ตอนที่ 294-295

ตอนที่ 294: การประมูลจะเข้เยือกแข็ง

หนึ่งชั่วโมงหลังจากที่เสี่ยวฮัวเริ่มอ่านหนังสือของเธอจู่ๆเธอก็ปิดมันและหยุดอ่านเทคนิค

“เจ้าคิดว่าไงเหมยซิ่ว?” หยวนถามเธอหลังจากนั้น

เหมยซิ่วส่ายหัวและพูดว่า "ข้าไม่เข้าใจอะไรเลย"

"นั่นไม่ได้เหนือความคาดหมายเท่าใดนัก เนื่องจากโดยปกติจะใช้เวลาหลายเดือนหรือหลายปีในการเรียนรู้เทคนิคการฝึกฝนในระดับนี้ – ยกเว้นพี่ พี่หยวน" เสี่ยวฮัวกล่าว

และเธอกล่าวต่อว่า "แม้ว่าเสี่ยวฮัวจะชื่นชมพี่เหมยซิ่วที่ตกลงที่จะช่วยเสี่ยวฮัวเกี่ยวกับมรดกของเธอ เสี่ยวฮัวคิดว่าเจ้าควรหาเทคนิคการฝึกฝนที่เหมาะสมกว่านี้"

"เอ๊ะเจ้าไม่ให้เวลาเหมยซิ่วในการเรียนรู้เทคนิคนี้หน่อยหรือ ข้าคิดว่ามันยังเร็วเกินไปสำหรับเธอที่จะยอมแพ้" หยวนกล่าว

อย่างไรก็ตามเสี่ยวฮัวส่ายหัวและพูดว่า “เสี่ยวหัวสามารถบอกได้ทันทีเมื่อเห็นการเรียนรู้ของเธอ ต่างจากพี่หยวนที่มีสมาธิหัวไว้ยังใช้เวลาหลายชั่วโมงแบบไม่หยุดพักในการเรียนรู้ สิ่งที่เธอขาดเลยก็คือ สมาธิ”

"เมื่อเราไม่สามารถจดจ่ออยู่กับเทคนิคการฝึกฝนบางอย่างได้ มักหมายความว่าพวกเขาไม่เหมาะกับเทคนิคการฝึกฝนนั้นๆ ดังนั้นพวกเขาจะไม่เรียนรู้ไม่ว่าจะเรียนนานแค่ไหนก็ตาม"เฟิงหยู-เซียงเสริม

"ข้าพยายามเรียนรู้เทคนิคนี้ไปด้วย แต่ไม่สามารถเพ่งสมาธิได้แม้แต่นิดเดียว ดังนั้นข้าจึงยอมแพ้หลังจากนั้นไม่กี่นาที"เฟิงหยูเซียงยักไหล่

“นั่นเป็นเพราะเจ้าเป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์มีเพียงผู้ฝึกฝนที่เป็นมนุษย์เท่านั้นที่สามารถเรียนรู้เทคนิคของเสี่ยวฮัวได้” เธอกล่าว

"มันเป็นการฝึกฝนแบบไหนกันแน่ข้าสนใจ"เฟิงหยูเซียงกล่าว

อย่างไรก็ตามเสี่ยวฮัวส่ายหัวและพูดว่า "เป็นความลับ"

"ขอโทษนะเหมยซิ่ว แต่ข้าเดาว่าตอนนี้เจ้าสามารถฝึกฝนได้เพียงเทคนิคการฝึกฝนพื้นฐานเท่านั้นจนกว่าเราจะพบเทคนิคการฝึกฝนที่เหมาะสมกว่านี้" หยวนกล่าวกับเหมยซิ่ว

“ข้าไม่รังเกียจ” เธอพูดด้วยน้ำเสียงสงบ

ในเวลาต่อมาหยวนและเหมยซิ่วได้ออกจากระบบเกม

หลังจากออกจากระบบเหมยซิ่วก็ไปทำอาหารเย็นในขณะที่หยวนฝึกฝนในห้องของเขา

เมื่ออาหารเย็นถูกเสิร์ฟและหยวนได้ทานจนอิ่มแล้ว เหมยซิ่วก็เข้านอน สำหรับหยวนเขาใช้เวลาตลอดทั้งคืนในการฝึกฝนเช่นปกติ

เช้าวันรุ่งขึ้นหลังอาหารเช้าเหมยซิ่วนำโน้ตบุคของเธอไปที่ห้องของหยวนและพูดว่า "การประมูลจะเริ่มในอีกไม่กี่นาที"

