บทที่ 20 เริ่มโปรยเงินแล้ว

หยางฟานเห็นท่าทางหลงตัวเองเล็ก ๆ ของกู้รุ่ยเจี๋ยแล้วก็อดขำไม่ได้

“ฉันนึกถึงเกมเล็ก ๆ เกมหนึ่ง สนใจจะเล่นไหม?”

สาวน้อยหน้าสวยทำตางุนงงเล็กน้อย ก่อนจะเอียงคอถามเสียงหวาน

“เกมอะไรเหรอคะ? แค่พี่ชายอยากเล่น หนูก็ยินดีเล่นด้วยอยู่แล้ว”

ต้องยอมรับว่าเด็กคนนี้รู้วิธีทำให้เขารู้สึกดีจริง ๆ แค่ท่าทางเชื่อฟังแบบนี้ก็ทำให้เขาอารมณ์ดีขึ้นมากแล้ว

หยางฟานคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยขึ้น

“ฉันจะตั้งโจทย์ให้เธอทำ ถ้าทำได้ดี จะมีรางวัลให้”

กู้รุ่ยเจี๋ยได้ยินคำว่ารางวัลตาก็เป็นประกายทันที แต่แล้วก็กลอกตาไปมาเหมือนคิดอะไรบางอย่างได้

“จริง ๆ ไม่ต้องมีรางวัลก็ได้นะคะพี่ชาย”

หยางฟานได้ยินแบบนั้นก็อดจะบ่นในใจไม่ได้  ฟังดูดีจังนะ

แต่เขาไม่ได้อยากเสียเวลาต่อความยาวสาวความยืด ตอนนี้สิ่งสำคัญคือ เขาต้องโอนเงินให้เธอครบสิบครั้ง เพื่อให้ระบบคืนเงินตามเงื่อนไข ซึ่งถ้าโอนทีละก้อนใหญ่ ๆ อย่างสองหมื่นเจ็ดถึงสิบครั้งก็ดูจะน่าสงสัยไม่น้อย

“ฉันแค่จะให้เงินค่าขนมเธอนิดหน่อย ไม่อยากได้เหรอ?”

“พี่ชายนี่ใจดีที่สุดเลย!”

ทันใดนั้น หยางฟานก็โน้มตัวไปกระซิบอะไรบางอย่างที่ข้างหูของกู้รุ่ยเจี๋ย

หญิงสาวฟังจบแล้วถึงกับทำหน้าเหวอไปครู่หนึ่ง แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ปฏิเสธ แค่กัดฟันแน่นก่อนพยักหน้าอย่างเด็ดเดี่ยว

สิบกว่านาทีต่อมา หยางฟานก็โอนเงินจำนวน 27,000 หยวนให้เธอทันที

กู้รุ่ยเจี๋ยมองยอดเงินในบัญชีที่เพิ่งเข้าอย่างช้าๆ จากนั้นสีหน้าเธอก็เปลี่ยนเป็นตื่นเต้นดีใจอย่างสุดขีด

พี่ชายคนนี้นี่มันมหาเศรษฐีของจริง!!

แค่สิบกว่านาที ตัวเองก็ได้เงินตั้งสองหมื่นเจ็ด??!?

จะมีอะไรที่หาเงินได้ง่ายกว่านี้อีกไหมเนี่ย!?

จากนั้นเธอก็เริ่มรับเงินต่อเนื่องอีกหลายครั้ง ท่าทางเต็มไปด้วยความสุขอย่างไม่ปิดบัง เรียกได้ว่าไร้ซึ่งความลังเลหรือความคิดฟุ้งซ่านใด ๆ ตอนนี้ในหัวของเธอมีเพียงคำเดียวเงิน!

เธอจึงตั้งใจเล่นเกมนี้อย่างสุดความสามารถ

และในที่สุด การใช้สิทธิ์ทั้งสิบครั้งของบัตรคืนเงินระดับสองก็สำเร็จลุล่วง

เงินทุนในบัญชีของหยางฟานจึงพุ่งขึ้นไปเกินห้าหมื่นสองพันหยวนเรียบร้อยแล้ว

เหตุผลที่ยอดเงินคืนของหยางฟานพุ่งสูงได้ถึงขนาดนั้น ก็เพราะว่าเขาให้รางวัลแต่ละครั้งไม่เท่ากัน แต่โดยเฉลี่ยแล้วทุกภารกิจที่มอบให้กู้รุ่ยเจี๋ยทำ จะมีมูลค่าเกิน 25,000 หยวนทั้งสิ้น

แม้สาวน้อยจะเหนื่อยจนเห็นได้ชัด แต่ในแววตาของเธอกลับเปล่งประกายด้วยความคาดหวัง บรรยากาศของความมุ่งมั่นนั้นดูแล้วน่าหลงใหลเสียจนหยางฟานเองยังรู้สึกถูกดึงดูด

เขายิ้มอย่างพอใจ

“พอแค่นี้ก่อนสำหรับวันนี้”

แม้กู้รุ่ยเจี๋ยจะรู้สึกเสียดายนิดหน่อย แต่แค่ชั่วโมงกว่า ๆ เธอก็ได้เงินไปมากกว่าสองแสนหยวนแล้ว จะไม่พอใจได้อย่างไร?

