The Dark King – Chapter 40 ท่อ [อ่านฟรี]

The Dark King – Chapter 40 ท่อ

ถุงผ้าลินินที่เด็กชายคนนั้นถือมีขนาดเล็ก มองดูแล้วเขาคงไม่ได้ทรงพลังเท่าฟู่เทียนเพราะถือไปไม่นานเขาก็หายใจออกมาด้วยความเหนื่อยหอบ

สายตาของฟู่เทียนนั้นดีกว่าคนธรรมดาถึง 3 เท่าเพราะ “พรแห่งพระเจ้า” เขาตามเด็กชายคนนี้ไปห่างๆจากทางด้านหลัง

“ด้วยวัยของเขา เขาจะต้องเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุฝึกหัดอย่างแน่นอน เพราะเข้าเพิ่งจะซื้อก้อนแร่นั้นไป เขานำไปใช้เองหรือซื้อไปให้อาจารย์ของเขากัน?” ฟู่เทียนกำลังขบคิดขณะเดินตามหลังเด็กชาย เด็กชายหยุดเดินเมื่อถึงทางแยกจากนั้นก็ขึ้นไปบนรถม้า

สีหน้าของฟู่เทียนเปลี่ยนไปเล็กน้อยและรีบวิ่งตามไปทันที

เพราะอยู่ในเขตชุมชนความเร็วของรถม้าจึงไม่ได้มากนัก โชคดีที่ร่างกายของฟู่เทียนนั้นแข็งแกร่งขึ้นเพราะการฝึกฝนตลอด 3 ปีและ ‘พรแห่งพระเจ้า’ ดังนั้นเขาจึงมีความอดทนมากพอที่จะวิ่งตามรถม้าไป 7-8 ถนน เมื่อฟู่เทียนเริ่มหายใจติดขัดรถมาก็ได้หยุดลง

เด็กชายกระโดดลงจากรถม้าหลังจากที่เขาได้จ่ายเงินและเดินเข้าไปในซอยข้างถนน

ฟู่เทียนรีบตามเข้าไปทันทีโดยแกล้งเดินไปตามถนน เขามองเข้าไปในซอยนั้นแต่ก็ตกใจขึ้นมาทันที เพราะมันเป็นซอยตันที่มีผนังทั้ง 3 ด้านและเด็กชายคนนั้นก็ได้หายไปแล้ว

“บ้าเอ้ย!”

ฟู่เทียนขมวดคิ้ว เขาไม่เชื่อเรื่องเทพนิยายหรือเรื่องเวทมนตร์ต่างๆ ดังนั้นเขาจึงยอมรับความจริงที่ว่าเด็กชายหายตัวไปเช่นนั้น เขาเดินเข้าไปในซอยและตรวจสอบทุกๆย่างก้าวอย่างระมัดระวัง

มันเป็นซอยตันและมีไม่กี่คนเท่านั้นที่จะเดินเข้ามาในซอยนี้ มันเต็มไปด้วยฝุ่นทุกๆที่ มีขยะกองสุมกัน ฟู่เทียนเพ่งสายตาของเขาและเห็นรอยเท้าที่อยู่บนพื้นดิน รอยเท้านั้นเลี้ยวไปตรงกลางซอยด้านหน้าของผนัง

เขาเดินเข้ามาใกล้ๆกำแพงบริเวณที่รอยเท้าได้หายไป เขาแตะไปที่กำแพงนั้นอย่างระมัดระวัง มันถูกอะไรบางอย่างคลุมเอาไว้และมีสีที่เหมือนกำแพงจริงๆ หากเขาไม่สัมผัสมันคงไม่ทราบถึงความแตกต่าง

“ทางเข้าลับ” ฟู่เทียนสัมผัสไปทุกๆที่และรู้ว่ามีโครงสร้างที่แข็งแกร่งอยู่หลังประตูลับนี้ มันถูกสร้างให้เป็นประตูทางเข้าลับที่จะไม่ถูกเปิดออกเมื่อต้องเจอกับสายลมหรือหนู

