บทที่ 109 พ่ายแพ้อีกครั้ง (ฟรี)

หลังจากที่ทั้งสองนอนกอดกันพูดคุยกันไปพักใหญ่ จู่ ๆ หยางฟานก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ถ้าเขาเล่น King of Glory กับสวีซานตอนนี้ล่ะก็ โอกาสชนะของเขาน่าจะสูงใช่เล่น

เขาจึงหันไปเอ่ยกับเธอว่า

“เอามือถือมานี่หน่อย เล่นเกม King of Glory สักตาหนึ่ง”

?

สาวน้อยในอ้อมแขนเขาขมวดคิ้วด้วยความแปลกใจ คิดอยู่ครู่หนึ่งถึงจะนึกออกแล้วถามกลับอย่างไม่มั่นใจนัก

“นายหมายถึง จะดวลตัวต่อตัว?”

หยางฟานพยักหน้ารับ

“อืม ใช่”

สวีซานถึงกับกลอกตาใส่ ก่อนจะบ่นพึมพำอย่างระอา

“โถ่เอ๊ย ฉันตามใจนายขนาดนี้แล้วนะ ยังจะมีหน้า เฮ้อ ละไว้ก็แล้วกัน ยังไงนายก็ไม่ใช่คู่มือของฉันอยู่ดี”

หยางฟานรีบยั่วต่อทันที

“ช่วงสองสามวันที่ผ่านมานี่ ฉันซ้อมมาอย่างหนักเลยนะ บอกเลยว่าฝีมืออัปเกรดขั้นสุด ถ้าเธอกลัวแพ้ก็ไม่เป็นไร ฉันใจกว้างจะปล่อยให้เธอชนะก็ได้”

สวีซานมองเขาด้วยสายตาเหยียด ๆ เต็มที่ แล้วตอบอย่างเย็นชา

“กลัวแพ้? แค่กับนายเนี่ยนะ? ต่อให้นายซ้อมมาเป็นเดือน ก็สู้ฉันไม่ได้หรอกย่ะ!”

พูดจบ เธอก็เอื้อมมือไปหยิบมือถือของตัวเองขึ้นมา

แต่ทันทีที่เปิดหน้าจอ ก็พบว่ามีสายที่ไม่ได้รับหลายสาย ทั้งหมดเป็นของ กู้รุ่ยเจี๋ย

พร้อมข้อความอีกหนึ่ง

〈ซานซาน! เลิกเรียนแล้วหายไปไหนเนี่ย? ไปกินข้าวด้วยกันไหม?〉

สวีซานนึกในใจ ยังดีนะ ที่ฉันตั้งมือถือเป็นโหมดเงียบไว้ก่อน ไม่งั้นล่ะยุ่งแน่

จากนั้นก็เหลือบมองหยางฟานที่อยู่ข้าง ๆ อย่างอดไม่ได้ แล้วก็รู้สึกว่า เขาชักจะมีเสน่ห์มากขึ้นเรื่อย ๆ

【ความสนิทสนม สวีซาน +1】

หยางฟานก็สังเกตเห็นสายตาแปลก ๆ ของหญิงสาวเช่นกัน มันเต็มไปด้วยความรู้สึกบางอย่างที่ไม่อาจอธิบายชัดเจน แถมยังมีเสียงแจ้งเตือนค่าความสนิทเพิ่มขึ้นอีกด้วย

??

จากนั้น สวีซานก็พิมพ์ตอบข้อความของกู้รุ่ยเจี๋ย แล้วเดินกลับมาพร้อมมือถือ

ทั้งคู่เริ่มเปิดเกมและลงสนามประลองกันทันที

แต่ผ่านไปไม่นาน หยางฟานก็ต้องยอมรับว่าเขาประเมินฝีมือของอีกฝ่ายต่ำไปจริง ๆ ไม่ว่าเขาจะเล่นยังไง สวีซานก็ยังสามารถเอาชนะเขาได้แบบไม่ยากเย็นเลยแม้แต่น้อย

แพ้รวดสามตา เขาถอนหายใจแล้ววางมือจากเกมทันที

สวีซานหัวเราะอย่างมีชัย

“ต่ออีกสิ! อย่าหนี!”

แต่หยางฟานไม่สนใจคำยั่วของเธอ  แพ้ก็คือแพ้ ยื้อไปก็เสียหน้าเปล่า

เขาจึงโอนเงินสามหมื่นหยวนตามที่เดิมพันไว้ให้เธอ แล้วหยิบมือถือขึ้นมาเปิด โต่วหยูเลื่อนดูคลิปแทน

สวีซานมองเขาอย่างดูแคลน ก่อนจะค่อนขอดเบา ๆ

“หึน่าเบื่อจริง”

หน้าจอมือถือของหยางฟานในตอนนั้น เปิดเข้าไปยังไลฟ์สดของนีน่า สตรีมเมอร์สาวจากประเทศรัสเซีย

หญิงสาวกำลังร้องเพลงอยู่บนหน้าจอ

เขาไม่พูดพร่ำทำเพลง กดส่งคาร์นิวัลสิบชิ้นรวด จนอีกฝ่ายถึงกับหยุดร้องกลางคัน

นีน่าในไลฟ์ยิ้มแฉ่งออกมาทันที แล้วร้องออกมาอย่างตื่นเต้นว่า

“ยินดีต้อนรับพี่เสี่ยวเหยาเข้าสู่ไลฟ์ของนีน่าค่ะ!! ขอบคุณสำหรับคาร์นิวัลนะคะพี่เสี่ยวเหยา!! เห็นพี่แล้วนีน่าดีใจมากเลย พี่เสี่ยวเหยาอยากฟังเพลงอะไรไหมคะ?”

เสียงหวานใสดังผ่านหน้าจอ ขณะที่นีน่า สาวสตรีมเมอร์ชาวต่างชาติ ผมบลอนด์ ดวงตาสีฟ้าสดใส กำลังยิ้มกว้างกล่าวขอบคุณเขาผ่านไลฟ์

สวีซานที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ได้ยินเสียงก็อดไม่ได้ที่จะโน้มตัวมาดูหน้าจอด้วยความอยากรู้

และทันทีที่เห็นภาพในจอ เธอก็ถึงกับขมวดคิ้วเล็กน้อยอย่างตกใจ

เพราะหญิงสาวที่ปรากฏบนหน้าจอนั้น ทั้งหน้าตาสะสวย หุ่นดี แถมยังแต่งตัวเซ็กซี่สะดุดตาเป็นสาวต่างชาติที่เต็มไปด้วยเสน่ห์แบบ เอ็กโซติก ชนิดที่แม้แต่คนสวยอย่างเธอก็ยังต้องยอมรับในความเร่าร้อนนั้น

เธอจึงแซวขึ้นมาอย่างอดไม่ได้

“โห ดูเหมือนว่าสาวสวยอย่างฉันจะยังบริการไม่ทั่วถึงเลยสินะ คุณแฟนตัวดีของเราถึงได้หันไปสนใจสาวต่างชาติแบบนี้เชียว?”

หยางฟานหัวเราะออกมาเบา ๆ เมื่อได้ยินน้ำเสียงเหน็บแนมของเธอ เขายื่นมือไปลูบศีรษะเธออย่างเอ็นดู ก่อนพูดยิ้ม ๆ

“หืม? หึงเหรอ? นี่ใครกันนะที่เคยพูดว่า ไม่ว่าฉันจะมีผู้หญิงกี่คนก็จะอยู่ข้าง ๆ ฉัน?”

สวีซานเชิดหน้าขึ้นอย่างหยิ่งผยอง ตอบกลับด้วยท่าทีมั่นใจเต็มที่

“ใครหึงกันล่ะ! ถ้าต้องหึงแค่เพราะเรื่องแค่นี้ ฉันก็คงโดนความหึงฆ่าตายไปนานแล้ว!”

“แล้วจะเหน็บแนมฉันทำไมอีกล่ะ?”

เธอปรายตาใส่เขา แล้วเอ่ยเสียงขุ่นอย่างหมั่นไส้

“มีผู้หญิงสวยอย่างฉันนั่งอยู่ตรงนี้ทั้งคน ยังจะกล้ามองผู้หญิงคนอื่นผ่านหน้าจออีกเหรอ? หรือฉันไม่มีเสน่ห์พอให้มองแล้ว?”

หยางฟานได้ยินอย่างนั้น ก็หัวเราะอย่างรู้ใจ จากนั้นก็กดปิดแอป โต่วหยู แล้ววางโทรศัพท์ไว้บนโต๊ะหัวเตียงโดยไม่ลังเล

ก่อนจะหันมาพูดคุยกับเธออย่างออกรส พร้อมโอบกอดกันไว้แน่น จนกระทั่งทั้งสองเข้าสู่ห้วงนิทราไปด้วยกันอย่างอบอุ่น