"เจ้าคิดว่าเราจะขายจะเข้ได้ในราคาเท่าไหร่?" หยวนถามเธอ

"ใครจะรู้ แต่ข้าว่ามันน่าจะพอเลี้ยงเราไปอีกนานเลยล่ะ"เหมยซิ่วกล่าวขณะที่เธอเปิดเว็บไซต์ขึ้นมา

สิ่งแรกที่ปรากฏขึ้นเมื่อเธอเข้าสู่เว็บไซต์คือคำว่า 'ประมูลสมบัติระดับเทพ' เมื่อคลิกป๊อปอัปนี้เธอก็ถูกนำไปประมูลทันที

[จะเข้หยกเยือกแข็ง]

[ระดับ: พระเจ้า]

[คุณภาพ: ต่ำ]

[ประเภทสมบัติ: เครื่องดนตรี]

[ข้อกำหนด: ความแข็งแกร่งทางจิตใจ 35,000, พลังวิญญาณ 50,000]

[รายละเอียด: ได้รับจากกิจกรรม]

[จำกัด เวลา: 7 วัน]

[ราคาเริ่มต้น: 100,000,000]

[ประมูลเพิ่มมูลค่าต่ำสุดต่อครั้ง: 100,000]

[เวลาเริ่มการประมูล: 14:39]

[ผู้สนใจการประมูลปัจจุบัน: 150,241,777]

"ว้าวมีผู้คนมากกว่า 150 ล้านคนในหน้าการประมูล"เหมยซิ่วพึมพำขณะที่เธอเฝ้าดูจำนวนที่เพิ่มขึ้นหลายพันคนในทุกๆวินาทีที่ผ่านไป

อย่างไรก็ตามแม้จะมี 'ผู้ประมูล' จำนวนมากที่นั่น แต่คนส่วนใหญ่ก็อยู่ที่นั่นเพื่อชมการประมูลเท่านั้น นั่นเป็นเพราะนี่คือการประมูลสมบัติระดับเทพชิ้นแรก

ในขณะเดียวกันทั้งข่าวในโทรทัศน์และสตรีมเมอร์ออนไลน์ทั่วโลกต่างให้ความสำคัญกับการประมูลกันทั้งสิ้น

เมื่อเวลาเข้าใกล้ศูนย์ความคาดหวังจากผู้คนทั่วโลกก็เพิ่มสูงขึ้นเท่านั้น

เมื่อถึงเวลาที่เหลือเพียงหนึ่งนาทีการประมูลได้รวบรวม 'ผู้ประมูล' ไว้ทั้งหมด 300 ล้านคนทำลายสถิติของเว็บไซต์ไปถึงสิบเท่าและจำนวนกำลังพุ่งขึ้นสูงขึ้นเรื่อยๆ

[0:04]

[0:03]

[0:02]

[0:01]

[0:00]

[เริ่มการประมูลแล้ว!]

เพียงสองนาทีหลังการประมูลเริ่มต้นขึ้นราคาเริ่มต้น 100,000,000 ก็พุ่งขึ้นสูงถึง 10 ล้านดอลลาร์!

[ตระกูลหลิง เสนอราคา 110,000,000!]

[110,000,000]

อย่างไรก็ตามไม่ถึงสิบวินาทีต่อมาตัวเลขก็เพิ่มขึ้นอีกครั้ง!

[ผู้ไม่ประสงค์ออกนามเสนอราคา 125,000,000!]

[125,000,000]

จำนวนเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องทุกนาทีที่ผ่านไปและในเวลาสั้น ๆ เพียงสิบนาทีราคาของจะเข้หยกเยือกแข็งก็สูงถึง 200,000,000 ดอลลาร์!

[ครอบครัวหยูประมูลได้ 200,000,000!]

นอกจากนี้ในการเสนอราคาในการประมูลในบัญชีของพวกเขาจำเป็นต้องมีเงินอยู่จริง ถึงจะเริ่มการประมูลได้!

การเพิ่มขึ้นอย่างมากของจำนวนเงิน ทำให้ผู้ชมส่วนใหญ่ตกใจ แต่ในสายตาของครอบครัวที่ร่ำรวยเหล่านี้การต่อสู้เพิ่งเริ่มต้นขึ้น!

เว็บไซต์มีผู้เข้าร่วมประมูลสูงสุดถึง 500 ล้านคนในหนึ่งชั่วโมงหลังจากการประมูลเริ่มต้นโดยลดลงอย่างช้าๆเมื่อการเสนอราคาชะลอตัวลงเช่นกัน

[ตระกูลดอกบัว เสนอราคา 258,000,000!]

[ตระกูลเฉินเสนอราคา 258,500,000!]

