บทที่ 10 สตรีมเมอร์สายเต้น รถไฟโยกเยก

หยางฟานเพิ่งกดเข้ามาดูไลฟ์สดของอาลี่ ขณะนั้นเจ้าตัวยังไม่ทันสังเกตเห็นว่าเขาเข้ามาแล้ว ยังคงตะโกนขอความช่วยเหลือเสียงดังไม่หยุด

“จะหมดเวลาแล้วนะ! อาลี่ขอร้องล่ะ ไม่อยากต้องโชว์กินโคล่าหรอก! ถ้าเปียกน้ำขึ้นมาจริง ๆ โดนเตือนแน่ แถมอาจจะโดนแบนอีก ใครก็ได้ที่ผ่านมาทางนี้ช่วยอาลี่ด้วยเถอะ!!”

เสียงเธอเพิ่งจบลงก็เหมือนโดนสตั๊นไปชั่วขณะ ก่อนจะกรีดร้องออกมาด้วยความดีใจ

“อ๊าาา! ขอบคุณพี่เสี่ยวเหยาสำหรับคาร์นิวัล! ฮ่าฮ่าพี่เสี่ยวเหยาบินลงมาจากฟ้า อาลี่รู้สึกว่าตัวเองกลับมามีพลังอีกครั้ง!”

เธอเพิ่งเห็นเอฟเฟกต์คาร์นิวัลบนหน้าจอลอยขึ้นมา และไม่ใช่แค่ครั้งเดียวเสียด้วย

พอเห็นชื่อ ID ของผู้ส่งแล้ว ความตื่นเต้นทำให้เธอกรีดร้องออกมาโดยไม่รู้ตัว

เดิมที หยางฟานตั้งใจจะเข้าไปดูฝั่งอีกฝ่ายเพื่อดูเธอกินโคล่าโชว์สักหน่อย แต่ดูเหมือนว่าสตรีมเมอร์สาวฝั่งตรงข้ามจะไม่ผ่านเกณฑ์ที่เขาคาดไว้

ใครจะไปคิดว่าพี่ใหญ่จากบ้านของสตรีมเมอร์คนอื่นจะโผล่มาช่วยอาลี่แบบไม่ให้ตั้งตัว!

เพราะตอนนั้นที่เธอเอ่ยปากชวนพี่เสี่ยวเหยาให้แวะมาเยี่ยมห้องของเธอ ก็เป็นแค่คำพูดตามมารยาท

แต่ไม่ทันไร อีกฝ่ายก็ปรากฏตัวขึ้นจริง แถมยังมาช่วยล้มคู่แข่งในเกมก่อนหมดเวลาเสียด้วย!

ก่อนหน้านี้เขาเพิ่งส่งคาร์นิวัลให้เธอไปแล้วเก้าครั้ง ตอนนี้ยังส่งมาอีกเก้า

ถ้ายังดูไม่ออกว่าเขาสนใจเธออยู่จริง ๆ ก็คงไม่สมกับที่เธอเป็นสตรีมเมอร์ที่คลุกคลีในวงการนี้มาหลายเดือนแล้ว

ความคิดของเธอเริ่มแล่นอย่างรวดเร็ว

“ชนะชัวร์แล้ว! คราวนี้อาลี่ชนะขาดลอย พี่เสี่ยวเหยาเป็นเทพผู้ช่วยชีวิตของอาลี่เลยจริง ๆ อาลี่รักพี่นะคะ ส่งหัวใจให้เลย! แล้วก็ขอบคุณทุกคนที่ช่วยโหวตให้อาลี่ด้วยนะ รักทุกคนเลย!”

ตอนนี้คะแนนโหวตอยู่ที่ 353,691 ต่อ 92,587

เวลาที่เหลือก็มีไม่มาก ชัยชนะจึงแทบจะเป็นของเธออย่างแน่นอน

บรรดาผู้ชมในห้องสตรีมก็ต่างพากันล้อเล่นกันอย่างออกรส

“สุดยอดเลยอาลี่! ไปแข่ง PK กับคนอื่นแปบเดียว ยังอุตส่าห์ลากพี่ใหญ่บ้านเขามาช่วยตัวเองได้อีก เจ๋งว่ะ!”

“หรือว่าเมื่อกี้นางร่ายเวทเรียกพี่ใหญ่ที่ผ่านทางมาช่วยกันแน่นะ?”

“ต้องยอมรับเลย เสน่ห์ของอาลี่นี่ร้ายกาจจริง ๆ”

“นี่มันพี่ใหญ่คนเดียวกับที่เราเคยเจอกันในการแข่งครั้งก่อนนี่นา! ฉันนี่แหละที่ลงของหมดตัวไปในการแอบตีป้อมรอบนั้น เลยไม่มีของเหลือมาใช้ในสองรอบล่าสุด”

“ใช่เลย แถมยังตีป้อมไม่เข้าอีก”

“@เสี่ยวเหยา ยินดีต้อนรับพี่เสี่ยวเหยาเลยนะคะ จะบอกว่าการเต้นของอาลี่นี่สุดยอดมาก มารอบเดียวรับรองไม่อยากออก!”

