The Dark King – Chapter 111 ไข่ของมัจจุราชทมิฬ [อ่านฟรี 26-05-2019]

The Dark King – Chapter 111 ไข่ของมัจจุราชทมิฬ

ในไม่นานนัก เกล็นเก็บชิ้นส่วนต่างๆของมัจจุราชทมิฬใส่กระเป๋าไปทั้งหมด มันค่อนข้างใหญ่เมื่อเทียบกับรูปร่างของเธอ แต่เธอสามารถหยิบมันขึ้นมาได้อย่างง่ายดาย

ฟู่เทียนลังเลอยู่ชั่วครู่เมื่อเห็นเกล็นกำลังเตรียมตัวเดินทาง ทันใดนั้นเขากล่าวขึ้นมา “ดูเหมือนว่าจะมีอะไรอยู่ทางนั้น...” เขาชี้ไปยังพื้นดิน แม้จะเป็นเพียงความคิดส่วนตัวแต่เขาก็ตัดสินใจบอกทุกคนไป

“อ้ะ?” เกล็นบอกไปด้วยความประหลาดใจ “นายได้กลิ่นอะไรบางอย่างสินะ!?”

“ใต้พื้นดินนั่น” ฟู่เทียนกล่าวตอบ

ทุกๆคนมั่นใจในพลังการรับกลิ่นของฟู่เทียนแล้ว ทุกๆคนต่างเตรียมอาวุธของตัวเองขึ้นมาเพื่อเตรียมพร้อมรับมือสถานการณ์ฉุกเฉิน เกล็นขยิบตาให้อัศวินคนหนึ่ง เมื่อเขาได้รับคำสั่งก็เดินตรงไปยังสถานที่ที่ฟู่เทียนชี้

เขาเริ่มเคาะขุดไปที่พื้นดิน ทุกๆคนในทีมต่างเห็นวัตถุก้อนสีขาวกลมๆบนพื้นดินหลังจากอัศวินคนนั้นขุดไปได้ 30 เซนติเมตร ดวงตาของเกล็นและทุกๆคนเบิกกว้าง “ไข่ของมัจจุราชทมิฬ”

มีไข่ของมัจจุราชทมิฬทั้งหมด 8 ฟองในหลุมแห่งนั้น

เมื่อฟู่เทียนเห็นว่าสิ่งที่เขาคิดไว้นั้นถูกต้องก็รู้สึกดีใจและเสียใจขึ้นมาเล็กน้อย เป็นโชคร้ายของเขาที่ตัวเขาเองยังอ่อนแอเกินไปที่จะสามารถกลับมาตรวจสอบมันด้วยตัวคนเดียว พื้นที่เขตนี้อันตรายเกินไป แม้แต่นักล่าระดับเงินก็ยังหลีกเลี่ยงที่จะเข้ามาที่แห่งนี้ด้วยตัวคนเดียว แม้ว่าตัวเขาเองจะมีพลังในการตรวจจับกลิ่นและสามารถระบุถึงมอนสเตอร์ต่างๆรอบๆได้ แต่ก็ยังมีพวกมันบางตัวที่มีความสามารถในการปกปิดกลิ่นของตัวเอง มอนสเตอร์จำพวกนี้ไม่ได้หายากในเขตพื้นที่แห่งนี้เลย

เมื่อเขาคิดได้เช่นนั้นจึงไม่ต้องการที่จะเสี่ยง เป็นเพราะพระเจ้าอาจไม่ได้เข้าข้างตัวเขาเสมอไป

เกล็นมองไปยังไข่ของมัจจุราชทมิฬบนมือของเธอ “มีไข่ทั้งหมด 8 ฟอง มันคงมีโอกาสที่หนึ่งในนี้จะมีชีวิตรอดได้ ฉันสามารถดูดซับมันเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับสัญลักษณ์เวทมนตร์ของฉันในภายหลัง”

อัศวินคนนั้นก็รู้สึกดีใจเช่นกัน

อย่างไรก็ตาม ฟู่เทียนรับรู้เกี่ยวกับนักธนูอีกคนที่ยืนถัดไป แม้ว่าเขาจะแสดงท่าทางออกอย่างมีความสุขหรือหัวเราะออกมา แต่ร่างกายของเขาแสดงความรู้สึกออกไปอีกทาง อย่างไรก็ตามเป็นเพราะความต่างระหว่างส่วนสูงของพวกเขาทั้งสองทำให้ฟู่เทียนสามารถเห็นเขายืนกำมือแน่นได้อย่างชัดเจน หัวแม่มือของเขาสั่นเทาเพราะการกำหมัดแน่น ราวกับว่าฟู่เทียนได้รับรู้อะไรบางอย่างเข้า เขาแอบยิ้มอยู่ลึกๆในใจ

“ในตอนที่มัจจุราชทมิฬต่อสู้กับพวกเรา มันฉวยโอกาสในการแอบวางไข่เอาไว้” เกล็นกล่าวออกมาพร้อมถอนหายใจ “แต่โชคยังดีที่นายสังเกตุเจอ ไม่อย่างนั่้นเราจะสูญเสียไข่ทั้ง 8 ฟองนี้ไปอย่างน่าเสียดาย”

