ตอนที่ 265 แก่นของมังกร

ตอนที่ 265 แก่นของมังกร

เมื่อเห็นมังกรทองพุ่งเข้ามาด้วยความรวดเร็ว หยวนก็ดึง ดาบมหาเทพของเขาออกมาโดยไม่รู้ตัวและตั้งท่าป้องกัน เมื่อสัตว์ร้ายที่ทรงพลังและดุร้ายกำลังพุ่งเข้ามาหาเขา

“พี่หยวน?” เสี่ยวฮัวรู้สึกงงงวยกับความตื่นตัวอย่างกะทันหันของหยวนและร้องเรียกเขา

แต่อนิจจาหยวนให้ความสำคัญกับมังกรมากเกินไปที่จะได้ยินเสียงของเสี่ยวฮัว

โห่!

มังกรเลื้อยผ่านอากาศอย่างปราดเปรียว

หยวนถือ ดาบมหาเทพไว้ด้านหน้าตัวของเขาเพื่อป้องกันการโจมตี แต่ที่น่าประหลาดใจคือราวกับว่ามันเป็นภูตผีปีศาจมังกรและพุ่งผ่านดาบของเขาและตรงเข้าสู่ร่างกายของเขา!

"อา!" หยวนตะโกนด้วยเสียงประหลาดใจเมื่อจู่ๆมังกรก็เข้ามาในร่างกายของเขา

“เกิดอะไรขึ้นพี่หยวน?!” เสี่ยวฮัวออกจากสร้อยคอและถามเขา

"ม มะ มังกรทองเข้าไปในร่างกายของข้า!" เขากล่าวอย่างรวดเร็ว

“พี่หยวน เสี่ยวฮัวแล้วเชื่อว่าเป็นมังกร”

ขณะที่เสี่ยวฮัวพูดมีการแจ้งเตือนปรากฏขึ้นต่อหน้าเขา

ดิง!

<เปิดใช้งานร่างกายกลั่นสวรรค์>

< แก่นมังกรย่อย ได้รับการดูดซึม>

<พลังวิญญาณ + 10,000>

<สัมผัสพระเจ้าของคุณมาถึงระดับใหม่แล้ว>

<ระดับความเชี่ยวชาญระดับเทพ (1) → (2)>

"-แก่นมังกร ดังนั้นมันจึงไม่เป็นอันตรายต่อร่างกายของพี่ อันที่จริงมันจะเป็นประโยชน์ต่อพี่อย่างมาก!" เสี่ยวฮัวกล่าว

"แก่นมังกร หรือนั่นคืออะไร ข้าเพิ่งได้รับค่าสถานะมากมายจากการดูดซับแก่นมังกรย่อย" หยวนกล่าว

"อะไรนะพี่หยวนดูดซับแก่นมังกรไปแล้วหรือ?!" เสี่ยวฮัวมองเขาด้วยใบหน้าเล็ก ๆ ของเธอที่เต็มไปด้วยความสงสัย

ซึ่งแตกต่างจากแกนมอนสเตอร์แก่นของมอนสเตอร์มีลักษณะเฉพาะในวิธีที่สร้างและดูดซับ เมื่อสัตว์วิเศษตาย พลังฉี ของมันจะรวมตัวเป็นแกนมอนสเตอร์ที่ช่วยให้ผู้ฝึกฝนสามารถดูดซับพลังงานจิตวิญญาณของมันได้ อย่างไรก็ตามเมื่อพูดถึงแก่นมังกรสามารถสร้างขึ้นได้โดยไม่จำเป็นต้องมีการตายของสัตว์วิเศษ

ด้วยเหตุนี้สัตว์วิเศษที่ทรงพลังระดับนั้น น่าจะเป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์เช่นเดียวกับผู้ยิ่งใหญ่และถึงอย่างนั้นก็ต้องใช้พลังงานและเวลาอย่างมากในการสร้างแก่นของตัวเองขึ้นมา

