บทที่ 19 : พลังของรองเท้าเมฆาเหินหาว

"ฉับ!"

ฉินเฟิงมาที่ลานบ้าน ใส่พลังปราณลงไปที่เท้า และทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า

"บ้าจริง โคตรเร็ว"

ฉินเฟิงสั่นอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดก็ทรงตัวได้

ในฐานะผู้ฝึกตน เขาบินขึ้นไปได้ด้วยความช่วยเหลือจากรองเท้าเมฆาเหินหาว

"ด้วยสายเลือดเทพเจ้าโบราณผานกู่ ถึงแม้ว่าข้าจะพบกับผู้ฝึกตนในระดับเกิดใหม่ ข้าก็สามารถไล่ตามและสังหารอีกฝ่ายได้!"

รองเท้าเมฆาเหินหาวนั้นดีจริงๆ และเป็นสิ่งที่ดีที่สุดในบรรดาสมบัติระดับเสวียน!

ฉินเฟิงพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ ในสายตาของผู้ฝึกตนระดับเกิดใหม่ รองเท้าเมฆาเหินหาว นี้อาจไม่มีประโยชน์

แต่สำหรับฉินเฟิง นี่คือสมบัติชั้นยอดที่สามารถช่วยให้เขาต่อสู้กับผู้ฝึกตนระดับเกิดใหม่ได้

ฉินเฟิงมีความแข็งแกร่งมากพอที่จะสังหารผู้ฝึกตนในระดับเกิดใหม่แล้ว สิ่งเดียวที่เขาเสียใจคือเขาบินไม่ได้

ตอนนี้เขามีรองเท้าเมฆาเหินหาวแล้ว ทุกอย่างมันก็แตกต่างออกไป

ด้วยความช่วยเหลือจาก รองเท้าเมฆาเหินหาว เขาก็สามารถบิน และต่อสู้ได้ด้วย

ถ้าเขาใช้รองเท้าเมฆาเหินหาวสำหรับการเดินทาง เขาก็จะเดินทางได้รวดเร็วขึ้นไปอีก

...

ในเวลานี้ ที่ศาลาคุกโลหิต

เย่ชางหลานลืมตาขึ้น และแววตาของเขาเต็มไปด้วยความเย็นชา

มีคนของศาลาคุกโลหิตรายงานเขาว่า เย่หยุนน้องชายของเขาถูกฉินเฟิง ศิษย์ของวังจื่อเวยสังหาร!

"ฉินเฟิงแห่งวังจื่อเวย ข้าสาบานว่าข้าไม่ใช่คนถ้าข้าไม่ฆ่าเจ้า!"

เสียงคำรามของเย่ชางหลานดังก้องกังวานไปทั่วศาลาคุกโลหิต ศิษย์ที่อยู่รอบๆ ต่างก็เหงื่อแตกร่างกายสั่นไปทั้งตัว!

แรงกดดันที่เย่ชางหลานแผ่ออกมานั้น ทำให้ผู้คนสั่นสะท้าน และรู้สึกต้านทานไม่ได้ "ฉินเฟิง เจ้าฆ่าน้องชายของข้า ข้าจะฉีกเจ้าเป็นชิ้นๆ!"

เย่ชางหลานเดินออกจากศาลาคุกโลหิต และบินขึ้นสู่ท้องฟ้า เขากำลังจะไปที่วังจื่อเวย เพื่อต้องการสังหารฉินเฟิงด้วยตัวเอง!

มีเพียงวิธีนี้เท่านั้นที่เขาสามารถขจัดความเกลียดชังภายในใจของเขาได้!

วังจื่อเวย ฉินเฟิงเพิ่งฝึกฝนเสร็จ ในขณะนั้นก็มีเสียงคำรามดังลั่นในท้องฟ้า

"ฉินเฟิง ออกมารับความตายซะ!"

ทันทีที่คำพูดจบลง ร่างของเย่ชางหลานก็ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า เขาสวมชุดคลุมสีดำ ผมสีดำปลิวไสว และดวงตาที่เย็นชาของเขาเปล่งแสงออกมา ราวกับเทพสังหาร

"บ้าจริง หมาตัวนี้ มาจากไหน?"

เสียงคำรามของฉินเฟิง ก็ดังขึ้นมาอย่างกะทันหัน เขามองขึ้นไปบนท้องฟ้า และมีจิตสังหารอยู่ในดวงตาของเขา!

