เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

The Dark King – Chapter 94 การทดลองโลหะผสม [อ่านฟรี 22-04-2019]

The Dark King – Chapter 94 การทดลองโลหะผสม [อ่านฟรี 22-04-2019]

The Dark King – Chapter 94 การทดลองโลหะผสม [อ่านฟรี 22-04-2019]


The Dark King – Chapter 94 การทดลองโลหะผสม

 

บาร์ตันเห็นว่าฟู่เทียนไม่ได้ถามถึงเรื่องเงินเลย เขารู้สึกโล่งใจและกล่าว “สามวันมานี้พวกเราออกไปหาจนทั่วแล้วแต่ก็ยังไม่เจอสถานที่ที่ถูกใจ วันนี้เป็นตาของโครนเขากำลังออกไปสำรวจแต่ก็ยังไม่กลับมา”

 

ฟู่เทียนพยักหน้า ถือเป็นเรื่องที่ดีที่พวกเขาไม่ได้หนีไปพร้อมกับเงินนั่น ความจริงแล้วฟู่เทียนต้องการทดสอบเพื่อนๆของพวกเขาโดยการมอบเหรียญทองให้ เป็นเพราะว่าการที่เขามีเงินจำนวนมาก พวกคนจนส่วนใหญ่มักลังเลที่จะลงมือปล้นหรือฆ่าเพื่อชิงมา อย่างไรก็ตามบาร์ตันและทุกๆคนไม่ได้หนีไปไหนและเลือกที่จะติดตามฟู่เทียนไปตลอดชีวิต

 

ฟู่เทียนพอใจกับผลที่ออกมาในตอนนี้

 

“โครนออกไปนานแล้ว เขาคงไม่ได้ไปเจอปัญหาอะไรเข้าใช่ไหม?” แบรี่กำลังกังวลในขณะที่กำลังตรวจดูเวลา

 

บาร์ตันมองไปยังใบหน้าของเขาที่กำลังเปลี่ยนไปและตอบ “ไม่หรอกน่า คงไม่มีอะไรเกิดขึ้น เขาออกจะฉลาด”

 

โจเซฟพยักหน้า “ในบางทีเขาอาจจะเจอที่ดีๆแล้วก็ได้”

 

ฟู่เทียนมองไปรอบๆและพูดว่า “พวกนายหาที่อยู่ดีๆกว่านี้ก็ได้ ไม่ต้องกังวลเรื่องเงินหรอก ฉันจะหามาเพิ่มในอนาคต”

 

“เยี่ยมเลย” บาร์ตันหัวเราะ “อย่างน้อยมันก็ดีกว่าเหมืองที่ฉันเคยไปอยู่มาล่ะ ฉันยังพอได้เห็นดวงอาทิตย์บ้าง นอกเหนือจากนั้นทัศนคติของคนจนที่อาศัยอยู่บริเวณนี้ก็ไม่ได้แย่นัก”

 

ฟู่เทียนไม่ได้กล่าวอะไรอีกเมื่อเห็นท่าทีของพวกเขา แม้ว่าบาร์ตันและคนอื่นๆจะเป็นเพียงเด็กกำพร้า แต่บ้านกำพร้าก็มอบความรู้พื้นฐานหลายๆอย่างให้กับพวกเขา โดยเฉพาะเรื่องการปกป้องตัวเองจากสังคมภายนอก

 

แม้ว่าพวกเขาจะมีความพิการทางด้านร่างกาย แต่จิตใจของพวกเขาค่อนข้างเข้มแข็ง ไม่แพ้แม่แต่พวกที่มีร่างกายสมบูรณ์ด้วยซ้ำไป แถมยังมีความระมัดระวังที่เหนือกว่าคนทั่วไปค่อนข้างมาก

 

ฟู่เทียนและเพื่อนๆใช้เวลาพูดคุยกันภายในกระท่อม ไม่นานหลังจากนั้น โครนกลับมาจากข้างนอกพร้อมกับนำห่อสิ่งของมา 3 ชิ้น เขาพูดขึ้นในขณะที่กำลังก้าวเข้ามา “ฉันซื้อข้าวมานิดหน่อย พวกนายหิวกันหรือยัง?” เขาประหลาดใจเมื่อเห็นฟู่เทียนอยู่ที่นั่นด้วย

 

บาร์ตันถาม “นายเจอโรงงานร้างหรือสถานที่ที่เหมาะสมบ้างไหม?”

 

โครนวางของลงและส่ายหัว “ฉันไม่เจอที่ดีๆเลย มีโรงงานสองสามแห่งเปิดให้เช่าแต่มันก็ไม่ได้อยู่ไกลจากผู้คนมากนัก แถมราคายังค่อนข้างสูงอีกด้วย”

 

บาร์ตันและคนอื่นๆดูผิดหวังเล็กน้อยในขณะที่มองไปยังฟู่เทียน

 

ฟู่เทียนโบกมือ “ไม่ต้องกระวนกระวายขนาดนั้น พวกนายกินข้าวกันก่อนสิ เดี๋ยวก็น่าจะเจอที่เหมาะๆเข้า สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการอยู่ในพื้นที่ที่เงียบสงบเพื่อให้สามารถซ่อนตัวได้จากสภาพแวดล้อมโดยรอบ” เขาไม่ได้คาดหวังให้เจอสถานที่ที่ดีตั้งแต่เริ่มต้น อย่างไรก็ตามสลัมแห่งนี้ค่อนข้างกว้างใหญ่ ยิ่งไปกว่านั้นบาร์ตันและทุกๆคนยังใหม่อยู่สำหรับโลกภายนอกแห่งนี้ ดังนั้นเป้าหมายหลักในตอนนี้คงเป็นเรื่องการออกกำลังของพวกเขามากกว่า

 

แม้ว่าจะได้ยินฟู่เทียนพูดแบบนั้นแล้ว พวกเขาก็ยังคงรู้สึกผิดกับความไร้สามารถของพวกตัวเองอยู่ดี

 

ฟู่เทียนมาที่นี่เพียงเพื่อพูดคุยกับพวกเขาเท่านั้น เมื่อเห็นว่ากำลังจะสายแล้วเขาจึงจากไปพร้อมรถม้าและมุ่งหน้าสู่ห้องทดลองลับ

 

ไนติงเกลเห็นฟู่เทียนกลับเข้ามายังห้องทดลองก็ไม่ได้พูดอะไร และทำการทดลองของตัวเองต่อไป

 

ฟู่เทียนมองไปยังผงทองบนโต๊ะและถามเธออย่างลวกๆ “เธอตั้งใจจะสร้าง ‘ศิลาอาถรรพ์’ งั้นหรอ?”

 

ไนติงเกลเห็นว่าฟู่เทียนสามารถเข้าใจการทดลองของเธอได้แล้วจึงไม่ได้คิดปิดบังอะไรอีก เธอส่ายหัว “จะเป็นแบบนั้นได้ยังไง? มันเป็นเป้าหมายสูงสุดของพวกเราในการสร้าง ‘ศิลาอาถรรพ์’ แม้แต่พวกนักเล่นแร่แปรธาตุระดับ 5 ดาวก็ยังไม่สามารถทำได้สำเร็จ แล้วฉันจะทำได้หรอ? ตอนนี้ฉันก็แค่ทำการทดลองเรื่องความเข้ากันได้ของทองคำ ฉันอยากรู้ว่าเราสามารถผสมทองคำกับวัสดุอื่นๆเพื่อให้ได้โลหะที่มีค่ามากกว่าเดิมได้ไหม?”

 

“โลหะผสม?” ฟู่เทียนประหลาดใจขึ้นมาชั่วขณะ

 

ไนนิงเกลรู้สึกตกใจเล็กน้อย “โลหะผสม? เป็นชื่อที่ดีเลย ฉันจะใช้ชื่อการทดลองของฉันว่า การทดลองโลหะผสม หืม นายคงไม่ว่าอะไรใช่ไหม?”

 

ฟู่เทียนกระแอม “มันไม่ได้เป็นของฉันอยู่แล้ว เป้าหมายของการทดลองนี้คืออะไร เธอต้องการได้รับตราของนักเล่นแร่แปรธาตุอย่างเป็นทางการใช่ไหม?”

 

“เอาล่ะ ถ้าหากผลลัพธ์ที่ได้ออกมาตามที่หวังไว้ เช่นนั้นฉันคิดว่าฉันก็ควรได้รับมันนะ” ไนติงเกลพยักหน้าอย่างแรง

 

ฟู่เทียนรู้ว่าวัสดุที่มีชื่อเสียงที่สุดในยุคเก่าก็คือโลหะผสมอลูมิเนียม แต่ไม่มีส่วมผสมของทองคำในการทำโลหะผสม เป็นเพราะทองคำนั้นหายาก นอกจากนี้ยังมีโลหะผสมอื่นๆที่ถูกสร้างมาใช้แทนทองคำเพราะความหายาก นอกเหนือจากนั้นโลหะผสมอลูมิเนียมยังถูกนำมาใช้ในผลิตภัณฑ์อุสาหกรรมหนักจำนวนมาก

 

“อย่างไรก็ตามในการสร้างอลูมิเนียม ขั้นแรกต้องใช้วิธีการ ‘อิเล็กโตรไลซิส’ สำหรับการนั้นจะต้องมีไฟฟ้าใช้เสียก่อน” ฟู่เทียนรู้สึกหงุดหงิดเพราะเห็นขีดจำกัดต่างๆของเครื่องมือที่ใช้

 

ไนติงเกลมองไปยังฟู่เทียนที่กำลังอยู่ในความเงียบ “การทดลองของนายจะเป็นไปในทิศทางไหนหรอ?”