ฟู่เทียนบันทึกที่อยู่และออกไป เขาแจ้งตำแหน่งนี้ให้แก่เหล่านักเล่นแร่แปรธาตุของโบสถ์ศักดิ์สิทธิ์ ในฐานะหน่วยค้นหาเขาจะได้รับประโยชน์อย่างมหาศาล แต่เขาไม่สนใจเรื่องแบบนั้นตรงกันข้ามกันเขาสนใจที่จะเข้าร่วมกับเหล่านักเล่นแร่แปรธาตุใต้ดิน

เพราะนอกเหนือจากบันทึกของรอสยาร์ดเขาก็ไม่มีความรู้เกี่ยวกับนักเล่นแร่แปรธาตุเลย แม้ว่าเขาจะบันทึกสิ่งต่างๆไว้ในบันทึกนั้นแต่เพราะนักเล่นแร่แปรธาตระดับสูงหลายคนนั้นเลือกที่จะศึกษาและเรียนรู้ข้อมูลเกี่ยวกับธรรมชาติพื้นฐานของสิ่งต่างๆด้วยหัวใจแทนการบันทึก

การที่จะเข้าร่วมกับนักเล่นแร่แปรธาตุ เขาจะต้องเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุก่อน ขั้นถัดมาก็คือรอยสักสีดำ

ฟู่เทียนมองเข้าไปในซอยนี้อีกครั้งและเดินกลับไปที่ถนนหลัก เขาหยุดรถมาแล้วเดินทางต่อไปที่ชุมชนแออัด ตั้งแต่วัยเด็กแล้วเขาได้รู้ว่าตนเองนั้นมีประสิทธิภาพมากเพียงใด

ไม่นานนักรถมาก็ได้มาถึงย่านชุมชนแออัด อากาศมีกลิ่นเหม็นมากขึ้นทันทีเมื่อเขาได้เข้ามาที่นี่ หัวใจของเขารู้สึกขัดข้องใจ เมื่อชินกับกลิ่นที่ได้รับเขาก็ออกไปหาโรงแรมเล็กๆที่นี่เพื่อเช่า

ในห้องของโรงแรมฟู่เทียนนำสิ่งต่างๆที่เขาได้ซื้อออกมาจากถุงผ้าลินิน ขั้นตอนแรกคือการสกัดแร่กำมะถันให้เป็นกำมะถัน เขาใช้วิธีการถลุงแร่แบบดั้งเดิมนั่นก็คือการอบให้ความร้อนแร่กำมะถันและหลอมละลายมัน หลังจากนั้นเขาก็จะปล่อยให้มันเย็นตัวและบดด้วยล้อบดหินเพื่อให้ออกมาเป็นผงกำมะถัน

ตอนนี้เป็นฤดูฝน ฟู่เทียนจ่ายจ่ายเงิน 2 3 เหรียญทองแดงให้กับเจ้าของโรงแรมเพื่อที่ขอซื้อถ่านหินไม่กี่ก้อนจากเตาเผาที่เต็มไปด้วยฝุ่น

ฟู่เทียนกลับเข้ามาในห้องของเขาและล็อคประตู เขาเริ่มให้ความร้อนแก่แร่กำมะถันด้วยการเผาถ่าน หลังจากนั้นไม่นานเขาก็ตระหนักได้ว่าเขาต้องการถ่านหินเพิ่มมากขึ้นจึงกลับไปหาเจ้าของโรงแรมเพื่อขอซื้อถ่านหินก้อนใหญ่

จุดหลอมเหลวของกำมะถันไม่สูงนักดังนั้นมันจึงละลายในไม่ช้า ฟู่เทียนได้ซื้ออุปกรณ์ทั้งหมดเตรียมเอาไว้หมดแล้วเพื่อให้เขาสามารถผลิตผงกำมะถันได้อย่างไม่ล่าช้า