"นั่นคือ เย่ชางหลาน ศิษย์แท้จริงอันดับที่ 1 ของศาลาคุกโลหิต!"

มีคนในฝูงชนร้องอุทานขึ้นมา

เย่ชางหลาน คือเจ้าศาลาคุกโลหิตรุ่นต่อไป เขาคือศิษย์ที่โดดเด่นที่สุดของศาลาคุกโลหิต!

"เจ้าคือฉินเฟิง คนที่ฆ่าน้องชายข้าหรือ?!"

เย่ชางหลาน ถามขึ้นมาน้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า

"ใช่แล้ว ไม่นานมานี้ มีตั๊กแตนตำข้าวตัวหนึ่งต้องการทำลายข้า ข้าก็เลยทำลายมัน ข้าไม่เคยคิดเลยว่ามันจะอ่อนแอเกินไปจนรับการโจมตีของข้าไม่ได้ด้วยซ้ำ!"

ฉินเฟิงกล่าวขึ้นมาด้วยรอยยิ้มเย้ยหยัน

ศิษย์ของวังจื่อเวย ที่อยู่รอบข้างอดไม่ได้ที่จะหัวเราะคิกคัก เมื่อได้คำพูดของฉินเฟิง เย่หยุน นั้นเป็นอัจฉริยะของศาลาคุกโลหิต แต่อีกฝ่ายกลับเป็นเพียงตั๊กแตนตำข้าวในสายตาของศิษย์พี่ฉิน

มีเพียงศิษย์พี่ฉินเท่านั้นที่กล้าพูดเช่นนี้ และครอบงำถึงเพียงนี้!

"ตายซะ!"

ดวงตาของเย่ชางหลานเปล่งประกายด้วยเจตนาฆ่า เขาก้าวเข้าไปทีละก้าว ความเร็วของเขานั้นเริ่มเร็วขึ้น จนคนธรรมดาไม่สามารถตอบสนองได้เลย

"ปัง!"

ฉินเฟิงก็ยกเท้าขวาขึ้นและเตะออกไป!

"ไสหัวไป!"

ฉินเฟิง ตะโกนขึ้นไปบนท้องฟ้า พลังปราณของเขาพุ่งออกมา และพุ่งเข้าใส่เย่ ชางหลาน

สีหน้าของเย่ชางหลานเปลี่ยนไป และร่างกายของเขาก็ถอยหลังกลับไป ก่อนที่จะทรงตัวอยู่ในอากาศ

เขามองไปที่ฉินเฟิง พื้นหินอ่อนใต้เท้าของเขาแตกเป็นเสี่ยงๆ ฝุ่นควันก็ลอยเต็มไปหมด

เมื่อฝุ่นควันจางหายไป ฉินเฟิงก็ยืนอยู่บนพื้น ไม่ได้รับบาดเจ็บเลย!

ดวงตาของเย่ชางหลาน เต็มไปด้วยความประหลาดใจ ฉินเฟิงชายธรรมดาคนหนึ่ง กลับรับการโจมตีของเขาได้โดยที่ไม่ได้บาดเจ็บเลย

"นี่มันแข็งแกร่งเกินไปแล้ว!"

ศิษย์ของวังจื่อเวย ร้องอุทาน

ฉินเฟิงดูอ่อนแอ่กว่าเย่ชางหลาน แต่ความแข็งแกร่งของเขากับเท่าเทียมเย่ชางหลานเลย!

ที่สำคัญกว่านั้น ระดับการบ่มเพาะของเย่ชางหลานนั้นสูงกว่าของฉินเฟิง มาก

"ข้าไม่เคยล้มเหลวในการฆ่าใครเลย ไม่ว่าคนผู้นั้นจะแข็งแกร่งมากแค่ไหนก็ตาม"

หลังจากที่เย่ชางหลานพูดจบ เสียงของวัตถุแหวกอากาศก็ดังขึ้น และเขาก็พุ่งเข้าหาฉินเฟิงด้วยความเร็วยิ่งกว่าสายฟ้า

"ตูม ตูม!"

ฉินเฟิงเองก็ไม่เกรงกลัว และชกหมัดออกไปอย่างต่อเนื่อง

หมัดเมฆาถล่ม!

ปราณหมัดพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า ราวกับจะทำลายท้องฟ้า

"ตูม ตูม!"

