บทที่ 6 : นรกอสูร

ฉินเฟิง ได้ระบบขูดบัตรที่ทรงพลัง ไม่ว่าจะเป็นอาวุธหรือวิชา ทุกอย่างที่เขามีดีกว่าปรมาจารย์ที่อาศัยอยู่ในภูเขาชั้นในทั่วไป

เจียงเหยียนตกใจเมื่อได้ยินเช่นนั้น เขาไม่เคยได้ยินว่าหลี่เทียนหยูไปเข้าร่วมกับคุณชายคนไหน เขาจึงส่งเสียงฮึดฮัดอออกมาอย่างเย็นชา และคิดว่าฉินเฟิงกำลังโอ้อวด

ฉัวะ!

เจียงเหยียนสะบัดหอกอย่างไม่ตั้งใจ หอกยาวเปล่งประกายแสงออกมา และพูดออกมาอย่างภาคภูมิใจว่า "โอ้ จริงเหรอ? คุณชายที่เขาเข้าร่วม เขาให้อะไรเจ้าบ้าง?"

เมื่อเห็นสิ่งนี้ ทุกคนอดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา "หอกระดับเหลืองต่ำขั้น! นี่มันมีมูลค่านับหมื่นศิลาวิญญาณเลยนะ!"

"เจียงเหยียนเป็นปรมาจารย์ที่เก่งที่สุดของเขตพื้นที่รอบนอกคุกโลหิต ด้วยอาวุธระดับเหลืองนี้ เขายิ่งทรงพลังมากขึ้นไปอีก คราวนี้เขาจะเป็นอันดับหนึ่งอย่างไม่ต้องสงสัย!"

"หลี่เทียนหยู ก็ถูกจัดอันดับอยู่ในผู้แข็งแกร่งรอบนอกเช่นกัน แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับเจียงเหยียน ที่มีอาวุธระดับเหลือง เกรงว่าเขาคงจะหนีไม่พ้น"

"..."

หลี่เทียนหยูมองอาวุธของเจียงเหยียน ด้วยสายตาที่ร้อนรุ่ม

ถ้าเขาต้องเผชิญหน้ากับเจียงเหยียน หลี่เทียนหยูรู้สึกว่าเขาอาจจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของอีกฝ่าย!

อย่างไรก็ตาม เขารู้ว่าฉินเฟิงมีอาวุธระดับเหลืองขั้นสูง ซึ่งทรงพลังกว่าหอกระดับเหลืองขั้นต่ำนี้ถึงสิบเท่า!

"เฮอะ อะไรกันนักหนา? สิ่งที่คุณชายมอบให้ หลี่เทียนหยู ดีกว่าของแกตั้งเยอะ"

ฉินเฟิง ยิ้มเล็กขึ้นมาน้อย เขาสุ่มหยิบยาอายุวัฒนะระดับเหลืองขั้นกลางออกมาหนึ่งขวด แล้วยื่นให้หลี่เทียนหยู

ใบหน้าของหลี่เทียนหยูแสดงความประหลาดใจทันที และเขารีบเปิดขวดยาอายุวัฒนะ

ทันใดนั้น กลิ่นหอมสดชื่นของสมุนไพรก็โชยมาปะทะใบหน้า และมีเมฆสีเหลืองลอยอ้อยอิ่ง

"กลิ่นหอมของสมุนไพรหอมกรุ่น อากาศสีเหลืองรวมตัวกันไม่กระจัดกระจาย อย่างน้อยก็เป็นยาอายุวัฒนะระดับเหลืองขั้นกลาง"

"นี่คือ ยาเม็ดชิงซินตาน ยาอายุวัฒนะระดับกลาง ซึ่งสามารถทำให้ผู้คนขจัดความคิดฟุ้งซ่าน บรรลุการตระหนักรู้ได้ในทันที และรวมพลังปราณ ทำให้ฝึกฝนได้เร็วขึ้นถึงสองเท่าโดยใช้ความพยายามเพียงครึ่งเดียว!"

"อึก"

ในบรรดาคนที่เจียงเหยียนพามา บางคนกลืนน้ำลายโดยไม่รู้ตัว ยาเม็ดชิงซินตาน หนึ่งเม็ดมีมูลค่า 10,000 ศิลาวิญญาณ

แต่ยังมีสิ่งที่น่าตกใจยิ่งกว่านั้น

จากนั้นฉินเฟิงก็ยื่นมีดสงครามระดับเหลืองขั้นกลาง และทักษะการต่อสู้ระดับเหลืองขั้นกลางออกมา ฝ่ามืออัสนี ให้หลี่เทียนหยู

"ฮู่ว!"

เสียงอุทานนับไม่ถ้วนดังขึ้นรอบตัว ทุกคนต่างก็กลืนน้ำลายด้วยความอิจฉา

สมบัติระดับเหลืองขั้นกลาง สามชิ้นถูกหยิบออกมาในคราวเดียว ซึ่งไม่ใช่สิ่งที่ปรมาจารย์ธรรมดาทั่วไป จะสามารถหยิบออกมาได้!

