บทที่ 29 - อสูรวิญญาณที่แข็งแกร่งที่สุด! อสูรสิงโตทองคำ

บทที่ 29 - อสูรวิญญาณที่แข็งแกร่งที่สุด! อสูรสิงโตทองคำ

“อสูรมายา?”

“อสูรร้ายระดับจ้าวสายเลือดมหากาพย์”

ครูฝึกฉินมองไปยังผิวน้ำด้วยความก้ำกึ่งระหว่างเชื่อกับไม่เชื่อ

“มันซ่อนตัวอยู่ในทะเลสาบข้างล่าง หมอกขาวคือลมหายใจที่มันพ่นออกมา ผ่านไปร้อยปีก็สะสมมากขึ้นเรื่อยๆ ถึงได้เกิดเป็นหมอกขาวที่กว้างขวางขนาดนี้” จางหมิงพูดด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น

เรียกดูช่องข้อความของระบบ ค้นหาข้อมูลอสูรวิญญาณ

[อสูรมายา]

[สายเลือด]: มหากาพย์

[ระดับ]: จ้าว 1 ดาว

[พรสวรรค์]: ภาพลวงตา (ผ่านลมหายใจที่พ่นออกมา หักเหแสงแดดสร้างภาพลวงตา)]

[ทักษะ]: จู่โจมรุนแรง, กัดรุนแรง, พ่นของเหลวเน่าเปื่อย, สะท้อนแสงจ้า, ภาพลวงตาซ้อน, ดินแดนมายาแห่งความฝัน]

[คำอธิบาย]: ในยุคก่อนประวัติศาสตร์ ‘หอยกาบ’ ยักษ์ที่อาศัยอยู่ในมหาสมุทร หลังจากหลับใหลมานานนับล้านปีก็ตื่นขึ้นมา พลังลดลงอย่างมาก นิสัยขี้เกียจ ไม่โจมตีเป้าหมายโดยเจตนา หมอกขาวที่พ่นออกมาเป็นทั้งเกราะและอาวุธของมัน ระวังอย่าสูดเข้าไปมากเกินไป จุดอ่อน: เนื้อเยื่อประสาทภายในเปลือก แต่คุณต้องง้างปากมันให้ได้ก่อนนะ]

จางหมิงพูดคร่าวๆ ตามข้อมูลในหน้าต่างอสูรวิญญาณ

ใบหน้าของครูฝึกฉินดูประหลาดใจเล็กน้อย และก็เริ่มจะเชื่อแล้ว

“เจ้ารู้ละเอียดขนาดนี้ได้อย่างไร? แม้แต่ทักษะของมันก็ยังรู้ชัดเจนขนาดนี้?”

“นี่เป็นสิ่งที่ข้าเคยเห็นในสารานุกรมสิ่งมีชีวิตโบราณเมื่อนานมาแล้ว รู้สึกว่าคล้ายกับอสูรมายาถึงได้นึกขึ้นมาได้”

“สารานุกรมสิ่งมีชีวิตโบราณ? ข้าไม่เคยได้ยินชื่อหนังสือเล่มนี้เลย?” ครูฝึกฉินมองเขาด้วยความสงสัย

“อย่าไปสนใจรายละเอียดพวกนั้นเลย ตอนนี้พวกเราควรจะทำอย่างไร?”

ขัดจังหวะความสงสัยของครูฝึกฉินแล้วถามขึ้นมาโดยตรง

“ถ้าเป็นอย่างที่เจ้าพูดจริงๆ ว่าเป็นอสูรร้ายระดับจ้าว ข้าจะต้องรายงานทันที ขอความเห็นจากเบื้องบนก่อนถึงจะตัดสินใจได้”

“ท้ายที่สุดแล้วก็เป็นอสูรร้ายระดับจ้าว ถึงแม้จะเป็นแค่ 1 ดาว เกรงว่าข้าคงจะรับมือไม่ไหว”

จางหมิงพยักหน้า เข้าใจความคิดของครูฝึกฉิน

ไม่ว่าจะเป็นอสูรร้ายหรืออสูรวิญญาณของผู้ควบคุมอสูร ทันทีที่ก้าวเข้าสู่ระดับจ้าว จะเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างพลิกฟ้าพลิกดิน

ไม่เพียงแต่รูปร่างจะใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว พลังก็จะเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว เกิดการก้าวกระโดดเชิงคุณภาพ

ทักษะทั้งหมดจะได้รับการเลื่อนขั้นและพัฒนา พลังทำลายล้างก็จะแตกต่างจากเดิม สามารถทำลายเมืองได้อย่างง่ายดาย

อสูรร้ายระดับจ้าวที่แข็งแกร่งบางตัว พลังทำลายล้างที่สร้างขึ้นไม่ด้อยไปกว่าอสูรร้ายระดับจ้าวแห่ง

ครูฝึกฉินโทรศัพท์อัจฉริยะบนข้อมือ

แต่กลับแสดงว่าอยู่นอกพื้นที่ให้บริการ…

“อสูรมายามีนิสัยขี้เกียจ ทุกครั้งที่ขึ้นมาหายใจจะใช้เวลาไม่นาน ปรากฏตัวตามเวลาที่กำหนด หลังจากเก็บออกซิเจนเพียงพอแล้วก็จะกลับไปนอนหลับอีกครั้ง”

“ครั้งนี้พวกเราบังเอิญมาเจอตอนที่มันออกมาหายใจพอดี ครั้งต่อไปถ้าจะรอให้มันโผล่หัวขึ้นมาอีก ไม่รู้จะต้องรอถึงเมื่อไหร่”

“พลาดโอกาสครั้งนี้ไป…”

ครูฝึกฉินก็เข้าใจความคิดของเขา ดูจากที่จางหมิงพูดอย่างมีหลักการ ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ

“ยังไงมันก็หนีไปไหนไม่ได้!”

