ตอนที่ 237: ชั้น 17

ตอนที่ 237: ชั้น 17

ครึ่งชั่วโมงหลังจากออกจากบ้าน รถลีมูซีนมาจอดที่หน้าคอนโดขนาดใหญ่ที่มีความสูงกว่า 20 ชั้น ขณะที่หยูรุเข็นหยวนไปที่ทางเข้า มีนายหญิงที่ดูมีฐานะสองคนยืนอยู่

“น้องสาวหยู!” เซียจิงหยีโบกมือให้เธอพร้อมกับมองใบหน้าที่สวยงามเมื่อเห็นร่างของพวกเขา

"ข้าขอโทษที่รบกวนกระทันหัน จิงหยี" หยูรุกล่าวด้วยรอยยิ้มขอโทษ

“ไม่เป็นไรเลย ข้าอยู่แถวนี้พอดี” เซียจิงหยีกล่าว

จากนั้นเธอก็มองไปที่ หยวน และพูดว่า "สวัสดีพี่ชายของ น้องสาวหยู ข้าชื่อ เซียจิงหยีเป็นเพื่อนร่วมชั้นของหยูรุ”

“ข้าชื่อหยูเทียน ขอบคุณที่ให้ข้าพักอาศัย เมื่อข้ามีโอกาสข้าจะตอบแทนเจ้าแน่นอน”

"เรื่องนั่นค่อยว่ากัน" เซียจิงหยีพูดและเธอพูดต่อ "มาเถอะ ข้าจะพาไปที่ห้องใหม่ของเจ้า"

มีทางเข้าสองทางก่อนถึงลิฟท์ ทางเข้าแรกนำไปสู่ล็อบบี้เล็ก ๆ ที่เก็บกล่องจดหมาย ขณะที่ทางเข้าที่ 2 นำไปสู่พนักงานต้อนรับและลิฟต์

"ห้องของเจ้าจะอยู่ชั้น 17" เซียจิงหยีกล่าวขณะที่เธอกดปุ่มภายในลิฟต์

ประตูลิฟต์ปิดลงและพวกเขาก็เริ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

ไม่กี่อึดใจพวกเขาก็มาถึงชั้น 17

ดิง!

เมื่อประตูเปิดออก เซียจิงหยีก็เดินออกจากลิฟต์ตามด้วยหยูรุและหยวน

เซียจิงหยีหยุดอยู่หน้าประตูที่ด้านในสุดของห้องโถงและพูดว่า "ในชั้น17 นี่เป็นห้องที่ใหญ่ที่สุดและหรูหราที่สุดในชั้นนี้"

“นะ.. แน่ใจเหรอ?” หยวนพูดด้วยน้ำเสียงลังเลและเขาพูดต่อว่า "เจ้าสามารถให้ห้องธรรมดาห้องหนึ่งกับข้าได้ ข้าไม่อยากรู้สึกว่ากำลังเอาเปรียบเจ้าโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อข้าอาศัยอยู่ที่นี่ฟรี"

เซียจิงหยีหัวเราะเบา ๆ และกล่าวว่า "น้องสาวหยูมักจะพูดเสมอว่าเจ้าเป็นคนใจดีและอ่อนน้อมถ่อมตน ไม่ต้องกังวลมันแค่ห้องเดียวมันจะไม่ส่งผลกระทบต่อเราเลย"

"นี่คือกุญแจและกุญแจสำรอง" เซียจิงหยีมอบกุญแจให้ หยูรุสองชุดหลังจากปลดล็อคประตู

"ขอบคุณอย่างยิ่ง."

"ให้ข้าพาดูรอบ ๆ " เซียจิงหยีเปิดประตูและเข้าไปข้างในห้องคอนโด

"มีห้องนั่งเล่น ห้องครัว ห้องน้ำ อย่างละ 1 ห้อง พร้อมอ่างอาบน้ำและฝักบัวแยกจากกันมีห้องนอน 3 ห้องและระเบียงอีกทั้งทุกอย่างในนี้ยังใหม่ไม่ได้ผ่านการใช้งานมาก่อน ทั้งหมดนี่พออยู่ได้ไหม?"

หลังจากทัวร์รอบ ๆ สถานที่อย่างรวดเร็ว หยูรุก็พยักหน้า "ถ้าต้องพูดตามตรงมันใหญ่เกินกว่าที่คาดไว้มาก"

และเธอพูดต่อว่า "ห้องนอนดีห้องน้ำก็ใหญ่พอข้าไม่มีข้อติเตียนใดๆเลย สมบูรณ์แบบ"

"เยี่ยมมาก ถ้างั้นเจ้าสามารถย้ายมาที่นี่ได้ทุกเมื่อที่ต้องการกุญแจอยู่ในมือเจ้าแล้ว"

"ขอบใจอย่างสุดซึ้ง จิงหยี" หยูรุกล่าวกับเธอ

หลังจากพูดคุยกันสักพักเซียจิงหยีก็เตรียมที่จะจากไป "ถ้าเจ้าต้องการให้ข้าช่วย ก็แค่โทรมา”

