บทที่ 26 สตรีมเมอร์คอสเพลย์

อาลี่ไม่ได้ออกตัวปกป้องหยางฟานอย่างเปิดเผย แม้ว่าเขาจะเป็นฝ่ายที่เปย์มากกว่าก็ตาม

เพราะในสายตาของแพลตฟอร์มแล้วพี่ใหญ่ย่อมสำคัญกว่าตัวสตรีมเมอร์ดังนั้นพวกเธอจึงไม่มีทางออกหน้าขัดใจกับใครที่ยอมเปย์ให้ ยิ่งโดยเฉพาะกับคนที่เพิ่งส่งของขวัญมาให้เธออีกต่างหาก

แต่อาลี่ก็ไม่ใช่คนที่ไม่รู้อะไรเลย เธอแอบส่งข้อความไปขอโทษหยางฟาน พร้อมอธิบายสถานการณ์อย่างสุภาพเรียกได้ว่าเป็นคนที่มีหัวทางสังคมไม่น้อยเลย

ส่วนทางด้านเสี่ยวหงเฉินก็จนปัญญาจะพูดอะไรต่อ เห็นบรรดาผู้ชมในไลฟ์ยังคอยเร่งให้เขา

“อย่ายอมแพ้ สู้ต่อสิ!” แล้วเขาก็ได้แต่รู้สึกในใจว่า “พวกแกไม่ต้องมายุยงฉัน!”

สุดท้าย เขาก็ออกจากไลฟ์ไปแบบเงียบ ๆ

ศึกแย่งอันดับหนึ่งในวันนี้จึงจบลงเพียงเท่านี้

เหล่าคนดูที่บันทึกหน้าจอเอาไว้ ต่างรีบตัดต่อคลิปลงโซเชียล และชื่อเสียงของหยางฟานหรือที่รู้จักกันในนามพี่เสี่ยวเหยาก็เริ่มโด่งดังขึ้นในฐานะเทพสายเปย์หน้าใหม่

ไม่นานต่อมา ผู้ชมระดับเลเวล 60 คนหนึ่งที่ชื่อ โฮ่วเตอ๋อไจ้วู่ ก็เริ่มส่งคาร์นิวัลในห้องไลฟ์ของอาลี่ พร้อมแท็กไปหาหยางฟานว่า

“@เสี่ยวเหยา ขอบคุณพี่เสี่ยวเหยาที่สนับสนุนอาลี่ของพวกเรานะครับ”

แต่หยางฟานกลับไม่ใส่ใจเลยแม้แต่น้อย ไม่แม้แต่จะตอบข้อความนั้น

จนกระทั่งอาลี่ส่งข้อความผ่านวีแชทมาเขาถึงรู้ว่าโฮ่วเตอ๋อไจ้วู่คือหัวหน้ากิลด์ที่อยู่เบื้องหลังอาลี่

แต่หยางฟานก็ไม่ได้สนใจพวกกิลด์เหล่านี้เท่าไหร่ เขาแค่คุยตอบไปตามมารยาทสองสามคำ ก่อนจะพิมพ์ข้อความลอยขึ้นหน้าจอว่า

เสี่ยวเหยา: “อาลี่! ได้เวลา รถไฟโยก แล้วล่ะ!”

“ฮ่า ๆ ๆ อย่างที่คาดไว้ พี่เสี่ยวเหยามาดูรถไฟโยกจริง ๆ ด้วย!”

“อาลี่นี่เริ่มติดนิสัยแย่ละนะ ถ้าพี่เสี่ยวเหยาไม่มา ก็ไม่ยอมโยกรถไฟซะด้วย แบบนี้ไม่ได้ ต้องแก้!”

“วันนี้อัดอั้นมาทั้งวัน ในที่สุดก็จะได้เห็น รถไฟโยก ซะที!”

“ทิชชู่เตรียมพร้อม! อาลี่จะโยกเมื่อไหร่ก็จัดมาได้เลย!”

“เหี้ยเอ๊ย! แค่อ่านคำว่า รถไฟโยก ยังไม่ทันเห็นอาลี่เต้นเลย ฉันก็จบแล้วว่ะ พวกพี่ๆ ลุยต่อเลย”

“‘รถไฟโยก’ คืออะไรครับ? ขอคำอธิบายหน่อย!”