“มันหนีไปไม่ได้ก็จริง แต่พอพวกเราเตรียมตัวพร้อมแล้ว ครั้งต่อไปที่เข้ามาในป่าหมอก ท่านแน่ใจได้อย่างไรว่าจะยังหาทะเลสาบนี้เจอ”

“และตอนที่อสูรมายานอนหลับ มันจะฝังตัวอยู่ในดินใต้ทะเลสาบหลายร้อยเมตร คลื่นพลังวิญญาณที่แผ่ออกมาก็เบาบางมาก”

“ต่อให้หาทะเลสาบเจอ ก็ล่อมันออกมาไม่ได้หรอก”

“…”

“งั้นเจ้าว่าควรจะทำอย่างไร?”

ฟังการวิเคราะห์ของจางหมิงแล้ว ครูฝึกฉินก็เริ่มจะอยากจะลงมือเหมือนกัน อสูรร้ายระดับจ้าวเขายังไม่เคยฆ่าเลยนะ

“ครูฝึกฉินตอนนี้ท่านเป็นผู้ควบคุมอสูรระดับราชันย์กี่ดาวครับ?”

“ราชันย์ 8 ดาว”

“หมายความว่าอสูรวิญญาณที่แข็งแกร่งที่สุดของท่านคือราชันย์ 8 ดาว”

ครูฝึกฉินพยักหน้า รอให้เขาพูดต่อ

“ถ้าข้าบอกว่า ตราบใดที่ท่านถ่วงเวลาอสูรมายาไว้ ข้าก็มีวิธีที่จะฆ่ามันได้ล่ะ”

“เจ้าหนู ไม่ใช่ว่าข้าไม่เชื่อความสามารถของเจ้ากับราดอน นี่คืออสูรร้ายระดับจ้าว!”

“ถ้าไม่ใช่เพราะเจ้าหนูบอกว่าหอยกาบยักษ์ตัวนี้ไม่โจมตีคนโดยเจตนา พวกเราสองคนจะมานั่งคุยกันครึ่งวันได้เหรอ?”

“อย่าฝืนตัวเอง และอย่าเอาชีวิตของตัวเองกับอสูรวิญญาณไปเสี่ยง!”

สีหน้าของครูฝึกฉินดูจริงจัง

“ข้าเข้าใจครับครูฝึกฉิน!”

“ข้ามีสติและเหตุผลดี ไม่ได้พูดเกินจริง และจะไม่เอาชีวิตของพวกเรากับอสูรวิญญาณไปเสี่ยง!”

“โปรดเชื่อข้า!”

มองสายตาที่แน่วแน่ของจางหมิง ครูฝึกฉินกำลังครุ่นคิดว่า ควรจะลองดูจริงๆ หรือไม่?

ถ้าสำเร็จล่ะ?

ป่าหมอกก็จะสามารถขับไล่หมอกขาวออกไปได้ เขตหัวเซี่ยก็จะสามารถยึดคืนดินแดนนี้ได้ อสูรร้ายระดับจ้าวทั้งตัวล้วนเป็นวัสดุอาวุธวิญญาณชั้นเลิศ

แต่ว่า

ถ้าล้มเหลวอีกล่ะ?

เขาตายไปก็ไม่เป็นไร แต่จางหมิงมีพลังพิเศษระดับ S ถึง 3 อย่าง เขาไม่อนุญาตให้จางหมิงเป็นอะไรไปเด็ดขาด!

“จัดไป!”

“สู้ไม่ได้ก็หนีไม่ได้เหรอ! ข้าไม่เชื่อว่าหอยกาบยักษ์ตัวนี้จะไล่ตามพวกเราทัน!” ครูฝึกฉินตะโกนอย่างห้าวหาญ

“เจ้าบอกมาสิว่าจะทำอย่างไร!”

“ครูฝึกฉินท่านยังมีอาหารสีม่วงอยู่ไหมครับ? โรยลงบนผิวน้ำหน่อย ล่อให้มันโผล่หัวขึ้นมาก่อน”

“แล้วข้าจะให้ราดอนย่างมันให้! ยั่วโมโหมัน!”

“ท่านควบคุมอสูรวิญญาณพันธนาการอสูรมายาไว้ก็พอ ที่เหลือให้ข้าจัดการเอง”

“ได้!”

ครูฝึกฉินหยิบอาหารสีม่วงถุงใหญ่ 40 ชั่งออกจากอาวุธวิญญาณมิติ โรยลงบนผิวน้ำทั้งหมด

“พอไหม?”