เจียงเหยียนและคนของเขาต่างก็ตกใจ และอดไม่ได้ที่จะสงสัยว่าหลี่เทียนหยู ไปเข้าร่วมกับปรมาจารย์คนไหน ในขณะนี้เจียงเหยียนไม่กล้าที่จะลงมืออย่างผลีผลาม

"ฮะ?! มีบัตรขูดสีทองอยู่ในนรกอสูร!"

จุดแสงสีทองปรากฏขึ้นกะทันหันบนหน้าจอเรดาร์บัตรขูดของ ฉินเฟิง

เมื่อเห็นคนที่อยู่รอบตัวยืนตกตะลึงอยู่ เขาก็ขี้เกียจที่จะสนใจ และเดินเข้าไปยังนรกอสูรพร้อมกับหลี่เทียนหยู ที่กำลังดีใจสุดขีด

เมื่อมองดูร่างของฉินเฟิงและหลี่เทียนหยูหายไปที่ทางเข้านรกอสูร เจียงเหยียนก็กลับมามีสติ และแสดงสีหน้าเย็นชา

"หลี่เทียนหยู ไปพึ่งใครกันแน่?"

ด้านนอกนรกอสูร เจียงเหยียนมีใบหน้าที่เย็นชา และไม่แน่ใจเล็กน้อยว่าจะต้องทำอย่างไรไปชั่วขณะหนึ่ง

"ลูกพี่ลูกน้อง ข้าไม่เคยได้ยินเลยว่า หลี่เทียนหยู ไปพึ่งพาใคร สมบัติระดับเหลืองพวกนั้นอาจเป็น ฉินเฟิง ที่มอบให้หลี่เทียนหยู"

"ใช่แล้ว ถึงแม้ว่าหลี่เทียนหยูจะมีสมบัติเหล่านั้นจริงๆ เขาจะปล่อยให้ฉินเฟิง ไอ้ขยะนั่นเอาไปได้ยังไงกัน?"

"เป็นไปได้ว่าฉินเฟิงได้รับโอกาสบางอย่าง และได้สมบัติระดับเหลืองมา มอบให้ หลี่เทียนหยู เพื่อขอให้เขาปกป้องตัวเอง!"

ผู้ติดตามของเจียงเหยียน วิเคราะห์

"มีเหตุผล"

เจียงเหยียน พยักหน้าตอบรับ สมบัติของปรมาจารย์ที่อยู่เบื้องหลังของหลี่เทียนหยู จะไปอยู่ในมือฉินเฟิงได้ยังไงกัน?

มันต้องเป็นเพราะฉินเฟิง เสนอสมบัติด้วยความสมัครใจ เพื่อที่จะเกาะขาหลี่เทียนหยูต่างหาก

หลังจากครุ่นคิดอยู่สักพัก เจียงเหยียนและคนของเขาก็เดินเข้าไปยังนรกอสูร

นรกอสูรมีสีแดงฉาน และอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นเลือดที่รุนแรง

บนหน้าผาสูงสิบเมตร ฉินเฟิง พบบัตรขูดสีทอง

ฟิ้ววว!

ฉินเฟิงกระโดดขึ้นไปเบาๆ และเอื้อมมือไปคว้าบัตรขูด

"ติ๊ง บัตรขูดสีทองถูกใช้สำเร็จแล้ว ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ด้วยที่ได้รับบัตรอัญเชิญ อสูรนรกมรณะ หนึ่งครั้ง"

"โฮสต์สามารถเปิดใช้งาน อสูรนรกมรณะ เรียกภัยพิบัติจากสวรรค์ และสังหารผู้บุกรุกทั้งหมด!"

บ้าจริง แบบนี่ก็ได้เหรอ?

ใบหน้าของฉินเฟิงเต็มไปด้วยความดีใจ ด้วยสิทธิ์ในการใช้ อสูรนรกมรณะ เขาไม่กลัวใครอีกต่อไปในนรกอสูรแห่งนี้เลย!

"มอบสมบัติที่เจ้าเพิ่งได้รับไปมาให้ข้า!"

ในเวลานี้ เจียงเหยียนและคนอื่นๆ ก็เดินออกมาจากความมืด

พวกเขาเห็นฉินเฟิงกระโดดขึ้นไปบนฟ้า คิดว่าฉินเฟิงได้รับสมบัติบางอย่างอีกแล้ว และต้องการที่จะเอาไปเป็นของตัวเอง

"ถ้าอยากได้ ก็มาเอาเองสิ"

ฉินเฟิงแสดงรอยยิ้มเย้ยหยันที่มุมปาก เขาถูกตามหลอกหลอนจริง ๆ!

หลี่เทียนหยู ยืนอยู่หน้าฉินเฟิงเป็นคนแรก เขาสะบัดมีดยาวในมือ และปลดปล่อยพลังปราณออกมา

ด้วยอาวุธระดับเหลืองขั้นกลางนี้ ไม่มีใครนอกจากเจียงเหยียนที่จะเป็นคู่ต่อสู้ของเขาได้

หลิวไค ยืนอยู่ข้างเจียงเหยียน ก็พูดขึ้นมาอย่างดุร้าย "ฉินเฟิง แกตัดแขนของข้า ลูกพี่ลูกน้องของข้าจะทำให้แกชดใช้คืนสิบเท่าร้อยเท่า!"

