บทที่ 51: การเกิดใหม่ผ่านการเข้าสิงร่าง (ตอนที่ 1)

【หวังตงเหลียงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง】

【สุดท้ายเขาก็รับเงินนั้นไว้ พร้อมกับส่งข้อความมาหาเจ้าว่า "อย่าเอาต้นไม้ต้นเดียวมาทิ้งทั้งป่าเลย เรื่องผู้หญิงคนเดียวไม่ควรยึดติดนัก"】

【"ถ้าเจ้ายอมเริ่มต้นใหม่ ข้าก็มีลูกสาวอายุพอ ๆ กับเจ้า เดี๋ยวจะลองแนะนำให้รู้จักดู"】

【ในเวลานั้น】

【เจ้าไม่มีโทรศัพท์ และยังไม่ได้ตอบกลับหวังตงเหลียง】

【เจ้ากลับถึงบ้าน เปลี่ยนเสื้อผ้า เปิดคอมพิวเตอร์ จากนั้นก็เข้า WeChat เห็นข้อความจากหวังตงเหลียง】

【เจ้าคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพิมพ์ตอบกลับไปว่า "ได้!"】

【ไม่นานนัก】

【อีกฝ่ายก็ส่งข้อความกลับมาว่า "งั้นเอาเป็นวันอาทิตย์นี้ ข้าจะพาเจ้าไปพบลูกสาวข้า ดูว่าเข้ากันได้หรือไม่"】

【เขาอยากแนะนำลูกสาวให้เจ้า ซึ่งทำให้เจ้ารู้สึกว่าอาจจะไว้ใจไม่ได้】

【แต่เจ้าก็ยังตอบตกลง—ไม่มีเหตุผลใด นอกจากเขาเป็นผู้มีพระคุณ】

【หลังจากอาบน้ำเสร็จ】

【เจ้าก็นั่งขัดสมาธิ เริ่มสัมผัสพลังวิญญาณระหว่างสวรรค์และปฐพี】

【ในโลกนี้ สิ่งที่สำคัญคือระดับพลัง ทุกครั้งที่ทะลวงระดับได้ พละกำลังกายจะเพิ่มขึ้นในทุกด้าน】

【แต่โชคร้ายที่ร่างนี้เหมือนหลุมดำ ดูดซับพลังวิญญาณเข้าไปแล้วสลายหายทันที】

【เจ้าจึงเริ่มตรวจสอบร่างกายตนเอง】

【เป็นร่างพิเศษชนิดหนึ่ง—ในระยะแรกจำเป็นต้องใช้พลังวิญญาณมหาศาลเพื่อกระตุ้นร่างพิเศษนี้】

【และโอสถเซียนก็เป็นหนึ่งในวิธีนั้น ที่สามารถทำให้พลังวิญญาณเข้าสู่ร่างได้อย่างรวดเร็ว】

【จากนั้น】

【เจ้าก็เริ่มศึกษาความรู้ทางเภสัชทั้งหมด แม้เนื้อหาจะหลากหลาย แต่แก่นแท้ยังเหมือนเดิม เจ้าเข้าใจวิธีปรุงโอสถได้รวดเร็ว และปรับปรุงสูตรโอสถที่มีขายทั่วไป】

【ขณะเดียวกัน เจ้าก็ไม่ลืมเข้าเว็บไซต์ของบริษัทผลิตโอสถต่าง ๆ เพื่อติดตามประกาศนวัตกรรมใหม่ ๆ】

【เจ้าส่งหมายเลขบัญชีธนาคารและสูตรโอสถที่พัฒนาขึ้นเองไปยังกลุ่มบริษัทยาของตระกูลหลิน】

【หลังจากนั้น】

【เจ้าขึ้นไปบนดาดฟ้าเพียงลำพัง นั่งขัดสมาธิพลางพูดว่า "เพื่อกระตุ้นร่างนี้ต้องใช้พลังวิญญาณจำนวนมาก หากดูดซึมช้าเกินไป ก็ลองวิธีอื่นแล้วกัน"】

【"แต่พลังวิญญาณนี้...พลังงานภายในมหาศาลจริง ๆ มันแทบจะเทียบเท่าจักรวาลขนาดย่อมในโลกสามมิติ"】

【เจ้าจึงเริ่มปรับเปลี่ยนเคล็ดวิชา】

【เวลาไหลผ่านไปอย่างรวดเร็ว】

【เมื่อยามราตรีมาเยือน ขณะที่เจ้ากำลังกลืนกิน พลังวิญญาณรอบกายก็ถูกดูดเข้าร่างเหมือนน้ำวน】

【และน้ำวนนี้ก็ขยายใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ จนกระทั่งท้องฟ้าเหนือศีรษะกลายเป็นน้ำวนขนาดยักษ์】

【ไม่นาน ก็มีนักพรตระดับสูงตรวจพบการมีอยู่ของเจ้า และรายงานขึ้นไปยังเบื้องบนเป็นลำดับ】

【ลำแสงสีแดงพุ่งขึ้นจากร่างเจ้า ร่างพิเศษถูกกระตุ้นแล้ว ภายในรัศมีสิบลี้ ทุกคนตะลึงกับภาพประหลาดที่ปรากฏ】

【ในภาพนั้น เจ้ากลายเป็นร่างที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายฆ่าฟัน วิญญาณอำมหิต มีสามเศียรหกกร ดูน่ากลัวอย่างยิ่ง】

【ชัดเจนว่าไม่ใช่คนที่ควรหาเรื่องด้วย】

【พร้อมกับการทะลวงระดับของเจ้า】

【เจ้าสงบใจลง ลุกขึ้น กำหมัดแน่น "นี่สินะ ระดับศิษย์วิญญาณขั้นต้น?"】

【“หึหึหึ…”】

【“วิธีฝึกตนแบบนี้ไม่ต่างจากจักรวาลสามมิติเลย ทุกครั้งดูดซับพลังภายนอกเข้าร่างเพื่อเสริมความแข็งแกร่ง จากนั้นก็ทะลวงขึ้นไปเรื่อย ๆ จนกว่าชีวิตจะเกิดการเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพ และก้าวสู่มิติที่สูงขึ้น”】

【“ง่ายจะตาย…”】

【สำหรับเจ้าแล้ว เรื่องแบบนี้ง่ายยิ่งกว่าอะไรทั้งปวง】

【รุ่งเช้าในวันถัดมา】

【ระดับพลังของเจ้าทะลวงถึงศิษย์วิญญาณขั้นที่ 9 ระดับสมบูรณ์】

【สำหรับคนนอก ความเร็วการฝึกของเจ้าราวกับติดจรวด แต่สำหรับเจ้าแล้ว มันช้ายิ่งกว่าหอยทาก—ในเมื่อยังกลายเป็นเซียนภายในวันเดียวไม่ได้】

【แต่เส้นทางสู่เซียนดูจะยากอยู่ไม่น้อย】

【เพราะพลังงานที่ต้องใช้มันแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง】

【หลังจากล้างหน้าแล้วนั่งลงหน้าเครื่องคอมพิวเตอร์ เจ้าก็ได้รับการโอนเงินจำนวนมาก และคำเชิญให้เป็นหัวหน้าฝ่ายเภสัช】

【แต่เจ้าปฏิเสธทันที】

【เจ้าเปิดดูยอดในบัญชี—มีอยู่สองหมื่นล้านหยวน ไม่เลวเลย】

【จากนั้น】

【เจ้าเปิดระบบไลฟ์สดตามความทรงจำของเจ้าของร่างเดิม แล้วถ่ายทอดหน้าจอไปยังบัญชีของตนเอง】

【หัวข้อไลฟ์: ไลฟ์ครั้งสุดท้าย】

【ไม่นาน】

【ห้องไลฟ์ของเจ้าก็กลายเป็นไวรัล คนแห่เข้ามาดูยอดเงินในบัญชีของเจ้าและพากันอิจฉา】

【มีแม้กระทั่งผู้หญิงหลายคนที่กล้าแสดงความรักออกมาตรง ๆ บ้างก็เสนอให้มีลูกด้วยกัน】

【เจ้าไม่ใส่ใจแม้แต่น้อย】

【ไม่เพียงเท่านั้น ยังมีคนจำนวนมากส่งของขวัญให้ บอกว่าเพื่อเป็นเกียรติแด่เจ้าผู้เป็นมหาเศรษฐี】

【เจ้าไม่สนใจแม้แต่น้อย】

【หลังจากนั้น เจ้าก็เริ่มรวบรวมสมุนไพรและแก่นอสูรจากสัตว์อสูรต่าง ๆ เพื่อนำไปหลอมโอสถช่วยในการฝึกตน】

