บทที่ 24 : การอำลาและการเดินทางครั้งใหม่

"ฆ่า!"

ปรมาจารย์สวมหน้ากากสามคนจากนิกายหยวนหลง พร้อมกับผู้อาวุโสคนอื่นๆ ปิดล้อมรอบฉินเฟิง พวกเขาต้องการที่จะสังหารฉินเฟิง

"ปัง!"

การโจมตีที่ดุร้ายพุ่งไปข้างหน้า พลังปราณพุ่งพล่านระหว่างสวรรค์และโลก ต้นไม้ใหญ่รอบๆ ถูกทำลาย!

ผู้อาวุโสมากกว่าสามสิบคนที่อยู่ในระดับเกิดใหม่ลงมือโจมตีฉินเฟิงพร้อมกัน และพวกเขาอยู่ห่างจากฉินเฟิงไม่ถึงสามสิบเมตร!

ในความว่างเปล่า บรรยากาศตึงเครียด และเจตนาสังหารที่แข็งแกร่งพลุ่งพล่านออกมา

แรงกดดันที่ทรงพลังจากการต่อสู้ ทำให้สัตว์อสูรทั้งหมดที่อยู่ในป่าทมิฬพากันคุกเข่าลงไปบนพื้น ร่างกายสั่นสะท้าน

"เปรี๊ยง!"

เสียงฟ้าร้องดังขึ้นระหว่างสวรรค์และโลก จากนั้นความรู้สึกกดดันอย่างรุนแรงก็แผ่กระจายไปทั่วบริเวณ

ในขณะนี้ผู้อาวุโสทั้งหมดของศาลาคุกโลหิต สัมผัสได้ถึงการสั่นสะเทือนที่มาจากจิตวิญญาณของพวกเขา

ในที่สุดพวกเขาก็รู้แล้วว่าทำไม ซุนหรูจง ถึงไม่สามารถหยุดการเตะของฉินเฟิงได้

เพราะการเตะครั้งนี้ไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาจะสามารถรับมือได้ การเตะครั้งนี้ทรงพลังมากจนอาจจะสังหารพวกเขาที่อยู่ในระดับเกิดใหม่ได้เลย!

น่าเสียดายที่ตอนนี้ มารู้สึกเสียใจมันก็สายเกินไปแล้ว!

ผู้อาวุโสของศาลาคุกโลหิตพุ่งไปข้างหน้า การต่อสู้กำลังจะปะทุขึ้น บรรยากาศตกอยู่ในความตรึงเครียด

"ปุฟ ปุฟ ปุฟ!"

เสียงระเบิดดังขึ้นเรื่อยๆ ใบหน้าผู้อาวุโสของศาลาคุกโลหิต ซีดด้วยความกลัว

พวกเขาต้องการที่จะหนี แต่จู่ๆ พวกเขาก็พบว่ามีบางอย่างพันธนาการพวกเขาเอาไว้ ทำให้พวกเขาไม่สามารถหลบหนีออกไปได้

ฉากนี้เหมือนมดเผชิญหน้ากับเทพเจ้า ไม่สามารถต้านทานได้เลย

"บูม!"

ในชั่วพริบตา เท้าข้างหนึ่งก็ร่วงหล่นลงมา ผู้อาวุโสจำนวนมากพุ่งเข้าใส่ แต่ไม่มีใครเป็นคู่ต่อสู้

ร่างของคนสามคนระเบิด พวกเขาไม่มีแม้แต่โอกาสที่จะหลบหนี

"ปุฟ ปุฟ!!"

เสียงระเบิดของร่างกายดังขึ้นตามมา การเตะครั้งนี้นั้นน่าสะพรึงกลัวมาก ปรมาจารย์ระดับเกิดใหม่ถูกสังหารทันที

ผู้อาวุโสของศาลาคุกโลหิตเกือบสี่สิบคนกลายเป็นกองเลือด และกลิ่นคาวเลือดที่เข้มข้นก็แผ่กระจายไปทั่วป่าทมิฬ ซึ่งมันน่าคลื่นไส้มาก

"ติ๊ง ติ๊ง ติ๊ง..."

เสียงระบบดังขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง บัตรขูดทองคำมากกว่ายี่สิบใบปรากฏขึ้นมาบนพื้น รวมถึงบัตรขูดแพลทินัม หนึ่งใบ!

บัตรขูดแพลทินัมนี้ควรจะเป็นหอกสงครามระดับปฐพี เพราะหอกสงครามระดับปฐพี นั้นถูกทำลายไปด้วย ภายใต้ก้าวของผานกู่

"ติ๊ง ยินดีด้วยโฮสต์ได้รับ กางเกงรัดรูประดับเสวียนขั้นกลาง จากการขูดบัตรทองคำ!"