“……”

และพอดีกับที่ตอนนี้ ในห้องไลฟ์มีผู้ชมจำนวนมหาศาลที่เพิ่งหลั่งไหลเข้ามาจากศึกเปย์เมื่อครู่นี้

อาลี่รู้ทันทีว่านี่คือจังหวะทองที่ต้องงัดไม้ตายออกมาเพื่อดึงคนดูเอาไว้ให้อยู่กับเธอ

เธอจึงเอ่ยขึ้นด้วยเสียงหวานแหลม

“ถ้าพี่เสี่ยวเหยาอยากดูอาลี่ รถไฟโยก ก็ได้เลยค่ะ เดี๋ยวอาลี่ขอไปเปลี่ยนชุดแปบนะคะ”

…

หยางฟานอยู่ในไลฟ์ของอาลี่อีกเกือบชั่วโมงก่อนจะออกมา

เดิมทีเขาตั้งใจว่าจะกลับไปดูไลฟ์ของเสี่ยวลู่สักหน่อย แต่ก็พอดีได้รับข้อความจากอีกฝ่ายส่งเข้ามาพอดีว่า

〈พี่เสี่ยวเหยา หนูขอปิดไลฟ์ก่อนนะคะ วันนี้จะนอนเร็ว พรุ่งนี้จะได้เจอกันแล้ว ตื่นเต้นจังเลย〉

ซาซ่าก็ไม่ได้ออนไลน์เหมือนกัน หยางฟานจึงได้แต่นั่งไถดูคลิปเล่นไปเรื่อย ๆ

ระหว่างนั้น แอป โต่วหยู ก็ยังคงแนะนำไลฟ์สาว ๆ ให้เขาอย่างเอาใจสุด ๆ เสียดายว่าไม่มีไลฟ์ไหนที่ทำให้ระบบแสดงการตรวจจับเป้าหมายผู้บริโภค แบบที่เคยขึ้นมาก่อนหน้า

จนกระทั่งเขาเลื่อนมาเจอหญิงสาวคนหนึ่ง ชื่อว่า is

【ตรวจพบเป้าหมายที่มีศักยภาพ】

หยางฟานเพียงแค่เห็นใบหน้าของอีกฝ่ายครั้งแรก ก็จำได้ทันทีเธอคือสตรีมเมอร์สาวที่เพิ่งโด่งดังขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

และสาเหตุของความดังนั้นก็แปลกประหลาดไม่น้อยเป็นเพราะว่าทายาทเศรษฐีระดับท็อปของประเทศจีบเธอไม่ติด

ใช่ แค่จีบไม่ติดก็กลายเป็นไวรัล

ความสวยของเธอนั้นแน่นอนว่าสวยจริงแต่หยางฟานก็อดไม่ได้ที่จะสงสัยว่า เรื่องทั้งหมดอาจเป็นแค่การสร้างกระแสโดยเจ้าทายาทเศรษฐีนั่นเอง เขาเลยไม่รู้สึกตื่นเต้นอะไรเท่าไหร่

แต่ก็อย่างว่าเขาใช้เงินเปย์แบบไม่ต้องคิดอยู่แล้ว จะเข้าไปโปรยเงินสักหน่อยก็ไม่เสียหาย

ตอนนี้หญิงสาวเจ้าของไลฟ์กำลังพูดคุยกับเหล่าคนดูด้วยน้ำเสียงเชือดเฉือนอย่างถึงใจ

“ถามมาว่ามาจากไหน? มาจากหูหนานไงล่ะอยากฟังเลขบัตรประชาชนมั้ย ฉันก็จะบอก!”

“ทำตรงไหนเหรอ? หน้าอกฉันทำมานะ 368D”

“ถามว่าฉันมีความสามารถอะไรเหรอ? ไม่มีเลยไงล่ะ! ถ้ามีฉันจะมานั่งไลฟ์อยู่ตรงนี้เหรอ? คุณเก่งกว่าฉันนักล่ะสิ?”

“ไม่มีพรสวรรค์? ฉันเปิดเพลงให้ฟังไม่เรียกว่าพรสวรรค์เหรอ? อย่าทำตัวจู้จี้ไปหน่อยเลยน่า”

“ผมจริงมั้ย? ไม่จ้ะ เช่าเขามา”

“คุณเป็นผู้หญิงเหรอ? ไม่ ฉันเป็นสาวประเภทสอง”

“ร้องไห้ให้ดูหน่อย? งั้นคุณตายตอนนี้สิ เดี๋ยวฉันร้องให้!”