 

“ของฉันหรอ?” ฟู่เทียนคิดชั่วขณะและกล่าวตอบ “ฉันจะศึกษาเรื่อง ‘กระแสไฟฟ้า’ น่ะ”

 

ไนติงเกลรู้สึกประหลาดใจเมื่อมองเข้าไปยังดวงตาของฟู่เทียน “นายจะไม่ฝึกทำการทดลองขั้นพื้นฐานเพื่อเก็บประสบการณ์ก่อนหรอ ก่อนที่จะไปทำอะไรแบบนั้นน่ะ?”

 

ฟู่เทียนเห็นว่าเธอกำลังพยายามที่จะเกลี้ยกล่อมตัวเขาเพราะความคาดหวังที่สูงเกินไป ในความเป็นจริงนี่เป็นปัญหาส่วนใหญ่ที่เกิดขึ้นกับนักเล่นแร่แปรธาตุ พวกมือใหม่ต้องการมุ่งหน้าสร้าง ‘ศิลาอาถรรพ์’ และคาดหวังกับผลลัพธ์ขั้นสูง อย่างไรก็ตามมันเป็นความคาดหวังที่ดูสูงเกินไป

 

แต่ถึงอย่างนั้นฟู่เทียนก็ไม่ได้มีความกลัวและความเขลาอยู่เลย ทุกๆอย่างที่เขาต้องการสร้างล้วนแล้วแต่ต้องพึ่งพากระแสไฟฟ้า ดังนั้นการทดลองเรื่อง ‘กระแสไฟฟ้า’ จึงเป็นปัญหาแรกที่เขาต้องจัดการให้ได้

 

ยิ่งไปกว่านั้นในยุคสมัยใหม่ของมนุษย์ได้พิสูจน์แล้วว่า การไม่มีกระแสไฟฟ้าทำให้การพัฒนาอยู่ในภาวะอัมพาต การมีกระแสไฟฟ้าเปลี่ยนแปลงมนุษยชาติจากยุคโบราณเข้าสู่ยุตอุตสาหกรรม มันเป็นปัจจัยพื้นฐานสำหรับเผ่าพันธุ์มนุษย์ในการปรับปรุงและพัฒนาทุกๆอย่าง

 

ฟู่เทียนส่ายหัวและกล่าวยืนยันทำการทดลองที่เขาตั้งใจไว้

 

เมื่อไนติงเกลเห็นความมุ่งมั่นของฟู่เทียนก็ไม่ได้พูดอะไรอีก มันไม่ใช่เรื่องที่ดีในการเข้าไปก้าวก่ายกับการทดลองของคนอื่นๆ

 

ในตอนนั้นเอง เมาส์กำลังออกมาจากห้องพอดีและกำลังเห็นฟู่เทียนพูดคุยกับไนติงเกล “พวกนายกำลังพูดเรื่องอะไรกันหรอ?”

 

“การทดลองน่ะ” ไนติงเกลตอบกลับอยากลวกๆ

 

เมาส์ไม่ได้ถามถึงรายละเอียดเพิ่มเติมเขามองไปยังฟู่เทียน “พร้อมหรือยัง? ฉันจะพานายไปตลาดใต้ดิน นายเตรียมเงินมาพร้อมแล้วใช่ไหมตอนที่แวะกลับบ้านไป”

 

“น่าจะพอแล้ว” ฟู่เทียนตอบ

 

เมาส์พยักหน้า “พวกเราน่าจะเจอกันที่ ถนนทางใต้หมายเลข 23 นายรู้จักที่ตรงนั้นไหม? ถ้าไม่ก็คงต้องถามคนอื่นๆดูละกัน!”

 

“ตกลง” ฟู่เทียนพยักหน้า

 

ทั้งสองคนเดินออกจากห้องไป

 

ฟู่เทียนไม่รู้จักสถานที่แห่งนั้นจึงจ้างรถม้าและมุ่งหน้าตรงไปยังถนนทางใต้ เนื่องจากความยาวของระยะทางเขาต้องจ่ายเงินเพิ่มอีกสองสามเหรียญ

 

ถนนทางใต้ถือว่าเป็นสถานที่ที่อยู่ห่างไกลจากผู้คน ไม่มีร้านค้าเรียงรายตามถนน มีเพียงบ้านที่อยู่อาศัยเท่านั้น มันเป็นถนนที่เยือกเย็นมีลมหนาวพัดผ่าน

 