เสี่ยวเหยา: “เหรอ? งั้นต้องมาพิสูจน์ซะแล้วสิ”

“……”

ขณะนั้นสตรีมเมอร์ฝั่งตรงข้ามก็ยอมรับความพ่ายแพ้และหยิบขวดโคล่าขึ้นมาดื่มโชว์ตามสัญญา

อาลี่นั้นดีใจสุดขีด ทั้งที่ตอนแรกบทลงโทษนั่นควรเป็นของเธอแท้ ๆ

อีกฝ่ายก็ลุกไปเปลี่ยนเสื้อผ้า ส่วนอาลี่ยังไม่ยอมปิดสตรีม

ผ่านไปสักพัก เธอก็เริ่มสังเกตเห็นว่าพี่เสี่ยวเหยาไม่ได้มีทีท่าจะไปช่วยฝั่งตรงข้ามด้วยซ้ำ กลับมานั่งคุยกับเหล่าผู้ชมในห้องเธอเรื่องที่เธอเต้นอย่างสนุกสนานแทน

แน่นอนว่าเธอไม่มีทางจะไปพูดถึงเรื่องค่ารักษาอะไรกับพี่ใหญ่หรอก ก็ไม่ใช่คนโง่นี่นา

ดูเหมือนว่าอาลี่จะจับทางได้แล้วว่า พี่เสี่ยวเหยาไม่ใช่คนที่มีนิสัยชอบเปย์ค่ารักษาแพง ๆ แต่จะดูคนเป็นหลักมากกว่า

การค้นพบนี้ทำให้เธอรู้สึกดีใจอย่างบอกไม่ถูก เพราะแม้ในเกมครั้งก่อนเธอจะแพ้ แต่ก็ยังได้คาร์นิวัลมาถึงเก้าครั้งเต็ม

นั่นหมายความว่า ตัวเธอคงจะมีอะไรที่พิเศษกว่าคนอื่นอยู่ไม่น้อย

เธอคิดในใจว่า ต้องรักษาความสัมพันธ์กับพี่เสี่ยวเหยาให้ดี ถ้าหากสามารถดึงอีกฝ่ายมาเป็นพี่ใหญ่ผู้พิทักษ์ของเธอได้ล่ะก็ จะดีไม่น้อย

แต่สิ่งที่อาลี่ไม่รู้ก็คือ แท้จริงแล้วไม่ใช่ว่าหยางฟานไม่อยากเปย์ให้ฝั่งตรงข้าม แต่เป็นเพราะระบบมันไม่ยอมให้ต่างหาก!

อย่าดูแค่หน้าตาของอีกฝ่ายที่ดูเหมือนจะสูสีกับอาลี่เลยก็แค่ดูเหมือน เท่านั้นแหละ

เพราะความจริงก็คือ พอปิดโหมดบิวตี้กับฟิลเตอร์ลงแล้ว เธอคนนั้นทำคะแนนยังไม่ถึง 80 ด้วยซ้ำ ดูไปดูมาก็เหมือนจะหลอกลวงกันอยู่หน่อย ๆ

ไม่รู้เหมือนกันว่าถ้าพี่ใหญ่ฝั่งนั้นได้เห็นหน้าแท้ ๆ เข้า จะรู้สึกยังไงบ้าง

หลังจากอาลี่กดตัดการเชื่อมต่อกับอีกฝั่ง ก็หันกลับมามองห้องแชทที่กำลังคึกคักเต็มที่ แล้วถามขึ้นว่า

“พี่เสี่ยวเหยาอยากดูอาลี่เต้นเหรอคะ?”

หยางฟานได้ยินดังนั้น ก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง ส่งคาร์นิวัลรัว ๆ ไปอีกเก้าครั้ง จากนั้นพิมพ์ตอบแค่คำเดียว

“เต้น!”

ฮึ่ย!!

อาลี่เห็นแล้วถึงกับสูดลมหายใจเข้าเฮือกใหญ่ คนนี้แหละของจริง! ทั้งใจป้ำทั้งมีเสน่ห์เหลือล้น

“ขอบคุณพี่เสี่ยวเหยาสำหรับคาร์นิวัลทั้งเก้าครั้งนะคะ! ไหน ๆ พี่เสี่ยวเหยาอยากดู อาลี่ก็ย่อมต้องจัดให้แน่นอน แต่ว่าพี่อยากดูท่าเต้นแบบไหนเหรอคะ?”

ยังไม่ทันขาดคำ คอมเมนต์ก็พุ่งขึ้นมาเป็นพรวน

“รถไฟโยก!!”

“รถไฟโยก ต้องรถไฟโยกเท่านั้น!”

