บทที่ 44: ความสุขอย่างมั่นคง (ตอนที่ 1)

“a!”

หลี่ชางเซิงตัดสินใจทันทีโดยไม่ลังเล

เพราะจริง ๆ แล้วไม่มีอะไรให้เลือก

ส่วนเรื่องที่เขาเคยเลือกสังเวยตัวเองในโลกจำลองนั้น—ก็เป็นการตัดสินใจของเขาเอง หลี่ชางเซิงจึงไม่ได้พูดอะไร

อย่างไรเสีย การจำลองก็ฟรีอยู่แล้ว

อีกทั้งมันยังนำมาซึ่งการพัฒนาอย่างยิ่งใหญ่ให้แก่ตัวเขาเอง ถือว่าไม่เลว

เมื่อหลี่ชางเซิงทำการเลือก

ระดับพลังของเขาก็พุ่งขึ้นทันที—ทะลวงถึงระดับเซียนทองต้าหลัวขั้นสูงสุด

“ดีมาก”

หลี่ชางเซิงกำหมัดแน่น

แม้ภายในใจจะไม่รู้สึกอะไรเป็นพิเศษ แต่ก็ยังไม่แน่ใจนักว่า—ตนเองจะต้องกลับไปเริ่มเดินเส้นทางในจักรวาลสองมิติอีกหรือไม่

หากมันเป็นเช่นนั้นจริง ก็จะรีบเลื่อนขั้นให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้

ปัญหาคือ ตอนนี้เขาไปได้ไกลสุดเพียงระดับเซียนทองต้าหลัว

หากต้องการเห็นทัศนียภาพที่สูงกว่านี้ ก็ต้องพยายามยิ่งกว่าเดิม

การทะลวงขอบเขตในครั้งนี้

หลี่ชางเซิงไม่คิดจะทำอะไรเป็นพิเศษ

เขากล่าวในใจอย่างไม่ลังเล “ระบบ ข้าต้องการจำลองต่อ”

【ติ๊ง! โฮสต์ ต้องการใช้สิทธิ์จำลองฟรีครั้งสุดท้ายเพื่อเริ่มการจำลองหรือไม่?】

“ใช่”

หลี่ชางเซิงตอบตกลงทันทีโดยไม่คิดให้เสียเวลา

หลังจากรอบนี้ไป หากจะจำลองอีกก็ต้องเสียเงินแล้ว

หวังว่าในรอบนี้ ร่างจำลองของเขาจะรู้ตัวเสียทีว่าควรหาเงินบ้าง ไม่ใช่มัวแต่ฆ่าคนทั้งวัน

【ติ๊ง! โฮสต์สามารถเลือกพรสวรรค์ที่จะติดตัวในการจำลองครั้งนี้ได้】

【ติ๊ง! แจ้งเตือน: พรสวรรค์สีขาว = 0 แต้มจำลอง, พรสวรรค์สีเขียว = 100 แต้มจำลอง, พรสวรรค์สีฟ้า = 10,000 แต้มจำลอง, พรสวรรค์สีม่วง = 1 ล้านแต้มจำลอง, พรสวรรค์สีแดง = 100 ล้านแต้มจำลอง, พรสวรรค์สีทอง = 10 พันล้านแต้มจำลอง, พรสวรรค์เจ็ดสี = 1 ล้านล้านแต้มจำลอง, พรสวรรค์เก้าสี = 100 ล้านล้านแต้มจำลอง, พรสวรรค์สิบสองสี = 1 จิง (10¹⁶) แต้มจำลอง, พรสวรรค์ยี่สิบสี่สี = 100 จิง แต้มจำลอง, พรสวรรค์ขั้นสูงสุด = 1 ไก (10²⁰) แต้มจำลอง, พรสวรรค์ระดับเทพ = 100 ไก แต้มจำลอง, พรสวรรค์ต้องห้าม = 1 จื่อ (10²⁴) แต้มจำลอง, พรสวรรค์ในตำนาน = 100 จื่อ แต้มจำลอง, พรสวรรค์ขั้นสูงสุด = 1 รั่ง (10²⁸) แต้มจำลอง, พรสวรรค์เอกลักษณ์ = 100 รั่ง แต้มจำลอง... (หากต้องการพรสวรรค์เพิ่มเติม กรุณารอติดตามเวอร์ชัน 3.0)】

เสียงไร้อารมณ์ดังขึ้นในหัว

หลี่ชางเซิงเลือกทันทีโดยไม่ลังเล “พรสวรรค์สีแดง”

【ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับพรสวรรค์สีแดง: ความสุขอย่างมั่นคง】

【ความสุขอย่างมั่นคง: ค่าสถานะทางร่างกาย จิตใจ และจิตวิญญาณของโฮสต์เพิ่มขึ้น 3.5% ทุกปี พร้อมผลเสริมอายุขัย อีกทั้งแต้มจำลองจะเพิ่มขึ้นวันละ 1 ล้าน และสามารถบังคับเก็บไว้ในกระเป๋าระบบได้ แต่บุคลิกของโฮสต์ในโลกจำลองจะถูกเปลี่ยนแปลงอย่างถาวร (ระดับทำลายล้าง: เข้าสู่ภาวะเสถียรภาพ!)】

“เวรเอ๊ย!”