ฟู่เทียนคลุมหัวกว่าครึง่หนึ่งด้วยชุดคลุมของเขาในขณะที่ก้าวลงจากรถม้า เขาจ่ายค่าโดยสารและรีบสวมหน้ากากในทันที เขาเดินไปยังด้านหน้าอาคารที่มีหมายเลข 23 ห้อยเอาไว้อยู่ บ้านถูกปกคลุมไปด้วยใบไม้ให้ความรู้สึกที่ถูกทิ้งร้างเป็นเวลานาน

 

อย่างไรก็ตาม เขาได้กลิ่นของคนจำนวน 3 หรือ 4 ข้างในบ้านหลังนี้

 

ทันใดนั้นเอง มีกลิ่นๆนึงได้จากหายไป

 

ฟู่เทียนรู้สึกตกใจ ราวกับว่าเจ้าของของกลิ่นๆนั้นได้จางหายไปราวกับอากาศ

 

ฟู่เทียนรู้สึกงุนงง แต่เขายังไม่ได้เดินเข้าไปยังอาคารเล็กๆแห่งนั้นโดยตรง เขาเลือกจะรออยู่บริเวณใกล้เคียงกับประตู

 

เมาส์มาถึงพร้อมกับหน้ากากที่สวมเอาไว้ เขารู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยเมื่อได้เจอกับฟู่เทียน “ทำไมนายมาเร็วจัง?”

 

ฟู่เทียนรู้ดีว่าเมาส์วิ่งมาตลอดทางเป็นเพราะอัตราการเต้นของหัวใจและการหายใจของเขา “ขอโทษด้วยที่นายต้องวิ่งมา..”

 

เมาส์กวาดมือ “เรื่องเล็กน่าเพื่อน พวกเราเป็นพวกเดียวกัน เอาล่ะ ตามฉันมาข้างใน” ทันใดนั้นเขาก้าวเข้าไปที่ประตูด้านหน้าและเริ่มเคาะประตู

 

ฟู่เทียนรับรู้ได้ว่าเขาเคาะเป็นจังหวะที่แตกต่างกันทั้งหมด 3 ครั้ง ครั้งแรกเบา ครั้งที่สองช้าและครั้งที่สามรวดเร็ว

 

หลังจากเคาะประตูเรียบร้อย ประตูถูกเปิดออก มีบุคคลสวมใส่หน้ากากสีขาวและสวมชุดคลุมสีดำมองไปยังพวกเขาด้วยความเฉยเมยและกล่าว “เข้ามาสิ”

 

เมาส์เดินเข้าไปก่อนและฟู่เทียนเดิมตามมาทีีหลัง

 

เมื่อทั้งสองคนเข้ามาข้างในแล้ว ร่างๆสูงกล่าว “แสดงรอยสักของพวกนายด้วย”

 

เมาส์เปิดเสื้อคลุมบริเวณข้อมือทำให้เห็นรอยสักเป็นรูปตะขอสีดำ

 

ฟู่เทียนเปิดเสื้อคลุมออกเผยให้เห็นรอยสักรูปกากบาทสีดำที่หน้าอก ในตอนนั้นเองเขาถึงได้รู้ว่ารอยสักของเมาส์ก็มีข้อดีอยู่ มันสะดวกในการใช้ตรวจสอบตัวตน คงจะดีกว่านี้ถ้าเขาได้รับตราอย่างเป็นทางการของนักเล่นแร่แปรธาตุ เขาเพียงแสดงตรานั่นก็เพียงพอสำหรับการยืนยันตัวตน

 

บุคคลร่างสูงมองไปยังรอยสักของทั้งสองและไม่ได้กล่าวอะไรอีก เขาหันเข้าไปคนทั้งสองข้างในก่อนจะหยิบขวดๆหนึ่งออกมา มันถูกเติมเต็มไปด้วยน้ำส้ม “ขั้นแรกพวกเราจะช่วยพวกนายลบกลิ่นออกไป ดังนั้นพวกสุนัขจากโบสถ์ศักดิ์สิทธิ์จะไม่สามารถรู้ถึงการมีตัวตนของพวกนายภายในสถานที่แห่งนี้” จากนั้นเขาดื่มมันเล็กน้อยพ่นไปยังหัวของเมาส์และฟู่เทียน

 

ทันใดนั้นเอง ประสาทสัมผัสของฟู่เทียนก็ไม่สามารถรับกลิ่นของตัวเองหรือกลิ่นของเมาส์ได้เลย

 

“เข้าไปข้างใน” บุคคลร่างสูงกล่าวขึ้นมาก่อนจะชี้ไปยังประตูอีกบาน

 

มีคนสองคนยืนอยู่หน้าประตูและเปิดประตูให้พวกเขาเดินเข้าไปข้างใน

จบบทที่ The Dark King – Chapter 94 การทดลองโลหะผสม [อ่านฟรี 22-04-2019]

คัดลอกลิงก์แล้ว