เสียงดังสนั่นก้องกังวาน ท้องฟ้าสั่นสะเทือน!

เย่ชางหลาน เองก็ตกใจมาก รับหมัดของฉินเฟิง จนต้องถอยร่นออกไปซ้ำๆ

"ฉินเฟิง เจ้าเก่งมาก สมควรให้ข้าลงมืออย่างเต็มกำลัง!"

รูม่านตาของเย่ชางหลานหดตัว เขาปลดปล่อยจิตสังหารอันน่าสะพรึงกลัวออกมาจากร่างกายของเขา!

ทำให้ศิษย์ของวังจื่อเวยที่อยู่ตรงนั้นต่างก็พากันเหงื่อตก

ฉินเฟิงเป็นตัวแทนของวังจื่อเวย เย่ชางหลาน นั้นหยิ่งยโส โอหังมาก เขามายังวังจื่อเวยเพื่อสังหารผู้คน ซึ่งทำให้ศิษย์ของวังจื่อเวยไม่พอใจมาก

เช่นเดียวกัน ผู้อาวุโสบางคนของวังจื่อเวย พวกเขาปรากฏตัวขึ้นมาแล้ว และสีหน้าของพวกเขาก็เปลี่ยนไปเช่นกัน

เย่ชางหลานแข็งแกร่งมาก เกรงว่ามีเพียงเจ้าวังเท่านั้นที่จะสามารถปราบเย่ชางหลานได้!

เย่ชางหลานกำลังพยายามตบหน้าวังจื่อเวยของพวกเขา หากพวกเขาไม่สามารถเอาชนะเย่ชางหลานได้ วังจื่อเวยก็จะกลายเป็นเรื่องตัวตลกของภูมิภาคตะวันตก!

อย่างไรก็ตาม ศาลาคุกโลหิตนั้นเหนือกว่าวังจื่อเวยมาโดยตลอด โดยเฉพาะศิษย์แท้จริง

ศิษย์แท้จริงของศาลาคุกโลหิตนั้นครอบงำ ศิษย์แท้ของวังจื่อเวยมาโดยตลอด!

ตอนนี้ฉินเฟิงอัจฉริยะฟ้าประทาน ได้ปรากฏตัวขึ้นในวังจื่อเวย ในฐานะศิษย์แท้จริง เขามีพรสวรรค์มากจนถูกผู้อาวุโสของวังจื่อเวยถือว่าเขาเป็นหน้าตาของวังจื่อเวยโดยอัตโนมัติ

ในใจของพวกเขา พวกเขาหวังว่าฉินเฟิงจะสามารถเอาชนะเย่ชางหลานได้!

อย่างไรก็ตาม มีช่องว่างระหว่างฉินเฟิงและเย่ชางหลาน ซึ่งทำให้พวกเขาไม่เต็มใจ

ถูกต้องแล้ว เย่ชางหลานอยู่ในระดับเกิดใหม่ขั้นที่ 1 ซึ่งสูงกว่าฉินเฟิงถึงห้าขั้น

"ตราบใดที่ฉินเฟิงได้รับเวลาเพิ่มอีกสักหน่อย เขาจะสามารถบดขยี้เย่ชางหลานในการต่อสู้ได้อย่างแน่นอน!"

"ฉินเฟิงบินไม่ได้ ทำให้เย่ชางหลานได้เปรียบมาก และยังมีความต่างในเรื่องระดับ การต่อสู้ครั้งนี้ไม่เป็นผลดีต่อฉินเฟิง!"

ผู้อาวุโสพูดคุยกัน ฉินเฟิงนั้นคือหน้าตาและอนาคตของวังจื่อเวยของพวกเขา เพื่อชื่อเสียงในอนาคตของวังจื่อเวย ฉินเฟิงจะต้องไม่ตกอยู่ในอันตราย

ในเวลานี้ ท่านเจ้าวังหลินเฟิงหลง ได้รับการเชิญจากเหล่าผู้อาวุโส พวกเขาต้องการให้เจ้าวังหลินเฟิงหลง ออกมาหยุดการต่อสู้

"หยุดทั้งหมด!"

หลินเฟิงหลง พูดขึ้น ฉินเฟิงเป็นเมล็ดพันธุ์ที่ดี หากเขาถูกสังหารที่นี่ มันจะเป็นการสูญเสียครั้งใหญ่ของวังจื่อเวย