บทที่ 43 เริ่มโปรยเงิน กระจายโชคลาภทั่วถึง

ในโรงแรมหลังจากเวลาผ่านไปสองชั่วโมง หยางฟานนอนอยู่บนเตียง เล่นเกมอย่างสบายใจขณะที่อีกมือหนึ่งก็กอดสวีซานไว้แล้วเอ่ยถามเธออย่างแปลกใจว่า

“ทำไมกัน?”

หญิงสาวที่กำลังเคลิบเคลิ้มไปกับสัมผัสของเขาในอ้อมแขนถึงกับชะงักไปเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำถาม เธอเงยหน้าขึ้นพลางขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วถามกลับด้วยความสงสัย

“อะไรทำไมเหรอ?”

หยางฟานยิ้มขำก่อนจะแหย่เธอ

“อย่าบอกนะว่าเธอตกหลุมรักฉันตั้งแต่แรกเห็น?”

เขารู้ดีว่าสวีซานไม่ใช่ผู้หญิงที่เล่นกับใครไปทั่ว จำนวนประสบการณ์ของเธอไม่มากเท่าไหร่ ดูจากทุกอย่างก็พอจะเดาได้ แต่วันนี้กลับเกิดเรื่องขึ้นอย่างไม่คาดฝัน มันทำให้เขารู้สึกสับสนอยู่ไม่น้อย

ถึงจะเป็นคนเจ้าสำราญ แต่เขาก็ไม่คิดว่าจะมีผู้หญิงคนไหนมาเล่น ๆ กับเขาได้ง่าย ๆ

หรือว่าเธอชอบอะไรในตัวเขา?

ชอบที่เขาแก่กว่าเหรอ?

เขาคิดไปต่าง ๆ นานาอย่างไม่เข้าใจ รู้สึกว่าทั้งหมดนี้ช่างเหลือเชื่อเกินไป

ขณะนั้นเอง สวีซานก็ทำเสียงเหมือนคนถูกหักอกแกล้งถามขึ้นว่า

“ทำไมล่ะ? กินฉันหมดแล้วจะทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้หรือไง?”

หยางฟานหัวเราะออกมาอย่างอดไม่ได้ แล้วตอบกลับไปอย่างจริงใจ

“เปล่าเลย ก็แค่รู้สึกสงสัยนิดหน่อยน่ะ”

สวีซานยักไหล่เล็กน้อย ก่อนจะเสยผมยาวของตัวเองอย่างไม่ยี่หระ

“คิดอะไรมากขนาดนั้นล่ะ? ฉันถามหน่อยสิว่าวันนี้พี่มีความสุขไหม?”

“เอ่อ ถ้าจะว่าไปก็ค่อนข้างมีความสุขอยู่นะ”

จะไม่ให้มีความสุขได้ยังไง ในเมื่อหญิงสาวหน้าหวานร่างบางคนนี้เป็นแบบที่เขาไม่เคยแม้แต่จะกล้าฝันถึงมาก่อน ไม่เพียงแค่ให้เขาได้ปลดปล่อยพลังหนุ่มเต็มที่ ยังพาเขาไปสัมผัสประสบการณ์ใหม่ที่ไม่เคยลิ้มลองมาก่อน..

เขาเพิ่งจะได้รู้ว่าห้องน้ำ KTV ใช้ทำอะไรได้มากกว่าที่คิด พอคิดถึงท่วงท่าที่เย้ายวนของสวีซานในตอนนั้น ใจก็รู้สึกร้อนวูบขึ้นมาอีกครั้งอย่างไม่รู้ตัว

สวีซานยิ้มหวานเย้ายวนก่อนจะพูดว่า

“นั่นไงล่ะ ก็ในเมื่อมีความสุข แล้วจะคิดมากไปทำไมอีกล่ะ?”