[นักทำลายฝัน เสนอราคา 260,000,000!]

[ผู้ไม่ประสงค์ออกนามเสนอราคา 261,000,000!]

“ไปถึง 260 ล้านหยวนแล้ว” เหมยซิ่วพูดกับเขาด้วยน้ำเสียงที่สงบ

แม้ว่าตัวเลขอาจดูคนละโลกสำหรับคนทั่วไป แต่ในสายตาของเหมยซิ่วซึ่งได้เห็นตัวเลขจำนวนมากมาก่อน เธอก็ไม่ได้แสดงปฏิกิริยากับมันมากเกินไป

สำหรับหยวนที่เคยได้รับตัวเลขที่ใกล้เคียงกันในหนึ่งเดือนจากการเล่นอาชีพก็ไม่ได้แสดงความตื่นเต้นมากนักเมื่อเขาได้ยินจำนวนเงินดังกล่าว ในใจของเขา เขาต้องการเงินเพียงพอที่จะเลี้ยงดูตัวเองและเหมยซิ่วเท่านั้น

“ข้าเข้าใจแล้ว…ยังไงก็ยังมีเวลาอีกเจ็ดวันปล่อยไว้ก่อนเถอะ” หยวนกล่าว

"ตกลง."

หลังจากปิดโน้ตบุคของเธอเหมยซิ่วช่วยหยวนเข้าเกมก่อนที่เธอจะไปที่ห้องของตัวเองและเข้าเกมด้วย

ภายในเกมหยวนพูดกับเหมยซิ่วว่า "ข้าจะเข้าร่วมการแข่งขันอาณาจักรลึกลับในอีกไม่กี่วันนี้ แต่เราจะออกจากนิกายในวันนี้เจ้าต้องการมากับข้าไหมเหมยซิ่ว?"

เหมยซิ่วพยักหน้า "ไปสิ"

ท้ายที่สุดถ้าเธอไม่ได้อยู่กับหยวนเธอก็ไม่มีที่อื่นให้ไปและไม่มีอะไรให้เธอทำ

ในเวลาต่อมาหยวนรู้สึกได้ว่าใบหยกสื่อสารในกระเป๋าของเขาสั่น

"ศิษย์หยวนโปรดมาที่สำนักงานใหญ่ของเจ้าสำนักเรากำลังจะออกจากนิกายในอีกหนึ่งชั่วโมง" เสียงของผู้อาวุโสซวนดังก้องจากใบหยก

"โอเค" หยวนตอบก่อนที่จะออกจากห้องนั่งเล่นกับเหมยซิ่วหลังจากนั้นไม่นาน

ตอนที่ 295: สหายเต๋า

“หยวนข้าควรใส่หน้ากากด้วยหรือเปล่า?” เหมยซิ่วถามเขาก่อนออกจากบ้าน

"โอ้ใช่ข้าเกือบลืมไปเลย เรามาใส่หน้ากากกันเถอะ" หยวนพยักหน้าขณะสวมหน้ากากหยกดำ

เหมยซิ่วเดินตามและสวมหน้ากากสีแดงของเธอก่อนจะเดินตามหยวนออกไปข้างนอก

"หืมศิษย์หยวนจะไปไหนหรอ แล้วนั่นเจ้ามากับใครหน่ะ ดูไม่คุ้นเลย" หมินลี่สังเกตเห็นพวกเขาและร้องเรียกเขาจากหน้าต่างของเธอ

"อรุณสวัสดิ์ศิษย์หมินข้ากำลังมุ่งหน้าไปที่สำนักงานใหญ่ของเจ้าสำนักในตอนนี้" หยวนกล่าว

"สำนักงานใหญ่ของเจ้าสำนักงั้นหรอ เจ้าไปทำอะไรมาอีกแล้วล่ะ สาวกส่วนใหญ่ไปที่นั่นก็ต่อเมื่อพวกเขาไปก่อเรื่องมาก" หมินลี่กล่าวด้วยน้ำเสียงกังวลเล็กน้อย

“ฮ่าฮ่า…เปล่าหรอก ผู้อาวุโซซวนกำลังจะพาเราออกเดินทางไปอาณาจักรลึกลับกัน”

“ด ดะ เดี๋ยวก่อน…อาณาจักรลึกลับงั้นหรอ! อย่าบอกนะว่าเจ้าจะเข้าร่วมการแข่งขันด้วย!?” หมินลี่จ้องมองเขาด้วยดวงตาเบิกกว้าง แต่หลังจากที่เธอนึกถึงพรสวรรค์ของเขาความตกใจของเธอก็แทบจะหายไปในทันที

"ถูกตัอง." หยวนพยักหน้า

“ข้าเข้าใจแล้ว…อืม…ขอให้โชคดี…” หมินลี่พูดไม่ออก

"โอ้และนี่คือเพื่อนของข้าเหมยซิ่วแล้วเจอกันศิษย์มิน!"

