ตอนที่ 298-299 (Cultivation Online)

ตอนที่ 298 ความหึงหวง

"ไม่เจอกันนานนะสหาย"หลงอี้จุนทักทายแขกด้วยรอยยิ้มที่เป็นมิตรบนใบหน้าของเขาในขณะที่ผู้อาวุโสทั้งสามยืนอยู่ข้างหลังเขาพร้อมกับมองใบหน้าของพวกเขาอย่างระแวดระวัง

แม้ว่าแขกเหล่านี้ทุกคนจะมีสีหน้าดูเป็นมิตร แต่ก็ประมาทไม่ได้ในโลกแห่งการฝึกฝนที่จะเกิดอะไรขึ้นโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อพวกเขาเป็นคู่แข่งกัน

“ท่านอาจารย์หลงและผู้อาวุโสของนิกายนับเป็นเวลาสิบปีแล้วนับตั้งแต่การพบกันครั้งสุดท้ายของเรา”

“ท่านอาจารย์หลง มาเกือบนาทีสุดท้ายเลยนะ มีอะไรเกิดขึ้นที่วิหารแก่นมังกรงั้นรึ ปกติแล้วเจ้ามาถึงเป็นคนแรกเสมอ”

“อย่าบอกนะว่าเจ้าเกือบจะลืมการแข่งขันครั้งนี้หน่ะ?”

แขกเหล่านี้ล้วนเป็นเจ้าสำนักและผู้อาวุโสระดับสูงจากนิกายอื่น

“ก็คงประมาณนั้นล่ะ”หลงอี้จุนตอบด้วยน้ำเสียงสงบ

"ช่างมันเถอะ ข้าได้ยินมาว่าวิหารแก่นมังกรสามารถชนะการเดิมพันครั้งสำคัญเมื่อเร็ว ๆ นี้ ได้สมบัติระดับเทพมาหลายชิ้นเลยหนิท่านหลง" ทันใดนั้นหนึ่งในนั้นก็พูดขึ้นโดยกล่าวถึงการชนะเดิมพันของหลงอี้จุน

"ฮ่าฮ่าฮ่าขอบคุณจริงๆวิหารแก่นมังกรของข้าโชคดีนิดนหน่อยหน่ะ! แต่นิกายของเราไม่ได้ต้องการสมบัติพวกนั้นสักเท่าไหร่หรอก ดังนั้นหากเจ้าต้องการซื้อก็ให้ไปที่วิหารแก่นมังกรหลังการแข่งขันอาณาจักรลึกลับจบลง! ข้าจะให้ส่วนลดแก่เจ้าด้วย! "หลงอี้จุนกล่าวพร้อมกับรอยยิ้มที่ดูไร้เดียงสาบนใบหน้าของเขา

เจ้าสำนักที่นั่นจ้องมองไปที่หลงอี้จุนด้วยใบหน้าที่ตกตะลึงเพราะพวกเขาไม่คาดคิดว่าเขาจะเริ่มขายสมบัติระดับเทพที่เขาหลอกจากคนอื่นมา ช่างเป็นสหายที่ไร้ยางอายยิ่ง!

"เรื่องนั้นไว้ก่อนเถอะ ข้าสงสัยมาระยะหนึ่งแล้วข้าทราบเรื่องผู้เข้าร่วมแข่งขันทั้งสองของนิกายเจ้าแล้ว แล้วอีกคนคือใครกัน?" ทันใดนั้นปรมาจารย์วิญญาณก็ถามขึ้น

สาวกสองคนที่เขาหมายถึงคือซูจิวหยีและเกาตงเยี๋ยสำหรับเหมยซิ่วไม่มีทางที่พวกเขาจะปล่อยให้มนุษย์ที่ยังไม่ได้เริ่มฝึกฝนเข้าร่วมอาณาจักรลึกลับ ในขณะเดียวกันสายตาของเขาจ้องไปที่หยวนผู้ซึ่งเปล่งออร่าของอาจารย์วิญญาณมันเป็นไปไม่ได้ที่คนเช่นนั้นจะเป็นเพียงสาวก

ในความเป็นจริงทุกคนที่นั่นคิดเหมือนกันและเข้าใจผิดว่าหยวนเป็นผู้อาวุโสของนิกายจากวิหารแก่นมังกร

หลงอี้จุนตระหนักถึงความจริงนี้และใช้ประโยชน์จากความเข้าใจผิดของพวกเขาและพูดด้วยใบหน้าที่ดูเย่อหยิ่งที่ดูเย่อหยิ่ง "วิหารแก่นมังกรมั่นใจมากในปีนี้ว่าเราตัดสินใจที่จะใช้เพียงสองในสามสิทธิ์ที่เราได้รับ"

“อะไรนะ! เจ้าเป็นบ้าเหรอ!”

