ตอนที่ 274 ปลาคาร์ปสีรุ้ง

ตอนที่ 274 ปลาคาร์ปสีรุ้ง

"เขาไปฝึกฝนที่ยอดเขามังกรงั้นรึ?"

ทั้ง เกาตงเยี๋ยและ ซูจิวหยีต่างประหลาดใจกับเรื่องนี้ เนื่องจากแม้แต่สาวกหลักเช่นพวกเขาก็ยังต้องประสบปัญหามากมายก่อนที่พวกเขาจะได้รับอนุญาตให้ฝึกฝนที่นั่น

"ช่างเถอะ มาต่อกันดีกว่า" หลงอี้จุนพูดและเขาก็พูดเพิ่มเติมเกี่ยวกับอาณาจักรลึกลับให้แก่สาวกทั้งสอง

ในขณะเดียวกันที่ ยอดเขามังกรจู่ๆ หยวนก็หยุดฝึกฝนและลุกขึ้นยืนก่อนที่จะตะโกนว่า "โอ้ไม่! ข้าลืมการบรรยายสำหรับศิษย์ชั้นในไปเลย!"

"เอ่อการบรรยายอะไรหรือนายน้อย?" เฟยหยูเซียงถามเขา

"มันควรจะเกิดขึ้นหลังจากการทดสอบศิษย์ชั้นใน แต่ข้าลืมเรื่องนี้ไปซะสนิทเพราะแก่นมังกร! พลาดครั้งใหญ่ ... ข้าหวังว่าการที่ข้าไม่ได้ไปนั้นจะพาเรื่องแย่ๆมานะ... " เขาถอนหายใจ

"มันเป็นเพียงการบรรยายนายน้อย ที่น่าจะกังวลคือการแข่งขันอาณาจักรลึกลับ ไม่ใช่ชั้นเรียนแนะนำตัว" เฟิงหยูเซียงกล่าว

"โอ้ใช่แล้ว พูดถึงอาณาจักรลึกลับพวกเจ้ารู้อะไรเกี่ยวกับมันบ้างไหมเสี่ยวฮัวเฟิงเฟิง" หยวนถามหลังจากนั่งลงอีกครั้ง

"ไม่...เสี่ยวฮัวไม่รู้อะไรเกี่ยวกับอาณาจักรลึกลับเลย" เสี่ยวฮัวพูด สร้างความประหลาดใจแก่หยวนเพราะโดยปกติแล้วเธอเป็นคนที่มีความรู้มากที่สุด

"ข้ารู้" เสียงของเฟิงหยูเซียงดังขึ้นอย่างรวดเร็วและเธอพูดต่อ "มันเป็นเหตุการณ์ที่ยิ่งใหญ่มากในสวรรค์ชั้นล่างที่เกิดขึ้นเพียงครั้งเดียวในเวลาทุกๆ 10 ปี"

"เป็นเหตุการณ์ที่มีเพียงนิกายที่ทรงพลังที่สุดในสวรรค์ชั้นล่างเท่านั้นที่สามารถเข้าร่วมได้และผลลัพธ์จะเป็นตัวกำหนดอันดับของนิกายในทศวรรษหน้า ดังนั้นจึงเป็นเรื่องสำคัญมากสำหรับนิกายชั้นยอดที่ให้ความสำคัญกับตำแหน่งของพวกเขามาก"

"สำหรับผู้เข้าร่วมที่ทำผลงานได้ดีและดึงดูดความสนใจของผู้ตัดสินมีโอกาสจะได้รับเข้าร่วมเป็นสาวกในนิกายใดนิกายหนึ่งที่มีอยู่ในสวรรค์ชั้นบนสวรรค์วิญญาณ."

“เดี๋ยวก่อน ... นี่หมายความว่าผู้ตัดสินของอาณาจักรลึกลับนี้เป็นคนจากสวรรค์ชั้นบนงั้นหรือ?” หยวนถาม

“ถูกต้องอาณาจักรลึกลับถูกจัดตั้งขึ้นโดยนิกายต่างๆ 7 นิกายจากสวรรค์ชั้นบนเป็นประเพณีที่มีมาตั้งแต่สมัยโบราณ” เฟิงหยูเซียงกล่าว

“ข้าเข้าใจ ... มีอะไรแนะนำอีกไหม?”

