ตอนที่ 912 ผู้นํานิกายซุนห่าว

ตอนที่ 912 ผู้นํานิกายซุนห่าว

“เจ้ากล้าดียังไงถึงได้บุกเข้ามาที่นี่ แล้วยังมากล่าวหาเราด้วยเรื่องไร้สาระแบบนั้นโดยไม่มีหลักฐาน! เจ้าคิดว่าเจ้าจะทำอะไรกับเราก็ได้อย่างนั้นหรอ!” ซุนห่าวชี้นิ้วไปที่หยวนและตะโกนเสียงดังจนน้ำลายของเขากระเด็นออกมา

หยวนหลบน้ำลายโดยไม่ได้ตั้งใจและพูดว่า

“พิสูจน์เหรอ มันอาจจะยากสักหน่อย”

“เห็นไหม! ข้ารู้แล้ว! ผู้ชายคนนี้คิดที่จะผิดคำพูดกับเรา!” ซุนห่าวอุทานออกมา

ผู้นํานิกายหลี่กล่าวว่า

"พวกเราทั้งเจ็ดคนไม่ได้ไปไหนและไม่ได้ไปอยู่ใกล้เพื่อนของเจ้าหรือเจ้าเลย ดังนั้นเจ้าไปรู้มาจากไหนว่าเราพยายามหาร้ายเพื่อนของเจ้า?”

“ข้าชื่นชมในความแข็งแกร่งของเจ้า แต่เจ้าจะทำกับเราเกินไปแล้ว ถ้าเจ้าไม่มีหลักฐานก็ไม่มีใครในที่นี่จะเชื่อเจ้าหรอก” ไป๋เอนยุวถอนหายใจ

หยวนยิ้มและพูดว่า

“ข้าไม่เคยบอกว่าข้าไม่มีหลักฐาน ข้าแค่บอกว่ามันอาจจะยากสักหน่อย”

“อะไรนะ! เจ้ามีหลักฐานงั้นหรอ!?” พวกเขามองหยวนด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง

“แน่นอน พวกเจ้ารู้จักตระกูลกู้ไหม?” หยวนถาม

“ตระกูลกู้เกี่ยวอะไรกับเรื่องนี้” ซุนห่าวกล่าวทันที

"พวกเขาเป็นหนึ่งในตระกูลมรดกทั้งเจ็ดและพวกเขาไม่เกี่ยวข้องกับเราด้วยซ้ำ" ผู้นำนิกายหลี่กล่าว

“เจ้ารู้ไหมว่าตระกูลกู้ในสวรรค์เบื้องล่างได้พยายามทำร้ายเพื่อนๆของข้า ดังนั้นข้าจึงสั่งสอนบทเรียนให้กับพวกเขาไปเล็กน้อย แต่พวกเขาไม่ชอบสิ่งนั้น ดังนั้นพวกเขาจึงขอให้ตระกูลกู้ในสวรรค์วิญญาณตามล้างแค้นให้กับพวกเขา”

“อะไรนะ! อย่าบอกนะว่าเจ้าคือเหตุผลที่ตระกูลกู้ส่งผู้เชี่ยวชาญมากกว่า 1,000 คนออกมา...” ผู้นำนิกายเซียโหวอุทานออกมาอย่างดัง

“ใช่ และพวกเขาได้ตั้งอาณาเขตไว้รอบบันไดสวรรค์ด้วยความตั้งใจที่จะซุ่มโจมตีข้า อย่างไรก็ตามข้าไม่เคยบอกตระกูลกู้เกี่ยวกับการท้าทายบันไดสวรรค์ของข้า ดังนั้นพวกเขาจะรู้ได้ยังไงว่าข้าจะไปที่นั่น และมันก็เป็นเรื่องบังเอิญที่ข้าบอกพวกเจ้าทุกคนเกี่ยวกับแผนการของข้าที่ข้าจะไปท้าทายบันไดสวรรค์ได้ยังไง ในเมื่อข้าไม่เคยบอกพวกเขา พวกเจ้าไม่คิดเหมือนกันหรอ? คำถามคือตระกูลกู้รู้ได้อย่างไร”

“นะ...นั่นคือหลักฐานของเจ้าอย่างนั้นหรอ! นั่นมันเป็นแค่การคาดเดาของเจ้าก็เท่านั้น!” ซุนห่าวตะโกน

“ผู้นำานิกายซุนพูดถูก นั่นไม่ใช่หลักฐานที่เป็นรูปธรรม ถ้าพวกเขารู้เรื่องนี้จากแหล่งข่าวอื่นล่ะ?” ไป๋เอนยุวกล่าว

"มันเป็นไปไม่ได้" หยวนส่ายหัว

“ทำไมเจ้าถึงมั่นใจเช่นนั้น” ผู้นำนิกาย ถาม

“เพราะผู้นําตระกูลกู้ได้บอกข้าเกี่ยวกับผู้ที่บอกข้อมูลนั้นให้กับเขาเป็นการส่วนตัวแล้ว” หยวนกล่าวด้วยรอยยิ้มที่เย็นชาในขณะที่เขาจ้องมองไปที่ซุนห่าว

เมื่อเห็นการจ้องมองที่เย็นชาของหยวน ซุนห่าวก็เริ่มมีเหงื่อจำนวนออกมากไหลออกมาทันที

'เป็นไปไม่ได้! ไม่มีทางที่ผู้นำตระกูลกู้จะขายข้าให้เขา! เขาแค่ลองเชิงข้าอยู่อย่างแน่นอน" เขาร้องไห้ในใจ

“แล้วใครเป็นคนทําเรื่องนี้?” ผู้นำนิกาย ถาม

"คนที่เสียงดังที่สุดตั้งแต่ที่ข้าปรากฏตัวขึ้นที่นี่” หยวนได้ตอบกลับ

ทุกคนหันไปมองซุนห่าวที่ในขณะนี้ร่างกายของเขากำลังเปียกโชกไปด้วยเหงื่อเย็น

“ผู้นานิกายซุน โปรดบอกข้าทีว่าท่านไม่ได้...” ผู้นำนิกายเซียโหวกลืนน้ำลายด้วยความประหม่า

ในบรรดาทุกคนที่นั่น ซุนห่าวมีความเกลียดชังต่อหยวนมากที่สุด และผู้นำนิกายคนอื่นๆก็รับรู้ถึงเรื่องนี้แม้ว่าจะไม่มีใครบอกพวกเขาก็ตาม

“มะ...ไม่จริง! เจ้าใส่ร้ายข้า! ทำไมผู้นำตระกูลกู้ถึงต้องบอกข้อมูลเช่นนั้นกับเจ้าด้วย! ไม่ว่าจะมองยังไงเจ้าก็ยังน่าสงสันอยู่เหมือนเดิม!”

“เขาไม่มีทางเลือก” หยวนตอบอย่างใจเย็น

และเขาก็ยังคงพูดต่อไปหลังจากปล่อยจิตสังหารเล็กๆออกมา

"หลังจากที่ข้าฆ่าจ้าวแห่งวิญญาณทั้งสิบคนของเขาและทำให้ทั้งกองทัพของเขากลายเป็นอัมพาต เขาก็ยอมบอกทุกอย่างที่ข้าต้องการจะรู้”

“เจ้าว่าอะไรนะ!” ทุกคนทีนั่นถอยหลังหนึ่งก้าวทันทีหลังจากได้ยินคําพูดของหยวน

“จะ...เจ้าเป็นบ้าไปแล้วเหรอ! เจ้ากล้าโจมตีตระกูลมรดกงั้นเหรอ!” ซุนห่าวเกือบจะฉี่ราดออกมาหลังจากที่เขาสัมผัสได้ถึงจิตสังหารของหยวนและได้ยินสิ่งที่เขาทำกับตระกูลกู้

“พวกเขาเป็นคนที่ขู่ว่าจะทำร้ายเพื่อนของข้าก่อน เจ้าคิดว่าข้าจะปล่อยให้พวกเขาทำอย่างนั้นเพียงเพราะพวกเขาเป็นหนึ่งในเจ็ดตระกูลมรดกงั้นหรอ?” หยวนเย้ยหยัน

“และนี่ส่วนใหญ่แล้วเป็นความผิดของเจ้า ซุนห่าว หากเจ้าไม่ได้บอกแผนการของข้าให้ตระกูลกู้ฟัง พวกเขาก็จะไม่รู้ว่าจะไปตามหาข้าได้จากที่ไหน และข้าก็จะออกจากสวรรค์ชั้นนี้ไปโดยที่จะไม่ได้พบกับพวกเขาอีกเลยหรืออีกนัยหนึ่งก็คือ ข้าไม่จำเป็นต้องทำร้ายพวกเขา”

