บทที่ 31 : ปะทะกับหมาป่าปีศาจสองหัว

เปลือกตาของหมาป่าปีศาจสองหัวเรืองแสงสีเขียว และน้ำลายไหลย้อย ออกมา เห็นได้ชัดว่ามันมอง ฉินเฟิงเป็นอาหาร

หมาป่าปีศาจอ้าปากที่เต็มไปด้วยเลือด และกัดไปที่ร่างของฉินเฟิง!

"กล้ามาก เจ้าสารเลว!"

ฉินเฟิง สบถออกมาเสียงดัง เขาไม่ชอบแววตาของหมาป่าปีศาจสองหัวเลย สัตว์อสูรตัวนี้มันมองเขาเป็นอาหารจริงๆ

"ตายซะ!"

ฉินเฟิง ตะโกนเขาก้าวไปข้างหน้า และไปปรากฏตัวบนท้องฟ้าทันที จากนั้นก็ฟันดาบใส่ หมาป่าปีศาจสองหัว

"โฮก... โฮก!"

หมาป่าปีศาจคำราม ในเวลาเดียวกัน ลำแสงสองลำก็พุ่งออกมาจากหว่างคิ้วของพวกมันยิงใส่ ฉินเฟิง!

"ฟิ้ว ฟิ้ว!"

ในเวลาเดียวกัน ฉินเฟิงก็ฟันดาบออกไปสองครั้ง ปราณดาบก็ปะทะกับลำแสงของหมาป่าปีศาจ

เมื่อปราณดาบสีแดงปะทะกับลำแสงทั้งสอง ทำให้เกิดคลื่นกระแทกที่น่าสะพรึงกลัวกวาดออกไป

ลำแสงของหมาป่าปีศาจสามารถป้องกันปราณดาบของฉินเฟิงได้!

ทำให้ใบหน้าของฉินเฟิงเปลี่ยนไป เขาจับดาบด้วยสองมือทั้งสองข้าง ถ่ายเทพลังปราณออกมา จากนั้นเขาก็ก้าวถอยหลังไปแปดก้าว โดยแต่ละก้าวของเขาจะทิ้งรอยเท้าลึกลงไปในพื้นดิน

ลำแสงปีศาจของหมาป่าปีศาจนั้นทรงพลังมาก มะนพลักให้ฉินเฟิงต้องถอยหลังไป

เห็นได้ชัดว่า หมาป่าปีศาจสองหัวที่อยู่ในระดับเกิดใหม่ขั้นที่ 5 นี้ดุร้ายเพียงใด!

โจวชิงเอ๋อร์ ที่ซ่อนตัวอยู่หลังก้อนหิน อกของเธอกระเพื่อม เธอเอามือปิดปาก เกรงว่าจะส่งเสียงดังออกมารบกวนฉินเฟิง

"ไอ้หมาบ้า!"

ฉินเฟิง พึมพำกับตัวเอง เขาเปิดใช้งานก้าววายุ และพุ่งไปข้างหน้าอีกครั้ง

"ฉับ!"

เสียงฟันดาบดังขึ้นมาอีกครั้ง ปราณดาบพุ่งผ่าทะลวงอากาศ ฉินเฟิงใช้วิชาดาบตะวันจันทราจักรวาล ฟันเข้าใส่หมาป่าปีศาจอีกครั้ง

ปราณดาบพุ่งไปข้างหน้าอีกครั้ง ปะทะเข้ากับลำแสงปีศาจที่ยิงมาโดยหมาป่าปีศาจ

ทันใดนั้นร่างของฉินเฟิงก็พุ่งไปข้างหน้าอีกครั้ง

สัตว์อสูรนั้นแข็งแกร่งกว่ามนุษย์ พลังปราณปีศาจของพวกมันลึกซึ้งมากจนเกือบจะเทียบได้กับผู้ฝึกตนระดับเกิดใหม่ขั้นที่ 7-8 ได้เลย!

"โฮก...โฮก!"

ทันใดนั้นเสียงคำรามสองเสียงก็ดังขึ้นมา ลำแสงทั้งสองที่อยู่ด้านบนของหัวหมาป่าปีศาจสองหัว ก็ประสานกันเป็นหนึ่งเดียว กลายเป็นมีดแสง และแทงไปที่ตำแหน่งของฉินเฟิง

เสียงของวัตถุพุ่งแหวกอากาศดังขึ้น คลื่นพลังงานที่แข็งแกร่งก็พัดเข้ามาปะทะร่างของฉินเฟิง

"บ้าเอ๊ย! สัตว์อสูรตัวนี้ดุร้ายจริงๆ มันเรียนรู้ศิลปะการต่อสู้ได้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?"

