บทที่ 37 คิดว่าฉันเป็นหมาป่างั้นเหรอ? งั้นจัดโหวตเสมอไปเลย!

บทที่ 37 คิดว่าฉันเป็นหมาป่างั้นเหรอ? งั้นจัดโหวตเสมอไปเลย!

“เรื่องนี้ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน รูปแบบการเล่นตอนกลางคืนของทีมหมาป่าก็มีแต่พวกเขาเท่านั้นที่รู้ เราทำได้แค่ฟังคำพูดของพวกเขาแล้วค่อย ๆ วิเคราะห์”

ถึงแม้อูยาจะดูผอมบาง แต่ดวงตาของเขากลับเป็นประกาย

เขากวาดสายตาที่ร้อนแรงไปรอบ ๆ สนาม และสุดท้ายก็จับจ้องไปที่หมายเลข 12

“ในฐานะคนดี ผมก็จะพูดถึงมุมมองและความคิดเห็นทั้งหมดที่ผมสามารถให้ได้ ส่วนจะตัดสินยังไง นั่นเป็นเรื่องของผู้ทำนาย”

“ความเป็นไปได้แรก หมายเลข 4 คือหมาป่าติดปืนที่ลุกขึ้นมาสวมรอยบุก ผู้ทำนายอาจจะคิดว่าเขามีปืนอยู่เลยไม่โหวตเขาออก คนร้ายที่เขาให้คือหมายเลข 8 เป็นคนดี เราก็ใช้คนร้ายเป็นทองคำย้อนกลับ”

“ความเป็นไปได้ที่สอง หมายเลข 4 คือหมาป่าติดปืนที่สวมรอย หมายเลข 3, 8 คือเพื่อนร่วมทีมหมาป่าของเขา เขาต้องการจะใช้ความคิดของคนดีมาเล่นกลับเพื่อปกป้องพวกเขา แบบนี้ผู้ทำนายก็จะลังเลเพราะกลัวจะกระทบเป้าหมายสำคัญ ไม่กล้าโหวตหมายเลข 8 ออกไปอีก แล้วก็ต้องไปโหวตคนนอกวงออกไปสักคน มีความเป็นไปได้สูงที่จะไปโดนหัวคนดี”

“ความเป็นไปได้ที่สาม หมายเลข 4 คือหมาป่าตัวเล็กที่สวมรอย หมายเลข 8 คือเพื่อนร่วมทีมหมาป่าของเขาที่มีปืน เขารู้ว่าหมายเลข 12 คือผู้ทำนายตัวจริง สวมรอยไปก็โหวตเขาออกไม่ได้ งั้นก็หลอกให้คนดีโหวตพี่ใหญ่ออกไปนอกวงแล้วยิงปืน พาแม่มดหรือผู้พิทักษ์ไปด้วย”

“แบบนี้ขอเพียงแค่หมายเลข 8 ไม่ยิงปืนใส่หมายเลข 4 งั้นเขาก็จะกลายเป็นคนร้ายตัวจริง และไม่มีทางเป็นไพ่นายพรานได้ ภาพลักษณ์ผู้ทำนายของหมายเลข 4 ก็จะสูงขึ้นอย่างมาก ตอนกลางคืนแม่มดเกรงว่าก็คงไม่กล้าใช้ยาพิษใช่ไหม ก็ต้องรอให้คนดีมาแยกแยะในตอนกลางวันอีกที”

“แบบนี้หมาป่าก็ยังคงได้เปรียบในเรื่องรอบ”

อูยาโยนความเป็นไปได้ออกมาสามอย่าง

ทันใดนั้นก็เลือกที่จะผ่านไปอย่างสบาย ๆ

สำหรับคำพูดของเขา หวังฉางเซิงก็พยักหน้าในใจเงียบ ๆ

ถึงแม้หมายเลข 4 จะเป็นไพ่ที่ทั้งคนดีและหมาป่าต่างก็ไม่ต้องการ

แต่เกมล่าปริศนาก็คือเกมที่มีความเป็นไปได้ไม่สิ้นสุด

ถึงแม้เขาจะถูกทุกคนฟันธงว่าเป็นหมาป่า

ผู้ทำนายก็ไม่กล้าโหวตหมายเลข 4 ออก

ส่วนหมาป่าก็สามารถใช้หมายเลข 4 มาสร้างเรื่องราวได้เต็มที่

หมายเลข 6 เสนอความเป็นไปได้ออกมามากมาย ดูเหมือนจะกำลังช่วยฝ่ายคนดี

อันที่จริงกลับมีเจตนาร้ายแอบแฝง

เขาทำให้คนดีต้องมาคิดอะไรมากมายโดยไม่จำเป็น ต้องมาคิดว่าหมายเลข 3 กับ 8 มีความเป็นไปได้ที่จะเป็นเพื่อนร่วมทีมหมาป่าของหมายเลข 4 หรือไม่

