บทที่ 49 : การสังหารหมู่และการมาถึงของซุนหวู๋หยู

ต้วนมู่ฉี ผู้อาวุโสของนิกายหยวนหลง มีดวงตาแดงก่ำ และใบหน้าที่ดุร้าย ดาบยาวในมือของเขาเหวี่ยงออกไป

ปราณดาบพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า ฟันไปข้างหน้า

"ไอ้หนู เจ้าทำมากเกินไปแล้ว ข้าจะสู้กับเจ้า!"

ผมของต้วนมู่ฉีตั้งขึ้น และร่างกายของเขาปกคลุมไปด้วยเจตนาสังหารอันไม่มีที่สิ้นสุด

แต่ดูเหมือนว่าปราณดาบของเขาจะมีพลังน้อยกว่า สิบราชันย์ยมโลกของฉินเฟิง

"ท่านผู้อาวุโสสูงสุดอยู่ยงคงกระพัน!"

"ท่านผู้อาวุโสสูงสุดอยู่ยงคงกระพัน ฆ่าเจ้าเลวคนนี้ และแก้แค้นให้ผู้อาวุโสคนอื่นๆด้วย!"

ศิษย์ของนิกายหยวนหลงตะโกนออกมาเป็นเสียงเดียวกัน ในความคิดของพวกเขา ฉินเฟิงที่ถูกปราณดาบของผู้อาวุโสสูงสุดกลืนกิน ได้ตายไปแล้ว

"ตูม!"

ชั่วพริบตาต่อมา ศิษย์ทุกคนของนิกายหยวนหลงต่างก็พากันหุบปาก พวกเขาพบว่ามีนกสีแดงปรากฏขึ้นตรงหน้าฉินเฟิง

เทพวิหคเพลิงที่ถูกปกคลุมไปด้วยเปลวไฟศักดิ์สิทธิ์ ราวกับว่ามันสามารถเผาผลาญสวรรค์และโลก เผาผลาญทุกสรรพสิ่ง!

เทพวิหกเพลิงได้พุ่งเข้าหาผู้อาวุโสสูงสุดต้วนมู่ฉี จากนั้นร่างของเขาก็ถูกเผาเป็นเถ้าถ่าน!

"นี่..."

"ข้าตกใจจนพูดไม่ออก!"

ศิษย์ของนิกายหยวนหลงต่างก็พากันตกตะลึง ผู้อาวุโสสูงสุดที่ทรงพลังถูกสังหารในชั่วพริบตา โดยไม่เหลือแม้แต่ศพ!

เทพวิหคเพลิงกำลังบินอยู่บนท้องฟ้าเหนือหัวของฉินเฟิง มันสยายปีกออก ทำให้ทุกคนที่พบเห็นอยากที่จะยอมจำนน!

"ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ!"

ฉินเฟิงขยับนิ้ว เทพวิหคเพลิงก็บินไปทั่วท้องฟ้าทีละตัว เปลวไฟส่องสว่างปกคลุมนิกายหยวนหลง

"อ๊ากกกกก..."

เสียงกรีดร้องดังขึ้น ทุกที่ที่เทพวิหคเพลิงบินผ่านไป ก็ไม่มีใครสามารถต้านทานมันได้เลย และศิษย์ทั้งหมดของนิกายหยวนหลงก็กลายเป็นเถ้าถ่าน!

นี่คือการโจมตีที่น่าสะพรึงกลัว ศิษย์จำนวนนับไม่ถ้วนของนิกายหยวนหลงล้มลงไปนอนกับพื้นด้วยความกลัว

พวกเขาไม่สามารถต้านทานพลังของสัตว์อสูรเทพได้เลย ในขณะนี้ความรู้สึกไร้พลังก็พลุ่งพล่านขึ้นมาในหัวใจของพวกเขา!

ศิษย์ที่เหลืออยู่ของนิกายหยวนหลงต่างก็ร่างกายตัวเทา ฉินเฟิงเป็นเทพเจ้าสังหารที่ลงมาสู่โลก!

ร่างกายของฉินเฟิงเต็มไปด้วยพลังที่มากมายมหาศาล ทำให้พวกเขาตกใจมากจนไม่สามารถต่อต้านได้

"ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว..."

ผู้อาวุโสสูงสุด ผู้นำนิกาย และ ซุนหวู๋หยู ในที่สุดก็ออกมา

พวกเขาบินลงไปปิดล้อมด้านหน้าและด้านหลังของฉินเฟิง

"ฉินเฟิง เจ้าทำลายตระกูลซุนของข้า ฆ่าพี่น้อง และญาติของข้า ข้าไม่ได้ไปตามหาเจ้า แต่เจ้ากลับมาที่ประตูบ้านของข้า ข้าจะส่งเจ้าไปพบพี่น้องของข้าในวันนี้!"

คำพูดของซุนหวู๋หยูเต็มไปด้วยความเย็นชา เขาเป็นชายหนุ่มที่มีอายุประมาณ 24 หรือ 25 ปี และร่างกายของเขาก็เต็มไปด้วยกลิ่นอายที่ทรงพลัง

ฉินเฟิงมองซุนหวู๋หยูด้วยรอยยิ้มที่เย้ยหยัน และพูดขึ้นมา "ในเมื่อเจ้าใจร้อนขนาดนั้น ก็เอาเถอะ ข้าจะส่งเจ้าไปหาพวกเขาเอง!"

ฉินเฟิงยิ้ม เผยให้เห็นฟันขาวของเขา ซึ่งดูน่าดึงดูดมาก!

"ฉินเฟิง เจ้ามันหยิ่งยโส และไร้เหตุผลมากจริงๆ เจ้าจะทำเกินไปแล้ว ผู้อาวุโสของเจ้าไม่ได้สอนหลักการของการเป็นมนุษย์ให้เจ้าหรือ?"

ดวงตาของผู้นำนิกายหยวนหลงนั้นเคร่งขรึม เขามีอายุประมาณวัยกลางคน และพลังของเขาก็แข็งแกร่งมาก!

"หืม... ในเมื่อเจ้าตอบรับคำขอของผู้อื่น และโยนข้าเข้าไปในคุกโลหิตจื่อเวย ทำไมเจ้าไม่คิดถึงเหตุผล?

ในเมื่อพวกเจ้านิกายหยวนหลง ส่งคนมาสังหารข้า ทำไมเจ้าไม่บอกว่าทำเกินไป?"

ฉินเฟิงพูดออกมาอย่างเย็นชา เมื่อเขาเห็นอีกฝ่ายที่กลับดำเป็นขาว เขาก็โกรธขึ้นมาทันที

"หากนิกายหยวนหลงต้องการอยู่รอด ก็ต้องพึ่งพากองกำลังใหญ่ เพื่อการพัฒนาของนิกาย เป็นเรื่องธรรมดาที่เข้าใจได้ ที่จะช่วยกองกำลังชั้นสูงจัดการเรื่องเล็กๆ น้อยๆ และใช้วิธีการที่รุนแรง!"

ผู้นำนิกายหยวนหลงพูดขึ้นมาอย่างชอบธรรม สีหน้าของเขาสงบนิ่งมาก ในเวลานี้ นิกายหยวนหลงมีปรมาจารย์ในระดับเกิดใหม่เกือบสองร้อยคน และนี้คือเหตุผลที่ทำให้เขามีความมั่นใจ!

"ฮ่า ฮ่า ฮ่า... เป็นเรื่องที่เข้าใจได้ ข้าถูกใส่ร้าย และคนข้างบนคิดว่าข้าไม่มีความผิดถึงตาย พวกเขาจึงส่งข้ามาที่นิกายหยวนหลง

อย่างไรก็ตาม เจ้ากลับโยนข้าเข้าไปในคุกโลหิตจื่อเวย ตามคำสั่งของผู้อื่น ซึ่งก็คือการฆ่าข้า ในเมื่อเจ้าต้องการชีวิตข้า ข้าจะเก็บพวกเจ้าไว้ทำไม!"

ฉินเฟิงจ้องมองคนเหล่านี้ ตระกูลฉินไม่ได้ทำอะไรที่รุนแรง เพียงแค่ส่งเขามาที่นิกายหยวนหลง

อย่างไรก็ตาม มีคนบางคนในตระกูลฉิน ขอให้คนของนิกายหยวนหลงโยนเขาเข้าไปในคุกโลหิตจื่อเวย ซึ่งเทียบเท่ากับการฆ่าเขา

"แม้แต่เจ้าเมืองที่ปกครองดินแดนตะวันตกก็ยังต้องเชื่อฟังตระกูลฉิน พวกเรานิกายหยวนหลงเป็นเพียงนิกายเล็กๆ ก็ต้องทำตามคำสั่งเช่นกัน!"

ผู้นำนิกายหยวนหลงตะโกน เจตนาสังหารไหลเวียนอยู่รอบตัวเขา และมองมายังฉินเฟิง

ฉินเฟิงสามารถออกมาจากคุกโลหิตจื่อเวยได้ ช่างเป็นอัจฉริยะที่ไม่ธรรมดาเลยจริงๆ ไม่น่าแปลกใจที่คนผู้นั้นต้องการฆ่าฉินเฟิง!

"ท่านอาจารย์ ทำไมต้องพูดกับเขามากขนาดนั้น? ข้าจะฆ่าเขาเอง!"