ฉินเฟิง กระแทกเท้าลงบนพื้น ทำให้พื้นหินสั่นสะเทือน จากนั้น เปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์จักรพรรดิอสูรก็แผ่ออกมาจากร่างกายของเขา และปะทุขึ้นมา

"ดาบตะวันจันทราจักรวาล!"

ฉินเฟิงก้าวไปบนท้องฟ้า และทันใดนั้นปราณดายสีแดงก็ปรากฏขึ้นมา เคลือบด้วยเปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์จักรพรรดิอสูร และพุ่งไปข้างหน้าทันที

ทันใดนั้นปราณดายสีแดงเพลิงก็แบ่งออกเป็นสองส่วน และพุ่งเข้าหาหมาป่าปีศาจสองหัว

ปราณดาบทั้งสอง เปล่งแสงสว่างเจิดจ้า ปกคลุมภูเขาจิ่วเหลียนทั้งหมด

"โฮก!"

คลื่นกระแทกที่เกิดจากการปะทะกันของทักษะทั้งสอง ทำให้ภูเขาจิ่วเหลียนทั้งลูกสั่นสะเทือน ชั่วขณะหนึ่ง ลิงร้องไห้ เสือคำราม และสัตว์อสูรจำนวนมากพากันหวาดกลัว!

เมื่อแสงจางลงสถานที่ที่ฉินเฟิง ยืนอยู่ก็ตกอยู่ในสภาพยุ่งเหยิง มีเพียงก้อนหินที่โจวชิงเอ๋อร์ซ่อนอยู่เท่านั้นที่ยังคงปลอดภัย

ในช่วงวินาทีสุดท้าย ฉินเฟิงได้กลับมาปกป้องโจวชิงเอ๋อร์

หมาป่าปีศาจสองหัว บินอยู่บนท้องฟ้าขนของมันปลิวไสวไปตามแรงลม พลังปราณของสวรรค์และโลกได้มารวมตัวกันที่หมาป่าปีศาจสองหัว เห็นได้ชัดว่ามันกำลังจะปลดปล่อยท่าไม้ตาย!

ฉินเฟิงรู้ว่าเขาต้องไม่ปล่อยให้ท่าไม้ตายของมันสมบูรณ์ เขาต้องขัดขวางมันเอาไว้ให้ได้!

"ฉับ!"

ฉินเฟิงก้าวขึ้นไปบนท้องฟ้า และไปปรากฏตัวเบื้องหน้าของหมาป่าปีศาจสองหัว ฟาดฟันดาบออกมาด้วยวิชาดาบตะวันจันทราจักรวาล!

ดาบนี้ราวกับจุดเริ่มต้นของสวรรค์และโลก ภูเขาและป่าไม้ ราวกับถูกแยกออกจากกัน ปราณดาบสีแดงกะพริบ

ร่างของหมาป่าปีศาจสองหัว ถูกผ่าออกเป็นสองซีก เลือดพุ่งกระฉูดออกมาย้อมพื้นที่โดยรอบให้กลายเป็นสีแดงฉาน

ตึง ตึง!

หมาป่าปีศาจสองหัว ล้มลงไปนอนกับพื้น ร่างกายของมันกระตุกอยู่พักหนึ่งก่อนที่พลังชีวิตของมันจะหายไป

ฉินเฟิงก้าวออกไปข้างหน้าขุด แกนอสูร ของหมาป่าปีศาจสองหัวเอาไว้ในมือ แกนอสูร นี้เป็นวัตถุดิบชั้นดี สำหรับการสร้างอาวุธ

ในเวลาเดียวกัน บัตรขูดแพลตตินัมก็ปรากฏขึ้นมา

"ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับบัตรขูดแพลตตินัม"

"เป็นบัตรขูดแพลตตินัม ดี ดีมาก ขูดให้ข้าเลย!"

ฉินเฟิงตะโกนออกมาเสียงต่ำ ในวินาทีถัดมา เสียงของระบบก็ดังขึ้นในหูของเขา

"ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ขูดบัตรขูดแพลตตินัม และได้รับ วิชาศิลปะการต่อสู้ระดับเสวียนขั้นสูง วิหกเพลิงแท้!"

"เรียนรู้ วิหกเพลิงแท้!"

"ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่เรียนรู้ วิหกเพลิงแท้ ซึ่งได้รับการอัพเกรดเป็น วิชาศิลปะการต่อสู้ระดับปฐพีขั้นต่ำ เปลวเพลิงเทพวิหคเพลิง"

"ชี่!"

ฉินเฟิงโบกมือ เปลวเพลิงที่ร้อนแรงก็ปรากฏขึ้นมาบนท้องฟ้า เคลื่อนไหวไปมา ตามคำสั่งของฉินเฟิง

ชั่วพริบตา เปลวเพลิงก็กลายเป็นสีทอง จากนั้น ก็ควบแนนเป็นเทพวิหคเพลิงสีทอง และปรากฏขึ้นมาเบื้องหน้าของฉินเฟิง

"ฉับ!"

เทพวิหคเพลิงสีทองปลดปล่อยพลังออกมา ทำให้อากาศบนภูเขาร้อนขึ้นมาอย่างกะทันหัน

เมื่อฉินเฟิงชี้นิ้วเทพวิหคเพลิงพุ่งออกไป และเผาร่างของหมาป่าปีศาจสองหัวในทันที

เพียงชั่วพริบตา ร่างของหมาป่าปีศาจสองหัวก็กลายเป็นเถ้าถ่าน ไม่เหลืออะไรเอาไว้เลย

"นี่!"

ดวงตาที่สวยงามของโจวชิงเอ๋อร์ เต็มไปด้วยความตกตะลึง เธอเคยคิดว่าเธอรู้ขีดจำกัดความแข็งแกร่งของฉินเฟิงแล้ว แต่เธอก็ต้องตกใจเมื่อเห็น เปลวเพลิงเทพวิหคเพลิง

ไม่คาดคิดเลยว่าฉินเฟิงยังคงซ่อนความแข็งแกร่งของเขาเอาไว้!

โจวชิงเอ๋อร์ คาดเดาภายในใจว่า เปลวเพลิงเทพวิหคเพลิง ที่ทรงพลังอาจเป็นไพ่ตายก้อนหีบของฉินเฟิง!

เธอจะรู้ได้อย่างไรว่าฉินเฟิงเพิ่งเรียนรู้ เปลวเพลิงเทพวิหคเพลิง เมื่อสักครู่นี้

ถึงแม้ฉินเฟิงจะบอกโจวชิงเอ๋อร์ว่าเขาเพิ่งเรียนรู้ เธอก็คงไม่เชื่อเขาอยู่ดี

ในโลกนี้จะมีใครสามารถเชี่ยวชาญเคล็ดวิชาที่ทรงพลังเช่นนี้ได้ในชั่วพริบตา ได้อย่างไร?

ถ้าฉินเฟิงไม่ได้รับสายเลือดเทพเจ้าโบราณผานกู่ จากระบบเขาเองก็คงจะไม่เชื่อตัวเองเช่นกัน!

เวลาเลยเที่ยงไปแล้ว ดวงอาทิตย์ตรงหัว และมีควันไฟจำนวนมากปรากฏขึ้นมาในภูเขา ฝูงสัตว์อสูรถูกดึงดูด และพุ่งเข้ามายังภูเขาแห่งนี้!

หัวใจของโจวชิงเอ๋อร์สั่นสะท้าน แย่แล้ว แย่แล้ว มีสัตว์อสูรจำนวนมากกำลังมายังที่นี่ ข้าคงจะไม่กลายเป็นอาหารในปากของพวกมันใช่ไหม

"คุณชายฉิน ได้โปรดทิ้งข้าไว้ที่นี่ แล้วรีบหนีไป!"

โจวชิงเอ๋อร์ ตัดสินใจอย่างเด็ดขาด และตะโกนออกมา เมื่อเธอต้องเผชิญหน้ากับสถานการณ์ที่เป็นอันตรายเช่นนี้ คนปกติทุกคนต่างก็รู้ว่าจะต้องเลือกอย่างไร

ฉินเฟิงและเธอ นั้นพบกันโดยบังเอิญ และไม่ผิดอะไรถ้าเธอจะไม่ช่วยเขา

"สาวน้อยโง่เอ๊ยข้าฉินเฟิง ไม่ใช่คนประเภทที่ทิ้งสหาย แล้ววิ่งหนีหางจุกตูดไปคนเดียว!"

ฉินเฟิงยิ้มลูบผมของโจวชิงเอ๋อร์ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ!