บทที่ 19 เล่นเกมล่าปริศนาต้องรู้จักพูดวกวนอย่างมีชั้นเชิง

บทที่ 19 เล่นเกมล่าปริศนาต้องรู้จักพูดวกวนอย่างมีชั้นเชิง

“ผมกับหมายเลข 12 ไม่รู้จักกัน และผมก็เป็นคนดี ดังนั้นคนที่จะเข้าบ่อหมาป่าของหมายเลข 4 ได้ก็มีแค่หมายเลข 12 แต่ผมกับหมายเลข 12 ก็ถือว่าค่อนข้างคุ้นเคยกันอยู่ ตอนเปิดไพ่ผมอ่านเธอแล้วไม่ค่อยเหมือนไพ่หมาป่าเท่าไหร่ แต่เดี๋ยวรอฟังคำพูดของเธอดูอีกที”

“ตอนนี้หมายเลข 12 อาจจะเป็นหมาป่า หรืออาจจะเป็นคนดีก็ได้ แต่ถ้าเธอเป็นคนดี ผมก็เป็นคนดี หมายเลข 4... ฟังจากคำพูดและท่าทีของเขา ผมว่าก็เหมือนไพ่คนดี”

สายตาของหมายเลข 2 จับจ้องไปที่หมายเลข 5

“อันที่จริงผมว่าคำพูดของหมายเลข 5 แปลกมาก เขาไปโจมตีไพ่สามใบคือ 6, 7, 9 แต่กลับรู้สึกว่าหมายเลข 9 อาจจะเป็นคนดี หมายเลข 7 ปกป้องหมายเลข 9 ดังนั้นหมายเลข 7 จึงเป็นหมาป่า รอบนี้ถ้าไม่โหวตเก้าก็โหวตเจ็ดได้?”

หมายเลข 2 หยุดไปครู่หนึ่ง ขมวดคิ้วแล้วเอ่ยปาก: “ผมไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ ถ้าในสายตาคุณหมายเลข 9 เป็นคนดี งั้นหมายเลข 7 ที่กล้าไปปกป้องหมายเลข 9 คุณไม่ควรจะตีว่า 7, 9 ต้องเป็นหมาป่าคู่เหรอ? คุณยังคิดว่าหมายเลข 6 ปกป้องหมายเลข 7 ดังนั้นหมายเลข 6 ก็ไม่ดี งั้นทำไมรอบนี้ไม่โหวตหมายเลข 6 ที่มีบทบาทต่ำสุดออกล่ะ? เป็นเพราะเธออยู่ในลำดับการตรวจสอบของนายอำเภอเหรอ?”

“แต่ลำดับการตรวจสอบของนายอำเภอของผู้ทำนายหลังจากฟังไปรอบหนึ่ง เขาก็น่าจะเปลี่ยนไม่ใช่เหรอ? ดังนั้นไม่จำเป็นต้องไปยึดติดกับเรื่องพวกนี้หรอกนะ เดี๋ยวรอฟังผู้ทำนายประกาศก็พอแล้ว โหวตหมายเลข 6 ออกไปเลย แล้วตรวจสอบคุณหมายเลข 5 ก็สิ้นเรื่อง?”

“ถ้าคุณเป็นคนดี งั้นหมายเลข 7 กับ 9 ก็มัดรวมกันไปเลยสิ อันที่จริงมันเป็นเรื่องที่ง่ายมากนะ”

