บทที่ 10 : เปลวไฟศักดิ์สิทธิ์ชูรา
บทที่ 10 : เปลวไฟศักดิ์สิทธิ์ชูรา
ผู้อาวุโสโจวโป๋โกรธมาก ฉินเฟิงกล้าสังหารคนต่อหน้าเขา!
ฟุบ!
ร่างของโจวโป๋วูบหายไป กลายเป็นภาพติดตา ความเร็วของเขานั้นรวดเร็วอย่างไม่น่าเชื่อ
ในชั่วพริบตา โจวโป๋ก็มาอยู่ตรงหน้าฉินเฟิง และชกหมัดออกไป!
โจวโป๋ต้องการสังหารฉินเฟิงในทันที!
"คนที่มากับ หลี่เทียนหยูกำลังตกอยู่ในอันตราย!"
"ท่านผู้อาวุโสโจวทรงพลังมาก การสังหารนักโทษไม่ใช่เรื่องง่ายๆ หรือ?"
ทุกคนตกใจ พลังของโจวโป๋แข็งแกร่งเกินไป!
ส่วนฉินเฟิง? คนที่ทำให้ผู้อาวุโสโจวขุ่นเคืองก็ต้องตาย เป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้
เจตนาสังหารอันรุนแรงแผ่ซ่านไปทั่ว ร่างของโจวโป๋เต็มไปด้วยพลังปราณ ในฐานะผู้อาวุโสของภูเขาชั้นใน เขาถูกตบหน้าโดยใครบางคน หากเขาไม่สังหารฉินเฟิง เขาจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน?
ดวงตาของฉินเฟิงเต็มไปด้วยเจตนาสังหาร โจวโป๋ผู้นี้ไม่ธรรมดา หากเขาใช้ ก้าวของผานกู่ เขาจะต้องสามารถบดขยี้อีกฝ่ายให้ตายได้อย่างแน่นอน!
อย่างไรก็ตาม ก้าวของผานกู่ เพิ่งถูกใช้ไปเมื่อไม่กี่วันก่อน และมีระยะเวลาคูลดาวน์ตั้งหนึ่งเดือน ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถใช้งานได้ชั่วคราว
"ก้าววายุ"
ฉินเฟิงก้าวเท้าเปิดใช้งาน ก้าววายุ ทำให้ร่างของเขากลายเป็นภาพติดตา
"ตู้ม!"
โจวโป๋ ฟาดฝ่ามือใส่ภาพมายาของฉินเฟิงอย่างดุเดือด
"หือ?"
โจวโป๋ตกใจเขาโจมตีโดนภาพติดตาจริงๆ เขารีบหันกลับมา และเห็นฉินเฟิง ปรากฏตัวห่างออกไปเจ็ดฟุต
"วิชาเคลื่อนไหวระดับเซียน เจ้าทำให้ข้าประหลาดใจจริงๆ!"
"ฆ่า!"
โจวโป๋ตะโกน ผมของเขาปลิวสะบัด และฟาดฝ่ามือออกไปข้างหน้า คลื่นพลังปราณพลุ่งพล่านออกมา
"ฟุบ!"
ฉินเฟิงก้าวเท้า ก้าววายุ และร่างของเขาก็ทิ้งภาพติดตาเอาไว้อีกครั้ง
โจวโป๋ตกตะลึงไปชั่วขณะ
"เปลวไฟศักดิ์สิทธิ์อสุรา!"
ทันใดนั้น แสงสว่างอันเจิดจ้าก็เปล่งประกายออกมาจากฝ่ามือของฉินเฟิง เปลวไฟศักดิ์สิทธิ์สีแดงปรากฏขึ้น ทำให้ทางออกของนรกอสูร เต็มไปด้วยแรงกดดันที่น่าสะพรรึงกลัว
"ปัง!"
โจวโป๋ปะทะเข้ากับเปลวไฟศักดิ์สิทธิ์อสุรา ของฉินเฟิงอย่างเร่งรีบ เสียงคำรามอันน่าตกใจดังขึ้นทันที
ฉินเฟิงสามารถป้องกันการโจมตีของผู้อาวุโสโจวโป๋ได้ และต่อสู้กับอีกฝ่ายได้อย่างเท่าเทียม!
นักโทษที่เพิ่งออกมาจากนรกอสูรต่างก็ตะลึง
"อึก!"
ผู้คนจำนับไม่ถ้วนสูดหายใจเข้าลึกๆ ทุกคนต่างก้ตกตะลึง
นักโทษของเขตพื้นที่รอบนอกสามารถต่อสู้กับผู้อาวุโสผู้บังคับใช้กฎหมายของภูเขาชั้นในอย่างโจวโป๋ได้ นี่มันเหมือนกับนิทานปรัมปรา ไม่มีใครเชื่อถ้ามันถูกแพร่กระจายออกไป
อย่างไรก็ตาม ฉากนี้ปรากฏขึ้นจริงต่อหน้าทุกคน!