หัวหน้านิกายต่างตกตะลึงกับคำกล่าวอ้างของหลงอี้จุน

มั่นใจในตัวลูกศิษย์ทั้งสองของเขามาก กระทั่งสละสิทธิ์ว่างที่เหลือ?! นิกายอันดับหนึ่งยังไม่คิดทำเรื่องโง่ ๆ เช่นนี้! เพียงตำแหน่งเดียวนั่นหมายถึงการห่างชั้นอันดับเป็นสิบอันดับ!

นอกจากนี้พวกเขาได้ทำการรวบรวมข้อมูลซูจิวหยีและเกาตงเยี๋ยก่อนที่พวกเขาจะกลายเป็นสาวกหลัก! ในขณะที่พวกเขาเป็นหนึ่งในอัจฉริยะชั้นนำของสวรรค์ชั้นล่างอย่างไม่ต้องสงสัยพวกเขาไม่ได้แสดงความสามารถที่ท้าทายสวรรค์ที่จะเขย่าโลกทั้งใบและนิกายอื่น ๆ ก็มีความสามารถที่คล้ายคลึงกันด้วยเหตุนี้อาจารย์นิกายคนอื่นๆจึงไม่สามารถเข้าใจว่าความมั่นใจของหลงอี้จุนได้

หลังจากพูดคุยกันอีกสองสามนาทีผู้คนจากนิกายอื่น ๆ ก็ปล่อยให้หลงอี้จุนและคนอื่น ๆ อยู่ตามลำพัง แต่พวกเขารู้สึกราวกับว่ามีบางอย่างผิดปกติ

“เข้าไปข้างในกันดีกว่า”หลงอี้จุนกล่าวกับผู้อาวุโสของนิกายในภายหลัง

เมื่อพวกเขาเข้าไปในอาคารแล้วหลงอี้จุนก็หัวเราะออกมา“ฮ่าฮ่าฮ่าคนโง่พวกนี้เชื่อข้าจริงๆพวกเขาคิดว่าข้าจะยอมทิ้งสิทธิ์ด้วยความเย่อหยิ่ง!”

หยวนและสาวกคนอื่น ๆ มองเขาหัวเราะพร้อมกับเลิกคิ้ว

หลังจากหัวเราะสักพัก หลงอี้จุนกล่าวว่า "ยังไงก็ตามพวกเจ้าสามารถพักผ่อนได้จนกว่าอาณาจักรลึกลับจะเริ่มในอีกสองวันมีห้องมากมายในอาคารนี้ดังนั้นเลือกห้องใดก็ได้ที่เจ้าต้องการผู้อาวุโสในนิกายและข้าจะคอยเฝ้าดูจนกว่าการแข่งขันจะเริ่ม.”

เวลาต่อมาเหมยซิ่วพูดกับหยวนว่า "มันเริ่มจะมืดแล้วงั้นข้าจะออกจากระบบก่อนเพื่อเตรียมอาหารเย็น"

หยวนพยักหน้า "เดี๋ยวข้าตามไป ขอฝึกการสำแดงพลังฉีสักหน่อย"

หลังจากออกจากเกมเหมยซิ่วก็ไปเตรียมอาหารเย็น

ขณะที่กำลังทำอาหารเย็นเหมยซิ่วก็ไปตรวจสอบการประมูลของหยกหยกเยือกแข็ง

[เหลือเวลาก่อนการประมูลสิ้นสุด: 6 วัน 10 ชั่วโมง]

(ราคาเสนอปัจจุบัน: 410,000,000)

"400 ล้านแล้วเหรอตอนนี้จะถึงครึ่งพันล้านแล้ว! "

แม้ว่าการประมูลจะชะลอตัวลง แต่เหมยซิ่วก็ไม่ต้องสงสัยเลยว่าจะมีรายได้อย่างน้อย 500 ล้าน