“แต้มจำลองเพิ่มเองได้ด้วยงั้นเรอะ!?”

เมื่อเห็นข้อความนี้ หลี่ชางเซิงถึงกับตกตะลึง

ไม่คาดคิดเลยว่าจะมีพรสวรรค์สีแดงระดับนี้ เรียกว่าพรสวรรค์สีทองยังน้อยไปด้วยซ้ำ

น่าทึ่งเกินไป!

หลี่ชางเซิงยิ่งตื่นเต้น

ในใจพลันร่ายมนต์ซ้ำไปซ้ำมา—“มั่นคงไว้ ห้ามบุ่มบ่าม!”

“ต้องรู้ไว้ว่าตอนนี้เรากำลังขัดสน!”

【ติ๊ง! การจำลองเริ่มขึ้น】

【อายุ 16 ปี: ตื่นขึ้น】

【บุคลิกของเจ้าเปลี่ยนแปลงโดยสิ้นเชิง เจ้าสละตำแหน่งจักรพรรดิสวรรค์ทันที ปกปิดกลิ่นอาย หลบหนีไปยังดวงจันทร์ แอบขุดหลุมฝังตัวเองไว้กลางดวงจันทร์ และไม่ลืมอำพรางร่องรอย ปิดผนึกกลิ่นอายทั้งหมด】

【เพื่อให้ตัวตนภายนอกโลกจำลองได้รู้สึกสบายใจ】

【เจ้ายังอยู่ในถ้ำ เขียนประโยคไว้สองบรรทัดว่า “ไม่ต้องห่วง ตราบใดที่จักรวาลยังไม่ล่มสลาย และชีวิตยังไม่ถูกคุกคาม ข้าจะไม่มีวันออกไป”】

【“ข้าต้องการอยู่บ้านตลอดไป!”】

【หลังจากพูดจบ เจ้าตัดขาดเหตุและผลทุกประการในระบบสุริยะ ลบความทรงจำของทุกสรรพสิ่งที่มีต่อเจ้าในจักรวาลนี้โดยสิ้นเชิง】

หลี่ชางเซิง: “…”

ดีมาก!

【จากนั้น】

【เจ้าตกสู่ห้วงหลับใหลอย่างลึก】

【อายุ 17 ปี: เจ้าตื่นขึ้นตามกำหนด】

【เจ้าพบว่าพลังร่างกายเพิ่มขึ้น 3.5% พลังวิญญาณและจิตใจก็เช่นกัน】

【เว้นแต่ระดับพลังที่ยังไม่เพิ่ม】

【สีหน้าเจ้าเรียบเฉย แต่ในใจกลับรู้สึกปีติลึก ๆ】

【แต้มจำลองเพิ่มขึ้น 365 ล้าน แม้ไม่มาก แต่ก็เป็นเพียงปีเดียว ตราบใดที่มั่นคงพอ】

【แต้มจำลองจะทยอยหลั่งไหลมาเอง】

【ในปีเดียวกันนั้น】

【ตั้งแต่เจ้าออกจากเวทีไป สวรรค์ ยมโลก และโลกมนุษย์ก็ยังคงรุ่งเรืองต่อเนื่อง เพราะกฎใหม่ที่เจ้าเคยประกาศไว้ก่อนลบตัวตน】

【อายุ 107 ปี: ร่างกายของเจ้า】

【ไม่รู้ว่าแข็งแกร่งขึ้นกี่เท่าตัวแล้ว】

【อย่างไรก็ดี มันเติบโตขึ้นทุกปีตามอัตราร้อยละ ซึ่งทำให้เจ้ารู้สึกพอใจมาก】

【เจ้าควบคุมตัวเองอย่างเข้มงวด ไม่เผยกลิ่นอายแม้แต่น้อย แม้แต่พลังภายในร่างก็ถูกสะกดไว้อย่างสมบูรณ์ เพื่อป้องกันการถูกค้นพบ】

