ฆ่าไม่หยุด: เวทย์ลูกไฟของฉันบั๊กทะลุโลก ตอนที่ 15 ความเห็นอกเห็นใจ

อาย่าอึ้งจนพูดไม่ออก!

ลวดเส้นบางมัดรอบคอระหงของเธอไว้แน่น จนไม่มีทางที่จะหนีได้เลย

สิ่งเดียวที่ทำได้คือรอความตายอย่างเงียบ ๆ

แต่สิ่งที่เธอรอกลับกลายเป็นเสียงฝีเท้าแทน

ในคืนฝนตกเช่นนี้ เสียงฝีเท้านั้นฟังดูแล้วชวนให้รู้สึกประหลาดอย่างยิ่ง

หลินชวนใช้พรสวรรค์ “ล่องหน” เดินเข้ามาช้า ๆ เขามองไปที่ตุ๊กตาประหลาดที่หัวกับตัวแยกออกจากกันบนพื้นด้วยสายตาเย็นชา

เขาไม่คิดเลยว่าหลังวันแรกของยุคของวันสิ้นโลก เขาจะมี “ตุ๊กตารับเคราะห์” ใช้งานแล้ว!

สัญชาตญาณของเขานี่มันแม่นจริงๆ!

ส่วนโชคของฉือเฟิงก็ดีเอามาก ๆ

คืนนี้ฝนตกหนักมาก หลินชวนเลยยังไม่มีแผนจะไล่ล่าฉือเฟิงต่อ

อย่างไรเสีย คนที่สู้เขาไม่ได้ในตอนนี้ ต่อไปก็ไม่มีวันสู้ได้อยู่ดี

ในโลกนี้ ไม่มีใครพัฒนาตัวเองได้เร็วกว่าเขาแล้ว!

อย่างไรก็ตาม เพื่อให้ฉือเฟิงได้ลิ้มรสความรู้สึกของการถูกไล่ล่า หลินชวนโบกมือหนึ่งครั้ง วงเวทย์ทรงกลมประหลาดก็ปรากฏขึ้นบนพื้นทันที

จากนั้นก็มีสุนัขสามหัว สูงครึ่งตัวคน โผล่มาจากกลางวงเวทย์!

นี่คือหนึ่งในความสามารถของ “กรงเล็บแห่งความตาย” ——

อัญเชิญอสูรอมตะ!

ผู้เล่นในเกมฆ่าสังหารสามารถสวมใส่อุปกรณ์ชนิดแหวนได้มากสุดเพียงสิบวง

และ “กรงเล็บแห่งความตาย” ก็กินพื้นที่ช่องใส่แหวนถึงสี่ช่อง!

แหวนทั้งสี่ เรียงจากนิ้วชี้ถึงนิ้วก้อย เรียกว่า แหวนหนึ่ง ถึง แหวนสี่!

เข็มเงินเหมาะสำหรับการต่อสู้ระยะใกล้ ส่วนลวดเหมาะสำหรับไว้โจมตีระยะไกล สะดวกมาก

• แหวนวงที่สอง ใช้สำหรับป้องกัน สามารถอัญเชิญโล่ออกมาต้านการโจมตีได้!
• แหวนวงที่สาม ใช้สำหรับการช่วยต่อสู้ อัญเชิญอสูรอมตะมาช่วยในสนามรบ!
• แหวนวงที่สี่ เป็นสายสนับสนุน สามารถวางจุดได้สามจุด เพื่อใช้วาร์ปข้ามพื้นที่ไปในที่ๆวางทันที!

กล่าวได้ว่า “กรงเล็บแห่งความตาย” เป็นอาวุธที่ทำให้เทพนักฆ่าในชีวิตก่อนของเขาครองอันดับหนึ่งในเกมฆ่าสังหารได้อย่างไร้คู่แข่ง!

ไม่ว่าจะโจมตีหรือสนับสนุน ก็มีประสิทธิภาพร้ายกาจทั้งสิ้น!

ลวดเหล็กหรือเข็มเงินจากแหวนวงที่หนึ่งนั้นทรงพลังมาก

ในตอนนี้ ไม่ว่าจะเป็นมนุษย์หรือสัตว์ขั้นต่ำ หากค่าสมรรถภาพร่างกายและความเร็วไม่เกิน 10 แต้ม ก็ไม่มีทางเลยที่จะต้านได้ภายใต้การโจมตีของลวดเหล็ก!

โล่จากแหวนวงที่สอง ไม่เพียงมีพลังป้องกันสูงมาก แต่ยังมีโอกาสต้านการโจมตีถึงตายได้วันละครั้ง!

ส่วนอสูรสามหัวจากแหวนวงที่สาม หลินชวนมองดูค่าพลังของมัน —

ทุกค่าสเตตัสอยู่ที่ 10 แต้ม และมีสกิล “นรกเพลิง” ที่เทียบได้กับสกิลระดับ A+!

ตอนนี้เป็นวันแรกของวันสิ้นโลก มันแทบจะไร้เทียมทาน!

แม้แต่ตัวหลินชวนเองก็ยังเอาชนะมันไม่ได้ในตอนนี้ด้วยซ้ำ!

ความสามารถวาร์ปจากแหวนวงที่สี่ก็สุดยอดที่สุดสำหรับการหนีตาย!

ไม่สนระยะทาง ขอแค่ตั้งจุดยึดไว้ก่อน ก็วาร์ปได้ทันที!

สี่วงแหวนทำงานร่วมกัน สามารถสร้างยอดฝีมือระดับสูงได้แทบจะในพริบตา!

และนี่เป็นเพียงอันดับที่สี่ในบัญชี “อาวุธศักดิ์สิทธิ์” เท่านั้น

แม้มันจะมีความสามารถรอบด้าน แต่ด้านโจมตีก็ยังคงสู้ “เคียวแห่งความตาย” ไม่ได้อยู่ดี และ ด้านป้องกัน-สนับสนุนก็ยังคงสู้ “หน้ากากแห่งความตาย” หรือ “เสื้อคลุมแห่งความตาย” ไม่ได้เช่นกัน

อย่างไรก็ตาม สำหรับหลินชวนแล้ว “กรงเล็บแห่งความตาย” ก็มากเกินพอแล้วสำหรับตอนนี้!

เขาโบกมือ สุนัขนรกสามหัวก็คาบตุ๊กตาแพะรับบาปที่ขาดวิ่นขึ้นมา แล้ววิ่งขึ้นไปบนบันไดทันที

วันสิ้นโลก เพิ่งเริ่มไม่นาน ที่ที่ฉือเฟิงได้ตุ๊กตาแพะรับบาปมาน่าจะเป็นในโรงเรียน

และฉือเฟิงที่ใช้ตุ๊กตาแพะรับบาปแล้ว ก็คงย้ายไปยังที่ซ่อนตุ๊กตาแล้วแน่ ๆ!

ตอนนี้เขาน่าจะอยู่ในที่ซ่อนด้วยความหวาดกลัวและพยายามหนีเอาตัวรอด!

ปล่อยให้สุนัขนรกสามหัวไล่ฉือเฟิง มันจะทำให้เขาได้รับรู้ถึงความสิ้นหวังของการถูกไล่ล่าอย่างบ้าคลั่ง!

เมื่อทำทุกอย่างเสร็จ หลินชวนก็หันมามองจุดหมายสุดท้ายของทริปนี้

อาย่าตกตะลึง ตัวสั่น หมดอาลัยตายอยาก

ตอนที่เห็นสุนัขสามหัวปรากฏ เธอคิดว่าตัวเองคงตายด้วยวิธีใหม่แน่ ๆ

แต่ผลคือสุนัขสามหัวกลับจากไป!

แล้วอากาศตรงหน้าก็สั่นไหว ร่างหนึ่งปรากฏขึ้นมีในทันที!

อาย่าเบิกตากว้าง มองชายตรงหน้านี้

เธอจำได้ทันทีว่าคือคนที่เคยมีเรื่องกับประธานนักเรียน!

ชื่อเหมือนจะ… หลินชวน!

ไม่ใช่ว่าเขาเป็น “ขยะระดับ F” หรือ? ถ้าขยะเก่งขนาดนี้ แล้วคนที่ตายเพราะขยะนี่มันขยะแบบไหนกัน?!

อาย่ากลัวจนไม่กล้าส่งเสียง แต่ไม่นานก็รู้ว่าชายตรงหน้าเหมือนไม่ได้ตั้งใจจะฆ่าเธอ

เธอจึงรวบรวมความกล้าเพื่อโอกาสรอด “บอส…คือ…ฉันเป็นน้องใหม่ ที่เพิ่งเข้าสภานักเรียนได้ไม่นาน ไม่ค่อยสนิทกับประธานฉือเฟิง…”

“จริง ๆ นะ ฉันคิดมาตลอดว่าประธานเป็นพวกเสแสร้ง บอสทำดีแล้วที่ฆ่าเขา!”

อาย่าทำหน้าทำตาเหมือนเด็กน้อย ท่าทางร่าเริงอย่างมีชีวิตชีวา

ถ้าไม่บอกอายุ อาจมีคนเชื่อว่าเธอเป็นเด็กม.ต้นจริงๆ

หน้าตาแบบนี้เหมาะกับการใส่ชุดคอสเพลย์มาก

แม้ว่าเธอกลัวที่จะตาย แต่เธอก็พยายามเอาใจหลินชวน

หลินชวนเหลือบมองเธอนิ่ง ๆ แล้วมุมปากยกขึ้นยิ้ม “ไม่เลวนิ เธอด่าได้ดี ลองด่าต่อไปเรื่อยๆสิ”

“…” อาย่านิ่งเงียบไป แต่ไม่กล้าขัด รีบคิดหาคำด่าเพิ่มขึ้นมาทันที

เพราะเธอไม่สนิทกับฉือเฟิง เธอเลยแต่งเรื่องใส่ร้ายเขาให้หลินซวนฟังได้อย่างเต็มที่

หลินชวนก็โยนลูกไฟไปเผาศพเฉียวคุนที่นอนอยู่บนพื้น แล้วสะบัดมือที่สวม “กรงเล็บแห่งความตาย” พลางพูดเรียบ ๆ ว่า

“ไปกันเถอะ”

“ไป? ไปไหนล่ะ?” ลวดที่รัดคอเธอบังคับให้ต้องเดินตามหลินชวนไป

ภาพแบบนี้ทำให้เธอนึกถึง “การจูงสุนัข”

ลวดที่มัดรอบคอเหมือนสายจูงสุนัขไม่มีผิด

ยิ่งคิดเท่าไหร่ก็ยิ่งอับอาย

แต่เธอไม่กล้าต่อต้าน

เพราะเมื่อเทียบกับความอับอาย เธออยากมีชีวิตรอดมากกว่า

เสียงของหลินชวนยังคงเย็นชาตอบกลับว่า “เราจะเข้าป่ากัน เร็วๆสิรีบเดินหน่อย”

ปะ…ป่า?!!

เป็นแบบที่เธอคิดในใจหรือเปล่า?!

อาย่าตกใจสุดขีด!

คำว่า “ยอมอับอายเพื่อมีชีวิต” เป็นคำที่เพิ่งผุดในหัวเมื่อกี้ กลายเป็น “ฆ่าได้ แต่หยามไม่ได้” แทน!

แต่ว่าเธอก็ยังกลัวความตายอยู่ดี

เธอพยายามหาทางรอดอีกครั้ง “เอ่อ…บอส อย่าพึ่งหลงกลไปกับรูปลักษณ์ที่ดูดีของฉันนะ จริง ๆ ฉันสกปรกมากเลยนะ ปากเหม็น ตัวเหม็น เท้าเหม็น แถมไม่ได้อาบน้ำมาแล้ว 3 วัน…”

“มันหมายความว่ายังไง…” หลินชวนหันมามอง “เธออยากให้ฉันพาไปอาบน้ำก่อนหรือไง?”

“…มะ…ไม่ใช่!” อาย่าแก้มขึ้นสีแดงเล็กน้อยภายใต้สายตาของเขา ใจรู้สึกอับอายมากขึ้นไปอีก

แต่ความอับอายนั้นก็ไม่สำคัญเท่าชีวิตและศักดิ์ศรี

เธอจึงกัดฟันพูดต่อ “จริงๆแล้ว…ฉันเป็นเอดส์นะ!”

“อ้อ” มุมปากหลินชวนกระตุกเล็กน้อย แต่มันก็ไม่ชัดเจน

อาย่ารู้สึกว่าปฏิกิริยาเขาช่างเฉยเมยเกินไป จึงถามอย่างระแวดระวัง “บอส…คุณไม่เชื่อฉันเหรอ?”

“เชื่อสิ”

อาย่าถึงถอนหายใจโล่งอก

แต่แล้วหลินชวนก็พูดต่ออย่างมีอารมณ์ขันเล็กน้อย “บังเอิญจังเลย ฉันก็เป็นเอดส์เหมือนกัน พวกเรานี่ช่างเหมือนกันจริง ๆ”

“???”

บนหน้าของอาย่าเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม!

อะไรคือ ‘เหมือนกัน’ กันแน่?

ตอนนี้เธอได้แต่สาปแช่งเขาในใจ