หลังจากฟังคำพูดของหมายเลข 2

หวังฉางเซิงแทบจะหลุดหัวเราะออกมา

นี่ถ้าไม่ใช่เพราะระบบกำลังควบคุมเสียงของพวกเขาอยู่

ไม่อย่างนั้นหวังฉางเซิงอาจจะหัวเราะออกมาดัง ๆ จริง ๆ

ในพื้นที่เสมือนจริงมีกฎที่เข้มงวด

นอกจากผู้เล่นที่กำลังพูดอยู่

ทุกคนจะถูกปิดเสียงโดยตรง

พวกเขาไม่จำเป็นต้องสวมไมโครโฟนแบบดั้งเดิมด้วยซ้ำ

ทุกขั้นตอนถูกควบคุมโดยระบบเกมทั้งหมด

หมายเลข 5 เมื่อได้ยินหมายเลข 2 พูดแบบนี้ ก็แทบจะเก็บสีหน้าไว้ไม่อยู่

แต่ยังดีที่เขาพยายามควบคุมไว้ได้

เพียงแต่ว่าอารมณ์ของคนเราไม่มากก็น้อยก็ต้องแสดงออกมาทางสีหน้าอยู่ดี

หวังฉางเซิงจับจ้องไปที่สีหน้าของผู้เล่นหมายเลข 5 ตลอดเวลา

เขาพบว่าสีหน้าของพี่ชายผมเกรียนคนนี้ดำคล้ำกว่าตอนที่เขาพูดอยู่หลายระดับ

คาดว่าคงจะรู้สึกว่าเขาแอบอ้างเป็นไพ่เทพ เพื่อที่จะให้ผู้ทำนายไม่โยนเขาเข้าไปในลำดับการตรวจสอบของนายอำเภอ

รอบนี้ขอเพียงแค่ไม่โหวตเขากับหมายเลข 6 ออกไป ถึงแม้พรุ่งนี้จะลุกขึ้นมาขายหมายเลข 6 เขาก็ยังซ่อนตัวต่อไปได้ งั้นก็ยังพอจะสู้ได้อยู่

ผลคือเจ้าเด็กไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมหมายเลข 2 นี่กลับจะมาโหวต 6 ตรวจสอบ 5

บ้าเอ๊ย!

หมาป่าไม่แสดงฤทธิ์เดช คิดว่าพวกเราเป็นแมวป่วยรึไง!

เชี่ย!

ตอนนี้หมายเลข 5 อยากจะระเบิดตัวเองมาก ๆ ตอนกลางคืนจะได้ไปแทง 7, 2, 10, 11 ให้หมด!

ทว่านี่เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้

หมาป่าติดปืนตกรอบไปแล้ว พวกเขาที่เป็นหมาป่าธรรมดาก็ทำได้แค่แทงวันละตัว

แถมตอนกลางคืนยังต้องมาวัดฝีมือการแทงกับผู้พิทักษ์อีก

ที่สำคัญที่สุดคือในมือแม่มดยังมียาชุบชีวิตอยู่อีกขวด!

ให้ตายสิ...

หมายเลข 5 ยิ่งคิดก็ยิ่งอัดอั้น

เมื่อกี้เขาพยายามบังคับตัวเองไม่ให้คิดถึงเรื่องแม่มดแล้ว

แต่สองคำนี้ก็เหมือนกับคาถา วนเวียนเข้าหูซ้ายทะลุหูขวาของเขาไม่หยุด

ในหัวของเขาก็เต็มไปด้วยสองคำที่กระโดดไปมานี้

ทำไมแม่มดไม่ระเบิดตัวเองวะ!

ไม่ช่วยคนยังจะใช้ยาพิษอีก

แถมยังจัดการหมาป่าไปได้ถึงสองตัว

หนึ่งในนั้นยังเป็นราชันหมาป่าที่ถูกวางยาจนใบ้!

โธ่เว้ย!

เจ้าแม่มดตัวแสบ แกถูกปรับแพ้ตกรอบไปเลยไป!

ตอนนี้ผู้เล่นหมายเลข 5 อยากจะยอมแพ้มาก ๆ

เพราะไม่ว่าจะคำนวณรอบยังไง

ก็ยากที่จะชนะ

แต่เพื่อชัยชนะของฝ่าย ตราบใดที่ยังไม่ถึงที่สุด

พวกเขาก็จะไม่ยอมจำนนต่อฝ่ายคนดี

วันนี้ก็ผลักคนดีขึ้นเป็นเป้าโหวตหลักไปสักคน ตอนกลางคืนก็ตามหาแม่มด แล้วแทงมันให้ตาย!