เห็นสาวสวยสายพี่สาวสุดแซ่บกำลังตอบคำถามของคนดูอย่างตรงไปตรงมา หยางฟานก็ไม่พูดพร่ำ กดส่งคาร์นิวัลไปทันที 17 ชุด

เธอชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยว่า

“ขอบคุณ คุณเสี่ยวเหยา นะคะ”

แล้วก็หันกลับไปตอบคำถามในแชทต่ออย่างไม่สะทกสะท้าน

นี่เป็นครั้งแรกที่หยางฟานเจอสตรีมเมอร์ที่ตอบรับกับเงินอย่างนิ่งขนาดนี้ บางทีนี่อาจจะเป็นคาแรกเตอร์ที่เธอสร้างขึ้นมาก็ได้

ก็เพราะความนิ่งเฉยไม่แสดงความลำเอียงนี่เอง ที่กลายเป็นเสน่ห์ที่ดึงดูดแฟนคลับมากมาย

แต่หยางฟานก็ไม่ถือสาอะไร ไม่พูดแม้แต่คำเดียว แล้วก็ส่งคาร์นิวัลเพิ่มอีกรอบทันที

คราวนี้คนดูเริ่มสงสัยกันใหญ่

“เฮ้ย ไอ้ เสี่ยวเหยา นี่มันทำไมเปย์ไม่หยุดเลยวะ? หรือจะเป็นไอดีลับของ อาจารย์หวัง?”

“ก็มีสิทธิ์นะ ฉันเห็นเขาเปย์ให้สาวไลฟ์หลายคนในช่วงนี้แบบนี้เลย บ่อยมาก”

“@เสี่ยวเหยา อาจารย์หวังใช่ไหมครับ? เปย์อย่างเดียวไม่พอ ต้องมาคุยด้วยสิ! มาคุยกันหน่อย”

“ฮ่า ๆ ๆ ไม่ใช่หรอก พี่เสี่ยวเหยาไม่ใช่อาจารย์หวังแน่นอน ฉันเจอเขาเปย์ให้สตรีมเมอร์เล็ก ๆ อยู่เมื่อหลายวันก่อนเอง”

“……”

แม้คนดูจะยังเดาไม่ออก แต่สาวเจ้ากลับรู้ดีว่าเขาไม่ใช่อาจารย์หวังเธอเลยพูดขึ้นว่า

“ไม่ใช่หรอกค่ะ อย่าเจอใครเปย์คาร์นิวัลหน่อยก็เหมารวมเป็นเขาหมดสิ”

ไม่นาน หยางฟานก็เปย์ไปเกือบแสนก่อนจะหยุดลง

แต่แม้ว่าเขาจะเปย์ไปมากขนาดนั้น หญิงสาวเจ้าของไลฟ์ก็ยังคงสงบนิ่ง ไม่ได้แสดงออกเกินเลยไปกว่าคำขอบคุณสั้น ๆ

สุดท้าย เขาก็รู้สึกว่าไม่มีอะไรน่าสนใจแล้ว เลยออกจากไลฟ์

ทว่า เพียงไม่นานหลังจากที่เขาออกมา ก็มีข้อความส่วนตัวถูกส่งเข้ามาจากเธอ

เปิดดูแล้ว มีแค่ตัวอักษรภาษาอังกฤษกับตัวเลขพิมพ์ติดกันยาว ๆคงเป็นไอดีวีแชทของเธอ

ดูเหมือนว่าเงินแสนนั้นก็ยังพอทำให้ใจเธอสั่นไหวอยู่เหมือนกัน

หลังจากเพิ่มเธอในวีแชทเธอก็ส่งข้อความสั้น ๆ มาว่า

〈ขอบคุณนะ〉

เขาตอบกลับไปทันที

〈ไม่เป็นไร คุณเป็นสตรีมเมอร์ที่นิ่งที่สุดที่ผมเคยเจอเลย〉

〈นิ่งเหรอ? อาจจะเพราะฉันขี้อายล่ะมั้ง ไลฟ์อยู่ กลับไปคุยต่อนะ〉

“……”

คุยกันแค่นิดเดียวก็ตัดบทไปแล้ว

แต่จากคำพูดแค่นั้น หยางฟานก็ยังจับความรู้สึกบางอย่างได้อยู่ดี

“ขี้อาย?”

