บทที่ 39 : ต่อสู้กับต้วนมู่เหล่ย

ฉินเฟิง มีสัมผัสที่เฉียบคม เขาตระหนักได้ทันทีว่ามีคนสะกดรอยตามเขาอยู่ข้างหลัง

เขาจึงตัดสินใจที่จะหาสถานที่เงียบๆ และลงมือโต้กลับอีกฝ่าย!

ฉินเฟิงเดินไปยังสถานที่ห่างไกล หลังจากนั้นเขาก็มองเห็นตรอกซอยแห่งหนึ่ง ที่อยู่ห่างไกลออกไป เขาจึงเดินเลี้ยวเข้าไปข้างในนั้น

"เขาหายไปแล้ว!"

คนของนิกายหยวนหลงทั้งสอง ที่ไล่ตามฉินเฟิงไป ได้กลับมารายงานข่าวกับต้วนมู่เหล่ย

"เขาหายไปไหน? พวกแกกำลังทำอะไรกันอยู่!"

ต้วนมู่เหล่ยขมวดคิ้ว ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า ไอ้พวกขยะพวกนี้ทำอะไรเป็นบ้าง!

"ฉัวะ!"

ต้วนมู่เหล่ยเคลื่อนไหว หลังจากนั้นร่างของเขาก็มาปรากฏที่ทางเข้าตรอกซอยที่ฉินเฟิงหายตัวไป ในชั่วพริบตา ภายในตรอกแห่งนี้มีเพียงต้นหลิวใหญ่ต้นหนึ่ง และก็ไม่มีเงาของฉินเฟิงอยู่เลย

"แย่แล้ว!"

ต้วนมู่เหล่ยรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ เขาหันหลังกลับ และเห็นฉินเฟิง กำลังยืนขวางทางเข้าตรอกอยู่

"ผู้อาวุโสต้วนมู่ กำลังมองหาข้าอยู่หรือ?"

ใบหน้าของฉินเฟิงเต็มไปด้วยรอยยิ้ม เขามองต้วนมู่เหล่ย และศิษย์คนอื่นๆ ของนิกายหยวนหลง แววตาของเขาเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า

"อ่า ฉินเฟิงเป็นเจ้าจริงๆ ไม่คิดเลยว่าเจ้าจะมาที่เมืองซีเฟิง ข้ากำลังจะไปเชิญเจ้ามาเป็นแขกของนิกายหยวนหลงพอดี"

ต้วนมู่เหล่ยตั้งสติ และพูดออกมาทันที

"ไอ้เฒ่าเจ้าเลห์ เจ้าคิดว่าข้าจะเชื่อข้ออ้างหลอกเด็กสามขวบแบบนี้หรือ?"

เมื่อฉินเฟิงได้ยินดังนั้น เขาก็เย้ยหยันออกมาตรงๆ เขารู้ทุกอย่างมาจากศิษย์ทั้งสามคน ที่ต้วนมู่เหล่ยส่งมาก่อนหน้านี้แล้ว ว่าเขาต้องการที่จะทำอะไร ให้กับคนของตระกูลฉิน

"ใครเป็นคนสั่งให้เจ้ามาจัดการกับข้า ฉินอี้ หรือ ฉินหวู่?"

น้ำเสียงของฉินเฟิง สงบนิ่งมาก ไม่มีร่องรอยของอารมณ์ใดๆ แสดงออกมาเลย เขาจ้องมองต้วนมู่เหล่ยโดยที่ไม่กระพริบตา

"เจ้ากำลังพูดอะไร? ข้าไม่เข้าใจ?"

หัวใจของต้วนมู่เหล่ยสั่นสะท้าน เรื่องราวถูกเปิดเผยแล้ว แต่เขาก็ยังพยายามอย่างเต็มที่ที่จะบิดเบือน

"เมื่อตอนที่ข้าถูกส่งไปยัง นิกายหยวนหลง เจ้าคือคนที่ส่งข้าไปยังคุกโลหิตจื่อเวยใช่หรือไม่? เป็นฉินอี้ หรือ ฉินหวู่ ที่ออกคำสั่ง?"

ฉินเฟิงถามอีกครั้ง พร้อมกับปลดปล่อยแรงกดดันที่ทรงพลังออกมา

"ข้าไม่รู้ว่าเจ้ากำลังพูดถึงอะไร? ฉินเฟิง ข้าคือผู้อาวุโสลำดับสามของนิกายหยวนหลง และข้าเชิญเจ้าด้วยเจตนาดี ข้าไม่คิดเลยว่าเจ้าจะไร้ยางอายถึงเพียงนี้ ถ้าอย่างนั้นก็ลืมไปซะ!"