ใบหน้าของ ซุนหวู๋หยู มืดลง เขาพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้า แผ่ปลดปล่อยพลังที่แข็งแกร่งออกมา และเขาเกือบที่จะก้าวเข้าสู่ระดับแกนวิญญาณแล้ว

"น่าสนใจที่ลูกชายคนโตของตระกูลซุนได้กลายเป็นหมาจรจัด และเข้าร่วมนิกายหยวนหลง"

ฉินเฟิงมองซุนหวู๋หยูและหัวเราะ เขามองเห็นผู้อาวุโสบางคนสวมเสื้อผ้าของตระกูลซุนที่อยู่ด้านข้างของซุนหวู๋หยู ในหมู่พวกเขามีหญิงสาวที่มีเสน่ห์อย่างยิ่งคนหนึ่งยืนอยู่ ที่ดูเหมือน ซุนเหมยเอ๋อร์ มาก

"นายน้อย ข้าจะช่วยท่านเอง"

ซุนหรูเยว่ ก็บินขึ้นมาบนท้องฟ้าเช่นกัน เธอสวมชุดที่เปิดเผย เอวของเธอส่ายไปมา และเธอดูมีเสน่ห์มาก

"เจ้าคือใคร?"

ฉินเฟิงมองซุนหรูเยว่ คนผู้นี้ทำให้เขารู้สึกถึงอันตราย

"ข้า ซุนหรูเยว่"

ซุนหรูเยว่ลังเลเล็กน้อย จากนั้นก็ยิ้มขึ้นมาอย่างมีเสน่ห์ เธอมองไปยังฉินเฟิงด้วยความสนใจ

"เจ้ารู้จักซุนเหมยเอ๋อร์หรือไม่?"

ดวงตาของฉินเฟิงเปล่งแสงสีทองออกมา ดวงตาเพลิงทองคำ ของเขาก็สามารถมองทะลุร่างที่แท้จริงของซุนหรูเยว่ได้

ซุนหรูเยว่สวมเกราะชั้นในระดับเสวียน และสิ่งที่ทำให้ฉินเฟิงประหลาดใจคือเกราะชั้นในระดับเสวียนของอีกฝ่าย และเสื้อเกราะอ่อนไหมโลหิตของเขามีความสามารถที่คล้ายกัน

ซุนหรูเยว่อยู่ในระดับเกิดใหม่ขั้นที่ 8 และความแข็งแกร่งของเธอไม่ควรมองข้าม

"ซุนเหมยเอ๋อร์เป็นน้องสาวของข้า เจ้าคงจะเคยพบเธอสินะ?"

ดวงตาของซุนหรูเยว่หรี่ลงเล็กน้อยเมื่อได้ยินเช่นนั้น น้องสาวของเธอหายตัวไปนานแล้ว มีข่าวลือว่าเธอหนีไปกับ ลู่เฉียน

อย่างไรก็ตาม เธอรู้ว่าน้องสาวของเธอจะไม่ทำเช่นนั้นด้วยบุคลิกที่เอาแน่เอานอนไม่ได้ของเธอ การหายตัวไปครั้งนี้จึงเป็นปริศนา

"ข้าเป็นคนฆ่าเธอเอง"

ฉินเฟิงพูดออกมา

"เป็นไปไม่ได้!"

รูม่านตาของซุนหรูเยว่หดตัว น้องสาวของเธอ ซุนเหมยเอ๋อร์ มีฝีมือมาก เธอจะถูกเด็กหนุ่มคนหนึ่งฆ่าได้อย่างไร?

"เป็นไปไม่ได้?"

รูม่านตาของซุนหรูเยว่หรี่ลง ถึงแม้ว่าระดับของน้องสาวของเธอจะไม่สูงมาก แต่วิธีการของเธอนั้นโหดร้ายมาก

"ข้ามีภูมิคุ้มกันต่อพิษทั้งหมด!"

ฉินเฟิงพูดขึ้นมา หญิงสาวผู้นี้ไม่ได้มีเจตนาดี และถูกข้าสังหาร!

"ไม่แปลกใจเลย นั่นสมเหตุสมผล!"

ซุนหรูเยว่พยักหน้า ฉินเฟิงสามารถรอดชีวิตจามน้ำมือของน้องสาวเธอได้ ดูเหมือนว่าเขาจะมีภูมิคุ้มกันต่อพิษทั้งหมดจริงๆ

"ซุนหวู๋หยู เจ้าพร้อมหรือยัง?"

ฉินเฟิงตะโกนออกมา สิบราชันย์ยมโลกถูกควบแน่นขึ้นตรงหน้าของเขา!