" สิ่งที่ข้าได้ยินมา อาณาจักรลึกลึบเป็นโลกอีกโลกนึงที่เป็นเอกเทศน์ซึ่งหมายความว่ามันไม่ได้ถูกปกครองโดยสวรรค์ใด ๆ " เฟิงหยูเซียงกล่าว

"อย่างไรก็ตามข้ายังไม่เคยเข้าร่วมอาณาจักรลึกลึบ แต่ข้าก็ได้ยินเรื่องราวมากมายเกี่ยวกับเรื่องภายในอาณาจักรลึกลึบมาอยู่ว่า ฐานการฝึกฝนของท่านจะไม่มีผลใดๆ นั้นหมายความว่าเมื่อเข้าไปที่นั่นทุกคนจะเหมือนกับผู้เริ่มต้นฝึกฝนใหม่ตั้งแต่ต้น"

"ภายในอาณาจักรลึกลับ ท่านสามารถรับคะแนนได้จากการเพิ่มระดับการฐานการฝึกฝนของตัวเองหรือเอาชนะสัตว์วิเศษ อีกอย่างท่านยังสามารถได้รับคะแนนจากการช่วยเหลือพวกพ้องเกือบทุกสิ่งที่ท่านทำจะได้รับการตัดสินพิจารณาคะแนน"

“ข้าเข้าใจ ...” หยวนพึมพำ

"ดังนั้นแม้ว่านายน้อยจะไปถึง อาจารย์วิญญาณแต่มันก็ไม่สำคัญเมื่อท่านอยู่ใน อาณาจักรลึกลึบ"

"ข้ารู้ แต่ข้ายังต้องการเข้าถึง อาจารย์วิญญาณอยู่ดี เพราะว่ามันใกล้มากๆแล้ว เมื่อข้าไปถึง อาจารย์วิญญาณ ข้าอาจจะหยุดพักจากการฝึกฝน เพราะข้าไม่ชอบให้เวลาเสียไปเปล่าๆ” หยวนถอนหายใจ

"นายน้อย ท่านเข้าใกล้อาณาจักรอาจารย์วิญญาณมากแค่ไหนแล้ว?" เฟิงหยูเซียงถามเขาในทันใดและเธอก็พูดต่อ "ข้ามีแกนมอนสเตอร์นักรบวิญญาณระดับ 6 อยู่กับข้า ถ้าท่านต้องการที่จะกินมัน ... "

“แต่ข้าไม่อยากรับของมีค่าจากเจ้า โดยที่ไม่ให้อะไรตอบแทนแม้ว่าเจ้าจะเป็นคนรับใช้ของข้าก็ตาม”หยวนพูดกับเธอ

“นายน้อยบริจาคเลือดให้ข้ามากขึ้นเพื่อตอบแทนแกนอสูรก็ได้ค่ะ?” เฟิงหยู่เซียงกล่าว

"เจ้าแน่ใจหรือ ข้าจะให้เลือดของข้าไม่ว่าเจ้าจะให้แกนมอนสเตอร์กับข้าหรือไม่ก็ตาม"

"ข้าแน่ใจนะนายน้อย ในความเป็นจริงร่างกายของข้ากระหายเลือดของเจ้าแม้ในขณะที่เราพูดและข้าก็พยายามอย่างเต็มที่ที่จะได้ดื่มมัน หากการให้แกนอสูรนี้แก่ท่านจะทำให้ข้าสามารถดื่มเลือดของท่านได้ข้าจะไม่รีรอ! "

หลังจากคิดเรื่องนี้อยู่ครู่หนึ่งหยวนก็พยักหน้าและพูดว่า "โอเค ข้าตกลงจะแลกเลือดของข้ากับแกนมอนสเตอร์หากเจ้าประสงค์เช่นนั้น"

อย่างไรก็ตามเขาเริ่มเบื่อที่จะนั่งนิ่ง ๆ หลังจากผ่านการฝึกฝนเพียงไม่กี่วันและเขาเกลียดการอยู่ในเฉยๆเป็นเวลานานเนื่องจากมันทำให้เขานึกถึงโลกแห่งความจริง

“เยี่ยมมาก!”