ผู้อาวุโสต้วนมู่เหล่ยสะบัดแขนเสื้อ หันหลังกลับ และต้องการที่จะจากไป

อย่างไรก็ตาม ฉินเฟิงไม่ปล่อยให้เขาไป เขาพูดขึ้นมาอย่างแผ่วเบา "ไอ้แก่ต้วนมู่ ดูเหมือนว่าข้าคงต้องจับเจ้าตัวเจ้า และค้นวิญญาณของเจ้าเพื่อค้นหาความจริงด้วยตัวเอง!"

"คลื่นนน!"

ฉินเฟิงปลดปล่อยแรงกดดันออกมา และเคลื่อนไหวทันที เขาต้องการที่จะจับกุมตัวของ ต้วนมู่เหล่ย และค้นวิญญาณของเขา

"ในระยะเวลาอันสั้นเช่นนี้ เจ้าสามารถทะลวงระดับจนมาถึงระดับเกิดใหม่ขั้นที่ 2 แล้ว!"

จิตใจของต้วนมู่เหล่ยสั่นสะท้านอย่างรุนแรง พรสวรรค์ของฉินเฟิงนั้นน่าสะพรึงกลัวมาก ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่าทำไมคนของตระกูลฉินถึงต้องการฆ่า ฉินเฟิง

การมีอัจฉริยะเช่นนี้ในตระกูลฉินจะทำให้ใครๆ รู้สึกไม่สบายใจ เขาสามารถสั่นสะเทือนสถานะของอัจฉริยะคนอื่นๆ ได้ดังนั้นการฆ่าเขาจึงเป็นวิธีที่ปลอดภัยที่สุด

"ฉินเฟิง ข้าคือผู้อาวุโสของนิกายหยวนหลง เจ้ากล้าฆ่าข้าอย่างนั้นรึ นี่เจ้ากำลังแสวงหาความตายหรือ?"

ต้วนมู่เหล่ยโกรธมาก ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า เขาเป็นผู้อาวุโสของนิกายหยวนหลง และอยู่ในระดับเกิดใหม่ขั้นที่ 8 การค้นวิญญาณของเขา ไม่ต่างจากการฆ่าเขาเลย!

เมื่อเขาถูกค้นวิญญาณ เขาจะตายหากมีอะไรผิดผลาด หรือ ไม่ก็กลายเป็นคนพิการ ใช้ชีวิตแย่ยิ่งกว่าความตาย เขาจะอารมณ์ดีอยู่ได้อย่างไร!

"ผู้อาวุโสต้วนมู่ เด็กคนนี้อยู่แค่ระดับเกิดใหม่ขั้นที่ 2 พวกเราทุกคนต่างก็มีระดับการบ่มเพาะที่สูงกว่าเขาถึงสี่ระดับ ท่านปล่อยให้พวกเราจัดการเขา!"

ปรมาจารย์อีกสี่คนของนิกายหยวนหลง เต็มไปด้วยความขุ่นเคือง และหัวใจของพวกเขาก็เต็มไปด้วยเจตนาฆ่า พวกเขาไม่สามารถยอมรับได้เลยเมื่อเห็นว่าผู้อาวุโสของนิกายหยวนหลง กำลังถูกคนอื่นดูถูกเช่นนี้

ฉินเฟิง ยิ้มใบหน้าของเขายังคงสงบนิ่ง และพูดขึ้นมา "ข้าไม่อยากเสียเวลา พวกเจ้าห้าคนเข้ามาพร้อมกันได้เลย"

ปรมาจารย์อีกสี่คนก็มีแววตาเย็นชา และพุ่งเข้าไปหาฉินเฟิง อย่างรวดเร็ว เพื่อปิดล้อมฉินเฟิง เจตนาฆ่าที่แผ่ออกมาจากร่างกายของพวกเขาปกคลุมไปทั่วท้องฟ้า

"โง่เง่า ข้าบอกให้เข้ามาพร้อมกัน อย่ามั่วเสียเวลา!"