ทางที่ดีที่สุดคือผลักแม่มดขึ้นเป็นเป้าโหวตหลักในตอนกลางวันให้ได้!

หมายเลข 5 ไม่อยากจะฟังคำพูดของหมายเลข 2 แล้ว

สายตาของเขาแอบกวาดไปมารอบ ๆ สนาม พยายามอ่านตำแหน่งของผู้พิทักษ์และแม่มด

“ถ้าหมายเลข 5 ตรวจสอบออกมาเป็นหมาป่า งั้นบ่อหมาป่าก็ต้องเปลี่ยนหน่อยแล้ว หมายเลข 5 มัดรวม 6, 7, 9 โจมตีพร้อมกัน ผมว่าในนี้ไม่น่าจะเป็นคนดีทั้งหมดนะ? อาจจะมีหมาป่าสักตัว”

“ดังนั้นหมายเลข 3 เป็นหมาป่า, หมายเลข 5 เป็นหมาป่า, ใน 6, 7, 9 มีหนึ่งตัว, ใน 4, 8, 12 มีหนึ่งตัว นี่คือบ่อหมาป่าในกรณีที่ผู้ทำนายตรวจสอบหมายเลข 5 เป็นหมาป่า”

“งั้นถ้าดูแบบนี้ ในบ่อหมาป่าทั้งสองฝั่ง 6, 7, 9 ก็จะมีหนึ่งตัว ผมว่าน่าจะเป็นหมายเลข 6 ที่มีบทบาทต่ำสุดนี่แหละ? ดังนั้นรอบนี้โหวตผู้เล่นหมายเลข 6 ออกไปก็ไม่มีปัญหาอะไร ถึงแม้คำพูดของเธอตอนสมัครนายอำเภอจะเหมือนไพ่คนดีจริง ๆ แต่ตอนนี้บทบาทของคนนอกวงถูกบีบออกมาแล้ว เธอก็ทำได้แค่เข้าบ่อหมาป่า นี่คือตรรกะเหล็ก”

หมายเลข 2 อันที่จริงอยากจะบอกว่าใน 4, 8, 12 เขาไม่รู้สึกว่ามีหมาป่าเลย

แต่ถ้าเป็นแบบนั้น บ่อหมาป่าก็จะไม่พอ

หมายเลข 7 กับ 9 เขาก็ไม่รู้สึกว่าเหมือนหมาป่าเท่าไหร่

ดังนั้นถ้าเขายอมรับคนนอกวงทั้งหมด

บ่อหมาป่าของเขาก็จะพัง

งั้นผู้ทำนายก็คงไม่โจมตีเขาจนตายเหรอ?

ดังนั้นถึงแม้หมายเลข 2 จะรู้สึกว่าคนนอกวงส่วนใหญ่เป็นคนดี แต่เขาก็ยังต้องชี้เป้าพวกเขาทั้งหมดลงบ่อ

ส่วนใครเป็นคนดีใครเป็นหมาป่าในนั้น

นั่นเป็นเรื่องที่ต้องให้ผู้ทำนายที่สามารถชี้เป้าโหวตได้เป็นคนแยกแยะ

ถ้าเขามาพูดจาโอ้อวดอยู่ตรงนี้ กลับจะไม่สวย

“คนดีก็พยายามคลานออกมาแล้วกัน ว่าแต่ใน 4, 7, 8, 9, 12 ใครกันแน่ที่เป็นหมาป่าตัวสุดท้าย? ซ่อนเก่งขนาดนี้เลยเหรอ? จะเป็นหมายเลข 12 รึเปล่า? แต่ผมอ่านเธอแล้วเหมือนไพ่คนดีจริง ๆ นะ...”