ฟู่เทียนยิ้มออกมาและไม่ได้กล่าวอะไรอีก เขากำลังคิดอะไรบางอย่างซึ่งดูไรประโยชน์ไปบ้างและดูเหมือนว่าเขากำลังขุ่นเคืองนักธนูอีกคนอยู่ไม่น้อย เขามีความสามารถในการได้ยินเสียงระดับอัลตราโซนิค ดังนั้นเขาจะต้องได้ยินเสียงไข่ของมัจจุราชทมิฬที่ถูกฝังอยู่เป็นแน่ นั่นเป็นเหตุผลที่เขาต้องการแยกตัวไปยังพื้นที่หมายเลข 6 เห็นได้ชัดว่ามันเป็นแค่ข้ออ้าง เขากำลังรอคอยให้ทีมเดินทางออกไปและต้องการจะกลับมาเก็บไข่เอาไว้เอง

แต่แผนของนักธนูคนนี้กลับถูกเปิดโปงต่อหน้าเกล็นและอัศวินคนอื่นๆ ทุกๆคนต่างเข้าใจถึงสถานการณ์เป็นอย่างดีแต่ก็ไม่ได้ถือโทษอะไร

“ดูเหมือนว่าฉันจะได้ศัตรูเพิ่มขึ้นอีกคนแล้ว...” ฟู่เทียนมองไปยังดวงตานักธนูหนุ่มคนนั้น เขารู้สึกแปลกใจที่เห็นอีกฝ่ายกำลังยิ้มอยู่และฟู่เทียนรู้ดีว่าเขาต้องจำใบหน้าของคนๆนี้ไว้ให้ขึ้นใจ ในสถานการณ์ที่ต้องพบกันอีกครั้งในเขตนอกกำแพง เขาต้องอยู่ห่างคนๆนี้ให้ได้มากที่สุด ไม่เช่นนั้นเขาจะตกเป็นเป้าในการแก้แค้น

“ต้องขอบคุณเทียนที่ทำให้เราได้พบกับไข่ทั้ง 8 ฟองนี้” เกล็นมองไปยังฟู่เทียนและกล่าวออกมา “ตามราคาแล้วทางสมาคมให้มูลค่ากับไข่ของสัตว์หายากอยู่ที่ 1000 เหรียญทอง อย่างไรก็ตามยังมีปัจจัยในการอยู่รอดของพวกมันอีก ดังนั้นราคาอาจจะแกว่งขึ้นหรือลงก็ได้”

“ฉันจะส่งมอบมันให้กับทางสมาคมเพื่อจัดการเรื่องราคา แต่ราคาของพวกมัน 4 ฟองจะเป็นของเทียน เป็นเพราะเขาเป็นคนๆเดียวที่เจอมันเข้า รวมราคาอยู่ที่ 4000 เหรียญทอง ส่วนทุกคนที่เหลือจะได้รับเงินคนละ 1000 เหรียญทอง เพราะว่าไข่พวกนี้ยังไม่โตเต็มที่ดังนั้นฉันจะส่งให้กับสมาคมเพื่อฟูมฟักพวกมันขึ้น”

เกล็นยิ้มออกมาเมื่อรู้ว่าอัศวินคนอื่นๆไม่พอใจกับการตัดสินใจของเธอ

ฟู่เทียนประหลาดใจเมื่อเห็นว่าเกล็นให้ส่วนแบ่งกับเขาเป็นจำนวนที่สูง เขาไม่คิดมาก่อนว่าจะได้รับตัวเลขที่สูงมากขนาดนี้ ยิ่งไปกว่านั้นถือเป็นเรื่องที่ดีที่เขาได้รับความหวังดีมาจากเธอ

“ต้องขอบคุณจมูกของเทียนซะแล้ว!” อัศวินหัวเราะออกมาเสียงดัง

แกสท์ยิ้มออกมาและตบไปที่ไหล่ของฟู่เทียนพร้อมกล่าวว่า “เยี่ยมมาก”

ฟู่เทียนยิ้มออกมาและเริ่มแลกเปลี่ยนบทสนทนากับคนอื่นๆต่อ

เกล็นเก็บไข่ทั้ง 8 ฟองเอาไว้ และทุกๆคนต่างเดินทางออกจากพื้นที่แห่งนี้ไปด้วยกัน

ตลอดการเดินทางด้วยการดมกลิ่นของฟู่เทียนและการรับรู้เสียงของนักธนูอีกคนช่วยให้พวกเขาหลีกเลี่ยงมอนส์เตอร์ได้เป็นจำนวนมาก อย่างไรก็ตามพวกเขาก็ยังต้องปะทะกับพวกมันบ้าง และมีเหตุการณ์ที่หนึ่งในพวกเขาถูกลอบโจมตีโดยสัตว์ร้ายแต่โชคยังดีเป็นเพราะความรวดเร็วและการตอบสนองของเกล็นทำให้มันถูกฆ่าลงอย่างรวดเร็ว