ฉินเฟิงส่ายหัว เขาถือดาบจักรพรรดิอสูรและฟันออกไป

ดาบจักรพรรดิอสูรเปล่งแสง วิชาดาบสิบราชันย์ยมโลกถูกใช้ ปราณดาบสั่นสะเทือนฟ้าดิน! ในเวลาเพียงชั่วพริบตา ปรมาจารย์ทั้งสี่คนของนิกายหยวนหลงก็ถูกฉินเฟิงโจมตีที่จุดสำคัญ ทำให้ปรมาจารย์ทั้งสี่เสียชีวิตทันที ไม่สามารถรับการโจมตีได้เลยแม้แต่กระบวนท่าเดียว!

ดาบจักรพรรดิอสูรของฉินเฟิงนั้นเป็นอาวุธระดับปฐพี เมื่อเขาใช้ร่วมกับวิชาดาบสิบราชันย์ยมโลก ก็ทำให้มันแสดงพลังที่แท้จริงของมันออกมา

ปรมาจารย์ทั้งสี่ร่วงหล่น และบัตรขูดทองคำสองใบก็ปรากฏขึ้นบนพื้น

ฉินเฟิงหยิบบัตรขูดสองใบนี้ขึ้นมาแล้วขูดทันที

"ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับ ยาเม็ดต้าไป๋หยวน คุณภาพสูง 6000 เม็ด"

"ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับ มีดสงครามระดับเสวียนขั้นต่ำ 500 เล่ม"

"โอ้! มีคริติคอลฮิตด้วย!"

ฉินเฟิงจิตใจแจ่มใส เขาได้รับยาเม็ดต้าไป๋หยวนถึง 6,000 เม็ด!

ยาเม็ดต้าไป๋หยวน สามารถช่วยให้เขาเพิ่มระดับการบ่มเพาะได้

"ฉินเฟิง เจ้ากล้าฆ่าศิษย์ของนิกายหยวนหลงของข้า ข้าได้ส่งข้อความไปยังนิกายหยวนหลงแล้ว เจ้าจะไม่มีที่ยืนในเมืองซีเฟิงแห่งนี้!"

แววตาของต้วนมู่ เต็มไปด้วยความเย็นชา และเขาผลักฉินเฟิง ให้กลายเป็นศัตรูกับ นิกายหยวนหลง

เมื่อถึงตอนนั้น ตระกูลซุนและนิกายหยวนหลงจะร่วมมือกัน ถึงแม้ว่าฉินเฟิงจะแข็งแกร่งมาก เขาก็จะไม่สามารถหลบหนีออกไปจากเมืองซีเฟิงได้

"ฮ่าฮ่า เจ้าควรดูแลตัวเองก่อน!"

ดวงตาของฉินเฟิงเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า เขาเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว และพุ่งเข้าไปหาต้วนมู่

"ข้าเป็นผู้ฝึกตนในระดับเกิดใหม่ขั้นที่ 8 เจ้าอยากจะฆ่าข้า ฝันไปเถอะ!"

ต้วนมู่เหล่ยตะโกน ฝ่ามือของเขาปกคลุมไปด้วยแสงสีทอง

ต้วนมู่เหล่ยมีระดับสูงกว่าฉินเฟิงถึงหกระดับ!

"ระดับเกิดใหม่ขั้นที่ 8 ก็เป็นแค่มดปลวกสำหรับข้า!"

ฉินเฟิงถือดาบจักรพรรดิอสูร และฟาดฟันไปข้างหน้า

"ปัง!"

ปราณดาบฟันเข้าที่ฝ่ามือของต้วนมู่เหล่ยอย่างรุนแรง ทำให้เกิดเสียงของโลหะกระทบกัน ดังแผ่กระจายออกไป และต้วนมู่เหล่ยก็ถูกฉินเฟิงฟันจนได้รับบาดเจ็บ

ฝ่ามือของต้วนมู่เหล่ยก็เต็มไปด้วยเลือด มือของเขาแหลกเหลว

"อ๊ากกกก..."

ต้วนมู่เหล่ยกรีดร้อง วิชากรงเล็บอินทรีต้าเผิงของเขาถูกทำลาย

ฝ่ามือของเขานั้นแข็งแกร่งมาก แต่กลับไม่สามารถเทียบได้กับดาบในมือของฉินเฟิง เป็นไปได้อย่างไร?

"ที่แท้ก็เป็นวิชาระดับเสวียนขั้นกลาง “วิชากรงเล็บอินทรีต้าเผิง” น่าเสียดายที่คนไร้ประโยชน์อย่างเจ้าได้เรียนรู้ เจ้าทำให้ชื่อเสียงของต้าเผิงต้องอับอายจริงๆ!"