ผิวน้ำที่สงบนิ่ง ถูกอาหารที่ตกลงมา แต่งแต้มเป็นวงคลื่นกระเพื่อม

ทั้งสองคนกลั้นหายใจจ้องมองผิวน้ำ

‘บุ๋งๆ’

ฟองอากาศขนาดใหญ่หลายลูกผุดขึ้นมาจากก้นทะเลสาบแล้วแตกออก

“ปลาติดเบ็ดแล้ว”

“ซู่ๆๆ!!”

เสียงน้ำกระเพื่อมดังขึ้น

ใต้กระแสน้ำที่เชี่ยวกราก เผยให้เห็นหอยกาบยักษ์ยาวเกือบ 40 เมตร ทั่วร่างมีลายเส้นสีเงินขาว ใสราวกับคริสตัล!

“เป็นหอยกาบยักษ์จริงๆ…” ครูฝึกฉินถึงกับตะลึง

นี่ถ้าโรยกระเทียมสับ ใส่พริกป่น ผงยี่หร่า วางบนเตาย่าง แหมๆ แล้วมีเบียร์อีกสองกระป๋อง!

นั่นมันราวกับ...ว้าว แม่ให้ว้าวเปิดประตูว้าวถึงบ้านแล้ว! Ψ(￣￣)Ψ

น่าเสียดายที่ไม่มีเตาย่างใหญ่ขนาดนี้…

เปลือกหอยยักษ์ของอสูรมายาเปิดปิดขึ้นลง รูปร่างที่ดูเหมือนจะหนักกลับลอยอยู่บนผิวน้ำ กินอาหารสีม่วงไม่หยุด

“อัญเชิญ!”

ครูฝึกฉินเห็นโอกาส ก็อัญเชิญอสูรวิญญาณที่แข็งแกร่งที่สุดออกมา!

พร้อมกับเสียงคำรามสะท้านฟ้า!

สิงโตยักษ์สีทองขนาดมหึมาตัวหนึ่งก็ตกลงมาจากฟ้า ทั่วร่างปกคลุมไปด้วยขนสีทองอร่าม

แผงคอสีทองอร่ามรอบหัวสิงโต แสดงถึงสถานะความเป็นราชาตลอดเวลา!

[อสูรสิงโตทองคำ]

[สายเลือด]: สมบูรณ์แบบ

[ระดับ]: ราชันย์ 8 ดาว

[พรสวรรค์]: บารมีร้อยสัตว์ (สร้างแรงกดดันต่อเป้าหมาย ลดพลังโจมตีของเป้าหมาย 30%)]

[ทักษะ]: คำรามสิงโต, ปลุกใจ, กรงเล็บราชันย์สัตว์, ฝนดาบทองคำ, โจมตีสังหาร]

[คำอธิบาย]: ราชสีห์ทองคำสายเลือดสมบูรณ์แบบ ความเสียหายยอดเยี่ยม อุดหูไว้ ระวังหูหนวก อย่ามองตามันตรงๆ มิฉะนั้นเจ้าจะฝันร้าย จุดอ่อน: ท้องและดวงตา]

“แข็งแกร่งมาก!”

ทันทีที่อสูรสิงโตทองคำปรากฏตัว จางหมิงก็ตาสองข้างเป็นประกาย! ถูกขนสีทองอร่ามดึงดูด!

สง่างาม! น่าเกรงขาม! (●)

อสูรสิงโตทองคำสูงเกือบ 10 เมตร ยาวถึงสามสิบกว่าเมตร ไม่กลัวเลยแม้แต่น้อย! พุ่งเข้าใส่อสูรมายาโดยตรง!

ผิวน้ำถูกคลื่นยักษ์ซัดสาด เสียงคำรามสิงโตสะท้านฟ้า รีบอุดหู

อสูรมายาถูกอสูรสิงโตทองคำพลิกคว่ำในทะเลสาบทันที!

กรงเล็บสิงโตที่คมกริบเหมือนมีดกดทับเปลือกหอยบนล่างของอสูรมายาอย่างแน่นหนา พยายามจะง้างออก!

ของเหลวใสจำนวนมากปะปนกับหมอกขาว พุ่งออกมาจากภายในเปลือกหอยของอสูรมายาอย่างกะทันหัน พ่นใส่หน้าของอสูรสิงโตทองคำเต็มๆ

ของเหลวที่มีฤทธิ์กัดกร่อนรุนแรงแผ่ควันสีขาวออกมา ทำให้อสูรสิงโตทองคำเจ็บปวดจนต้องรีบปล่อยมือแล้วจุ่มหัวลงไปในน้ำ

วินาทีต่อมา ดวงตาของอสูรสิงโตทองคำก็พร่ามัว แผ่รัศมีสีเลือด คำรามสิงโตก็เต็มไปด้วยความโหดเหี้ยม

“แย่แล้ว! สิงโตทองคำติดอยู่ในดินแดนมายาแห่งความฝันของอสูรมายา!” จางหมิงพูดอย่างร้อนรน

[จบแล้ว]