เฟิงหยูเซียงปรากฏตัวออกจากร่างกายของเขาหลังจากที่ หยวนตกลงที่จะรับแกนมอนสเตอร์และเธอก็ดึงแกนมอนเตอร์จากแหวนวิเศษของเธอ

“นี่คือแกนมอนเตอร์รึ?” หยวนเลิกคิ้วมองแกนมอนสเตอร์เรืองแสงที่ดูแตกต่างจากแกนมอนสเตอร์ที่เขาเคยกินเนื่องจากมันมีลักษณะภายนอกที่แปลกประหลาดเพราะมีเปลวไฟที่ลุกอยู่รอบๆ

"ท่านลืมไปแล้วว่าข้าเป็นใครก่อนที่ข้าจะกลายเป็นคนรับใช้ของท่าน นายน้อยข้าเป็นเจ้าของร้านค้าที่มีชื่อเสียงที่สุดแห่งหนึ่งใน ลานค้าขายฟินิกซ์ทองคำ เชียวนะ ข้าไม่สะสมของธรรมดาๆ อยู่แล้ว"เฟิงหยู-เซียงกล่าว

และเธอพูดต่อว่า "แกนมอนสเตอร์ชิ้นนี้เป็นของปลาคาร์ปสีรุ้งซึ่งเป็นสัตว์วิเศษที่หายากอย่างไม่น่าเชื่อ ซึ่งสามารถพบได้ในที่เดียวภายในสวรรค์ชั้นล่างนั่นคือถ้ำเยือกแข็งซึ่งเป็นหนึ่งในเขตอันตรายไม่กี่แห่งในโลกนี้"

"ปลาคาร์ปสีรุ้งเป็นนักรบวิญญาณตั้งแต่แรกเกิดและเติบโตอย่างรวดเร็วอย่างไม่น่าเชื่ออย่างไรก็ตามพวกมันไม่มีความสามารถในการต่อสู้มากนักบางตัวไม่มีเลย พวกมันจะตายตามธรรมชาติเมื่อไปถึงระดับอาจารย์วิญญาณ ดังนั้นพวกมันจึงมีอายุสั้นและถ้าพวกมันตายตามธรรมชาติ มันจะไม่ดรอปแกนมอนสเตอร์ "

"นี่คือเหตุผลที่แกนมอนสเตอร์ปลาคาร์ปสีรุ้งถึงได้ถือเป็นสมบัติล้ำค่าและเป็นที่ต้องการของคนจำนวนมาก นอกจากนี้ผู้ที่ดูดซับพวกมันมีโอกาสที่จะได้รับพลังพิเศษที่ทำให้พวกเขาสามารถควบคุมไฟได้แม้จะไม่มากแต่ก็ถือว่ามีโอกาสและมันให้พลังงานทางจิตวิญญาณมากกว่า แกนมอนสเตอร์ปกติในระดับของมัน " เฟิงหยูเซียงอธิบายให้เขาฟัง

"ควบคุมไฟ... หมายถึงยังไง" หยวนเลิกคิ้ว

"คือว่า...เราสามารถควบคุมไฟโดยใช้พลังงานจิตวิญญาณ แต่ผู้ที่มีพลังนี้สามารถควบคุมไฟได้โดยไม่ต้องใช้พลังงานทางจิตวิญญาณทำให้ประหยัดพลังงานได้มาก นอกจากนี้แกนมอนสเตอร์ยังช่วยเพิ่มความสามารถในการใช้เทคนิคการยิงไฟออกไปด้วย ดังนั้นคนส่วนใหญ่จึงมองหาพวกมัน ล้วนเป็นผู้ฝึกฝนที่ใช้เทคนิคที่เกี่ยวข้องกับไฟเช่นปรมาจารย์การเล่นแร่แปรธาตุ "

"ข้าเข้าใจแล้ว ... แกนมอนสเตอร์ที่ไม่เหมือนใครมันแตกต่างจากที่ข้าเคยกิน ดีกว่าเยอะเลย” หยวนพึมพำขณะที่เขารับแกนอสูรจากเฟิงหยูเซียง