ม่านพลังแผ่ออกมาจากร่างของโจวโป๋ เขากลายร่างเป็นเงาเพื่อสร้างความได้เปรียบให้ตัวเอง
อย่างไรก็ตาม ฉินเฟิง ถูกล้อมรอบด้วยเปลวไฟศักดิ์สิทธิ์อสุรา ซึ่งเปล่งประกายแสงสีแดงเจิดจ้าออกมา
โจวโป๋ยิ่งสู้ก็ยิ่งหวาดกลัว ฉินเฟิงมีความสามารถมากจนสามารถต่อสู้กับเขาได้ หากเขาไม่สามารถสังหารอัจฉริยะเช่นนี้ได้ ก็จะมีปัญหาตามมาไม่รู้จบ!
"เจ้าสารเลว ดูเหมือนว่าข้าจะปล่อยเจ้าไปไม่ได้!"
ฉินเฟิง ผลักโจวโป๋ให้ถอยหลังไปสามฟุต มีเจตนาสังหารปรากฏขึ้นในดวงตาของเขา!
"เจ้าเป็นนักโทษของเขตพื้นที่รอบนอก กระทำความผิดในเขตประตูภูเขาชั้นในไม่พอ ยังต้องการที่จะสังหารข้า!"
โจวโป๋ ตะโกนเขาไม่คิดเลยว่าพลังของฉินเฟิงจะมีมากขนาดนี้ และตอนนี้เขาก็หมดแรงแล้ว ตอนนี้เป็นเวลาที่ดีที่จะสังหารเขา
"ในเมื่อเจ้าไม่รู้ว่าจะไปข้างหน้าหรือถอยหลังอย่างไร ข้าก็ไม่อาจปล่อยเจ้าไปได้!"
จิตสังหารของฉินเฟิงพลุ่งพล่าน เขาใช้ก้าววายุ และไปปรากฏตัวต่อหน้าโจวโป๋ ในชั่วพริบตา
จากนั้นแสงสีแดงราวกับคลื่นน้ำก็ปรากฏขึ้นมาข้างๆ เขา
ทันทีที่แสงสีแดงปรากฏขึ้นมา สถานที่แห่งนี้ก็ถูกปกคลุมไปด้วยจิตสังหารที่รุนแรง
"ช่างเป็นอาวุธที่ทรงพลังอะไรเช่นนี้! จิตวิญญาณของข้าทนไม่ไหว..."
"ช่างเป็นจิตสังหารที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก นี่มันอาวุธอะไรกัน?"
ที่ทางออกของนรกอสูร ผู้คนที่ผ่านการแข่งขันมากกว่า 80 คน ต่างก็พากันหวาดกลัว
จิตสังหารที่แผ่ออกมาจากอาวุธที่ฉินเฟิง หยิบออกมาทำให้พวกเขาทนไม่ได้อีกต่อไป
"ฟุบ!"
แสงสีแดงสดสว่างวาบ ผู้อาวุโสโจวโป๋ถูกดาบของฉินเฟิงผ่าออกเป็นสองซีก
เลือดย้อมพื้นดินเป็นสีแดง และกลิ่นเลือดก็ตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ
"โอ้พระเจ้า! ผู้อาวุโสโจวเสียชีวิตแล้ว!"
"สังหารผู้อาวุโสโจวด้วยดาบเดียว ศิษย์พี่ผู้นี้ดุร้ายยิ่งนัก!"
ผู้อาวุโสผู้บังคับใช้กฎโจวโป๋ ไม่มีโอกาสแม้แต่ที่จะต่อต้านเลย!
"หยุด!"
ในขณะนั้น ร่างเงาร่างหนึ่งก็ก้าวเท้าเหยียบอากาศเข้ามา อีกฝ่ายมีผมดำและหนวดยาว ดูเหมือนเซียนอมตะ
บุคคลผู้นี้คือโจวหง ผู้อาวุโสสูงสุดของคุกโลหิตจื่อเวย
"นั่นคือท่านผู้อาวุโสสูงสุดโจวหง"
"ว่ากันว่าท่านผู้อาวุโสสูงสุดและผู้อาวุโสโจวโป๋มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกัน"
"เด็กคนนี้มีปัญหาแล้ว!"
โจวหงเหลือบมองฉินเฟิงอย่างเย็นชา แววตของเขาเต็มไปด้วยความโลภ
"เจ้าเป็นนักโทษที่อยู่ในเขตพื้นที่รอบนอกที่ผ่านการทดสอบมาใช่หรือไม่?"