จากการต่อสู้ที่ผ่านมา ทำให้ฟู่เทียนรับรู้ได้ถึงพลังการต่อสู้ของเกล็นขึ้นมาบ้าง เธอสามารถรับมือการมอนส์เตอร์ระดับต่ำกว่า 20 ได้อย่างง่ายดาย อย่างไรก็ตามเธอยังมีปัญหาเมื่อต้องเจอกับระดับที่สูงกว่า 20 ตัวอย่างเช่น หากเธอต้องต่อสู้กับมัจจุราชทมิฬที่อยู่ในระดับ 26 ด้วยตัวคนเดียว ชีวิตของเธอจะถูกแขวนอยู่บนเส้นด้ายในทันที

ยิ่งไปกว่านั้นถ้าไม่ใช่เพราะการรับรู้กลิ่นรวมถึงการระบุตำแหน่งของมัจจุราชทมิฬจากฟู่เทียน หากถูกมันลอบโจมตีจากพื้นดิน เกล็นจะไม่สามารถรับมือกับมันได้อย่างทันท่วงที

เกล็นพาทุกคนในทีมออกจากพื้นที่หมายเลข 1 พวกเขาเดินทางมาถึงป่าที่มีต้นไม้ยักษ์ตั้งอยู่ พวกเขาคอยปกป้องฟู่เทียนจนกระทั่งเดินทางไปถึงพื้นที่หมายเลข 7

ส่วนของพื้นที่หมายเลข 7 ได้ถูกกวาดล้างโดยพวกนักล่าตั้งแต่เขายังทำหน้าที่ในหน่วยค้นหา แม้จะถูกกวาดล้างไปแล้วแต่ก็ยังคงมีสัตว์ร้ายโผล่ออกมาบ้างเป็นครั้งคราว ด้วยความแข็งแกร่งของตัวเขาเองทำให้สามารถหลบเลี่ยงพวกมันไปได้ แต่ถ้าเขาโชคไม่ดีจริงๆก็อาจเจอเข้ากับสัตว์ร้ายที่อันตรายที่สุดของพื้นที่หมายเลข 7

เมื่อเดินทางมาถึงพื้นที่หมายเลข 7 แห่งนี้ เกล็นและคนอื่นๆก็ได้แยกตัวไปเหลือเพียงแค่ฟู่เทียนเพียงคนเดียว

ฟู่เทียนเคยเห็นแผนที่ของสก็อตและจำมันได้เล็กน้อย แต่เขาก็ยังคงสอบถามถึงเส้นทางเหล่านี้กับเกล็นอยู่ดี พื้นที่หมายเลข 7 อยู่ไม่ไกลจากพื้นที่หมายเลข 9 มากนัก เขาเตรียมอาวุธและทำการล่าในเขตพื้นที่หมายเลข 7 ก่อนจะออกเดินทางเข้าไปยังพื้นที่หมายเลข 9

ในพื้นที่หมายเลข 7 ฟู่เทียนพบกับฝูงซอมบี้เดินไปมาเป็นจำนวนมาก เกล็นอธิบายกับเขาว่าพวกซอมบี้เป็นสิ่งสุดท้ายที่พวกเขาจะกำจัด เว้นแต่ว่าพวกเขาจะได้รับหน้าที่กำจัดมันโดยตรง มิเช่นนั้นมันจะเป็นเป้าหมายสุดท้ายที่พวกเขาจะมองหา

ในทุกๆครั้งที่พื้นที่ถูกกวาดล้าง สิ่งแรกที่พวกเขามักมองหาก็คือพวกมอนสเตอร์ที่มีหนอนวิญญาณกาฝาก เป็นเพราะพวกมันถือเป็นมอนส์เตอร์ที่อันตรายที่สุดในพื้นที่

แน่นอนว่าพวกสัตว์ร้ายที่มีหนอนวิญญาณกาฝากย่อมแข็งแกร่งกว่าพวกสัตว์ร้ายทั่วๆไป

เพราะถ้าพวกเขาทำการล่าพวกซอมบี้ มันจะเป็นการไล่สัตว์ร้ายพวกนี้ไปยังพื้นที่เขตอื่น โดยเฉพาะอย่างยิ่งพวกมันอาจหนีเข้าไปยังพื้นที่ของสมาคมอื่นๆ มันเทียบท่ากับการบริจาค ‘ของดี’ ให้กับสมาคมอื่นๆเลยทีเดียว

ฟู่เทียนไม่ได้ตื่นตระหนกเมื่อเห็นซอมบี้เดินไปมาอย่างไร้ทิศทาง เขารู้สึกมีความสุขเล็กน้อย เขาเดินทางขึ้นไปยังอาคารที่อยู่สูงจากพื้นดินและเริ่มโยนก้อนหินออกไปเพื่อดึงดูดพวกซอมบี้จากพื้นที่รอบๆ

แจกให้อ่านฟรี !! ตอนที่ 121-150

ที่เพจ https://www.facebook.com/thedarkkingnovel/

อย่าลืมทักข้อความมาด้วยนะครับ