บทที่ 45 : อย่าประเมินความสามารถของตัวเองสูงเกินไป
บทที่ 45 : อย่าประเมินความสามารถของตัวเองสูงเกินไป
เมื่อโจวชิงเอ๋อร์ได้ยินดังนั้น ดวงตาของเธอก็เต็มไปด้วยความโกรธในทันที เธอไม่คิดเลยว่าศิษย์พี่ทั้งสามของเธอ จะลุกขึ้นมาทำเรื่องเช่นนี้
"พวกเจ้าหน้าไม่อายขนาดนี้ได้อย่างไร?"
โจวชิงเอ๋อร์ พูดออกมาอย่างโกรธเคือง เธอเห็นว่าซุนชิงเฉาไม่ได้มาที่ตระกูลชูเพราะเรื่องของฉินเฟิงเท่านั้น เกรงว่าต่อให้พวกเขาส่งตัวฉินเฟิงออกไป ตระกูลซุนก็จะไม่มีทางปล่อยตระกูลโจวไป
มิฉะนั้น ซุนซิงเฉาคงไม่นำปรมาจารย์จำนวนมากมาด้วย
ตระกูลซุน คงวางแผนทุกอย่างเอาไว้หมดแล้ว!
"ผู้นำตระกูลซุน ท่านกลับไปเถิด ฉินเฟิงเป็นแขกผู้มีเกียรติของตระกูลโจวของข้า ข้าจะไม่ส่งตัวเขาให้กับท่าน"
โจวหวู่หยง โบกมือเขายืนกรานที่จะไม่ส่งตัวของฉินเฟิงออกไป เพื่อลูกสาวของเขา
"ท่านอาจารย์ ท่านไม่ควรใจร้อน"
"ใช่ครับ ท่านผู้นำตระกูล พวกเรามีดาบระดับเสวียนสองร้อยเล่ม ตราบใดที่พวกเราถ่วงเวลาไว้ได้สักพัก และรอจนกว่าความแข็งแกร่งของพวกเราจะเพิ่มขึ้น มันก็ยังไม่สายเกินไปที่จะจัดการกับตระกูลซุน!"
ผู้อาวุโสของตระกูลโจว ได้ส่งข่าวกลับมาแล้ว ว่าตระกูลโจวได้รับสมบัติจากสวรรค์และโลกบางอย่างมา และนักปรุงยาที่พวกเขาได้ไปเชิญมานั้นกำลังเดินทางมาถึง เมื่อถึงตอนนั้นความแข็งแกร่งของตระกูลโจวก็จะเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า
เมื่อถึงเวลานั้น พวกเขาก็มั่นใจถึง 90% ในการเผชิญหน้ากับตระกูลซุน!
"ท่านผู้นำตระกูล ท่านต้องให้ความสำคัญกับภาพรวมก่อน!"
ผู้อาวุโสบางคนแนะนำ
"หยุดพูดซะ ข้าตัดสินใจแล้ว ฉินเฟิงเป็นผู้ช่วยชีวิตของลูกสาวตัวน้อยของข้า ข้าโจวหวู่หยง ไม่ใช่คนอกตัญญู!"
โจวหวู่หยง ตัดสินใจแล้ว ฉินเฟิงเป็นคนที่มีความสามารถมาก เขาไม่มีทางที่ส่งตัวฉินเฟิงให้ตระกูลซุน!
หากฉินเฟิงถูกพาตัวไปจากตระกูลโจว ตระกูลโจวจะยืนหยัดได้อย่างไรในเมืองซีเฟิงในอนาคต?
"ท่านอาจารย์ ท่านควรคิดให้รอบคอบอีกครั้ง "
"เพื่อฉินเฟิง คนไร้ประโยชน์คนหนึ่ง ท่านถึงกับต้องมีเรื่องบาดหมางกับตระกูลซุน มันไม่คุ้มค่าเลย!"
โจวกวนและโจวซานชิง พูดขึ้นมา เวลาผ่านไปไม่นานเท่าไหร่ ท่านผู้นำตระกูลโจวหวู่หยง กลับปกป้องเขา
"พวกเจ้าทั้งสามคน หุปปากไปซะ"
โจวหวู่หยงพูดขึ้นมาด้วยความโกรธเคือง เขาไม่คิดเลยว่าศิษย์ทั้งสามของเขาจะทำให้เขาผิดหวังมากขนาดนี้
เมื่อเห็นว่าอาจารย์ของพวกเขายังคงปกป้องฉินเฟิง โจวกวน โจวซานชิง และโจวหลิวเฟย ก็รู้สึกโกรธขึ้นมา
"พรึบ พรึบ!"
โจวกวน โจวซานชิง และโจวหลิวเฟย ได้ไปปรากฏตัวต่อหน้าของ ซุนซิงเฉา ทั้งสามคนคารวะ ซุนซิงเฉา และพูดขึ้นมา "ท่านผู้นำซุน ฉินเฟิงพักอยู่ในสวนหลังบ้านของตระกูลโจวจริงๆ ข่าวที่พวกเราส่งไปให้ท่านเป็นความจริงอย่างแน่นอน!"