หยวนออกจากสถานที่นั้นไม่นานหลังจากนั้นทิ้งหมินลี่ที่ยืนอยู่ข้างหน้าต่างด้วยสีหน้างุนงง

“นั่นคือหมินลี่เพื่อนบ้านของข้า จากที่ข้าได้ยินมาเธอมาจากตระกูลที่มีอำนาจและมีอิทธิพลมาก” หยวนแนะนำเธอกับเหมยซิ่วหลังจากที่พวกเขาจากไป

ในเวลาต่อมาพวกเขามาถึงสำนักงานใหญ่ของเจ้าสำนัก

*ก๊อกก๊อก*

หยวนเคาะประตูเสียงดังหลังจากมาถึงหน้าประตูบ้าน

“ข้าเอง ศิษย์หยวน!”

ประตูเปิดออกไม่กี่อึดใจและผู้อาวุโสซวนก็ปรากฏตัวต่อหน้าพวกเขา

"ยินดีต้อนรับศิษย์หยวน—" ผู้อาวุโสซวนหยุดพูดเมื่อเขาสังเกตเห็นเหมยซิ่วยืนอยู่ข้างๆเขา

"คนนี้เป็นใคร?" จากนั้นเขาก็ถาม

"นี่คือเพื่อนของข้าเหมยซิ่ว ข้าหวังว่าเจ้าจะไม่รังเกียจที่เธอจะตามไปกับเรา" หยวนพูดกับเขา

"เพื่อนของเจ้า…?" ผู้อาวุโสซวนเลิกคิ้ว

จากนั้นเขาก็กล่าวว่า "มารวมตัวกับคนอื่น ๆ กันเถอะ เจ้าสำนักมีอะไรจะพูดนิดหน่อย"

หยวนและเหมยซิ่วเดินตามผู้อาวุโสซวนเข้าไปในอาคารเพื่อพบกับหลงอี้จุนผู้อาวุโสของนิกายระดับสูงรวมถึงผู้เข้าร่วม

"พวกเรากำลังรอเจ้าอยู่เลยศิษย์หยวน ...หืมใครวะ?" หลงอี้จุนถามในขณะที่เขาสังเกตเห็นผู้หญิงยืนอยู่ข้างๆหยวน

“นี่คือเพื่อนของข้าเหมยซิ่วและข้าอยากจะพาเธอไปด้วย” หยวนกล่าว

"เพื่อนของเจ้า…?" ทุกคนในห้องหันไปมองเหมยซิ่วด้วยการเลิกคิ้ว

"เจ้าบอกว่าเธอเป็นเพื่อนของเจ้า แต่จริงๆแล้วเธอเป็นสหายเต๋าของเจ้าหรือเปล่า?" ผู้อาวุโสฉานหัวเราะเบา ๆ หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง

“สหายเต๋าหรอ หมายความว่ายังไงกัน?” หยวนถามด้วยน้ำเสียงงงงวยโดยลืมไปว่าเคยได้ยินคำนี้มาก่อน

“เจ้าไม่รู้เหรอสหายเต๋าคือคนที่สาบานว่าจะติดตามเจ้าไปตลอดชีวิต” ผู้อาวุโสฉานอธิบาย

และก่อนที่หยวนจะได้พูดอะไรเหมยซิ่วก็เปิดปากพูดด้วยน้ำเสียงสงบ“ข้าเดาว่าเจ้าสามารถเรียกข้าว่าสหายเต๋าของเขาได้”

“เอ๋?”

ดวงตาทั้งหมดของเธอเบิกกว้างด้วยความตกใจและประหลาดใจ สหายเต๋าของหยวน?! แต่พวกเขาไม่รู้สึกถึงฐานการฝึกฝนใดๆจากเธอ! กล่าวอีกนัยหนึ่งเธอเป็นมนุษย์! มนุษย์จะเป็นสหายเต๋าของอัจฉริยะผู้ท้าทายสวรรค์อย่างหยวนได้อย่างไร?