นี่มันไม่ใช่การบอกใบ้แบบอ้อม ๆ เหรอว่า ให้เรากลับไปดูไลฟ์อีกบ่อย ๆ? กลับไปเปย์อีกนิด?

อย่างที่เขาว่าครั้งแรกอาจจะยังไม่สนิท แต่ครั้งที่สอง ความคุ้นเคยจะเริ่มก่อตัว

ผู้หญิงคนนี้ก็ไม่เบาเลยเหมือนกันนะมีเล่ห์เหลี่ยมใช้ได้ทีเดียว

หยางฟานส่ายหัวเบา ๆ ก่อนจะเลื่อนนิ้วต่อไปบนโต่วหยูหาความบันเทิงไปเรื่อย ๆ

เขาไถหน้าจออยู่พักใหญ่ กว่าจะได้ยินเสียงที่รอคอยกลับมาอีกครั้งจากระบบ

【ตรวจพบเป้าหมายที่มีศักยภาพ】

ห้องไลฟ์ที่ขึ้นมาคราวนี้ชื่อว่าฝาแฝดจอมซนบนหน้าจอคือสาวน้อยสองคนในชุดคอสเพลย์แนวอนิเมะ ดูจากหน้าตาและรูปร่างแล้วน่าจะยังวัยรุ่นอยู่เลย

คนหนึ่งหน้าตาน่ารักสะอาดสะอ้าน ใส่ชุดเมดสาวจากญี่ปุ่น สีขาวดำหวานหยด ผมสีเงินยาวประบ่า ใส่หูแมวคาดหัว แถมมีหางเล็ก ๆ ติดอยู่ด้านหลังอีกด้วย

ขาเรียวยาวขาวนวลถูกเน้นชัดด้วยถุงเท้าข้อสั้นสีขาว เธอกำลังกระโดดอยู่บนแผ่นปุ่มนวดฝ่าเท้า (แผ่นทรมานนั่นแหละ) ทุกครั้งที่กระโดดลงไปก็จะขมวดคิ้วหน้านิ่ว เห็นได้ชัดว่าเจ็บจริง ไม่ได้แกล้ง

ด้วยคอสตูมและท่าทางแบบนั้น เธอเป็นแมวสาวโลกสองมิติอย่างสมบูรณ์แบบ

อีกคนที่อยู่ข้าง ๆ หน้าตาคล้ายกันมาก แต่งตัวต่างกันสุดขั้วเธอสวมชุดฮั่นฝูแบบบางเบาสีแดงสด ไหล่ หลัง และหน้าท้องโผล่ให้เห็นเนื้อผิวขาวนวลอย่างโจ่งแจ้ง

ช่วงล่างเผยให้เห็นเรียวขาเปลือยเปล่า ยืนเท้าเปล่าอยู่ข้าง ๆ ซึ่งดูยังไงก็ไม่ใช่ชุดฮั่นฝูแบบที่ใช้ในพิธีการแน่นอน

สาวในชุดฮั่นฝูกำลังยืนหัวเราะเบา ๆ อย่างขบขัน ขณะที่ดูแมวสาวน้อยกระโดดด้วยสีหน้าเจ็บปวด

แมวสาวกระโดดไป พูดไปด้วยน้ำเสียงอ้อน ๆ

“ทุกคนนน อย่าเพิ่งส่งหัวใจเลยน้า ส่งกุหลาบมาหน่อยให้พี่สาวลองขึ้นบ้าง! หนูจะไม่ไหวแล้วววว”

ท่าทางน่าสงสารชวนให้คนดูอดเอ็นดูไม่ได้

และที่สำคัญคือไม่ได้แกล้งเลย

ใครที่เคยลองยืนบนแผ่นปุ่มนวดเท้าจะรู้ดีว่าความรู้สึกตอนกระโดดบนมัน โคตรเจ็บ!

ต้องยอมรับว่าสองสาวนี่เล่นกันแรงเอาเรื่อง ทั้งชุด ทั้งการแสดง สร้างคอนเทนต์ได้ถึงใจจริง ๆ