ซุนห่าวเริ่มหัวเราะอย่างเยือกเย็น

"เจ้าต้องตาย! เจ้าต้องตายแน่ๆ! ไม่ว่าใครจะเป็นคนผิดที่นี่แต่ความจริงที่เจ้ากล้าโจมตีตระกูลกู้ก็จะไม่มีวันเปลี่ยนแปลง! เมื่อพวกเขารู้เรื่องนี้พวกเขาก็จะตามล่าเจ้า! แม้ว่าเจ้าจะฆ่าข้าที่นี่ในวันนี้เจ้าก็ยังจะต้องตายอยู่ดี!ฮ่าๆๆๆๆ”

“ข้าไม่คิดว่าเรื่องนั้นมันจะเกิดขึ้นหรอกนะ เพราะหลังจากนั้นตระกูลกู้ก็ได้ยอมรับแล้วว่าพวกเขาเป็นคนผิดทั้งหมด และพวกเขาจะปล่อยเรื่องนั้นให้จบลงที่นั่นในตอนนั้น” หยวนกล่าว

“อะ...อะไรนะ? ปะ...เป็นไปไม่ได้!” ซุนห่าวเกือบสําลักหลังจากได้ยินคำพูดดังกล่าว

“เจ้าจะเชื่อหรือไม่มันก็ไม่สำคัญ เพราะยังไงเจ้าก็ต้องตายอยู่แล้ว”

หยวนหยิบดาบเทพสวรรค์ออกมาในวินาทีต่อมาและชี้ไปที่ซุนห่าว

"เดี๋ยว...เดี๋ยวก่อน! ทำไมเราไม่สงบสติอารมณ์ลงแล้วค่อยๆมาคุยกันดีๆหละ” ผู้นำนิกายหลี่ก้าวไปข้างหน้าและพูดด้วยน้ำเสียงประหม่า

หยวนหรี่ตาลงมองไปที่ผู้นำนิกายหลี่

"พูดคุยงั้นหรอ? เราพูดคุยกันไปแล้วในครั้งสุดท้ายที่เราเจอกัน และข้าคิดว่านั้นเป็นข้อตกลงที่เราคุยกันไว้” ผู้นํานิกาย ถอนหายใจ

"แม้ว่าผู้นํานิกายซุนจะเป็นคนให้ข้อมูลนี้กับตระกูลกู้ แต่เขาก็ไม่ได้ทําร้ายเจ้าหรือเพื่อนของเจ้าโดยตรงตระกูลกู้เป็นคนตัดสินใจที่จะท่าเช่นนั้นด้วยตัวของพวกเขาเอง”

“เขาไม่ผิดทั้งๆที่เขาช่วยเหลือให้ใครซักคนมาทําร้ายข้าอย่างนั้นหรอ? พวกเจ้าทำราวกับว่าข้า...”

“ไปตายซะ ไอ้เด็กเวร!”

ในระหว่างที่หยวนกำลังพูดอยู่ ซุนห่าวก็ได้หยิบเข็มสีดำยาวขึ้นมาและแทงใส่หยวน

"เจ้า!" เหล่าผู้นำนิกายคนอื่นๆตกตะลึงและไม่สามารถตอบสนองได้ทันท่วงที

เคร่ง!

อย่างไรก็ตาม จู่ๆเข็มก็หยุดอยู่ที่หน้าอกของหยวน และไม่ว่าซุนห่าวจะใส่แรงมากแค่ไหน เข็มเล่มนั้นก็ไม่เคลื่อนไปข้างหน้าเลย

“กะ...เกิดอะไรขึ้น! นี่มันสมบัติระดับเทพ!” ซุนห่าวรู้สึกสับสนกับผลลัพธ์ที่เกิดขึ้น

หยวนมองไปที่ซุนห่าวด้วยสีหน้าเฉยเมยและกล่าวว่า

"สมบัติที่มีระดับต่ำกว่าระดับโบราณจะไม่สามารถทะลุการป้องกันของเสื้อคลุมมังกรล่องหนของข้าได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าเป็นการโจมตีทางกายภาพ"

"ตาย"

ในขณะที่หยวนเตรียมที่จะฟันซุนห่าวด้วยดาบของเขา เสียงก้องในหัวของเขาก็ดังขึ้น

“ให้ข้ากำจัดขยะคนนี้ให้ท่านเถอะ เจ้าน้อย”

จู่ๆก็มีเปลวไฟเล็กๆพุ่งออกมาจากร่างของหยวนและเกาะติดกับร่างกายของซุนห่าว ก่อนที่มันจะปะทุขึ้นเป็นไฟขนาดใหญ่อย่างรวดเร็ว ทําให้ซุนห่าวกลายเป็นศพที่ถูกไฟไหม้ภายในไม่กี่วินาทีต่อมา