แม้ในใจของเธอจะรู้ดีว่าความสัมพันธ์ของเธอกับกู้รุ่ยเจี๋ยในฐานะเพื่อนสนิทไม่น่าจะปิดบังหยางฟานได้ตลอดไป แต่ตอนนี้เธอยังไม่คิดจะพูดความจริงออกไป

เธอวางแผนจะดึงดูดหยางฟานให้ตกหลุมรักตัวเองก่อน ให้เขาชินกับการมีเธออยู่ในชีวิต แล้วหลังจากนั้นไม่ว่าเรื่องอะไรค่อยว่ากันอีกที

ไม่ใช่ว่าเธอตั้งใจจะแย่งหยางฟานจากเพื่อนสนิท เพราะในใจลึก ๆ เธอไม่ติดอะไรกับการแบ่งปันผู้ชายกับเพื่อน แม้แต่จะเป็นคนในเงามืดก็ไม่เกี่ยง

แต่ที่เธอกลัวก็คือ ถ้าหยางฟานรู้เรื่องเข้าจริง ๆ แล้วกลับหันหลังให้เธอ ไม่อยากยุ่งเกี่ยวด้วยอีกต่อไป แบบนั้นต่างหากที่เป็นหายนะสำหรับเธอ

เพราะตอนนี้เธอยังไม่ได้อะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลยสักอย่าง แต่กลับลงแรงไปก่อนแล้ว เธอย่อมไม่อยากให้การลงทุนครั้งนี้ต้องสูญเปล่า

ดังนั้นเธอจึงเลือกจะไม่เปิดเผยความจริงไปก่อน แล้วดูสถานการณ์ไปทีละก้าว

ในระหว่างที่นอนพักอยู่บนเตียง หยางฟานก็คิดขึ้นมาได้ว่า ถึงเวลาต้องใช้บัตรคืนเงินระดับสามแล้ว เพื่อสะสมต้นทุนให้มากขึ้น ขยับขยายต่อไป และก้าวสู่ความสำเร็จครั้งใหม่

【โฮสต์】: หยางฟาน

【ระดับการคืนเงิน】: 3 (ใช้งานได้อีก 5 ครั้ง)

【อัตราการคืนเงิน】: (1:1.4)

เขาเริ่มส่งข้อความไปหาสาว ๆ ทีละคน ขอเลขบัญชีธนาคารของพวกเธอ เตรียมจะโปรยเงินให้ทั่วถึงกัน

ปฏิกิริยาของแต่ละคนก็ต่างกันออกไป

ในขณะนั้น ไต้ไต้กับเหมาเหมา สองพี่น้องเพิ่งจะไลฟ์เสร็จและกำลังกินของว่างยามดึกด้วยกัน

พอได้รับข้อความจากเขาก็รู้สึกแปลกใจนิดหน่อยว่าทำไมถึงอยากได้เลขบัญชีของตน แต่ก็ไม่ได้ถามอะไรมากนัก รีบส่งไปให้ทันที

ไม่นานนัก ไต้ไต้ก็ได้รับข้อความแจ้งเตือนจากธนาคารว่ามีเงินหนึ่งแสนหยวนถูกโอนเข้ามาในบัญชีของเธอแล้ว

“อ๊า!! เหมาเหมา!! มาดูนี่เร็ว! เร็วเข้า!!”

เมื่อเห็นน้องสาวตกใจโวยวายแบบนั้น เหมาเหมาเองก็รีบโน้มศีรษะเข้ามาดูด้วยความสงสัย

“หืมม”

ทันทีที่เห็นข้อความชัดเจน ดวงตาของเธอก็เบิกกว้างก่อนจะสูดลมหายใจเข้าแรง ๆ อย่างตกตะลึง

ในขณะเดียวกัน มือถือของเธอก็ส่งเสียงเตือนข้อความเข้ามาเช่นกัน หลังจากที่สมองมึนงงไปชั่วครู่ เหมาเหมาก็พูดออกมาแบบตะกุกตะกักว่า

“ฉันก็ได้รับเหมือนกัน”

“ห๊า พี่เสี่ยวเหยากำลังคิดอะไรอยู่? อยู่ดี ๆ โอนเงินตั้งเยอะให้เราทำไม?”

“เดี๋ยวฉันถามดูเอง!”