สำหรับเหตุผลที่สัตว์วิเศษต้องเสียเวลาและความพยายามในการสร้างแก่นมันขึ้นมานั้น เป็นการฝึกฝนสำหรับพวกมันเช่นเดียวกับการที่ หยวนฝึกประสาทสัมผัสพระเจ้าของเขาเพราะมันช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งในการควบคุมพลังทางจิตวิญญาณของพวกมันเองรวมทั้งจิตวิญญาณและความแข็งแกร่งทางจิตใจ

"พี่หยวนถึงแม้จะเป็นเพียงแก่นมังกรระดับย่อย แต่โดยปกติจะใช้เวลาหลายเดือนในการดูดซึมแล้วแต่ความสามารถในการดูดซึมของแต่ละคน แต่พี่สามารถดูดซึมได้อย่างรวดเร็วแทบจะในทันที ... มันแทบจะน่าตกใจพอ ๆ กับนิสัยการกินของพี่เลย ... "เสี่ยวฮัวพูดกับเขาด้วยดวงตาที่เบิกกว้างราวกับจานรอง

"การดูดซับแก่นของมอนสเตอร์ครั้งนี้ไม่ได้ให้ ฉี แก่ข้าเหมือนแกนมอนสเตอร์ ทำไมเป็นเช่นนั้น?" หยวนถามเธอเนื่องจากเขาไม่ได้รับ ฉี จากการดูดซับ แก่นมังกร

"แก่นมีความพิเศษตรงที่จะมีเอฟเฟกต์ที่แตกต่างกัน แก่นบางอย่างสามารถให้ ฉี ในขณะที่แก่นอื่น ๆ จะให้ประโยชน์ที่แตกต่างออกไป เช่นความแข็งแกร่งทางกายภาพที่เพิ่มขึ้นหรือความแข็งแกร่งทางจิตใจที่เพิ่มขึ้น" เสี่ยวฮัวอธิบายให้เขาฟัง

"ข้าเข้าใจแล้ว ... และ แก่นมังกร ก็ให้พลังวิญญาณแก่ข้า ... " หยวนพึมพำ

"อะไรนะ!" ทันใดนั้นเสี่ยวฮัวก็ตะโกนด้วยเสียงที่ตกใจ

"ความแข็งแกร่งทางวิญญาณงั้นหรือ ?! แก่นมังกรนั่น เพิ่มพลังวิญญาณให้พี่หยวน?! นี่เป็นเรื่องจริงหรือ!" เสี่ยวฮัวถามเขาด้วยท่าทางประหม่า

"ช ชะ ใช่ มีอะไรงั้นหรอ ... " หยวนพยักหน้าตกใจกับปฏิกิริยาของเธอ

“โชคดีอย่างเหลือเชื่อ พี่หยวน! จากทุกสิ่งที่เราสามารถหาได้จากแก่นความแข็งแกร่งวิญญาณเป็นสิ่งที่หายากและเป็นที่ต้องการมากที่สุดจากผู้ฝึกฝนชั้นยอดเนื่องจากมันช่วยพัฒนาความแข็งแกร่งของวิญญาณของพี่โดยตรงโดยไม่ต้องใช้เทคนิควิญญาณหรือการฝึกฝนใด ๆ !” เสี่ยวฮัวพูดกับเขาด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นร่างกายของเธอสั่นเล็กน้อยจากความตื่นเต้นราวกับว่าเธอเป็นคนที่ได้รับผลประโยชน์ซะเอง

"ผู้ก่อตั้งสถานที่แห่งนี้ใจกว้างอย่างไม่น่าเชื่อที่ทิ้ง แก่นมังกรไว้ หรือไม่ก็อาจไม่ใช่เขาที่ทิ้งมันไว้ที่นี่ !"

หยวนพยักหน้าและถามต่อไป "ยังไงก็ตามมันเป็นเพียงแก่นมังกรย่อยเท่านั้นนี่หมายความว่ายังมีแก่นสารที่มีคุณภาพสูงกว่านี้อีกหรือ?"

เสี่ยวฮัวพยักหน้าและกล่าวว่า "ถูกต้องแล้วมี แก่นพลังย่อย,แก่นพลังหลัก และแก่นพลังเทพ"

"ข้าเข้าใจ... " หยวนพึมพำและพูดต่อ "ถ้างั้น พอจะมีวิธีหาแก่นหลักของมังกรได้บ้างไหม แก่นย่อยนี่ถูกซ่อนไว้ด้วยวิธีที่เรียบง่ายแต่กลับไม่มีใครสามารถค้นพบมันได้แม้จะผ่านมาหลายพันปีแล้วก็ตาม"

อย่างไรก็ตามเสี่ยวฮัวส่ายหัวและพูดว่า "แก่นแต่ละอย่างมีคุณสมบัติแตกต่างกัน เช่นเดียวกับวิธีค้นหา นั่นยากจนแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะตั้งใจหา หากจะบอกว่าขึ้นกับโชคชะตาลิขิตก็ไม่ได้พูดเกินจริงไปสักเท่าไหร่”

"สำหรับพี่หยวน ... เนื่องจากมีเพียงพี่เท่านั้นที่สามารถค้นพบมันได้ทั้งๆที่มันอยู่ในที่ที่สามารถมองเห็นได้ง่ายมานานหลายปี แต่กลับเป็นพี่ที่เจอมัน นั่นคือโชคชะตา"

"โชคชะตา ... " จู่ๆหยวนก็นึกถึงการพบกับผู้อาวุโสไป๋และการพูดคุยเกี่ยวกับโชคชะตาและชะตากรรมของเขา บางทีเขาอาจถูกลิขิตให้พบกับความโชคดีครั้งนี้

ทันใดนั้นปรากฏการณ์อีกอย่างก็เกิดขึ้นในสถานที่นั้นเมื่อพลังงานทางจิตวิญญาณทั้งหมดรวมตัวกันที่ยอดเขามังกรเริ่มกระจายไปทุกทิศทาง

"เกิดอะไรขึ้น?" หยวนมองการเปลี่ยนแปลงด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง

เสี่ยวฮัวตอบด้วยน้ำเสียงสงบ“แก่นมังกรคือสิ่งที่ดึงดูดพลังงานจิตวิญญาณมายังพื้นที่นี้ตอนนี้มันหายไปตั้งแต่พี่หยวนดูดซับมัน ดังนั้นจึงไม่มีสิ่งใดดึงดูดพลังวิญญาณอีกต่อไปและเป็นธรรมดาที่พลังวิญญาณพวกนั้นจะคืนสู่ธรรมชาติ อีกไม่นานสถานที่แห่งนี้จะกลับมาเป็นปกติไม่ต่างจากสถานที่ธรรมดาๆ”

"ข้าเข้าใจแล้ว..."

เสี่ยวฮัวกล่าวต่อว่า "พี่หยวน พี่ควรใช้โอกาสนี้ในการฝึกฝนและดูดซับพลังวิญญาณให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพราะต้องใช้เวลาสักพักก่อนที่พลังวิญญาณในสถานที่แห่งนี้จะกลับคืนสู่สภาวะปกติ

หยวนพยักหน้า นั่งลงและเริ่มทำการฝึกฝนทันที

โห่!

พลังทางจิตวิญญาณที่กระจายออกไปหยุดทันใดและเริ่มพุ่งเข้าสู่หยวนราวกับว่าพวกมันถูกดูดด้วยพายุทอร์นาโดขนาดเล็กรอบตัวเขา อย่างไรก็ตามหยวนสามารถสัมผัสได้ถึงสายลมที่อ่อนโยนและสบาย ๆ รอบตัวเขา

ในขณะเดียวกันฐานการฝึกฝนของเขาเริ่มทะยานเข้าใกล้ อาจารย์วิญญาณมากขึ้นเรื่อยๆ!