【ในปีเดียวกันนั้น เสียงการขุดเจาะพลันดังขึ้นจากดวงจันทร์】

【เจ้าคำนวณอย่างละเอียด รอบคอบถึงขีดสุด ไม่กล้าแม้แต่จะใช้สัมผัสศักดิ์สิทธิ์】

【แต่ก็พอจะจับได้ว่าเป็นชาวแผ่นดินจีน】

【เจ้าจึงเลือกไม่สนใจอีกต่อไป】

【อายุ 549 ปี: เกิดเรื่องแปลกขึ้นในวันนี้】

【เจ้ารู้สึกได้ถึงแรงสั่นสะเทือนของดวงจันทร์】

【ด้านนอกมีเสียงการสังหาร】

【ดูเหมือนว่าเผ่ามนุษย์กำลังต่อสู้อย่างดุเดือดกับเผ่าอื่นในจักรวาล】

【เจ้าตัดสินใจเพิกเฉยต่อเรื่องทั้งหมด และยังคงใช้ชีวิตอย่างมั่นคง พัฒนาเงียบ ๆ】

【อายุ 552 ปี: ภายนอกกลับสู่ความสงบ】

【แต่เจ้าก็ไม่ออกไปดู เพียงเลือกหลับต่อ ทิ้งจิตสำนึกส่วนเล็กไว้ฟังความเคลื่อนไหวภายนอก】

【ในปีเดียวกันนั้น】

【เจ้ารับรู้เสียงฝูงยานรบล่องลอยไปมาเป็นครั้งคราว】

【แต่ไม่มีเหตุการณ์สำคัญใดเกิดขึ้น】

【อายุ 1,271 ปี: เสียงการต่อสู้กลับมาอีกครั้ง】

【ทว่าบัดนี้ ร่างกายของเจ้าแข็งแกร่งอย่างมหาศาล】

【แม้แต่จิตวิญญาณของเจ้าก็มั่นคงกว่าคราไหน ๆ แต่เจ้าก็ยังไม่ต้องการออกไป】

【ยังคงใช้ชีวิตเงียบ ๆ ต่อไป】

【ในปีเดียวกันนี้เอง】

【เกิดความปั่นป่วนประหลาดขึ้นภายนอก เต๋าจู่และเหล่าผู้ติดตามของเขาได้กลับมา ทำลายเผ่ามนุษย์ สวรรค์ และยมโลกจนสิ้นซาก】

【หลังจากนั้น พวกเขาก็จากไปโดยไม่หันหลังกลับ】

【อายุ 2,691 ปี: ดาวเคราะห์ดวงหนึ่งพุ่งชนดาวสีน้ำเงิน】

【เหตุการณ์สูญพันธุ์ครั้งใหญ่เริ่มต้นขึ้น】

【เจ้ารับรู้ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นภายนอกได้ เพราะจิตวิญญาณของเจ้าแข็งแกร่งเกินต้าน】

【แต่เจ้าก็ไม่กล้าปล่อยสัมผัสออกไปจนสุด เกรงว่าจะถูกจับได้】

【ในปีเดียวกันนั้น】

【เจ้ารับรู้ได้ว่า มีดาวเคราะห์น้อยหลายสิบดวงพุ่งชนดวงจันทร์ แต่เจ้าก็ไม่ใส่ใจ】

【อย่างไรเสีย ดวงจันทร์ก็เป็นเพียงชั้นนอกของดาวสีน้ำเงิน】

【เมื่อดาวหลักยังถูกชน แล้วที่ซ่อนของเจ้าจะรอดไปได้อย่างไร?】

【ในปีนี้เอง จิตวิญญาณของเจ้าก็ปลุกตัวตนให้ตื่นขึ้น】

【การถูกกระแทกซ้ำแล้วซ้ำเล่าไม่ใช่สัญญาณที่ดี】

【จิตวิญญาณของเจ้าได้วิวัฒน์จนมีความคิดอิสระ มันเสนอให้ย้ายไปยังศูนย์กลางของดาวพฤหัสข้างเคียง ซึ่งซ่อนตัวได้แนบเนียนยิ่งกว่า】

【เจ้าคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็ตัดสินใจย้ายไปดาวพฤหัสตามคำแนะนำ】

【เจ้าเจาะลึกลงไปยังแก่นกลางของดาวพฤหัสอย่างรวดเร็ว แล้วฟื้นฟูช่องทางมิติ】

【ค่ายกลปิดกลิ่นอายถูกจัดเรียงใหม่ 100 ล้านชั้น ค่ายกลป้องกันก็มีถึง 100 ล้านล้านชั้น】

【จากนั้นก็กลับเข้าสู่ห้วงนิทราอีกครั้ง】

...