เธอไม่เคยมีชีวิตที่แตะต้องเงินจำนวนมากขนาดนี้มาก่อน ตอนนี้จึงรู้สึกซาบซึ้งกับผู้ชายตรงหน้าเป็นอย่างยิ่ง

ระดับความสนิทของสาวน้อยพุ่งขึ้นมาถึง 66 แล้ว แต่หลังจากภารกิจสุดท้าย ก็ไม่ได้เพิ่มขึ้นอีกเลย

หยางฟานรู้ดีว่าตัวเลขยิ่งสูง ก็ยิ่งเพิ่มยากขึ้นเป็นธรรมดา

เขามองดูเวลายังไม่ดึกมาก เขาจึงเปิดแอปโต่วหยูขึ้นมาทันที

เหล่าสตรีมเมอร์สามคนที่เขาเคยเปย์เป็นประจำยังออนไลน์อยู่ เขาคิดครู่หนึ่งก่อนตัดสินใจเข้าไลฟ์ของเสี่ยวลู่

“ยินดีต้อนรับพี่เสี่ยวเหยากลับบ้านค่า หนูนึกว่าพี่จะไม่มาแล้วซะอีก” เสียงสาวในไลฟ์ต้อนรับด้วยน้ำเสียงหวานเจื้อยแจ้ว

หยางฟานไม่พูดพล่ามเสียเวลา เติมเงินทันทีห้าหมื่น

【เสี่ยวเหยา】ส่งไอเท็ม คาร์นิวัล *2

…

【เสี่ยวเหยา】ส่งไอเท็ม คาร์นิวัล *17

เสียง ป้าบ! ป้าบ! ป้าบ! ดังไม่หยุดเขากดส่งคาร์นิวัล 17 ครั้งติดกันรวดเดียว

“ขอบคุณพี่เสี่ยวเหยาสำหรับคาร์นิวัลค่าาา! พี่เสี่ยวเหยา!! รักที่สุดเลยค่ะ! ขอส่งใจให้เลยน้า~” เสียงสาวในไลฟ์ร้องอย่างตื่นเต้น

ด้านข้าง กู้รุ่ยเจี๋ยได้ยินเสียงหญิงสาวจากมือถือของหยางฟาน ก็นึกสงสัยพลางขยับตัวไปดูหน้าจอ

ทันใดนั้นดวงตาของเธอก็เบิกกว้างอย่างตกตะลึงเธอเห็นหยางฟานเติมเงินห้าหมื่น แล้วกดคาร์นิวัลรัว ๆ แบบไม่ลังเล ใส่ไปหมดในพริบตาเดียว

ความหรูหราแบบไม่กระพริบตานั้น สั่นสะเทือนโลกทัศน์ของเธอโดยสมบูรณ์

เมื่อเธอเห็นหยางฟานเปย์ต่อเนื่องสามรอบติด เธอก็เริ่มรู้สึกขมขื่นในใจ

เธอต้องทำสารพัดเรื่อง เหนื่อยตั้งชั่วโมงกว่าจะได้เงินตั้งสองแสนกว่า แล้วนี่ยัยนั่นแค่เอาใจพี่ชายก็ได้ไปตั้งเท่าไหร่แล้ว?

ถึงเธอจะไม่ได้ทำไลฟ์เอง แต่ก็รู้จักระบบของโต่วหยูอยู่บ้าง

อย่างน้อยก็รู้ว่า คาร์นิวัล หนึ่งครั้งคือสามพันหยวน และที่สำคัญหยางฟานใช้บัญชีเลเวล 52 ซึ่งแปลว่าเขาเป็นสายเปย์ตัวจริง

กู้รุ่ยเจี๋ยลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยถามอย่างระมัดระวัง

“พี่ชาย พี่ชอบดูไลฟ์หรอคะ?”

“ก็ เรื่อย ๆ อ่ะ บางทีก็เปิดดูนิดหน่อย”

“แล้วถ้าหนูลองไปไลฟ์บ้าง พี่ว่ามันพอจะไหวไหม?”

หยางฟานหันมามองเธอด้วยความสนใจอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มบาง ๆ

“ทำไมล่ะ? หึงเหรอ?”

กู้รุ่ยเจี๋ยอยากจะพูดออกไปเต็มแก่ ใช่ค่ะ! เธอรู้สึกเจ็บจี๊ดในใจจริง ๆตอนเห็นหยางฟานเปย์เงินให้สาวสตรีมเมอร์แบบไม่ยั้ง

ก็ในเมื่อเธอคือ ผู้หญิงของเขา ไม่ใช่หรือไง

แต่จะให้พูดออกมาตรง ๆ เธอก็ไม่กล้า เพราะถ้าหยางฟานคิดว่าเธอเรื่องมาก ไม่รู้กาลเทศะ แล้วเลิกเอาใจเธอขึ้นมา จะทำยังไง?

สุดท้ายเธอก็ได้แต่เก็บความรู้สึกไว้ แล้วแสร้งยิ้มอย่างเชื่อฟัง

“ไม่มีหรอกค่ะ พี่ชายดีกับหนูมากอยู่แล้ว”

หยางฟานหัวเราะเบา ๆ เหมือนจะรู้อยู่ว่าเธอไม่ได้พูดตรงความรู้สึกนัก

“วงการไลฟ์สดน่ะ มันก็เหมือนสนามรบที่มีคนเป็นหมื่นแสนแย่งกันเดินบนสะพานไม้แผ่นเดียว” เขาหยุดเล็กน้อยก่อนหันหน้าไปทางหน้าจอ “อย่างสตรีมเมอร์คนนี้ หน้าตาก็ไม่เลวใช่ไหม? แต่ถ้าไม่มีฉันเปย์ให้ เธอก็หาได้แค่เดือนละไม่กี่พัน”

เขาหันกลับมามองเธออีกครั้ง ดวงตาลึกซึ้ง

“ในเมื่อเธอเป็นผู้หญิงของฉันแล้วเธอยังคิดว่าจำเป็นต้องไปไลฟ์สดอีกหรือ?”