ไม่กี่นาทีต่อมาเหมยซิ่วก็ได้ยินเสียงโทรศัพท์ของเธอดังขึ้นและที่น่าแปลกใจคือมาจากแม่ของเธอ

"สวัสดีค่ะ" เหมยซิ่วรับโทรศัพท์หลังจากหายใจเข้าลึก ๆ

"เหมยซิ่วข้าได้พูดคุยกับครอบครัวหยูแล้วและแจ้งให้พวกเขาทราบถึงการลาออกของเจ้า" เหมยเฟิงพูด

และเธอกล่าวต่อว่า "พวกเขาไม่พอใจกับเรื่องนี้อย่างมากโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเจ้าเป็นลูกสาวของข้าและสาวใช้ส่วนตัวของนายหญิง แต่ช่างเถอะพวกเขาทำอะไรไม่ได้หรอก เนื่องจากเจ้าไม่ได้ผูกมัดกับสัญญาเช่นเดียวกับข้าตั้งแต่ต้น เจ้ายังอายุไม่มากพอที่จะเซ็นสัญญาอย่างถูกต้องตามกฎหมาย ถ้าเจ้ามาช้าไปสองสามเดือนเจ้าอาจจะต้องติดอยู่กับตระกูลหยูไปตลอดชีวิต ดังนั้นถือว่าเจ้าโชคดี "

"ข้าเข้าใจ ... ขอบคุณ ... แม่ ... " เหมยซิ่วพูดกับเธอหลังจากได้ยินข่าวนี้

"ไม่ต้องขอบคุณข้าเหมยซิ่ว ข้าไม่ได้ทำเพื่อเจ้าทุกอย่างก็เพื่อนายน้อย" เหมยเฟิงกล่าว

หลังจากเงียบไปครู่หนึ่งเหมยเฟิงก็พูดว่า "เหมยซิ่ว ... ข้าจะบอกความจริงกับเจ้า ข้าอิจฉาเจ้ามากที่สามารถอยู่เคียงข้างนายน้อยในขณะที่ข้าสามารถเฝ้าดูเขาห่างๆเท่านั้น ดังนั้นหาก เจ้าไม่ปฏิบัติต่อนายน้อยอย่างเหมาะสมข้าจะไม่ยกโทษให้เจ้าเจ้าได้ยินข้าไหม "

"ข้าได้ยินค่ะ ... "เหมยซิ่วตอบด้วยเสียงที่ค่อนข้างงุนงง

ตอนที่ 299 ด่านกบฏ

"ดี งั้นแค่นี้" เหมยเฟิงพูดกับเหมยซิ่วก่อนจะตัดสาย

“สูดดด ...” เหมยเฟิงปล่อยลมหายออกยาวๆและหายใจเข้าลึกๆ หลังจากขยี้ตาด้วยท่าทางเหนื่อยล้า

ไม่กี่นาทีต่อมาเหมยเฟิงก็หันกลับมาและเข้าไปในห้องที่อยู่ข้างหลังเธอพร้อมกับสีหน้าจริงจังบนใบหน้าของเธอ

ภายในห้องมีบุคคลสองคนนั่งอยู่ตรงข้ามกันบนโต๊ะเล็ก ๆ แต่หรูหราที่เต็มไปด้วยอาหารหรูหราและมีคนรับใช้สองคนยืนอยู่ท้ายห้อง

"เหมยซิ่วว่ายังไงบ้าง เจ้าจัดการโน้มน้าวเธอเรียบร้อยแล้วใช่ไหม"หยูย๋งถามเธอตอนที่เธอกลับมา

เหมยเฟิงส่ายหัวและพูดว่า "น่าเสียดายที่เธอไม่ยอมฟังข้า ไม่ว่าข้าจะพยายามโน้มน้าวเธอมากแค่ไหน แถมเธอยังตัดสายใส่ข้า ข้ายินดีจะรับผิดชอบอย่างเต็มที่สำหรับการจากไปอย่างกะทันหันของลูกสาวของข้านายใหญ่ .”