จากนั้นเธอก็รีบพิมพ์ข้อความส่งไปหาเขา

<พี่เสี่ยวเหยา หนูสองคนมีเงินเข้าในบัญชีตั้งหนึ่งแสน นี่พี่โอนผิดหรือเปล่าคะ?>

<ไม่ได้ผิดหรอก สุขสันต์วันเด็ก!>

“หาา”

<แต่ พี่เสี่ยวเหยา หนูกับไต้ไต้ไม่ใช่เด็กแล้วนะ>

<แล้วมันเกี่ยวอะไรกันล่ะ? รับไปเถอะ! เอาไว้ซื้อของที่อยากได้ก็พอแล้ว>

เหมาเหมาเบิกตากว้าง มองหน้าไต้ไต้ด้วยสีหน้าตกใจสุดขีด ก่อนจะอุทานออกมาเสียงดัง

“พี่เสี่ยวเหยาบอกว่านี่เป็นอั่งเปาวันเด็กที่ให้พวกเราน่ะ!”

ไต้ไต้ถึงกับพูดไม่ออก คนอะไรจะเปย์เก่งขนาดนี้!

เหตุผลที่หยางฟานขอเลขบัญชีของสาว ๆ ก็เพราะในอนาคตเขายังจะได้รับบัตรคืนเงินระดับสูงอีกจำนวนมาก การโอนเงินเข้าบัญชีพวกเธอโดยตรงไม่เพียงคืนเงินเร็ว แต่ยังทำให้พวกเธอปฏิเสธไม่ได้ง่าย ๆ ด้วย

แน่นอนว่ากู้รุ่ยเจี๋ยเองก็ได้รับเหมือนกัน เธอรู้ดีว่าหยางฟานเปย์หนักขนาดไหน จึงไม่ได้มีปฏิกิริยาอะไรมากนัก แค่ยิ้มหวานแล้วส่งข้อความขอบคุณกลับไป

ส่วนเสี่ยวลู่ เขาไม่ได้โอนให้ เพราะเขามักจะเข้าไปในห้องไลฟ์ของเธอและเปย์ด้วยของขวัญเป็นประจำอยู่แล้ว ไม่จำเป็นต้องโอนเงินให้แยกต่างหาก

ถึงคราวของแอร์โฮสเตส กงจิ้ง

เธอส่งข้อความถามกลับไปสองสามคำด้วยความสงสัย แต่สุดท้ายก็ยอมส่งเลขบัญชีมาให้ เพราะเธอคิดว่าแค่เลขบัญชีก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร

ไม่นานเธอก็ได้รับแจ้งจากธนาคารว่าเงินเข้าบัญชีแล้ว

<นายโอนเงินจริง ๆ เหรอ??>

<สุขสันต์วันเด็กนะ!>

【ความสนิทสนมกงจิ้ง +5】

เมื่อเห็นข้อความนี้ หัวใจของกงจิ้งก็รู้สึกอบอุ่นขึ้นมาโดยไม่รู้ตัวเต้น ตุ้บตั้บอยู่ในอก

ไอ้บ้านี่ คงกลัวว่าถ้าโอนผ่านแอปโดยตรงแล้วเธอจะกดคืนเงิน ก็เลยขอเลขบัญชีตรง ๆ อย่างนี้สินะ?

นี่มันตั้งใจจะให้เงินเธออย่างจริงจังเลยไม่ใช่เหรอ

แต่หมอนี่มันเจ้าชู้จะตาย

<นายอยากจะจีบฉันเหรอ?>

แม้จะรู้ดีในใจว่าเขาคิดอะไร แต่กงจิ้งก็ยังอดไม่ได้ที่จะถามออกไปตรง ๆ

แต่สิ่งที่ไม่คาดคิดก็คือเธอรออยู่ตั้งนาน เขากลับไม่ตอบอะไรกลับมาเลย!

บ้าเอ๊ย!

หมอนี่คิดอะไรอยู่กันแน่!?

…..