【หรือไม่ก็กินมันดื้อ ๆ】

【บ่ายวันนั้น พี่สาวและพ่อแม่ของเจ้าก็มาถึงบ้าน】

【แม่ของเจ้ามองอย่างร้อนรน รีบวิ่งเข้ามาหาแล้วตรวจร่างกายเจ้าอย่างละเอียด "ลูกแม่ บาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า?"】

【พี่สาวก็ช่วยตรวจดูด้วยเช่นกัน】

【เจ้าส่ายหน้า “ไม่เป็นไรครับ”】

【แม่พูดต่อด้วยน้ำเสียงห่วงใย “พี่สาวเจ้าบอกแม่แล้ว อย่าเศร้าไปเลยนะ เดี๋ยวแม่จะหาผู้หญิงดี ๆ ให้รู้จัก”】

【เจ้าส่ายหน้า ปฏิเสธ “มีคนแนะนำให้แล้วครับ แม่ไม่ต้องห่วง”】

【เมื่อเห็นว่าเจ้าดูไม่เศร้าเกินไป และไม่ได้แสดงท่าทีประชดชีวิต แม่กับพี่สาวจึงค่อยโล่งใจ】

【จากนั้น】

【หลังเชิญทั้งสองคนนั่ง เจ้าก็เข้าไปในครัว เตรียมอาหารให้ด้วยตนเอง】

【พี่สาวของเจ้าอาจจะเบื่อ พอเห็นคอมเปิดอยู่ก็เลยลองเปิดเพลงฟัง】

【แต่เมื่อเห็นยอดในบัญชี เธอก็กรีดร้องขึ้นมา "กรี๊ดดดด แม่ มาดูเร็ว!"】

【"น้องชายมีเงินเยอะมากเลย!"】

【เสียงกรี๊ดของพี่สาวดังก้องทั่วห้อง ขณะเดียวกันก็มีคนจำนวนมากคอมเมนต์ว่า "ยัยนี่ไม่เคยเห็นเงินมาก่อนรึไง?"】

【เจ้าที่อยู่ในครัว ส่ายหน้าเบา ๆ แล้วหันกลับไปทำอาหารต่อ】

【ไม่นาน พี่สาวก็วิ่งมาหาเจ้าด้วยสีหน้าเปี่ยมความตื่นเต้น "น้องชาย น้องรวยเหรอ?"】

【เจ้าส่ายหน้า "ตอนนี้ยังห่างไกลนัก"】

【สำหรับเจ้า ผู้เคยเป็นจ้าวแห่งจักรวาล เงินแค่นี้นับว่าน้อยนิด แม้จะมาจากมิติที่สูงกว่าก็ตาม】

【พี่สาวมองเจ้าด้วยแววตาเลื่อมใส "ถ้าไม่ได้เป็นน้องชาย ข้าคงอยากแต่งงานด้วยแล้ว"】

【"แต่ก็ดีแล้วล่ะ ที่ผู้หญิงคนนั้นทิ้งน้องไป"】

【เจ้าก็เพียงยิ้มเบา ๆ ไม่พูดอะไรอีก พลางลงมือทำอาหารต่อ】

【ไม่นาน เจ้าก็จัดสำรับกับข้าวสามอย่างแกงหนึ่งอย่าง บนโต๊ะอาหาร เจ้าก็โอนเงิน 1 พันล้านให้พี่สาว และก็มอบเงิน 5 พันล้านให้แม่】

【ทั้งคู่พูดอย่างตื่นเต้นว่า “เจ้ากลายเป็นผู้ใหญ่แล้ว”】

【อีกด้านหนึ่ง】

【หลังได้รับข่าวว่าเจ้าจะกระโดดแม่น้ำ เซี่ยหมิงซิงไม่รู้เป็นอะไร อยู่ ๆ ก็เปิดแอปวิดีโอสั้นขึ้นมาดู แล้วพบว่าเจ้ากำลังไลฟ์สดอยู่】

【โดยเฉพาะเมื่อเห็นยอดเงินในบัญชีของเจ้า!】

【หัวใจของเธอเต้นแรงจนแทบระเบิด รีบลุกขึ้นแต่งตัว ชายข้าง ๆ รีบถามว่าเธอจะไปไหน เซี่ยหมิงซิงมองเขาเย็นชาแล้วพูดว่า “เลิกกันเถอะ”】

【จากนั้น เธอก็ตรงดิ่งไปยังบ้านเช่าของเจ้า】

【ชายคนนั้นยืนเหม่อลอยอยู่ในห้อง พอเห็นยอดเงินในบัญชีของเจ้า เขาก็พูดอะไรไม่ออก...】

...