หยูย๋งวางช้อนส้อมลงก่อนจะถอนหายใจ“อย่ากังวลไปเหมยเฟิงไม่ใช่ความผิดของเจ้าเหมยซิ่วอาจจะอยู่ในวัยต่อต้าน เมื่อเธอเข้าใจเธอจะกลับมาหาพวกเราแน่นอน ขอแค่ให้เวลากับเธอสักหน่อย”

“ขอบคุณ นายใหญ่” เหมยเฟิงโค้งคำนับให้เขา

เห็นได้ชัดว่ามันเป็นเพียงข้ออ้างที่เหมยเฟิงสร้างขึ้นเพื่อเหมยซิ่ว ในขณะที่เธอบอกกับครอบครัวหยูว่าเหมยซิ่วเหนื่อยกับการทำงานและตัดสินใจที่จะจากไป

“ว่าแต่การประมูลสมบัติระดับเทพเป็นอย่างไรบ้าง?” ถังหลีก็ถามทันที

"ขอเวลาตรวจสอบสักครู่" เหมยเฟิงพูดขณะที่เธอดึงโทรศัพท์ออกมา

หลังจากตรวจสอบการประมูล เธอกล่าวว่า "ราคาเสนอสูงสุดในตอนนี้คือ 411 ล้านดอลลาร์เพิ่มขึ้น 21 ล้านตั้งแต่เราตรวจสอบครั้งล่าสุดเมื่อครึ่งชั่วโมงที่แล้ว"

"ข้าเข้าใจแล้ว ... เจ้ามีการคาดการณ์ว่าในตอนท้ายอาจมีค่าใช้จ่ายเท่าไร?" ถังหลีจึงถาม

"เป็นเรื่องยากที่จะบอกได้เนื่องจากนี่เป็นครั้งแรกที่มีการขายสมบัติระดับเทพนอกจากนี้ยังมีความเป็นไปได้สูงที่สมบัติชิ้นนี้จะเป็นของผู้เล่นหยวนด้วยเหตุนี้ราคาจึงไม่อาจคาดเดาได้อีกต่อไป แต่ก็เป็นเพียงเครื่องดนตรีเท่านั้น คนส่วนใหญ่ก็ไม่ได้สนใจมากนัก" เหมยเฟิงกล่าว

หยูหยงพยักหน้าและพูดว่า "แม้ว่าสมบัติจะมีความต้องการสูง แต่นี่เป็นการลงทุนเพื่ออนาคต! เมื่อเรามีใครสักคนที่สามารถใช้จะเข้นั้นได้ทุกอย่างจะเปลี่ยนไปและเราจะแซงหน้าตระกูลอื่น ๆ !"

"ตรวจสอบการประมูลต่อไปเราจะหยุดเสนอราคาจนกระทั่งถึงวันสุดท้าย"

“ค่ะนายหยู”

ในขณะเดียวกันหลังจากเตรียมอาหารเย็นเหมยซิ่วก็ไปป้อนซุปหยวนสี่ชามตามคำแนะนำของหมอหวัง

ไม่กี่นาทีหลังอาหารเย็นราวกับว่าเธอรู้ หยูรุโทรเข้ามายังมือถือของเหมยซิ่วและแน่นอนเธอต้องการจะโทรหาหยวน

"วันนี้เจ้าเป็นอย่างไรบ้างพี่ชาย ข้าเห็นการประมูลแล้ว! ประสบความสำเร็จเหนือความคาดหมายมาก! เพียงวันเดียวปาไปจะห้าร้อยล้านแล้ว!" เสียงตื่นเต้นของหยูรุดังก้องในหูของเขาทำให้รู้สึกราวกับว่าหยูรุอยู่ในห้องจริงๆ

"ในอัตรานี้เจ้าจะไม่ต้องกังวลว่าจะไม่มีเงินเพียงพอไปตลอดชีวิต!"

"จริง" หยวนพูด

"ยังไงก็ตามพี่เห็นผู้เล่นคนอื่น ๆ ที่อาณาจักรลึกลับหรือเปล่า?" จู่ๆหยูรุก็ถามขึ้น

"เปล่าข้าเพิ่งไปถึงที่นั่นเอง"

"ข้าเข้าใจแล้ว ... โชคดีนะพี่ชาย! แม้ว่าข้าจะกลับไปโรงเรียนในวันพรุ่งนี้ แต่ข้าก็สนุกกับเซียจิงหยีมากเราทำหลายภารกิจด้วยกัน เราไปล่ามอนสเตอร์กันด้วยหล่ะ ข้าจัดการคนเดียวไปเป็นสิบเลย! "หยูรุพูดด้วยน้ำเสียงภาคภูมิใจ

"นั่นฟังดูน่าสนุก" หยวนพูดพร้อมกับรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา

"สนุกสุดๆไปเลยหล่ะ! พี่ควรมาเล่นกับเราเมื่อแข่งขันเสร็จแล้ว"

"นั่นคือสิ่งที่ข้าวางแผนไว้ โอ้เดี๋ยวก่อนข้ายังมีอีกหนึ่งสิ่งที่ต้องทำก่อนการแข่งขันจะเริ่ม"

"เต็มที่เลยพี่ชาย เรายังมีเวลาเล่นกันอีกเยอะ"หยูรุกล่าว

"ถ้างั้นไว้คุยกันใหม่ ราตรีสวัสดิ์พี่ชาย ราตรีสวัสดิ์เหมยซิ่ว"

"ราตรีสวัสดิ์หยูรุ"

"ราตรีสวัสดิ์น้องสาวหยู"

หลังจากสิ้นสุดการโทรเหมยซิ่วก็กลับไปที่ห้องของเธอเพื่อเข้านอนในขณะที่หยวนยังคงฝึกฝนอย่างไม่ลดละ

เช้าวันรุ่งขึ้นหลังอาหารเช้าพวกเขากลับไปยังคัลติเวชั่นออนไลน์

"อรุณสวัสดิ์ทุกคน." หยวนทักทายพวกเขา

“เมื่อคืนเจ้าพักผ่อนให้เพียงพอไหม การแข่งขันจะเริ่มขึ้นเมื่อดวงอาทิตย์ขึ้นพรุ่งนี้ แต่วันนี้จะมีการรวมตัวของเหล่านิกาย เพราะว่าตอนนี้ผู้เข้าร่วมการแข่งขันมากันพร้อมแล้ว”          ผู้อาวุโสซวนกล่าวกับเขา

หยวนพยักหน้าจากนั้นเขาก็ถามว่า "งั้นหรอ...ข้าสงสัยอะไรนิดหน่อย เจ้าคิดว่าข้าสามารถเข้าไปดูประตูสู่อาณาจักรลึกลับใกล้ๆสักหน่อยจะได้ไหม?”

"นอกจากสัตว์วิเศษที่สัญจรไปมาในบริเวณนี้แล้ว ก็ไม่มีอันตรายมากนักและด้วยผู้เชี่ยวชาญระดับสูงจำนวนมากในสถานที่แห่งนี้แม้แต่สัตว์วิเศษปรมาจารย์วิญญาณก็ยังไม่สามารถมาทำร้ายใครได้ ดังนั้นเจ้าจึงไม่มีต้องกังวล " ผู้อาวุโสซวนอธิบาย

หลงอี้จุนขัดจังหวะ“มันไม่ใช่สัตว์วิเศษที่เรากังวล แต่เป็นนิกายอื่น ๆ แม้ว่าจะไม่น่าจะมีใครเริ่มต่อสู้ที่นี่ แต่ก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้ ควรระวังไว้ก่อน”

"แม้ว่าเราอาจจะแสดงความเป็นมิตรต่อกัน แต่ทั้งหมดก็เป็นเพียงการแสดงต่อสาธารณะอย่าลืมว่าเราเป็นคู่แข่งกัน เรามาแย่งชิงอันดับกันโดยแท้จริง!"

“อย่างไรก็ตามหากเจ้าต้องการไปที่ประตู ข้าจะไม่ขัด แต่ให้ผู้อาวุโสไปด้วย”หลงอี้จุนกล่าว

“ข้าจะไปกับเจ้า” ผู้อาวุโสซวนกล่าวและกล่าวต่อว่า "และก่อนที่เจ้าจะออกไปสวมเสื้อผ้าเหล่านี้ก่อน"

หยวนรับเสื้อผ้าที่คล้ายกับสิ่งที่ผู้อาวุโสในนิกายสวมใส่

"คนอื่น ๆ คิดว่าเจ้าเป็นผู้อาวุโสของนิกายเพราะฐานการฝึกฝนของเจ้ามันจะเป็นประโยชน์สูงสุดของเราที่จะทำให้พวกเขาคิดอย่างนั้นจนถึงกว่าการแข่งขันจะเริ่มขึ้น" ผู้อาวุโสซวนกล่าว

"โอเคเจ้าต้องการมากับเราไหม เหมยซิ่ว?" หยวนถามเธอ

เหมยซิ่วพยักหน้าอย่างเงียบ ๆ