คำพูดของหลิวไคเต็มไปด้วยความดุร้าย ถึงแม้ว่าเขาจะไม่สามารถแก้แค้นด้วยตัวเองได้ แต่เมื่อมีลูกพี่ลูกน้องอยู่ด้วย ฉินเฟิงจะต้องตายโดยไม่มีที่กลบฝังอย่างแน่นอน!

"แกนี่มันไร้ประโยชน์จริง ๆ ข้าไว้ชีวิตแกแล้ว แต่แกกลับไม่สำนึกบุญคุณ ในเมื่อแกอยากตาย ข้าจะสนองความปรารถนาของแกเอง!"

ฉินเฟิง ต่อยออกไปทันที ทันใดนั้นลำแสงสายหนึ่งก็พุ่งเข้าใส่หลิวไค

"ลูกพี่ลูกน้อง ช่วยข้าด้วย!"

ใบหน้าของหลิวไคซีดเผือด และเหงื่อเย็นก็ไหลซึมไปทั่วแผ่นหลัง หมัดของฉินเฟิงนั้นน่าสะพรึงกลัวมากเกินไป และเขารู้ว่าเขาไม่สามารถเป็นคู่ต่อสู้ของฉินเฟิงได้อย่างแน่นอน

"ปัง!"

ฉินเฟิง ชกเข้าใส่ หลิวไค ด้วยหมัดที่ทรงพลัง ทำให้หลิวไคกระเด็นไปข้างหลังทันที และกลายเป็นเนื้อบด!

"ฮู่ว!"

ผู้ติดตามของเจียงเหยียนสูดลมหายใจเข้าลึกๆ การเคลื่อนไหวที่เด็ดขาดของ ฉินเฟิง นั้นโหดเหี้ยมเกินไป!

ดวงตาของเจียงเหยียนกระพริบ และหัวใจของเขาสั่นสะท้าน แต่เขาเองก็มีไพ่ตายที่ซ่อนเอาไว้!

"ฉินเฟิง แกฆ่าลูกพี่ลูกน้องของข้า หาที่ตายชัด ๆ! ฆ่าพวกมันให้หมด!"

เมื่อเจียงเหยียนออกคำสั่ง ผู้ติดตามที่อยู่ข้างหลังของเขาก็กลืนยาเม็ดในมือทันที

ชั่วพริบตา อากาศบริเวณโดยรอบ ก็ระเบิดอย่างรุนแรง

ความแข็งแกร่งของผู้ติดตาม เจียงเหยียน มากกว่าสิบคนก็พุ่งทะยานขึ้นมาอย่างกะทันหัน ตอนนี้พวกเขาอยู่ในระดับขัดเกลาร่างกายขั้นสูงสุด!

ศัตรูที่ทรงพลังมากกว่าสิบคนสามารถเดินไปไหนมาไหนก็ได้ภายในนรกอสูรแห่งนี้!

"อ๊ากกกกก!"

กล้ามเนื้อของผู้ติดตามของเจียงเหยียนพองโต แผ่แรงกดดันที่แข็งแกร่งและทรงพลังออกมา จากนั้นก็มีเสียงคำรามดังขึ้นมาเป็นระยะๆ ทำให้สถานที่แห่งนี้สั่นสะเทือนไปหมด

บนผนังหิน หินก้อนใหญ่บางก้อนถูกสั่นสะเทือนจนหลุดออกมา!

"นี่!"

หลี่เทียนหยู ตกใจมาก ความแข็งแกร่งของคู่ต่อสู้เพิ่มขึ้นอย่างกะทันหัน!

ช่องว่างของความแข็งแกร่งนั้นใหญ่เกินไป เขาจะต้องตายอย่างแน่นอน

เจียงเหยียนกล้าใช้ยาต้องห้ามอย่างโจ่งแจ้ง ผู้ที่อยู่เบื้องหลังของเขาจะต้องไม่ธรรมดา!

"คุณชาย..."

หลี่เทียนหยูมองไปทางฉินเฟิง แต่พบว่าฉินเฟิงยังคงมีสีหน้าสงบนิ่ง

ฉินเฟิง หยิบขวดผงยาออกมาจากแหวนเก็บของ

จากนั้นเขาก็ใส่พลังปราณแท้เข้าไป และโยนมันไปทางผู้ติดตามของเจียงเหยียน

ในชั่วพริบตา ขวดยาก็แตกออก และมีหมอกจางๆ ปกคลุมกลุ่มคนทั้งสิบกว่าคนเอาไว้

สติเพียงน้อยนิดที่พวกเขามีหายไป และดวงตาของพวกเขาก็กลายเป็นสีแดง และเต็มไปด้วยความกระหายเลือด

"บ้าจริง นี่มันผงประสาทหลอนนี่!"