ภายในห้องเต็มไปด้วยกลิ่นกำมะถัน ฟู่เทียนได้เตรียมตัวและสวมหน้ากากมานานแล้ว หน้ากากป้องกันรังสีนิวเคลียร์ดูเหมือนจะยังไม่หายไปแต่ก็ยังคงใช้กันอย่างแพร่หลายแม้ว่าเทคโนโลยีในโลกใบนี้จะไม่ได้ก้าวหน้าไปมากเท่าไร

มันเป็นความจริงที่ว่าสภาพแวดล้อมที่แตกต่างกันทำให้มีการพัฒนาที่แตกต่างกัน

จากบันทึกของรอสยาร์ดนักเล่นแร่แปรธาตุทุกๆคนต่างก็สวมหน้ากากเมื่อพวกเขาทําการเล่นแร่แปรธาตุทุกอย่างและสิ่งที่อาจทำให้ได้รับสารพิษ ความสามารถในการใช้งานของหน้ากากนี้มีน้อยแต่ก็ยังใช่กันอยู่อย่างแพร่หลาย

ตอนเย็นฟู่เทียนก็ได้รับผงกำมะถันและผงถ่านจำนวนมากพอ เขาพร้อมที่จะผลิตดินปืนซึ่งเป็นสิ่งที่เรียบง่ายหากเขามีสิ่งที่จำเป็นทั้งหมด

“ฉันไม่คิดว่าจะสามารถผลิตดินปืนออกมาได้ในสภาพแบบนี้” ฟู่เทียนมองไปที่เสื้อผ้าของเขาที่เต็มไปด้วยรอยดำจากถ่าน เขาวางแผนเอาไว้ในอนาคตว่าจะต้องมีห้องทดลองเป็นของตนเองเพื่อทดลองสิ่งต่างๆ

“ฉันหวังว่าจะโชคดีในการออกไปนอกกำแพงยักษ์ครั้งนี้!” ฟู่เทียนเช็ดคราบสกปรกที่อยู่บนใบหน้าเขาออกไป

…

…

เพียงพริบตาก็ได้ผ่านไปกว่า 7 วันแล้ว

คืนก่อนเริ่มภารกิจฟู่เทียนออกจากบ้านของเขาเพื่อกลับไปที่ย่านการค้า สมาคมเมลลอนได้ส่งคนมารับเขาและหน่วยค้นหาคนอื่นๆเพื่อไปยังสำนักงานหลักของหน่วยค้นหา เมสัน ฟู่เทียน แชม แซค และคนอื่นๆพักอยู่ในปราสาทเล็กๆที่จัดไว้ให้โดยไม่เสียค่าใช้จ่ายใดๆ

“ฉันได้ยินมาว่าเช้าวันพรุ่งนี้พวกเราก็จะเริ่มภารกิจกันแล้ว” เมสันกล่าวอย่างตื่นเต้น “อย่างน้อยในวันพรุ่งนี้ฉันก็จะสามารถออกไปนอกกำแพงยักษ์ได้ ตั้งแต่เด็กฉันก็ได้ยินเรื่องราวที่น่ากลัวมากมายเกี่ยวกับโลกภายนอก ฉันอยากจะเห็นจริงๆว่าข้างนอกนั่นมันเป็นยังไง!”

“ฉันไม่คิดว่ามันจะแย่เหมือนเรื่องเล่าพวกนั้นหรอกนะ แต่มันต้องอันตรายมากแน่ๆ” แซคกล่าว

แชมยิ้มและมองไปที่สิ่งที่ฟู่เทียนนำติดตัวมาด้วย “เทียน นั่นมันอะไรน่ะ?”

“ของเล่นน่ะ” ฟู่เทียนกล่าวพร้อมมองไปที่ท่อขนาดเล็กที่เต็มไปด้วยผงดินปืนข้างในและพร้อมที่จะระเบิดได้ตลอดเวลา