แบบนี้ ไม่ว่าคนดีตำแหน่งหลัง ๆ จะโจมตีใครในหมายเลข 3 หรือ 8

สำหรับหมาป่าก็ถือว่าได้กำไร

เพราะพวกเขาทั้งสองคนเป็นคนดี

การทำให้สับสน แกล้งทำเป็นคนดีหลอกลวงคนดี เป็นหนึ่งในเคล็ดลับสู่ชัยชนะของหมาป่า

อีกทั้งสุดท้ายหมายเลข 6 ก็ไม่ได้บอกว่าจะโหวตใคร ในฐานะไพ่ที่ไม่ค่อยจะโจมตีใคร คนดีคนอื่น ๆ ไม่แน่ว่าอาจจะคิดว่าเขาเป็นไพ่คนดีที่กำลังทำดีเพื่อฝ่ายคนดีจริง ๆ ก็ได้

[เชิญผู้เล่นหมายเลข 7 พูด]

หวังฉางเซิงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง

เมื่อพิจารณาว่าสองเทพตายไปแล้ว

เขาก็ไม่จำเป็นต้องพูดอย่างระมัดระวังเกินไป

ใคร ๆ ก็ว่าหมายเลข 4 พูดเหมือนคนร้าย?

เขากลับจะไปช่วยสักหน่อย!

“อย่างแรกเลย ตรรกะที่พวกคุณเลือกข้างผู้เล่นหมายเลข 12 ผมพอจะเข้าใจแล้ว ก็คือยึดผู้เล่นหมายเลข 5 เป็นมาตรฐานใช่ไหม พอรับได้”

“แต่ถ้าฟังแค่คำพูดจริง ๆ ผมไม่ได้รู้สึกว่าผู้เล่นหมายเลข 4 พูดเหมือนคนร้ายขนาดนั้น อันที่จริงผมไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหมายเลข 12 ถึงต้องมาพูดในตำแหน่งนั้นอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยว่าผมอาจจะเป็นแม่มดรึเปล่า ในรอบนี้คุณจะมาสนทำไมว่าผมเป็นแม่มดรึเปล่า?”

“บวกกับลำดับการตรวจสอบของนายอำเภอที่กดดันนอกวงสองคนของหมายเลข 12 ก็ไม่มีตรรกะเลย ยังจะให้ไพ่ตำแหน่งหลัง ๆ ห้ามพูดถึงเรื่องนี้อีก ผมไม่ค่อยคิดว่าเขาจะเป็นผู้ทำนายได้”

“แล้วก็นอกจากนี้ ผมมีความคิดเห็นที่แตกต่างจากไพ่หลายใบก่อนหน้านี้เล็กน้อย อย่างแรกเลยคือไพ่หมายเลข 2 ใบนี้ ถึงแม้คำพูดจะแข็งกร้าวมาก จะให้พวกเราเปิดเผยบทบาท แต่คุณคือบทบาทอะไรล่ะ? แล้วอะไรถึงจะมาให้พวกเราเปิดเผยบทบาทในรอบนี้? คุณไม่พูดอะไรเลย คำพูดยังแข็งกร้าวขนาดนี้ ผมไม่ค่อยคิดว่าคุณจะเป็นไพ่คนดีได้”

“แน่นอนว่าที่เหมือนหมาป่ายิ่งกว่าคุณ ผมคิดว่าเป็นไพ่หมายเลข 3 ใบนี้นะ ทำไมคุณลุกขึ้นมาก็จะปกป้องหมายเลข 2 ล่ะ? ถ้าหมายเลข 2 เป็นคนดีจริง ๆ งั้นหมายเลข 3 ก็อาจจะเป็นหมาป่า”

“หมายเลข 4 ชี้เป้าว่าหมายเลข 3 เหมือนหมาป่า และให้คนร้ายกับหมายเลข 8 ที่หมายเลข 2 คิดว่าไม่ดี ในตอนนี้ผมถึงจะรู้สึกว่าหมายเลข 2 เป็นคนดี, หมายเลข 3 เป็นหมาป่า, หมายเลข 4 ชี้เป้าหมายเลข 3, ผมคิดว่าหมายเลข 4 เอนเอียงไปทางผู้ทำนาย”

“ส่วนไพ่หมายเลข 6 ที่อยู่ตำแหน่งแรกของผมน่ะเหรอ...”

หวังฉางเซิงมองไปที่เพื่อนร่วมทีมหมาป่าของเขาแวบหนึ่ง สีหน้าของเขาสงบนิ่ง เหมือนกับกำลังครุ่นคิดอยู่ ดูเหมือนคนดีที่กำลังตั้งใจฟังคำพูด

และเมื่อได้ยินหมายเลข 7 ชี้เป้ามาที่ตัวเอง เขาก็ถึงจะค่อย ๆ หันสายตาไปทางหวังฉางเซิงเล็กน้อย

รู้สึกเหมือนกับว่าทั้งสองคนไม่รู้จักกันเลย

“ตรรกะที่เขาปกป้องหมายเลข 2 คือคิดว่าคำพูดของหมายเลข 2 แข็งกร้าว แต่ผมก็พูดไปแล้วว่า คำพูดของเธอแข็งกร้าวไม่จำเป็นต้องเป็นคนดี ไม่สามารถใช้ตรรกะนี้มาปกป้องเธอได้”