ทันทีที่โจวกวนพูดออกมา สมาชิกของตระกูลโจวก็เดือดพล่านขึ้นมาทันที คนทั้งสามกลับกล้าทรยศตระกูลโจว ซึ่งทำให้พวกเขาโกรธมาก
"โจวกวน โจวซานชิง และโจวหลิวเฟย เมื่อตอนที่ข้าเห็นพวกเจ้าทั้งสามคนขอทานอยู่บนถนน ข้าก็รู้สึกสงสารพวกเจ้าทั้งสามมาก ข้าจึงพาพวกเจ้ามาที่ตระกูลโจวของข้า มอบแช่โจวให้พวกเจ้า และสอนทุกอย่างให้พวกเจ้า ข้าไม่คาดคิดเลยว่าพวกเจ้าสามคนจะตอบแทนข้าเช่นนี้!"
โจวหวู่หยง ดูเศร้ามาก เขาไม่คาดคิดเลยว่าคนที่ใกล้ชิดกับเขาที่สุด จะทรยศเขา ในขณะนี้เขาดูแก่ลงไปมาก
"ท่านอาจารย์ ข้าทำงานหนักมาหลายปี และถือว่าท่านเป็นพ่อมาโดยตลอด อย่างไรก็ตาม ข้าชอบศิษย์น้องมาตลอด เพียงแต่ท่านไม่เห็นด้วย และท่านยังมองหาคนนอกมาแต่งกับเธอ! ถ้าท่านไม่ทำให้ข้าเสียใจ ข้าจะไม่มีวันทรยศตระกูลโจว"
"อย่างที่ว่ากันว่า ผู้ที่รู้สถานการณ์ปัจจุบันคือวีรบุรุษ ท่านอาจารย์ ท่านแก่แล้ว ตอนนี้ตระกูลซุนรุ่งเรือง แต่ตระกูลโจวกลับเสื่อมถอย..."
"พวกเราก็กำลังคิดถึงอนาคตของตัวเอง เมื่อตระกูลโจวถูกทำลายโดยตระกูลซุน ข้าก็จะรอดชีวิต!"
ทั้งสามคน พูดขึ้นมา ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยรอยยิ้มเย้ยหยัน
"ดี! ดี! ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ข้าจะตัดขาดความสัมพันธ์ทั้งหมดกับพวกเจ้าในฐานะอาจารย์และศิษย์! ตอนนี้ ข้าจะจัดการกับเรื่องภายในครอบครัวด้วยตัวเอง!"
โจวหวู่หยงโกรธมาก แววตาของเขาเต็มไปด้วยจิตสังหาร เขาต้องการที่จะสังหารคนทั้งสาม!
ในขณะนั้นเอง ฉินเฟิงก็บินขึ้นมาบนท้องฟ้า ผมสีดำของเขาก็ปลิวไปตามแรงลม ราวกับว่าเซียนอมตะที่ลงมาจากสวรรค์
"คุณชายฉิน ทำไมท่านถึงออกมา?"
โจวชิงเอ๋อร์ รู้สึกกังวลมาก
"ไอ้หนู เจ้าออกมาทำไม"
โจวหวู่หยง เองก็ตำหนิว่าฉินเฟิง เขาไม่น่าออกมาเลย ดูเหมือนว่าตระกูลโจวและตระกูลซุน ก็จะต้องต่อสู้กัน!
"เจ้าเป็นคนฆ่าลูกชาย และหลานชายของข้าใช่หรือไม่?"
ดวงตาของซุนซิงเฉา เต็มไปด้วยความเกลียดชัง ผู้อาวุโสทุกคนมีใบหน้าที่เต็มไปด้วยความไม่พอใจ อากาศปกคลุมไปด้วยเจตนาฆ่าที่รุนแรง!
"เขาต้องการฆ่าข้า ข้าจึงฆ่าเขา!"
ฉินเฟิงพูดออกมา ซุนอู๋ซูต้องการที่จะฆ่าเขา
"เป็นแค่มดปลวกตัวเล็กๆ กลับกล้าที่จะสังหารข้า!"
จิตสังหารพุ่งพล่านรอบตัวของซุนซิงเฉา ศัตรูที่ฆ่าลูกชายของเขาอยู่ตรงหน้าเขา และตระกูลโจวกลับต้องการปกป้องเขา สิ่งนี้ทำให้เขามีเหตุผลมากพอที่จะทำลายตระกูลโจว
"โจวหวู่หยง เจ้ายังมีอะไรจะพูดอีกไหม?"
โจวหวู่หยงตอบโต้ด้วยการกระทำ และปรากฏตัวตรงหน้าของฉินเฟิง
"ฉินเฟิงเป็นแขกของตระกูลโจว ไม่มีใครแตะต้องเขาได้!"
เมื่อฉินเฟิงได้ยินดังนั้น เขาก็ยิ้มขึ้นมา โจวหวู่หยงเป็นคนที่รู้จักตอบแทนบุญคุณ ในอนาคตการที่เขาเป็นผู้ปกครองเมืองซีเฟิง ก็จะเป็นพรแก่ผู้คนของเมืองซีเฟิง
โจวหวู่หยง ไม่รู้เลยว่าด้วยท่าทีที่เป็นมิตรของเขาเอง ทำให้ฉินเฟิงมีความประทับใจที่ดีต่อเขา สูงขึ้นไปอีกระดับหนึ่ง และได้รับการยอมรับจากฉินเฟิง
"ผู้อาวุโสทั้งหลาย ทำลายตระกูลโจวให้สิ้นซาก และจับตัวฉินเฟิงกลับไปยังตระกูลซุน! ส่วนสมาชิกหญิงของตระกูลโจว ข้ามอบให้กับพวกท่าน!"
ซุนซิงเฉา โบกมือปรมาจารย์ที่ยืนอยู่ข้างหลังเขา ก็เริ่มลงมือโจมตีคนของตระกูลโจว และพยายามที่จะจับกุมตัวหญิงสาวของตระกูลโจวกลับไปทั้งหมด
"ทุกคน ปกป้องตระกูล ตามข้ามาสังหารศัตรู!" โจวหวู่หยงก็ไม่กลัวตระกูลซุน เขาออกคำสั่งทันที เมื่อผู้อาวุโสที่อยู่ข้างหลังได้ยิน พวกเขาก็พร้อมที่จะลงมือ!
"เดี๋ยวก่อน"
ฉินเฟิง เดินออกไปข้างหน้า แววตาของเขาเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า และไปยืนอยู่ด้านหน้าของ ซุนซิงเฉาและคนอื่นๆ
"ตระกูลซุน ไม่ได้มีอะไรน่ากลัว ข้าเพียงแค่คนเดียวก็พอแล้ว!"
ฉินเฟิง สงบนิ่งมาก เขากล้าที่จะพูดออกมาว่า เขาเพียงคนเดียวก็เพียงพอที่จะจัดการกับ ปรมาจารย์เกือบหนึ่งร้อยคนได้
ทันใดนั้น สมาชิกของตระกูลโจวก็รู้สึกสับสน
ปรมาจารย์ทั้งหมดที่มาปิดล้อมตระกูลโจว ล้วนเป็นปรมาจารย์ในระดับเกิดใหม่ โดยเฉพาะผู้นำตระกูลซุนความแข็งแกร่งของเขานั้นลึกล้ำมาก
ฉินเฟิง เพียงคนเดียวจะสามารถ ทำอะไรได้?
ปรมาจารย์ระดับเกิดใหม่หนึ่งร้อยคน ต่อให้เป็นตระกูลโจว ก็ไม่สามารถหยุดพวกเขาได้
"คุณชายฉิน อย่าประมาท" หัวใจของโจวหวู่หยงมืดลง ฉินเฟิงยังเด็กเกินไป และไม่รู้ว่าท้องฟ้าสูงแค่ไหน และโลกกว้างแค่ไหน ฉินเฟิงจะจัดการกับปรมาจารย์ระดับเกิดใหม่เกือบหนึ่งร้อยคนได้อย่างไร?
"ฮ่าฮ่าฮ่า ฉินเฟิง เจ้าคงไม่ได้คิดจริงๆ ใช่ไหมว่าเจ้ามีสามหัวหกแขน?"
"เจ้าเป็นเพียงแค่เศษขยะ เจ้ากลับกล้าที่จะท้าทายตระกูลซุนของข้า เจ้าช่างไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงเลยจริงๆ!"
ผู้อาวุโสของตระกูลซุนพากันหัวเราะ ฉินเฟิงเพียงคนเดียวจะทำอะไรตระกูลซุนของพวกเขาได้?
การอวดอ้างเช่นนี้ช่างน่าหัวเราะจริงๆ!
"พรึบ!"
ฉินเฟิงขี้เกียจที่จะสนใจพวกเขา เขาเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว และหายไปในชั่วพริบตา
ชั่วพริบตาถัดมา ร่างของเขาก็มาปรากฏตัวขึ้นตรงหน้า ซุนซิงเฉาผู้นำตระกูลซุน และตบเขาด้วยฝ่ามือ
"ลูกไม้ตื้นๆ!"
ซุนซิงเฉา เย้ยหยัน เขาฟาดฝ่ามือใส่ฉินเฟิง อย่างไรก็ตาม ฉากที่ไม่มีใครเชื่อก็เกิดขึ้น
ฝ่ามือของฉินเฟิง ได้ปรากฏเทพวิหกเพลิงขึ้นมา และกลืนกินร่างกายของซุนซิงเฉา ไปในทันที
"อย่าประเมินความสามารถของตัวเองสูงเกินไป!"
ทันทีที่เสียงของฉินเฟิงดังขึ้น ซุนซิงเฉาก็กลายเป็นเถ้าถ่าน
ทำให้สมาชิกทุกคนของตระกูลซุนตกตะลึง!