“โฮ่ววว! ฉันก็มารอดูรถไฟโยกของอาลี่นี่แหละ!”

“ท่าพร้อมแล้ว รถไฟโยกมาเลย!”

“กระดาษทิชชู่พร้อมแล้ว รอดูอาลี่โยกเต็มที่”

“รถไฟโยก +1”

“รถไฟโยก +10086”

หยางฟานเดิมทีตั้งใจจะเลือกแดนสวรรค์บริสุทธิ์แต่พอเห็นความต้องการจากชาวแชทชัดเจนขนาดนี้ก็เปลี่ยนใจทันที

“ต้องตามใจแชท รถไฟโยกก็รถไฟโยก!”

อาลี่เห็นคอมเมนต์ของพี่เสี่ยวเหยาแล้วก็อดคิดไม่ได้ว่าตายล่ะคนโดนพาเสียผู้เสียคนไปอีกคนแล้ว

แม้ว่าท่าเต้นนี้จะออกไปทางยั่วยวนอยู่บ้าง แต่เธอไม่ได้รู้สึกต่อต้านแต่อย่างใด เพราะความจริงมันคือหนึ่งในท่าเต้นที่เธอถนัดที่สุด

และใช้มันดึงพี่ใหญ่ไว้โอกาสสำเร็จก็คงเพิ่มขึ้นไม่น้อย

“ก็ได้ค่ะ! ไหน ๆ ทุกคนก็อยากดูรถไฟโยก งั้นรอสักครู่นะคะ อาลี่ขอไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน”

หยางฟานได้ยินแล้วในใจก็อุทานออกมาว่ามืออาชีพของแท้

ถึงกับมีชุดเตรียมไว้ต่างหากสำหรับแต่ละท่าเต้น แบบนี้เรียกว่าทุ่มเทจริง ๆ

ด้วยความคาดหวังเต็มเปี่ยม เขาจึงรออย่างใจจดใจจ่อ

และเมื่อตัวอาลี่ปรากฏตัวอีกครั้ง ก็ไม่ทำให้เขาผิดหวังแม้แต่น้อย

เธอสวมชุดเต้นสุดเซ็กซี่ที่เหมาะกับท่าเต้นนั้นที่สุด ชุดนั้นยิ่งขับเน้นสัดส่วนของเธอได้อย่างโดดเด่น

!!!

อาลี่นี่มันสุดยอดจริง ๆ!

ใบหน้าของเธอเดิมทีก็สวยมีเสน่ห์อยู่แล้ว ยิ่งพอใส่ชุดแบบนี้เข้าไป หยางฟานก็เริ่มรู้สึกถึงอะไรบางอย่างในใจ

พอเปิดเพลง อาลี่ก็ถอยหลังออกห่างจากกล้องเล็กน้อย เพื่อให้คนดูเห็นได้เต็มตัว

จากนั้นเธอยิ้มเย้ายวน แล้วเริ่มขยับร่างกายตามจังหวะดนตรีอย่างเป็นธรรมชาติ

ท่วงท่าที่เต็มไปด้วยความยั่วเย้า บวกกับใบหน้าสวยที่แสดงออกถึงความน่าหลงใหล ยิ่งทำให้คนดูหลงใหลอย่างถอนตัวไม่ขึ้น

หยางฟานถึงกับรู้สึกเหมือนถูกสะกด

เซ็กซี่เกินไปแล้ว

เขาได้แต่ตะโกนในใจว่ามิน่าล่ะ ทุกคนถึงอยากดูรถไฟโยกกันนัก นี่มันของจริงเลยโว้ย!!

ก็ช่วยไม่ได้ ที่จริงเขาเพิ่งได้ระบบมาแค่สองวัน ยังไม่ทันจะเปลี่ยนโหมดจากชีวิตเก่า ๆ แบบคนธรรมดาให้ชินเลยด้วยซ้ำ

ไม่นาน เพลงก็จบลง

หยางฟานเริ่มกดส่งคาร์นิวัลอีกระลอกแบบไม่ยั้ง มือไวยิ่งกว่ากดสปินสล็อตแมชชีน

“ขอบคุณพี่เสี่ยวเหยาค่ะ!! ดูเหมือนว่าพี่จะพอใจกับท่าเต้นของอาลี่นะคะ ถ้าชอบก็มาเล่นบ่อย ๆ ได้เลย อาลี่ยังมีท่าเต้นเด็ด ๆ อีกเยอะเลย!”

“เต้นได้ดีมาก ขออีกสักเพลง เอาแบบถนัด ๆ เลย”

พูดไม่ทันขาดคำ คาร์นิวัลก็ถูกส่งมาอีกหลายลูก

อาลี่ยิ้มกว้างแทบปิดไม่มิด

นี่แหละพี่ใหญ่สายเปย์ตัวจริง ไม่พูดเปล่า พอใจเมื่อไหร่ก็กดคาร์นิวัลเปย์รัว ๆ แบบไม่มีลังเล