CVO ตอนที่ 209 การเล่นผสานอย่างสมบูรณ์แบบ

ตอนที่ 209 การเล่นผสานอย่างสมบูรณ์แบบ

หลังจากคำตัดสินของผู้อาวุโส ซู ผู้อาวุโสจิ้งพูดว่า "เหนือชั้นจริงๆ สิบคะแนนจากข้าเช่นกัน"

จากนั้นทุกคนก็หันไปมองซ่งหลิงเอ๋อที่พยักหน้าและพูดว่า "ในที่สุดเจ้าก็เข้าใจสถานการณ์แล้ว เว่ยคัง”

"ครับ อาจารย์!" เว่ยคังกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง

“แม้ว่าจะมีข้อผิดพลาดมากมายในการแสดงของเจ้า แต่ข้าไม่คาดหวังว่าจะมีใครเล่นเพลง เพลงเทพพระเจ้าตกสวรรค์ในการแข่งที่ต้องอาศัยความพร้อมเพียงเช่นนี้  เจ้าได้เก้าคะแนนจากข้า”

ฝูงชนโห่ร้องหลังจากได้ยินคำตัดสินของซ่งหลิงเอ๋อ แม้ว่ามันจะไม่ใช่คะแนนเต็ม แต่ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะเอาคะแนนจากซ่งหลิงเอ๋อ

“ขอบคุณครับอาจารย์!”

ไอหวาน และ เว่ยคัง โค้งคำนับให้เธอก่อนที่จะนั่งลง  พวกเขาก็หันไปมองหน้ากันด้วยความพึงพอใจ

หลังจากนั้นพวกเขาก็หันไปมองที่หยวนซึ่งนั่งสงบอยู่ที่นั่นและจ้องมองที่จะเข้ของเขาด้วยสายตาที่ครุ่นคิด

‘เขากำลังคิดอะไรอยู่?’ พวกเขาอดไม่ได้ที่จะสงสัยหลังจากที่เห็นดวงตาที่สดใสของหยวนที่ทำให้พวกเขา

ความรู้สึกเป็นลางไม่ดีด้วยเหตุผลบางประการ

การแข่งขันยังคงดำเนินต่อไป ผู้เข้าแข่งขันที่เหลือดูเหมือนจะฝีมือไม่ได้เรื่องและทำให้ผู้ชมเบื่อหน่าย

หลังจากนั้น ในที่สุดก็มาถึงทีมของหยวนและเฟยหยูหยานทำเอาผู้ชมนั่งหลังตรงและเบิกตากว้างเฝ่ารอการแสดงอย่างใจจดใจจ่อ

"มันคือพวกเขานางฟ้าเฟยและคู่หูลึกลับของเธอ!"

“ ข้าสงสัยว่าพวกเขาจะเซอร์ไพรส์อะไรในการแสดงครั้งนี้ การแสดงของพวกเขาจะเทียบกับไอหวานและเว่ยคัง

ได้ไหมนะ!"

ในขณะเดียวกันเฟยหยู่หยานก็ถามหยวนว่า "เราควรเล่นเพลงอะไรดี"

อย่างไรก็ตามเกือบจะเหมือนกับว่าเขาไม่ได้ยินเธอหยวนยังคงเงียบและจ้องมองที่จะเข้ของเขาต่อ

“ศิษย์หยวน?” เฟยยู่หยานร้องเรียกเขาอีกครั้ง

"เอ่อข้าขอโทษข้ากำลังคิดอะไรเพลินๆ เมื่อกี้เจ้าว่าอะไรนะ?" หยวนละสายตาจากความงุนงงและหันไปมองเธอ

ด้วยความงงงวยบนใบหน้าของเขา

"ถึงเวลาแสดงของเราแล้ว" เฟยหยู่หยานพูดพร้อมกับเลิกคิ้วและพูดต่อ "เราควรเล่นเพลงอะไรดีหลังจาก ศิษย์ของซ่งหลิงเอ๋อ เล่นเพลงเทพพระเจ้าตกสวรรค์ แต่ข้าว่านั้นยากเกินไปมากสำหรับพวกนเรา"

หยวนจึงพูดว่า "เจ้าจำได้ไหมว่าเพลงหนึ่งที่เราเล่นระหว่างซ้อมจนถึงเช้า เรามาเล่นเพลงนั้นกันเถอะ"

ดวงตาของเฟยหยู่หยานเบิกกว้างจากนั้นเธอก็พูดว่า "เอ - เจ้าแน่ใจเหรอเพลงนั้น ... มันไม่แปลกเกินไปจะเกิดอะไรขึ้นถ้าพวกผู้ตัดสินไม่ชอบมัน? หรือเราควรจะเล่นเพลงของข้าดี”

"ไม่เป็นไรมันอาจจะดูแปลกไปหน่อยเมื่อเทียบกับเพลงที่เจ้าคุ้นเคย แต่นี่คือการแข่งขันเพื่อดูว่าเราจะเล่นเพลงได้ดีแค่ไหนเมื่อต้องเล่นผสานกัน มันจะดีกว่ามากถ้าเราเล่นตามที่เราได้ซ้อมกันมา "หยวนพูดกับเธอด้วยรอยยิ้มหลังหน้ากากของเขา

เฟยยู่หยานพยักหน้าด้วยสีหน้าจริงจังจากนั้นเธอก็หันไปมองที่จะเข้ของเธอ

ข้าจะเป็นตัวถ่วงหยวนไม่ได้ ..