“หลังจากนั้นถึงแม้เขาจะชี้เป้าว่าหมายเลข 4 เป็นหมาป่า แต่เขาก็ชี้เป้าว่าหมายเลข 3 ไม่ดีด้วย ดังนั้นผมคิดว่ายังมีความเป็นไปได้ที่สี่”

“นั่นก็คือ หมายเลข 4 คือผู้ทำนายตัวจริง, หมายเลข 12 คือคนสวมรอยบุก, หมายเลข 8 คือคนร้าย, หมายเลข 3 คือไพ่ที่หมายเลข 4 ฟังแล้วเหมือนหมาป่า”

“เราสามารถวิเคราะห์ตรรกะขั้นพื้นฐานก่อนได้ แล้วค่อยพูดถึงเรื่องที่ลึกซึ้งกว่านี้ ไม่จำเป็นต้องมาถึงก็คิดว่าหมายเลข 3 กับ 8 ไม่ดี หมายเลข 4 ชี้เป้าออกมาแล้ว ก็ต้องเป็นหมาป่าตรวจสอบหมาป่าแน่นอน นี่มันไม่ยุติธรรมกับหมายเลข 4 เกินไป ผู้ทำนายยังต้องฟังคำพูดแยกกันเพื่อตัดสิน”

หวังฉางเซิงมองไปทางหมายเลข 9 กับ 10 แวบหนึ่ง

“ดังนั้นผมแนะนำว่าไพ่นอกวงสองใบก็จัดโหวตเสมอไปเลยแล้วกัน เช่น หมายเลข 9 ทั้งหมดให้หมายเลข 12, หมายเลข 10 โหวตให้หมายเลข 4 แบบนี้หลังจากฟังคำพูดไปรอบหนึ่งแล้ว ก็ยังสามารถฟังความคิดของผู้ทำนายทั้งสองคนได้อีกรอบ ไม่จำเป็นต้องรีบร้อนตัดสินในตอนสมัครนายอำเภอเลยว่าใครคือผู้ทำนายแน่นอน”

“หืม?”

เฉิงเซี่ยวหมายเลข 12 ฟังคำพูดของหวังฉางเซิง เดิมทียังคิดว่านี่คือหมาป่าที่ลุกขึ้นมาช่วยหมายเลข 4 ผลคือพูดไปพูดมากลับมาจัดโหวตเสมอซะงั้น

นี่มันเป็นการกระทำของคนดีชัด ๆ

ทำเอาเขางงไปเลยเหมือนกัน

“หรือว่าหมายเลข 7 เป็นแค่คนดีที่คิดมาก? อยากจะฟังคำพูดอีกหน่อย...ก็เป็นความคิดที่คนดีจะมีได้จริง ๆ”

เฉิงเซี่ยวขมวดคิ้วเล็กน้อย

สำหรับบทบาทของหวังฉางเซิง เขาก็ไม่สามารถฟังรอบเดียวแล้วตัดสินได้

“ช่างเถอะ ในเมื่อเขาจัดโหวตเสมอแล้ว ก็ดูว่าเขาจะเทคะแนนให้ใคร! ถ้ารอให้ฉันวิเคราะห์อีกรอบ เขายังจะไปเลือกข้างไอ้หมายเลข 4 คนนี้อีก ก็โหวตออกไปเลย!”

ตอนนี้หมายเลข 12 ไม่รู้เลยว่าเพื่อนร่วมทีมเทพสองคนของเขาตายไปแล้ว

ในใจยังแอบดีใจอยู่เลยว่าไอ้หมายเลข 4 คนนี้พูดมีช่องโหว่เยอะขนาดนี้ได้ยังไง?

ทำให้ภาพลักษณ์ผู้ทำนายของเขาสูงขึ้นมาทันที!

“เกมนี้เล่นง่ายแล้ว! ฮ่าฮ่าฮ่า!” หมายเลข 12 อดไม่ได้ที่จะหัวเราะลั่นในใจ

หวังฉางเซิงสีหน้าสงบ มุมปากมีรอยยิ้ม: “ดังนั้นก่อนจะโหวตเสมอ ผมขอไม่เลือกข้างก่อนแล้วกัน ข้อเสียของผู้ทำนายทั้งสองคนก็โดยพื้นฐานพูดไปหมดแล้ว ใครกันแน่ที่เป็น ก็รอฟังคำพูดของพวกเขารอบหนึ่งแล้วกัน โหวตก็คือการเลือกข้าง”

“ผ่าน”

การกระทำของหวังฉางเซิง ทำให้คนดีที่เดิมทีคิดว่าเขาอาจจะเป็นเพื่อนร่วมทีมหมาป่าของหมายเลข 4 ต่างก็มีความคิดเพิ่มขึ้นมาไม่น้อย

ในชั่วขณะหนึ่งก็ไม่ดีที่จะฟันธงเขา ต่างก็เตรียมจะรอฟังนอกวงอีกทีว่าเขาจะพูดอย่างไร

ผลลัพธ์แบบนี้ อันที่จริงก็เป็นสิ่งที่หวังฉางเซิงต้องการ

[จบแล้ว]