"ศิษย์ฉินเฟิง"
ฉินเฟิงไม่ถ่อมตนและไม่หยิ่งยโส เขาเป็นคนฉลาด และเขาก็มองเห็นความโลภที่ปรากฏอยู่ในแววตาของอีกฝ่าย
"ฉินเฟิง เจ้ารู้ตัวหรือไม่ว่าเจ้าทำความผิดอะไร?"
โจวหงปลดปล่อยจิตสังหารออกมาจางๆ ซึ่งมุ่งเป้าไปที่ฉินเฟิง เพื่อต้องการทำให้เขากลัว
"ศิษย์ไม่ทราบว่าศิษย์ทำความผิดอะไรไป?"
ฉินเฟิงรู้ทุกอย่างจริงๆ ดูเหมือนว่าชายชราคนนี้กำลังโลภในทรัพสิ้นของเขา!
"เจ้าสังหารผู้อาวุโสของภูเขาชั้นใน โจวโป๋ ตามกฎแล้ว นี่คือความผิดอาญาที่ต้องโทษถึงตาย แต่..."
โจวหงหยุดชั่วคราว รอให้ฉินเฟิงริเริ่ม
"แต่ว่าอะไร?"
ฉินเฟิงก้ม หน้าลง มีรอยยิ้มปรากฏขึ้นมาที่มุมปาก เขาต้องการที่จะดูว่าอีกฝ่ายจะแสดงออกอย่างไร
"ฉินเฟิง เจ้าทำผลงานได้ดีมาก ในการแข่งขันของเขตพื้นที่รอบนอก ข้ายังขาดลูกศิษย์อยู่อีกคนหนึ่ง ตราบใดที่เจ้ากลายเป็นศิษย์สายตรง มันก็จะเป็นการต่อสู้ที่เป็นธรรมระหว่างศิษย์ร่วมสำนัก และกฎของคุกโลหิตย่อมไม่ส่งผลกระทบต่อเจ้า!"
ในฐานะผู้อาวุโสสูงสุดของคุกโลหิตจื่อเวย โจวหงอยู่บนจุดสูงส่ง และเขาก็ไม่กลัวว่า ฉินเฟิงจะไม่ยอมจำนน
มาแล้วจริงๆ
ฉินเฟิงเย้ยหยันอยู่ภายในใจ แววตาของเขาเต็มไปด้วยความเย็นชา ดูเหมือนว่าหางจิ้งจอกกำลังจะโผล่ออกมาแล้ว!
"อาวุธของเจ้าไม่เลวเลย บังเอิญข้ากำลังศึกษาการหลอมอาวุธอยู่พอดี เจ้าให้ข้ายืมสักสองวันได้หรือไม่ แล้วข้าจะคืนให้เจ้า"
ดวงตาของโจวหงเต็มไปด้วยความโลภ เมื่อครู่นี้เขาเหตุการณ์ที่ฉินเฟิงสังหารโจวโป๋ทั้งหมด
สิ่งนี้ทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นมาก อาวุธของฉินเฟิงน่าจะเป็นอาวุธสังหารระดับปฐพี!
"ไอ้หมาแก่ตัวนี้!"
ฉินเฟิงด่าในใจ เขาบอกว่าจะยืมสองวัน เมื่อเขายืมดาบจักรพรรดิอสุราให้อีกฝ่าย เขาอาจจะกำลังโยนซาลาเปาให้หมาแล้วไม่มีวันได้คืน!
และถ้าเขาต้องการมันคืน มันก็จะยากยิ่งขึ้นไปอีก!
"อาวุธเช่นนี้ย่อมต้องมอบให้ผู้อาวุโสอยู่แล้ว"
"โอ้ ในเมื่อเจ้ามีความคิดเช่นนี้ ดี ดีมาก!"
ผู้อาวุโสสูงสุดโจวหงพยักหน้าอย่างภาคภูมิใจ ฉินเฟิงมีเหตุผลมาก ซึ่งทำให้เขาพึ่งพอใจมาก
ฉินเฟิงก้าวไปข้างหน้าหลังจากได้ยิน เขาก้มตัวเล็กน้อยแล้วหยิบอาวุธระดับปฐพีออกมาจากช่องเก็บของ
"โปรดรับไว้ ท่านผู้อาวุโส"
"ดีมาก"
ผู้อาวุโสสูงสุดโจวหงพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ และยื่นมือออกไปรับ
ในขณะนั้น แสงสีแดงก็สว่างวาบขึ้นมาในมือซ้ายของฉินเฟิง
หนอนกู่กินหัวใจปรากฏออกมา