เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 94 ค้นพบแล้วเงื่อนไขใหม่ของพลังพิเศษ!

บทที่ 94 ค้นพบแล้วเงื่อนไขใหม่ของพลังพิเศษ!

บทที่ 94 ค้นพบแล้วเงื่อนไขใหม่ของพลังพิเศษ!


บทที่ 94 ค้นพบแล้วเงื่อนไขใหม่ของพลังพิเศษ!

ผู้แปล loop

จากความสุขสู่ความเศร้า นี่คือความรู้สึกของดงซูบินในตอนนี้

หลังจากเขาได้จับมือกับผู้หญิงที่เขาแอบชื่นชมมานานหลายปี ดงซูบินก็ไม่คิดถึงเรื่องที่เขาหวังไว้ได้อีกต่อไป เขาใช้เวลาทั้งวันพยายามสร้างความประทับใจให้กับฉูหยวนผ่านการทำอาหารดูหนังและอื่นๆ นอกจากไปเข้าห้องน้ำและนอนหลับทั้งคู่ใช้เวลาอยู่ด้วยกันตลอดเวลา ดงซูบินไม่สามารถลืมความรู้สึกในการจับมือเธอได้เลย เขายังคงคิดถึงความรู้สึกนั้น และในเช้าวันจันทร์เขาก็ตระหนักว่าเขาลืมที่จะทำสิ่งสำคัญไป วันนั้นเป็นวันที่ไม่สบายใจที่สุดในชีวิตของเขา!

เรื่องสำคัญของดงซูบินที่ลืมทำนั้นคือ การใช้พลังพิเศษ “ย้อน”สำหรับวันอาทิตย์นี้!

ในตอนนี้ดงซูบินยังไม่เข้าใจพลังของเขาอย่างเต็มที่ เนื่องจากเขาได้รับพลังนี้จากอุบัติเหตุและเขารู้เพียงว่าพลังพิเศษของเขานี้สามารถย้อนเวลากลับไปหนึ่งนาทีก่อนและเขามีโอกาสหนึ่งครั้งภายในหนึ่งวัน หลังจากที่เขาได้รับพลังมานี้เขายังคงรักษาหลักการของเขาในการใช้พลังงานทุกวัน แม้ว่าจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นในวันนั้นเขาก็จะใช้พลังพิเศษก่อนที่เขาจะเข้านอนเสมอ สิ่งนี้กลายเป็นนิสัยของเขาและเขาก็ทำอย่างนั้นมาตลอด ดงซูบินยังไม่ได้คิดว่าจะเกิดอะไรขึ้น ถ้าเขาพลาดการใช้พลังไปวันหนึ่ง อีกทั้งเขาไม่เคยเลยสักวันจะไม่ใช่พลัง ซึ่งเขาเริ่มคิดแล้วว่าถ้าไม่มีพลังพิเศษนี้เขาจะสามารถไตร่ขึ้นไปมีอำนาจได้อย่างไร จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเงื่อนไขอำนาจของเขาคือเขาต้องใช้มันทุกวันหรือเปล่า? หากเขาพลาดวันหนึ่งพลังจะหายไปหรือเปล่า?

ดงซูบินเริ่มกระสับกระส่ายและไม่สบายใจรวมถึงมีอาการประหม่าขึ้นมา!

พลังย้อนกลับ! พระเจ้าคงจะไม่ทิ้งฉันไปง่ายๆหรอกนะ! ฉันยังต้องพึ่งพาพลังนี้ในการสร้างอนาคตของฉัน!

“ซูบินทำไมนายดูมึนๆนะ เช้านี้เกิดอะไรขึ้นเหรอเปล่า?”

"ฮะ? ฉันแค่กำลังคิดอะไรบางอย่าง ทุกอย่างเรียบร้อยดี "เมื่อดงซูบินกลับมามีสติ เขาจึงสังเกตเห็นว่าฉูหยวนที่กำลังคุกเข่าอยู่หน้าโซฟาช่วยเขาผูกเชือกรองเท้า ดงซูบินรีบโค้งลงเพื่อหยุดเธอ “หยุด หยุด ฉันสามารถผูกมันเองได้ คอและหลังของเธอไม่ค่อยดีเดียวมันก็เกิดอาการปวดขึ้นมาหรอก”

“ฉันไม่ใช่คนอ่อนแอขนาดนั้น” ฉูหนวนผูกเชือกรองเท้าของดงซูบินเสร็จและลุกขึ้นยืนเพื่อผูกเน็คไทให้เขาต่อ "เรียบร้อย. นายดูดีล่ะ. ได้เวลาไปทำงานแล้ว”

ดงซูบินพยักหน้า “เธอน่าจะออกไปก่อน เดียวรถอาจจะติดเดียวมันทำให้เธอสายนะ”

"ได้ๆ. ถ้าวันนี้ฉันไม่ได้ทำโอทีเดียวฉันกลับมาทำมื้อเย็นไว้ให้นะ”

หลังจากดงซูบินลงไปข้างล่างอาคารซึ่งห่างจากสายตาของฉูหยวนแล้ว ใบหน้าที่ยิ้มแย้มของเขาก็ถูกแทนที่ด้วยสีหน้าเศร้าสลด เขาต้องการลองใช้พลังย้อนกลับเพื่อดูว่าพลังของเขายังอยู่หรือป่าว แต่หลังจากคิดไปครู่หนึ่งเขาก็ตัดสินใจที่จะไม่ใช่มันเพราะเขายังไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในที่ทำงาน เผื่อจะเกิดเหตุการณ์ที่เขาพูดอะไรผิดพลาดไป? ดังนั้นดงซูบินจึงต่อต้านความอยากที่จะลองพลังของเขาจนกว่าเขาจะทำงานเสร็จ หากมีอุบัติเหตุเกิดขึ้นระหว่างทำงานเขายังคงสามารถทดสอบพลังของเขาได้

1 ชั่วโมง……

3 ชั่วโมง……

5 ชั่วโมง…….

ในไม่ช้ามันถึงเวลาที่เลิกงาน ดงซูบินไม่ได้ทำอะไรผิดพลาดในที่ทำงานเลย

ดงซูบินอุ้มกระเป๋าของเขาและเดินออกจากสำนักสาขา เขาตัดสินใจใช้ “ย้อนกลับ” ทันที “อย่า……. อย่าพึงกลับ!”

“หัวหน้าซูบิน หัวหน้าจะกลับแล้วเหรอค่ะ?” เด็กหญิงคนหนึ่งจากฝ่ายกิจการทั่วไปยิ้มและทักทายเขา

ดงซูบินพยักหน้าและตอบกลับ:“ใช่”

"ลาก่อนนะคะ. ฉันขอตัวก่อน” หญิงสาวยิ้มแล้วเดินไปอีกทิศทางหนึ่ง

ดงซูบินจำได้ว่านามสกุลของเธอคนนี้คือเกาหลังจากผู้หญิงคนนี้เดินผ่านเขาเขาสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วพูดว่า“ย้อนกลับ!” เงียบ ๆ

......

ฉากรอบๆเริ่มเปลี่ยนไป!

พนักงานสาวคนนั้นกำลังเดินมาที่ดงซูบิน“หัวหน้าซูบิน หัวหน้าจะกลับแล้วเหรอค่ะ?”

"ใช่."

"ลาก่อนนะคะ. ฉันขอตัวก่อน”

มันเหมือนกับ 60 วินาทีก่อนหน้า เวลามันย้อนกลับไปเมื่อ 1 นาทีก่อน!

ดงซูบินมีเหงื่อออกเนื่องจากความกังวลในใจของเขา เขากลัวว่าพลังพิเศษของเขาจะหายไปแต่ตอนนี้เขารู้สึกโล่งใจแล้ว ความกังวลทั้งหมดได้หายไป เขาส่งเสียงออกมาด้วยความดีใจและเดินไปที่ป้ายรถเมล์ก่อนที่ยิ้ม เขายืนที่ป้ายรถเมล์เพื่อรอรถเมล์แล้วคิดกับตัวเอง เนื่องจากพลังพิเศษของเขาไม่ได้รับผลกระทบจากการที่ฉันขาดการใช้พลังไปวันหนึ่ง เขาจึงไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับการลืมใช้พลังของเขาก่อนเที่ยงคืนแล้ว ‘โอ้แต่มันก็ถือว่าไม่เป็นเรื่องที่สูญเปล่านะ เพราะมันถือว่าเป็นการฝึก’ หากเขาไม่ได้ฝึกฝนและทดลองใช้พลังของเขาเขาจะไม่คุ้นเคยกับมันเลย ตัวอย่างเช่นหากเขาใช้“ย้อนกลับ” ขณะเดินเขาจะเดินๆอยู่แล้วล้มลงถ้าเป็นในอดีต แต่ตอนนี้เขายังคงสามารถเดินได้ตามปกติหลังจากเขากลับไปหนึ่งนาทีก่อน เขาก็ฝึกฝนการเคลื่อนไหวนี้หลายสิบครั้ง

ฟ่อ……. มันเป็นเสียงของรถบัสเบรคขณะที่มันกำลังเข้าสู่ป้ายรถเมล์

หญิงสาวที่ทำหน้าที่รักษาความปลอดภัยกำลังโบกธงสีแดงเล็ก ๆ “รูดบัตรของคุณและขึ้นรถบัสจากประตูหน้า”

ดงซูบินยืนอยู่ข้างหน้า แต่ป้ายรถเมล์คนแน่นเกินไปและเขาถูกฝูงชนผลักเขาออกมา

‘เวรเถอะ! จะรีบอะไรขนาดนั้น? ทำไมต้องทำพฤติกรรมที่ป่าเถือนขนาดนั้นออกมากัน’

เนื่องจากดงซูบินนั้นตัวค่อนข้างเล็ก มันจะเป็นเรื่องตลกหากเพื่อนร่วมงานคนใดเห็นเขากระแทกและถูกผลักขากฝูงชนในการขึ้นรถบัส ดังนั้นเขาจึงก้าวไปข้างหน้าและให้คนอื่นๆขึ้นไปก่อน และเขาเป็นคนสุดท้ายที่ขึ้นเครื่องหลังจากทุกคนขึ้นรสบัสกันหมดแล้วหลังจากนั้นเขาก็ค่อยก้าวขึ้นไปบนรถบัส

ตอนที่ดงซูบินกำลังจะขึ้นรถคนขับก็ปิดประตูรถทันทีอาจเป็นเพราะจุดตรงนั้นเป็นจุดอับสายตาทำให้คนขับมองไม่เห็น

ดงซูบินตกใจและผลักคนที่อยู่ด้านหน้าเขาออกไปและเขาก็ขึ้นรถบัสทันที แต่เขาไม่สามารถขึ้นได้ทันเวลาและมือซ้ายของเขาจับอยู่ที่ประตูรถบัส!

“อ๊ะ!” ดงซูปิงตะโกนด้วยความเจ็บปวด ตามสัญชาตญาณตามธรรมชาติและตะโกนออกมาว่า “ย้อนกลับ!”

นี่เป็นปฏิกิริยาปกติของเขาและเขาทำสิ่งนี้โดยไม่รู้ตัว หลังจากเขาตะโกน “ย้อนกลับ” เขาตบหน้าผากของเขาและคิดว่าเขาใช้มันไปเมื่อ 5 นาทีก่อนด้านหน้าสำนักงาน การตะโกนใช้ตอนนี้คืออะไรกัน? แต่วินาทีต่อมามันก็ทำให้ดงซูบินอยู่ในความตกตะลึง!

......

สภาพแวดล้อมของดงซูบินในตอนนี้ไม่ได้มีผู้คนหนาแน่นอีกต่อไป มือของเขาไม่เจ็บและเขายืนอยู่ที่ป้ายรถเมล์

“รูดบัตรของคุณและขึ้นรถบัสจากประตูหน้า” ผู้หญิงคนนั้นโบกธงสีแดงเล็ก ๆ และคนทั้งหมดก็ได้วิ่งไปข้างหน้า!

‘ฮะ? มันย้อนกลับมาอีกครั้งหรอ? ตอนนี้คือเมื่อ 60 วินาทีที่แล้ว!’

‘อะไรกันเนี่ย!? เป็นไปไม่ได้! สิ่งนี้จะเป็นไปได้อย่างไร! วันนี้ฉันใช้มันพลังพิเศษได้อีกครั้งหรอ! ทำไมฉันถึงใช้มันได้สองครั้ง’ เมื่อมองดูสิ่งที่เกิดขึ้นต่อหน้าเขาดงซูบินก็แถบจะไม่เชื่อสายตาของเขา เขายืนอยู่ตรงนั้นด้วยความงุนงงแม้กระทั่งหลังจากที่รถออกจากป้ายรถเมล์!

‘เกิดอะไรขึ้น?’

‘เรื่องนี้ไม่น่าถูกต้อง? รอก่อน!’

‘สองครั้งหรอ? ฉันใช้พลังพิเศษได้สองครั้งจริงหรอเนี่ย”

ดงซูบินเริ่มคิดหาเหตุผลในทันที!

‘เป็นไปได้หรอ……การที่ไม่ใช้การย้อนกลับในวันอาทิตย์มันไม่ได้หายไปไหนแต่มันถูกนำมาใช้ในวันจันทร์แทน’

‘พระเจ้า! อย่าบอกนะว่าพลังพิเศษนี้มันสามารถสะสมได้?’

‘ถ้านี่เป็นเรื่องจริงก็เป็นไปได้ที่จะย้อนเวลากลับไปได้ถึง 5 หรือ 10 นาทีที่’ ถ้าดงซูบินใช้เวลาสะสมพลังพิเศษของเขา 5 ถึง 10 วันหลัง!

จบบทที่ บทที่ 94 ค้นพบแล้วเงื่อนไขใหม่ของพลังพิเศษ!

คัดลอกลิงก์แล้ว