"จ จะ เจ้าเป็นสหายเต๋าของเขาจริงๆหรือเจ้าไม่ได้ล้อเล่นกับพวกเราที่นี่ใช่ไหม?" ผู้อาวุโสฉานถามเธอด้วยเสียงสั่นเนื่องจากโดยส่วนตัวแล้วเธอไม่อยากจะเชื่อเลย

เหมยซิ่วพยักหน้าและพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง "ข้าสัญญาว่าจะติดตามและรับใช้หยวนไปตลอดชีวิต"

เหมยซิ่วผู้แปลกหน้า ทำเอาคนในห้องพูดถึงความสัมพันธ์ของพวกเขากันเซ็งแซ่ แน่นอนว่าเหมยซิ่วเองไม่เคยได้ยินคำว่าสหายเต๋ามาก่อนและเข้าใจความหมายของมันผิดไปหลังจากได้ยินคำอธิบายที่ไม่ละเอียดของผู้อาวุโสฉาน

“ข้าเข้าใจว่า…ถ้าเจ้าพูดแบบนั้นข้าเดาว่าเจ้าสามารถเรียกเธอว่าสหายเต๋าของข้าได้” หยวนก็เห็นด้วยกับความเข้าใจผิดของเหมยซิ่ว

กรามของผู้อาวุโสฉานตกลงไปที่พื้นหลังจากได้ยินคำยืนยันของหยวน

หลังจากเงียบไปครู่หนึ่งหลงอี้จุนก็กระแอมในลำคอก่อนจะพูด "พ พะ เพราะเธอคือสหายเต๋าของเจ้าข้าเดาว่าเธอสามารถติดตามด้วยได้"

"ขอบคุณเจ้าสำนัก" หยวนพยักหน้าอย่างลืมตัวกับความเข้าใจผิดที่สร้างขึ้นจากสถานการณ์นี้

'ดูเหมือนว่าเจ้าเจอปัญหาแล้วศิษย์เฟย ... ' ผู้อาวุโสฉานถอนหายใจข้างในรู้สึกสงสารเฟยหยู-หยานเล็กน้อย

ผู้อาวุโสซวนก็มีความคิดคล้าย ๆ กัน แต่เขาคิดถึงหลานสาวของเขาซวนหวู่ฮั่นแทน

"อย่างไรก็ตามตอนนี้ทุกคนอยู่ที่นี่แล้ว งั้นเราเดินทางไปอาณาจักรลึกลับกัน! "หลงอี้จุนกล่าว

“ศิษย์หยวนและสหายเต๋า ศิษย์เกาศิษย์ซู ผู้อาวุโสซวนผู้อาวุโสฉารผู้อาวุไต๋และตัวข้าจะไปยังดินแดนลึกลับในขณะที่คนอื่น ๆ จะยังคงอยู่ที่นี่เพื่อดูแลนิกายในขณะที่พวกเราไม่อยู่”

หลงอี้จุนหันไปมองผู้อาวุโสไป๋และพูดว่า "เจ้ารักษาตำแหน่งแทนข้า จนกว่าข้าจะกลับ"

"ข้าจะปกป้องนิกายด้วยชีวิตของข้าท่านเจ้าสำนัก" ผู้อาวุโสไป๋พยักหน้าด้วยสีหน้าจริงจัง

ในเวลาต่อมาทุกคนที่กำลังจะไปยังอาณาจักรลึกลับก็มารวมตัวกันข้างนอก

เมื่อพวกเขาอยู่ข้างนอกผู้อาวุโสของนิกายก็ได้ดึงสมบัติที่บินได้มา

ผู้อาวุโสฉานเรียกเรือของเธอและผู้อาวุโสซวนเรียกสมบัติเมฆของเขา

“มานี่ศิษย์หยวน” ผู้อาวุโสฉานตบสมบัติบินของเธอ

หยวนไม่พูดอะไรและลงเรือตามด้วยเหมยซิ่ว

"เจ้าสองคนนั่งไปกับข้าก็ได้" ผู้อาวุโสซวนกล่าวกับเกาตงหยาและซูจิวหยี

ไม่กี่อึดใจต่อมาเมื่อทุกคนอยู่บนสมบัติที่บินได้พวกเขาก็พากันขึ้นไปบนท้องฟ้า

“แล้วเจ้าสำนักล่ะ?” หยวนถามเมื่อสังเกตเห็นว่าพวกเขาทิ้งเขาไว้ข้างหลัง

"ไม่ต้องห่วงเขา - ดูสิ" ผู้อาวุโสฉานชี้ไปด้านล่างพวกเขา

หยวนหันหน้าไปมองทิศทางที่เธอชี้ไปและด้วยความประหลาดใจของเขามีมังกรตัวหนึ่งบินมาหาพวกเขาโดยมีหลงอี้จุนและผู้อาวุโสไต๋ขึ้นขี่ที่หัวของมัน!