ตอนนี้ก็เหลือเพียงแค่สาวน้อยที่อยู่ข้างกายเขาคนสุดท้ายเท่านั้น

เธอกำลังเอนตัวพิงอกของเขาด้วยท่าทางเหนื่อยล้าแต่เต็มไปด้วยความพึงพอใจ

หยางฟานเอื้อมมือไปเขย่าเธอเบา ๆ แล้วพูดขึ้น

“ส่งเลขบัญชีของเธอมาให้ฉันหน่อย”

หญิงสาวได้ยินเข้าก็ถึงกับนิ่งอึ้งไปเล็กน้อย!

แต่ทันใดนั้นเอง หัวใจของเธอก็พลันพองโตด้วยความยินดีอย่างห้ามไม่อยู่!

เธอเดาได้ทันทีว่าเขาต้องตั้งใจจะโอนเงินให้แน่ ๆ ไม่อย่างนั้นจะขอเลขบัญชีไปทำไม?

การลงทุนของเธอกำลังจะเริ่มเห็นผลแล้วใช่ไหม!?

ช่างยอดเยี่ยมจริง ๆ!

แต่เธอก็ยังแสร้งเงยหน้าขึ้นมาทำเป็นงุนงง แล้วถามกลับอย่างสงสัย

“จะเอาหมายเลขบัญชีไปทำไมเหรอ?”

“ก็ส่งมาเถอะน่า หรือเธอกลัวว่าฉันจะไปถอนเงินในบัญชีเธอหรือไง?”

สาวน้อยเม้มริมฝีปากแน่นนิด ๆ แล้วเบะออกเบา ๆ ด้วยท่าทางเหมือนจะบ่นในใจ  ไม่มีรหัส ไม่มีบัตร ATM ใครจะไปถอนเงินออกได้ล่ะ

เธอลุกจากเตียง เดินไปหยิบกระเป๋าของตัวเอง เปิดออกแล้วหยิบบัตรธนาคารใบหนึ่งส่งให้หยางฟาน

ทันทีที่เห็นบนหน้าจอมือถือว่าเขาโอนเงินเข้าบัญชีให้เธอหนึ่งแสนหยวน หัวใจของเธอก็เต้นแรงขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว จนลมหายใจยังแผ่วถี่ขึ้นอย่างชัดเจน

หยางฟานยื่นมือโอบร่างเธอเข้ามาแนบอก แล้วกระซิบเบา ๆ ข้างหู

“สุขสันต์วันเด็กนะ”

【ค่าความสนิทสนมสวีซาน +5】

หญิงสาวถึงกับรู้สึกซาบซึ้งใจในชั่วขณะ หัวใจพองโต ความรู้สึกอบอุ่นแผ่ซ่านไปทั่วร่าง ในวินาทีนั้นเองเธอก็มั่นใจขึ้นมาทันทีว่าสิ่งที่เธอลงแรงมาทั้งหมดก่อนหน้านี้มันคุ้มค่าแล้วจริง ๆ

…..

ตอนเช้าในวันถัดมา

เมื่อหยางฟานลืมตาตื่นขึ้นมาก็พบว่าด้านข้างของเตียงว่างเปล่า สาวน้อยที่นอนอยู่ข้างกายเมื่อคืนได้จากไปแล้ว

แต่บนหน้าจอมือถือกลับปรากฏข้อความที่เธอทิ้งไว้ให้

<วันนี้ฉันมีเรียน เลยอยู่กับพี่ไม่ได้ อย่าคิดถึงฉันมากก็พอเนอะ!>

เขาส่ายหัวเล็กน้อย แต่ไม่ได้ตอบกลับอะไร

ตอนนี้เงินทุนในมือของเขาได้เพิ่มขึ้นมาถึงสามแสนหนึ่งหมื่นกว่าหยวนแล้ว ความเร็วในการสะสมทุนถือว่าไม่เลวเลยทีเดียว

หลังจากลุกขึ้นไปล้างหน้าล้างตาเสร็จเรียบร้อย เขาก็ออกจากโรงแรมเพื่อหาอะไรกิน

ในเมื่อไม่มีสาว ๆ อยู่ด้วย เขาก็แค่หาอะไรง่าย ๆ รองท้อง ไม่ได้กินอะไรหรูหราฟุ่มเฟือยเป็นพิเศษ