"โอเค" หยวนพูด

“ยังไงซะน้องสาวหยูก่อนที่ข้าจะปล่อยเจ้าสองคนไว้ตามลำพัง ตอนนี้ข้าอยู่ในทวีปตะวันออกในบางแห่งที่เรียกว่าเมืองไข่มุกแดง”

หยูรุพยักหน้าและพูดว่า "ข้าจะดูว่ามันอยู่ไกลแค่ไหนและจะหาทางไปพบ"

"โอเคข้าจะไปทำเควสและฝึกฝนเพิ่มเติมในระหว่างนี้"

หลังจากที่เซียจิงหยีออกจากสถานที่นั้น หยวนกล่าวว่า "ข้าจะบอกให้เฟิงเฟิงรู้ เธอน่าจะช่วยให้เจ้าพบจิงหยีได้ เพราะเจ้าทั้งคู่อยู่ในทวีปตะวันออก"

"ฟังดูดี ยังไงก็ตามเรามาจัดเตียงใหม่กันเถอะ หากเจ้าไม่ชอบจะได้เปลี่ยนได้"

หยูรุเข็นรถเข็นเข้าไปในห้องนอนที่ใหญ่ที่สุดก่อนจะอุ้มหยวนขึ้นไปบนเตียง

“อืม..เจ้าคิดว่าไง?”

"มันนุ่มกว่าที่ข้าคุ้นเคยนิดหน่อย แต่ข้าคิดว่าข้าชอบแบบนี้ดีกว่า"

"ข้าจะถามเจ้าอีกครั้งในสองสามวันนี้" หยูรุกล่าว

กริ้ง ~ กริ้ง~

“เหมยซิ่วโทรมา” หยูรุกล่าวหลังจากเห็นผู้โทรเข้าโทรศัพท์ของเธอ

“เจ้าออกเดินทางหรือยัง?”

"ใช่ ข้ากำลังเดินทางไปยังที่อยู่ที่ท่านให้ไว้"

"โอเคโทรหาข้าอีกครั้งเมื่อเจ้ามาถึงล็อบบี้"

หลังจากวางสาย หยูรุและ หยวน ก็เริ่มพูดคุยเกี่ยวกับแผนการของพวกเขามากขึ้นจนกระทั่ง เหมยซิ่ว โทรมาอีกครั้ง

เมื่อ เหมยซิ่ว มาถึง หยูรุก็ลงไปชั้นล่างเพื่อพบเธอก่อนที่จะกลับขึ้นมา

“นี่จะเป็นบ้านใหม่ของพี่เทียน” หยูรุให้ เหมยซิ่ว ทัวร์รอบ ๆ สถานที่

“ที่นี่อยู่ใกล้โรงเรียนมากซึ่งจะทำให้เราทั้งสองคนสะดวกสบายมากขึ้น”

เหมยซิ่วพยักหน้าจากนั้นเธอก็ถามว่า "ต้องทำอะไรบ้างคะ"

“อืม ไม่น่าจะมีอะไรนะตอนนี้…โอ้ใช่!” หยูรุก็นึกขึ้นได้

"เราต้องหาทางให้พี่เทียนขายไอเท็มในเกมของเขาเป็นสกุลเงินในชีวิตจริง มันจะมีความเสี่ยงถ้าพี่เทียนแลกเปลี่ยนสมบัติเป็นการส่วนตัว ดังนั้นมันจะดีที่สุดถ้าเขามอบสมบัติให้เจ้าแทน"

"กล่าวอีกนัยหนึ่งเราต้องการให้เจ้าเล่น คัลติเวชั่น ออนไลน์!"

“รับทราบค่ะ…” เหมยซิ่ว พยักหน้ารู้สึกว่าเป็นเรื่องแปลกสำหรับการเล่นวิดีโอเกมของเธอเนื่องจากเธอแทบไม่ได้สัมผัสการเล่นเกม นอกจากสองสามครั้งที่ หยูรุต้องการเล่นกับเธอ

“หวังว่าเจ้าจะอยู่ในทวีปตะวันออกด้วยนะ ไม่งั้นคงยุ่งยากน่าดู” หยวนกล่าว

และเขาพูดต่อ "เฟิงเฟิงน่าจะพอไปรับเจ้าได้ ... ข้าจะถามเธอในภายหลัง"

“เฟิงเฟิง…?” เหมยซิ่วเลิกคิ้ว

"ใช่เธอเป็นนกฟีนิกซ์ที่บินได้ด้วยความเร็วสูง เธออาจจะเดินทางไปยังทวีปอื่น ๆ ได้สบาย ๆ ส่วนที่เหลือเราค่อยคิดกันหลังจากเจ้าสร้างตัวละครเรียบร้อยแล้ว"

"ตกลง."

ในเวลาต่อมาหยูรุเริ่มแกะกระเป๋าของหยวนในขณะที่เหมยซิ่วไปทำความสะอาดบ้านที่มีฝุ่นเล็กน้อย เมื่อเสร็จแล้ว เหมยซิ่ว ก็ออกไปซื้อคอนโซลข้างนอกเพื่อที่เธอจะได้เล่น คัลติเวชั่น ออนไลน์ ในภายหลัง

............................