ "เขาเป็นคนดี……"

ซองโฉจือจึงพูดต่อไปว่า "เอกสารนี้ถูกแล้ว. มีเพียง 6 คนที่ระบุไว้ที่นี่และจำนวนรวมเกือบ 100,000 หยวน เขากำลังขายตำแหน่งนี้เอง เขากล้าเกินไป”

“ฉันไม่ได้พูดถึงหัวหน้าโจว ฉันกำลังพูดถึงหัวหน้าซูบิน”เสี่ยวหยานยิ้ม “จำได้ไหมว่าเราพยายามหาหลักฐานว่าหัวหน้าโจว รับสินบนมากแค่ไหน? เราใช้เวลานานแค่ไหนที่ในการตรวจสอบ?”

“เราพยายามอย่างดีที่สุดแล้ว แต่ในท้ายที่สุดเราไม่สามารถหาเบาะแสได้และเราก็ปล่อยให้หัวหน้าโจวรู้เรื่องการสอบสวน แต่ดูดงซูบินสิ” เสี่ยวหยานถอนหายใจอีกครั้ง “เขาเพิ่งออกจากสำนักงานไปพักหนึ่งแล้วกลับมาพร้อมกับหลักฐาน ซองโฉจือทำไมซูบินเขาถึงได้มีความสามารถขนาดนี้กัน? ซองโฉจือตอบว่า:” ถ้าฉันรู้ฉันก็ก็จะไม่หงุดหงิดเช่นนี้หรอก เขายังรู้ว่าสมุดบันทึกและสมุดบัญชีถูกเก็บไว้ใต้ฟูกนอนของหัวหน้าโจว ใครเป็นคนให้หลักฐานกับเขากัน? ภรรยาของหัวหน้าโจวหรือญาติของเขาหรอ? เป็นไปได้ไหม?” เสี่ยวหยานยังไม่เข้าใจว่าดงซูบินได้รับหลักฐานนี้อย่างไร มันแปลกเกินไปแล้ว ทั้งคู่ไม่เคยเดาเหตุผลเพราะไม่มีใครคาดคิดว่าจะมีใครบางคนที่สามารถควบคุมเวลาได้อย่างดงซูบินซึ่งเรื่องนี้ก็ยังเป็นความลับอยู่

จบบทที่ บทที่ 114 สิ้นสุดความพยายาม!

คัดลอกลิงก์แล้ว