"ติ๊ง ยินดีด้วยโฮสต์ได้รับ เม็ดยารวมวิญญาณ 800 เม็ด จากการขูดบัตรทองคำ!"

"ติ๊ง ยินดีด้วยโฮสต์ได้รับ ดาบระดับเสวียนขั้นสูง จากการขูดบัตรทองคำ!"

…

"ฟู่..."

ผู้อาวุโสของวังจื่อเวยต่างก็พูดไม่ออก และรู้สึกหวาดกลัวมาก

เวลาดูเหมือนจะหยุดนิ่ง มีเพียงหมอกเลือด ที่ลอยอยู่ในอากาศ

ผู้อาวุโสของวังจื่อเวยรู้สึกหนาวสั่น พวกเขาทุกคนตกตะลึงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

ฉินเฟิงผู้ไร้เทียมทาน บดขยี้ผู้อาวุโสมากกว่าสามสิบคนของศาลาคุกโลหิต รวมถึงปรมาจารย์ทั้งสามคนของนิกายหยวนหลง ถูกสังหาร!

"นี่มันน่ากลัวเกินไปแล้ว"

"พลังการต่อสู้ของฉินเฟิงนั้น น่าสะพรึงกลัวจริงๆ เกรงว่าคงจะไม่มีใครที่อยู่ในระดับเกิดใหม่ เป็นคู่ต่อสู้ของเขาได้!"

…

หลังจากเงียบไปนาน ผู้อาวุโสกว่าสามสิบคนของวังจื่อเวยก็กลับมามีสติและเริ่มพูดคุยกัน

ฉินเฟิงนั้นไร้เทียมทาน พลังปราณของเขาลึกซึ้งราวกับทะเล และคาดเดาไม่ได้ วังจื่อเวยเล็กๆ แห่งนี้ ไม่สามารถรองรับเขาได้อีกต่อไป

ภายในวังจื่อเวย ฉินเฟิงกล่าวอำลาศิษย์ และผู้อาวุโสทุกคน

เขากำลังเตรียมตัวออกเดินทางไปยัง เมืองซีเฟิง ทวีปตงโจว เป็นดินแดนที่กว้างใหญ่ไพศาล และแบ่งออกเป็นสี่ดินแดนหลัก

ดินแดนตะวันออก ดินแดนภูมิภาคตะวันตก ดินแดนยานเป่ย ดินแดนหนานหลิง และเมืองซีเฟิงเป็นเมืองใหญ่ที่ตั้งอยู่ในดินแดนตะวันตก เป็นที่ตั้งของนิกายหยวนหลง และเป็นเป้าหมายการเดินทางของฉินเฟิง

เขาเรียกคนรับใช้ทั้งสามมา และมอบรางวัลให้พวกเขาแต่ละคน เม็ดยารวมวิญญาณคนล่ะ 300 เม็ด และอาวุธบางส่วน

เขาไม่ได้วางแผนที่จะพาคนทั้งสามไปด้วยในการเดินทางครั้งนี้ เพราะระดับของคนทั้งสามนั้นต่ำเกินไป การพาพวกเขาไปด้วยจะเป็นภาระ ปล่อยให้พวกเขาอยู่ฝึกฝนในวังจื่อเวยจะดีกว่า

"นายท่าน โปรดดูแลตัวเองด้วย!"

หลี่เทียนหยู ไม่เต็มใจที่จะยอมแพ้ เขาติดตามฉินเฟิง และอีกฝ่ายก็ให้ของขวัญที่ประเมินค่าไม่ได้แก่เขา และยังมอบ เม็ดยารวมวิญญาณและยาอื่นมาให้เขาอีกมากมาย ทำให้ระดับของเขาเพิ่มสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว!

"ข้ารู้ว่าวังจื่อเวยแห่งนี้เล็กเกินไปที่จะรองรับนายท่าน แต่ข้าก็หวังว่านายท่านจะจดจำพวกเราได้ในอนาคต"

ดวงตาที่สวยงามของหลี่จืออี้เปล่งประกาย เธอเองก็ไม่เต็มใจที่จะจากไป ขนตาของเธอสั่นไหวเล็กน้อย ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความเศร้า

"นายท่าน ไม่ต้องการให้ข้าตามไปจริงๆ เหรอ? ข้าสามารถอุ่นเตียง ทำอาหาร หรือแม้กระทั่งช่วยนวดขาให้นายท่านเมื่อท่านเหนื่อย..."

