ตอนที่ 256 แตกออกเป็นเสี่ยงๆ
ตอนที่ 256 แตกออกเป็นเสี่ยงๆ
ตอนที่ 256 แตกออกเป็นเสี่ยงๆ
"อ้ออีกอย่าง เจ้าไม่ได้รับอนุญาตให้ใช้อาวุธของเจ้าเองในการทดสอบนี้" ผู้อาวุโสถานไท๋กล่าวเสริมเธอชี้ไปที่ชั้นวางอาวุธที่อยู่ไม่ไกลและพูดต่อ "เลือกใช้อันใดอันหนึ่ง"
“มีคำถามมั้ย?”
สาวกคนหนึ่งที่นั่นยกมือขึ้นแล้วพูดว่า "เราสามารถใช้เทคนิคอะไรก็ได้ที่ต้องการใช่ไหม"
ผู้อาวุโสถานไท๋พยักหน้า“ถูกต้อง”
เวลาต่อมาหลังจากตอบคำถาม ผู้อาวุโสถานไท๋บอกว่า "ใครอยากเริ่มก่อนก้าวเข้ามาได้เลย"
ไม่กี่วินาทีผู้อาวุโสถานไท๋ศิษย์พูดจบ ศิษย์คนหนี่งที่อยู่ในอาณาจักรนักรบวิญญาณระดับสูงสุด ก็ก้าวมาข้างหน้าและพูดเสียงดัง "ข้าอาสา!"
จากนั้นเขาก็ไปหยิบหอกจากชั้นวางอาวุธก่อนจะกลับมาและเข้าไปใกล้หุ่นฝึก
ศิษย์ยืนห่างจากหุ่นประมาณสองสามก้าวและใช้เวลาครู่หนึ่งในการเตรียมตัว
หลังจากหายใจเข้าลึก ๆ แล้วศิษย์ก็ยกหอกขึ้น
เมื่อหอกยกขึ้นขนานกับพื้นอย่างสมบูรณ์ สาวกก็กลั้นหายใจวินาทีก่อนที่จะพุ่งไปข้างหน้า
ตูม!
หุ่นฝึกกระเด็นไปข้างหลังแม้จะไม่มากด้วยความรวดเร็วและหยุดห่างจากตำแหน่งเดิมประมาณห้าเมตร
ศิษย์รอการประเมินอย่างประหม่าและไม่กี่วินาทีต่อมาหุ่นฝึกก็เปลี่ยนจากสีเงินเป็นสีเขียวจากนั้นเป็นสีเขียวเข้มก่อนที่จะกลายเป็นสีเหลืองในที่สุด
"เจ้าผ่าน." ผู้อาวุโสถานไท๋กล่าว.
"เยี่ยมยอด!" ศิษย์ตะโกนด้วยความตื่นเต้นก่อนจะคืนหอกในชั้นวางอาวุธ
ไม่กี่นาทีต่อมาสาวกอีกคนก็มายืนต่อหน้าหุ่นฝึกพร้อมกับอาวุธที่แตกต่างจากคนก่อนในมือของเขานั่นคือดาบ
“ฮ่าาาาา .... ฮ่า!”
ศิษย์ฟันดาบในมือของเขาสร้างการโจมตีที่ทรงพลังทำให้หุ่นฝึกล้มลงไปคุกเข่าลงกับพื้น
เมื่อมันยืนขึ้นอีกครั้งสีก็เริ่มเปลี่ยนไป
เขียวอ่อน ... เขียวเข้ม ... เหลืองอ่อน ...
"เจ้าผ่าน." ผู้อาวุโสถานไท๋บอกทันทีที่สีหยุดเหลืองอ่อน
สาวกคนต่อไปเดินไป แต่เขาไม่ได้หยิบอาวุธและยืนอยู่ตรงหน้าหุ่นฝึกด้วยหมัดเปล่าของเขา
“หมัดทุบภูเขา!”
ศิษย์เหวี่ยงหมัดด้วยพลังอันแข็งแกร่งไปที่หุ่นฝึกและส่งมันลอยไปไกลหลายเมตร
หลังจากล้มลงไป ห่างจากจุดเดิน 12 เมตรหุ่นฝึกก็ลุกขึ้นและค่อยๆเดินกลับไปที่จุดเดิมพร้อมกับเปลี่ยนสีในขณะที่มันเดิน
เขียวเข้ม ... เหลืองอ่อน ... เหลืองเข้ม ...
"ไม่เลว." ผู้อาวุโสถานไท๋พยักหน้าเมื่อเห็นแบบนี้แล้วก็พูดต่อว่า "ผ่าน"
“ขอบคุณ ผู้อาวุโส” ศิษย์โค้งคำนับให้เธอก่อนที่จะไปยืนอยู่กับอีกสองคนที่เดินผ่านไปก่อนหน้าเขา
เหล่าสาวกยังคงท้าทายหุ่นฝึกทีละคนและในเวลาไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงสาวกกว่าครึ่งกว่าแสดงพลังของพวกเขาที่แตกต่างกันออกไป
"สีเหลืองอ่อนผ่าน"
"สีเหลืองอ่อนผ่าน"
"เขียวเข้ม – ตก”
"เขียวเข้ม ตก"
"สีเหลืองอ่อน - ผ่าน"
จากบรรดาสาวกสามสิบคนที่ท้าทายหุ่นฝึกมีเพียงสองในสามเท่านั้นที่สามารถผ่านการทดสอบด้วยการได้คะแนนเป็นสีเหลือง อย่างไรก็ตามไม่มีใครสามารถทำให้หุ่นฝึกเปลี่ยนเป็นสีแดงได้
หลังจากนั้นไม่นาน สาวกที่มีพื้นฐานการฝึกฝน นักรบวิญญาณ ระดับแรกก็สามารถโจมตีหุ่นฝึกได้หนักพอที่จะเปลี่ยนเป็นสีแดงอ่อนได้
"สวรรค์! ช่างเป็นทักษะการต่อสู้ที่ทรงพลังจริงๆ! ข้ารู้สึกได้ถึงแรงกระเพื้อมอากาศจากที่นี่! ข้าไม่กล้าแม้แต่จะจินตนาการว่ามันจะต้องรู้สึกอย่างไรเมื่อได้รับพลังเช่นนี้”
เหล่าสาวกต่างตกตะลึงกับชายหนุ่มคนนี้ที่ถือดาบใหญ่ในมือของเขา
"ข้ารู้จักทักษะการต่อสู้นี้! มันคือ 'พลังที่ไม่อาจหยุดยั้งซึ่งเป็นทักษะการต่อสู้ระดับโลก!"
“ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมมันถึงมีพลังมาก! เขาฝึกเทคนิคระดับโลก! ความสามารถที่น่าประหลาดใจอะไรเช่นนี้!”
ผู้อาวุโสถานไท๋ปรบมือหลังจากนั้นเธอก็พูดด้วยน้ำเสียงชื่นชม“เยี่ยม! ศิษย์คนแรก ที่ได้คะแนนสีแดงระหว่างการทดสอบ อันที่จริงครั้งสุดท้ายที่มีคนได้สีแดงผ่านมาเกือบหนึ่งปีแล้ว .”
"ขอบคุณ ผู้อาวุโสสำหรับคำชมของท่าน!"
ในเวลาต่อมาเมื่อคนแสดงพลังกันหมดแล้ว เหลือแต่หยวนเท่านั้นที่ยังไม่ได้ทดสอบ
“นั่นคือศิษย์หยวนที่เอาชนะพยัคฆ์คลั่งได้ เจ้าคิดว่าเขาจะได้สีอะไร?” เหล่าสาวกเริ่มพึมพำกันทันทีขณะที่หยวนเดินไปที่ชั้นวางอาวุธเพื่อเลือกอาวุธของเขา
"ใครจะรู้ว่าจริงๆแล้วระหว่างการแข่งขันกับพยัคย์คลั่งเขาไม่ได้ยกนิ้วขึ้นแม้แต่นิ้วเดียวและใช้เทคนิคลึกลับบางอย่างเพื่อกำจัดเจ้านั่น"
"ข้ารู้สึกว่าเขาจะตีเป็นสีเหลืองเข้มหรืออาจจะเป็นสีแดงอ่อนก็ได้"
"ข้าคิดว่ามันจะเป็นสีเหลืองอ่อน ๆ เท่านั้น"
ครู่ต่อมาหยวนกลับไปที่หุ่นฝึกพร้อมดาบในมือและสาวกคนอื่น ๆ ก็หยุดคุยกัน
ดูด้วยสายตาที่เข้มข้น
"อืม ... ข้าจะใช้เทคนิคอะไรดี? ' หยวนคิดกับตัวเอง
แม้ว่าดาบแยกสวรรค์จะเป็นเทคนิคที่ทรงพลังที่สุดของเขา แต่เขาก็ไม่ต้องการทำลายสถานที่แห่งนี้ สำหรับเทคนิคดาบที่แข็งแกร่งที่สุดต่อไปของเขาคือเทคนิคปิดผนึกปีศาจนั้นอย่างไม่ต้องสงสัย เนื่องจากเขาไม่เคยใช้มันมาก่อนและไม่รู้ถึงความรุนแรงของมัน ดังนั้นเขาสามารถใช้อาบโลหิตซึ่งเป็นเทคนิคที่เขาใช้บ่อยที่สุดเท่านั้น
หลังจากทำท่าทางไม่พอใจหยวนก็หายใจเข้าลึก ๆ
เมื่อเขาปล่อยลมหายใจออก ดาบในมือของเขาก็เริ่มเปล่งประกายสีแดงสดและหยวนก็เหวี่ยงดาบด้วยพลังทั้งหมดของเขา
ตูม!
ออร่าของหยวนระเบิดออกมาพร้อมกับความรู้สึกที่กดดันและแสงสีแดงปรากฏขึ้นในอากาศเมื่อดาบฟันเข้าที่คอของหุ่น
แซ่บ!
ด้วยความประหลาดใจของหยวน ดาบในมือของเขาระเบิดออกเป็นชิ้น ๆ หลังจากที่กระแทกเข้ากับหุ่นฝึก
อย่างไรก็ตามนั่นไม่ใช่สิ่งเดียวที่จะแตกระหว่างการโจมตีของเขาเนื่องจากหัวของหุ่นฝึกถูกหั่นออกจากตัวของมัน รอยที่คอยของมันเรียบกริบเหมือนถูกประหารชีวิต
"อะไรกันวะนั่น?!" ผู้อาวุโสถานไท๋ตะโกนด้วยน้ำเสียงตกใจเมื่อเธอเห็นสิ่งนี้เพราะนี่เป็นครั้งแรกของเธอที่เห็นคนทำลายหุ่นฝึกในลักษณะดังกล่าว
สำหรับสาวกคนอื่น ๆ ดวงตาของพวกเขาเบิกกว้างราวกับจานรองแก้ว กรามของพวกเขาหล่นลงไปที่พื้น