บทที่ 13: +100 ล้านศิลาวิญญาณต่อวินาที (ตอนที่ 1)

“หา?”

“10 จิง?”

หลี่ชางเซิงสีหน้าเรียบเฉย ทว่าในใจกลับตกตะลึงอย่างยิ่ง

【ติ๊ง! ใช่แล้ว ขณะนี้ระดับพลังของโฮสต์อยู่ที่ระดับเซียนแท้ขั้นสูงสุด】

【ติ๊ง! แต้มจำลองของโฮสต์ไม่เพียงพอ ไม่สามารถเริ่มการจำลองครั้งถัดไปได้】

เสียงกลไกดังขึ้นในจิต

เหมือนมีใครสาดน้ำเย็นราดใส่หลี่ชางเซิงผู้กระหายใคร่จะแกร่งขึ้นในทันที

“ก็ได้”

หลี่ชางเซิงรู้สึกจนปัญญา

สายตาของเขาหันไปมองเต๋าสวรรค์ตรงหน้า

เห็นเพียง—

หลี่ชางเซิงยกเต๋าสวรรค์ขึ้นด้วยมือข้างเดียว สีหน้าเรียบเฉย มองอีกฝ่ายด้วยแววตาข่มขู่พลางกล่าวว่า

“เต๋าสวรรค์ ข้าต้องการให้เจ้าช่วยข้าหลายเรื่อง”

เต๋าสวรรค์อึ้งไปชั่วขณะ

สมองว่างเปล่า รีบเงยหน้าขึ้นรับคำ

“ไม่ต้องห่วง ท่านพ่อ ตราบใดที่ข้าช่วยได้ ข้าจะช่วยให้สุดความสามารถ!”

หลี่ชางเซิงเอ่ยเจตจำนงออกมาอย่างตรงไปตรงมา

“เดี๋ยวอีกหน่อย เจ้ากับข้าจะใช้สิทธิ์แห่งเต๋าสวรรค์ร่วมกัน แช่แข็งทั่วทั้งโลกนี้ แล้วเจ้าจงมอบศิลาวิญญาณทุกก้อนในโลกให้ข้า—แม้แต่ก้อนที่ฝังอยู่ใต้ดิน”

จะให้ออกไปเสี่ยงภัยเก็บศิลาวิญญาณเองน่ะหรือ ไม่มีทาง

ทำได้เพียงข่มขู่เต๋าสวรรค์ของตน

เต๋าสวรรค์มีสีหน้าสับสนเล็กน้อย

“แต่ว่า...ท่านพ่อ ท่านจะเอาศิลาวิญญาณไปทำอะไร? ท่านไม่จำเป็นต้องใช้เสียหน่อย”

“หืม?”

หลี่ชางเซิงหรี่ตา มองขึ้นไปบนท้องฟ้า

เต๋าสวรรค์รีบเปลี่ยนท่าที

“ท่านพ่อ ข้าจะรีบจัดการเดี๋ยวนี้!”

เมื่อได้คำรับรองจากเต๋าสวรรค์

หลี่ชางเซิงโยนร่างนางออกไปโดยไม่พูดพร่ำ

จากนั้นเรียกพลังของโลกออกมา แช่แข็งทั่วทั้งโลกทันที

มีเพียงเต๋าสวรรค์กับตนที่ยังเคลื่อนไหวได้

สิ่งมีชีวิตทั้งปวงถูกตรึงแน่น

เต๋าสวรรค์เริ่มลงมือ

ศิลาวิญญาณจำนวนนับไม่ถ้วนลอยมาจากทั่วทุกสารทิศ รวมตัวต่อหน้าเขา

หลี่ชางเซิงดูดกลืนทีละก้อนอย่างใจเย็น

เวลาผ่านไปประมาณหนึ่งสัปดาห์

เต๋าสวรรค์วิ่งมาหาหลี่ชางเซิงด้วยสีหน้างอแง

“ท่านพ่อ ข้ามอบศิลาวิญญาณในโลกให้ท่านหมดแล้ว”

“หากท่านเอาไปทั้งหมด พลังวิญญาณของโลกจะหายไปหมด”

“ข้าจะเสื่อมถอยกลายเป็นโลกสายยุทธขั้นต่ำ!”

เต๋าสวรรค์แปลงร่างเป็นสาวน้อยน่ารัก พยายามอธิบายผลที่ตามมา

หลี่ชางเซิงมองนางเพียงครู่ ไม่กล่าวอะไร

เขาก้าวไปยังบัลลังก์จักรพรรดิ นั่งลง แล้วกล่าวในใจ

“ระบบ เติมแต้มจำลองด้วยศิลาวิญญาณทั้งหมด”

【ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ได้รับแต้มจำลอง 10.00002 จิง】

เสียงกลไกอันเย็นเยียบดังขึ้นในใจ

หลี่ชางเซิงสีหน้าเรียบเฉย ทว่าในใจกลับยินดีเป็นล้นพ้น

“ในที่สุดก็ได้ศิลาวิญญาณ 10 จิงมา เคราะห์ดีจริง ๆ”

“ไม่อย่างนั้นมีหวังได้นั่งร้องไห้แน่”

จะบอกว่าไม่ดีใจก็คงโกหก

พูดตามตรง ก่อนหน้านี้ก็คิดจะออกไปหาเก็บศิลาวิญญาณเองแล้วจริง ๆ

เพื่อการจำลองครั้งนี้ ต้องหาเงินให้ได้

หากมีพรสวรรค์อย่างหลอมโอสถ สร้างค่ายกล หรือหลอมอาวุธก็คงดี

เช่นนี้จึงจะหาเงินได้

หลี่ชางเซิงกล่าวในใจ

“ระบบ ข้าต้องการเริ่มการจำลองอีกครั้ง”

【ติ๊ง! โฮสต์ต้องการใช้แต้มจำลอง 10 จิง เพื่อดำเนินการจำลองหรือไม่?】

“ใช่!”

【ติ๊ง! ข้อควรรู้: พรสวรรค์สีขาว 1 แต้มจำลอง, สีเขียว 100 แต้มจำลอง, สีน้ำเงิน 10,000 แต้มจำลอง, สีม่วง 1 ล้านแต้มจำลอง, สีแดง 100 ล้านแต้มจำลอง, สีทอง 10 พันล้านแต้มจำลอง, เจ็ดสี 1 ล้านล้านแต้มจำลอง, เก้าสี 100 ล้านล้านแต้มจำลอง, สิบสองสี 1 จิง (10¹⁶) แต้มจำลอง, ยี่สิบสี่สี 100 จิง (10¹⁶) แต้มจำลอง, พรสวรรค์ขั้นสูงสุด 1 ไก (10²⁰) แต้มจำลอง, พรสวรรค์ระดับเทพ 100 ไก (10²⁰) แต้มจำลอง, พรสวรรค์ต้องห้าม 1 จื่อ (10²⁴) แต้มจำลอง, พรสวรรค์ในตำนาน 100 จื่อ (10²⁴) แต้มจำลอง, พรสวรรค์สูงสุด 1 รั่ง (10²⁸) แต้มจำลอง, พรสวรรค์เอกลักษณ์ 100 รั่ง (10²⁸) แต้มจำลอง… (โปรดติดตามระบบเวอร์ชัน 2.0 สำหรับพรสวรรค์เพิ่มเติม)】

หลี่ชางเซิงมองแต้มจำลองที่เหลืออยู่อีกกว่า 20 พันล้าน จึงไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย

“พรสวรรค์สีทอง”

ไม่มีทางเลือก

ระดับพลังสูงเกินไป ทำให้เงินไม่พอ

【ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ได้รับพรสวรรค์สีทอง: +100 ล้านศิลาวิญญาณต่อวินาที】

【+100 ล้านศิลาวิญญาณต่อวินาที: โฮสต์จะได้รับศิลาวิญญาณระดับต่ำ 100 ล้านก้อนต่อวินาที แต่ในขณะเดียวกัน โฮสต์จะสูญเสียความกังวล กลายเป็นปลาซัลต์ที่ไร้ความทะเยอทะยาน】

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า...”

“ดี!”

หลี่ชางเซิงเหมือนคนที่อยากนอน แล้วมีคนเอาหมอนมาวางให้พอดี

ส่วนผลเสียที่ว่าไม่กระตือรือร้น?

หลี่ชางเซิงไม่สนใจเลยแม้แต่น้อย

【เริ่มการจำลอง】

【อายุ 16 ปี: เจ้ารู้สึกเหนื่อยล้าอย่างกะทันหัน】

【เจ้าทิ้งตัวนั่งลงบนบัลลังก์ นอนเอนหลังในท่าทีสบายๆ ไร้ภาพลักษณ์ของจักรพรรดิแม้แต่น้อย】

【เต๋าสวรรค์ยืนอยู่ข้าง ๆ รีบถามด้วยความร้อนรนว่า “ท่านพ่อ หากเราไม่มีศิลาวิญญาณ โลกของเราจะถูกลดระดับนะ!”】

【นางดูเหมือนใกล้จะร้องไห้】

【เจ้ามองนางแวบหนึ่งแล้วกล่าวอย่างใจเย็นว่า “ปีหน้าเจ้าค่อยมาหาข้า ข้าจะฟื้นฟูเจ้าให้กลับสู่สภาพเดิม—แต่มีข้อแม้ว่าเจ้าห้ามละลายโลกก่อนเวลา”】

【“จริงหรือ?” เต๋าสวรรค์รับคำอย่างตื่นเต้น】

【จากนั้นเจ้าก็เอนหลังในท่าทีสบายๆ เช่นเดิม】

【แต่ในขณะเดียวกัน ศิลาวิญญาณในแหวนมิติก็เพิ่มขึ้นอย่างบ้าคลั่ง】

【เจ้าผ่านไปหนึ่งปีอย่างเงียบงัน】

【อายุ 17 ปี: เต๋าสวรรค์วิ่งเข้ามาอย่างอดใจไม่ไหว “ท่านพ่อ ศิลาวิญญาณล่ะ?”】

【เจ้าขว้างศิลาวิญญาณ 100 จิงออกไปทันที แล้วเอนหลังกลับในท่าเดิม】

【เต๋าสวรรค์กล่าวอย่างดีใจ “ขอบคุณท่านพ่อ ข้าจะไปฟื้นฟูศิลาวิญญาณทั้งหมดเดี๋ยวนี้เลย”】

【“แต่...ท่านพ่อ เราละลายโลกได้ไหม?”】

【นางไม่กล้าตัดสินใจเอง】

【เจ้าพยักหน้า】

【เต๋าสวรรค์รวบรวมศิลาวิญญาณทั้งหมดด้วยความดีใจ】

【ในปีเดียวกัน โลกกลับเข้าสู่สภาพปกติ】

【และในปีเดียวกัน เจ้าประกาศสละบัลลังก์ให้บิดา】

【บิดาของเจ้ารับมันไว้ด้วยความสับสน】

【เจ้าถอยกลับสู่พระราชวังชั้นใน】

【ศิลาวิญญาณของเจ้าจะเพิ่มขึ้นปีละราวๆ 3,000 จิง】

【อายุ 25 ปี: ราชสำนักเริ่มปั่นป่วนเล็กน้อย】

【แต่เจ้าก็ไม่สนใจเลย】

【เจ้ากลับอยู่ในพระราชวังชั้นใน อาบแดดเหมือนปลาซัลต์ ขี้เกียจแม้แต่จะขยับตัว】

【อายุ 30 ปี: บิดาของเจ้าอภิเษกกับพระราชินีพระองค์ใหม่ ซึ่งอายุยังน้อย ราว ๆ 18 ปีเท่านั้น ยังเด็กกว่าเจ้าเสียอีก】

【เจ้าก็ยังไม่สนใจเลย】

【อายุ 31 ปี: เจ้ามีน้องชายต่างแม่】

【เจ้าขยับตัวน้อยมากว่า 10 ปีแล้ว】

【แม้แต่บิดาก็เริ่มมาเยี่ยมเจ้าน้อยลงเรื่อย ๆ เพราะทุกครั้งที่มา เจ้าก็แสดงสีหน้าเฉยชาไร้ความรู้สึก】

【เจ้าเพียงแต่นอนอาบแดดอยู่ในวังในอย่างเฉื่อยชา คล้ายคนที่ไม่สนใจสิ่งใดทั้งนั้น】

【อายุ 50 ปี: น้องชายเจ้าก่อรัฐประหาร】

【บิดาถูกบังคับให้สละราชสมบัติ】

【เจ้ายังไม่สนใจเลยแม้แต่น้อย】

【ในปีเดียวกัน เต๋าสวรรค์มาเยี่ยมเจ้า นางเรียกเจ้าไม่หยุด แต่เจ้าก็ยังไม่ตอบกลับ】

【ในตอนนั้น เจ้าดูราวกับตายไปแล้ว หากไม่ใช่เพราะมีสาวใช้มาคอยดูแล ทำความสะอาด ที่พักของเจ้าคงจะถูกวัชพืชปกคลุมหมดแล้ว】

【เห็นว่าเจ้าไร้ปฏิกิริยา เต๋าสวรรค์จึงไม่พูดอะไรอีก】

【อายุ 178 ปี: บิดาของเจ้าเสียชีวิต】

【น้องชายเจ้าเดินทางมาแจ้งข่าว แต่ไม่ว่าเขาจะเรียกเจ้ากี่ครั้ง เจ้าก็ไม่ตอบกลับ】

【ราวกับปลาซัลต์ที่ตายแล้ว】

【แต่—ศิลาวิญญาณของเจ้า ยังเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง...】

…