หลี่อวี้เฟยก็ขุ่นเคืองมากเช่นกัน ฉินเฟิงกำลังจะจากไปโดยที่ไม่ได้แม้แต่จะสัมผัสร่างกายของเธอเลย

"ฉินเฟิง นายทำลายศาลาคุกโลหิต และกำจัดปัญหาใหญ่ให้กับวังจื่อเวยของพวกเรา ข้ารู้ว่านายไม่เห็นวังจื่อเวยแห่งนี้อยู่ในสายตา แต่วังจื่อเวยแห่งนี้คือบ้านของนาย หากนายรู้สึกคิดถึงบ้านในอนาคต ก็แค่กลับมาเยี่ยมเยียน!"

หลินเฟิงหลง กล่าวขึ้นมาอย่างจริงใจ ในฐานะเจ้าวังจื่อเวย เขาสุภาพมากเมื่ออยู่ต่อหน้าของฉินเฟิง

เขารู้ดีว่าที่วังจื่อเวยสามารถพิชิตศาลาคุกโลหิตได้ ทั้งหมดเป็นเพราะการสนับสนุนของฉินเฟิง

ฉินเฟิง ยิ้มและกล่าวว่า "ไม่ต้องไปส่งข้า แค่กล่าวอำลาก็เพียงพอแล้ว ข้าจะกลับมาที่นี่บ่อยๆ ในอนาคต"

ฉินเฟิง โบกมือจากนั้นเขาก็ก้าวเดินออกไปจาก คุกโลหิตจื่อเวย

ที่นี่อยู่ห่างไกลจากเมืองซีเฟิง และเขาต้องรีบออกเดินทาง

"นายท่าน ลาก่อน!" หลินจืออี้ กล่าวอำลาอย่างไม่เต็มใจ

"นายท่าน ข้าจะคิดถึงท่าน!" หลี่อวี้เฟยโบกมือ ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความอาลัย และมองฉินเฟิงที่กำลังเดินจากไป

"ศิษย์พี่ฉิน โปรดดูแลตัวเองด้วย!"

"ลาก่อน ฉินเฟิง!"

"ลาก่อน นายท่าน!"

ด้านหน้าวังจื่อเวย กลุ่มผู้อาวุโส และ ศิษย์ของวังจื่อเวย มองฉินเฟิงเดินจากไป

พวกเขามองดูเงาของฉินเฟิงที่หายไป และรู้สึกสะเทือนใจมาก

"ฉินเฟิง ชายคนนี้เป็นมังกรในหมู่มนุษย์ ข้าเกรงว่าเบื้องหลังของเขา จะไม่ธรรมดา!"

"การเดินทางไปยังเมืองซีเฟิงครั้งนี้คงจะยากลำบากและอันตรายมาก แต่ด้วยวิธีการของเขา เขาคงจะสามารถแก้ไขได้อย่างง่ายดาย!"

"เพียงแต่ว่าผู้อาวุโสต้วนมู่ของนิกายหยวนหลงเป็นคนใจแคบ และเขาจะต้องแก้แค้นอย่างแน่นอน ข้าสงสัยว่าเขาจะแบกรับความแค้นของฉินเฟิงได้หรือไม่"

ผู้อาวุโสและเจ้าวังจื่อเวยกำลังพูดคุยกัน ฉินเฟิงมีพรสวรรค์มาก และจะต้องโดดเด่นอย่างแน่นอน

"ผู้อาวุโสสูงสุด ทำไมท่านถึงเรียกฉินเฟิงว่านายท่าน? ท่านเคยพบกันมาก่อนหรือ?"

คนที่ถามก็คือ เจ้าวังหลินเฟิงหลง เขาถามผู้อาวุโสสูงสุดโจวหง ขึ้นมาอย่างกะทันหัน ซึ่งเป็นสิ่งที่เขาต้องการอยากรู้มาโดยตลอด

โจวหง คือผู้อาวุโสสูงสุดของวังจื่อเวย เหตุใดเขาจึงต้องการเป็นคนรับใช้ของฉินเฟิง?

"นายท่านเป็นเซียนที่ลงมาจากสวรรค์ และมีสายเลือดของเทพเจ้าโบราณ!"

โจวหงกล่าวออกมาด้วยความเคารพ ฉินเฟิงนั้นเป็นเหมือนภูเขาสูงตระหง่าน ภายในใจของเขา ทำให้เขาไม่กล้าที่จะต่อต้าน

"เซียนลงมาจุติ?"

"เป็นไปได้อย่างไร!"

พวกเขาทุกคนไม่เชื่อ ไม่ว่าฉินเฟิงจะทรงพลังมากแค่ไหน เขาก็ไม่สามารถเป็นเซียนที่ลงมาจากสวรรค์ได้!

"ใครรับการเตะของฉินเฟิงได้?"

โจวหงก็พูดขึ้นมาอย่างใจเย็น แม้แต่คนที่มีพรสวรรค์ก็ไม่สามารถสังหารข้ามระดับได้!

"และสิ่งที่สำคัญกว่านั้นคือ ฉินเฟิง มาจากตระกูลฉิน!"