หมายเลข 2 แสดงความชื่นชมต่อหมาป่าตัวสุดท้ายนั้น

ต้องยอมรับว่า การแสดงและฝีมือของอีกฝ่ายดีเกินไป

เขาฟังแล้วรู้สึกว่าหมายเลข 5 เหมือนหมาป่า ถ้าในเจ็ดแปดเก้าจะมีหมาป่า เขาว่าการฟังของหมายเลข 6 แย่ที่สุด

ดังนั้นถึงแม้หมายเลข 5 จะตีว่าหมายเลข 6 เป็นเพื่อนร่วมทีมหมาป่าของหมายเลข 7

แต่ก็มีความเป็นไปได้ว่าเพราะผู้ทำนายจะตรวจสอบหมายเลข 6 ในตอนกลางคืน ดังนั้นเขาจึงรีบเดินเกมล่วงหน้า ขายเพื่อนร่วมทีมโดยตรง เพื่อสร้างภาพลักษณ์ที่ดีให้กับตัวเอง

นี่ล้วนเป็นไปได้ทั้งนั้น

แต่ตัวเองก็ยังไม่ได้ฟังคำพูดของหมายเลข 12

ถ้าเกิดอีกฝ่ายอาศัยความคุ้นเคยกับตัวเอง แล้วแกล้งแสดงละครให้ตัวเองรู้สึกว่าอีกฝ่ายเป็นคนดี ผลคือเธอเป็นหมาป่า แล้วหันกลับมาตีตัวเองเข้าบ่อหมาป่าทีหลัง

งั้นเขาจะไม่ระเบิดลงตรงนั้นเลยเหรอ?

ดังนั้นหมายเลข 2 จึงไม่ได้ปกป้องหมายเลข 12 จนสุดตัว แต่พูดว่า: “ตอนเปิดไพ่ผมอ่านหมายเลข 12 เหมือนไพ่คนดี ส่วนผมอ่านผิดรึเปล่า ก็ต้องรอฟังคำพูดของหมายเลข 12 อีกที เพราะผมไม่สามารถใช้การอ่านตามสัญชาตญาณของผมมาตัดสินบทบาทของคน ๆ หนึ่งได้”

ขนาดฟังคำพูดยังฟังผิดได้ นับประสาอะไรกับการอ่านลักษณะท่าทางที่อาศัยสัญชาตญาณล้วน ๆ?

หมายเลข 2 ไม่ว่าจะเป็นสำหรับตัวเอง หรือสำหรับ 5, 12 และไพ่นอกวงอื่น ๆ ต่างก็เหลือพื้นที่ไว้ให้พอสมควร

นี่ก็เป็นปริมาณยาที่เขาใช้เป็นประจำไม่ว่าจะได้ไพ่หมาป่าหรือคนดี

หนึ่งคือในฐานะคนดี เขายากที่จะตัดสินบทบาทของคน ๆ หนึ่งได้ในสถานการณ์ส่วนใหญ่ ถ้าเกิดตีผิดคนดี ผลคือหมาป่ากับคนดีช่วยกันโหวตเขาออกไป นั่นถึงจะเรียกว่าอึดอัด

หนึ่งคือในฐานะหมาป่า ถ้ามั่นใจเกินไปที่จะปกป้องหรือโจมตีไพ่ใบใดใบหนึ่ง ความรู้สึกที่ให้คนดีก็จะไม่ค่อยดีเท่าไหร่ มีความเป็นไปได้สูงที่จะถูกโยนเข้าบ่อหมาป่า

ดังนั้นการรู้จักพูดวกวนอยู่กับที่เป็นสิ่งจำเป็น

แต่การพูดวกวนก็มีเทคนิค

อย่างของหมายเลข 9 ก็ดูแข็งทื่อเกินไปหน่อย

ต้องรู้จักพูดวกวนอย่างมีชั้นเชิง

โจมตีแล้วก็เหมือนไม่ได้โจมตี

ปกป้องแล้วก็เหมือนไม่ได้ปกป้อง

ทุกอย่างเหลือพื้นที่ไว้

คนอื่นถึงจะไม่มาตอกย้ำคุณจนตาย

การใช้ชีวิตก็เหมือนกัน

[จบแล้ว]