หลังจากหายใจเข้าลึก ๆ เฟยหยู่หยานก็ขยับแขนอันเรียวงามและเริ่มเล่นจะเข้ด้วยนิ้วมือที่เที่ยงตรงของเธอ

หยวนพยายามเลียนแบบการเคลื่อนไหวของเฟยหยู่หยานและเล่นจะเข้ตามโดยให้เธอเป็นคนนำ

"น่ะ..นั่น? เพลงนี้มันอะไรกัน?" ผู้ชมต่างตกตะลึงในทันที เมื่อเสียงเพลงอันเป็นเอกลักษณ์ที่ไม่เคยมีทีมใดเคยเล่นมาก่อน

อย่างไรก็ตามผู้ชมทุกคนที่นี่ต่างก็ไม่คุ้นเคยกับดนตรีประเภทนี้

"เดี๋ยวก่อน ... ทำไมเพลงนี้ฟังดูคุ้น ๆ จัง"

"ฮ - เฮ้! นั่นคือเพลงที่โด่งดังในโลกของเราหนิ! ทำไมพวกเขาถึงรู้จักเพลงนี้?!" ผู้เล่นในกลุ่มผู้ฟังรู้สึกงุนงง เมื่อรู้ว่าเพลงที่กำลังเล่นเป็นเพลงจากโลกอีกฟากของพวกเขา!

‘มีเหตุผลเดียวเท่านั้นที่พวกเขาจะเล่นเพลงนี้ได้ จะต้องมีคนที่เป็นผู้เล่นสอนพวกเขาเล่นเพลงนี้ เนื่องจากคนในโลกนี้ส่วนใหญ่เป็น NPC กันทั้งหมด รวมถึงเฟยหยูหยานด้วย กรณีนี้ผู้เล่นก็น่าจะเป็นไอ้เจ้าหน้ากากนั่น

มันเป็นเพื่อนผู้เล่นมาตลอดงั้นหรือ? พระเจ้า! หรือว่าเจ้านั่นจะเล่นจะเข้เป็นอยู่แล้วกันแน่?!'

“ใครอยู่เบื้องหลังหน้ากากดำนั่น?!” ผู้เข้าแข่งขันคนนึงที่เป็นผู้เล่นเริ่มสงสัย

ในขณะเดียวกันผู้ตัดสินทั้งสามต่างกำลังรู้สึกประหลาดใจกับเสียงดนตรีที่พวกเขาไม่เคยได้ฟังมาก่อน แต่การแสดงผสานเสียงจะเข้ครั้งนี้ก็สมบูรณ์แบบจนน่าประทับใจมากในสายตาของพวกเขาราวกับว่า หยวน และ เฟยหยู่หยานกลายเป็นคนคนเดียวกันที่กำลังเล่นเพลงนี้อยู่

“หน่ะ... นี่คือ ..”ซ่งหลิงเอ๋อแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง

'เป็นไปไม่ได้! เหตุผลที่พวกเขาฟังดูเข้ากันได้ดีไม่ใช่เพราะพวกเขาคุ้นเคยกับการเล่นด้วยกัน แต่เป็นเพราะหยวนนั่นเอง เขาเล่นตามจังหวะของเฟยยู่หยานอย่างไร้ที่ติ "

แม้ว่าคนส่วนใหญ่ที่นั่นอาจไม่ทราบถึงสถานการณ์ แต่ซ่งหลิงเอ๋อก็รู้ดีว่าหยวนเป็นปีศาจโดยแท้

ในขณะที่สิ่งที่เฟยหยู่หยานต้องทำเพียงแค่เล่นเพลงตามจังหวะของเธอเอง แต่หยวนต้องเลียนแบบการเคลื่อนไหวของเฟยหยู่หยานและก้าวตามจังหวะของเธอโดยไม่ผิดพลาดเลยแม้แต่น้อย มันเป็นสิ่งที่ยากอย่างเหลือเชื่อที่จะทำแม้กระทั่งสำหรับผู้เชี่ยวชาญระดับสูง มีเพียงผู้ที่เข้าใจอย่างถ่องแท้ถึงทักษะของคู่หูเท่านั้นจะสามารถบรรลุสิ่งนั้นได้

แน่นอนว่าแม้แต่เฟยหยู่หยานเองก็ไม่รู้เรื่องนี้และเธอยังคงเล่นจะเข้อย่างไร้เดียงสา

ไม่กี่นาทีต่อมาเฟยหยู่หยานก็หยุดเล่น ดนตรีก็หยุดลงทันที เกือบจะเหมือนกับเธอเป็นคนเดียวที่เล่นจะเข้ตลอดเวลาที่ผ่านมานี้

อย่างไรก็ตามผู้ชมดูเหมือนจะงงงวยเล็กน้อยกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

"นี่ข้าคิดไปเองหรือว่าการแสดงของพวกเขาน่าผิดหวังนิดหน่อยมันไม่ได้ตราตรึงใจมันรอบก่อน .. "

"ใช่มั้ยหล่ะ ข้าก็คิดงั้น ถึงแม้ว่าเพลงจะมีเอกลักษณ์และฟังดูไพเราะ แต่มันก็ไม่ได้น่าตื่นเต้นอย่างที่คิด ... "

“เมื่อเทียบกับ ไอหวาน และ เว่ยคัง แล้วการแสดงของพวกเขาเทียบไม่ติดเลย”

ผู้ชมไม่ได้รู้แม้แต่น้อยว่าเบื้องหลังการแสดงครั้งนี้เกิดอะไรขึ้น พวกเขาได้แต่แสดงความคิดเห็นไปทางด้านลบ เพราะคาดหวังกับการแสดงครั้งนี้ไว้สูง ไม่แปลกที่พวกเขาจะรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย