- หน้าแรก
- โคตรระบบผลข้างเคียง
- โคตรระบบผลข้างเคียง ตอนที่ 701 ยุคสมัยที่เก่าแก่ยิ่งกว่า
โคตรระบบผลข้างเคียง ตอนที่ 701 ยุคสมัยที่เก่าแก่ยิ่งกว่า
โคตรระบบผลข้างเคียง ตอนที่ 701 ยุคสมัยที่เก่าแก่ยิ่งกว่า
โคตรระบบผลข้างเคียง ตอนที่ 701 ยุคสมัยที่เก่าแก่ยิ่งกว่า
“เสวียนซีเอ๋อร์ เจ้าแน่ใจหรือว่าเจ้าหมอนี่เป็นคนขโมยไปจริง ๆ”
“ดูเหมือนเขาจะแข็งแกร่งไปหน่อยนะ!”
“โอ๊ย... ก้นข้า...”
ชายหนุ่มรูปงามในชุดคลุมยาวสีดำทองหรูหราเอ่ยยืนยันด้วยท่าทีทุลักทุเล
ก็มีคนบ่นในใจ นี่มันไม่ใช่แค่แข็งแกร่งนิดหน่อยแล้ว แต่มันแข็งแกร่งเป็นล้านเท่าเลยต่างหาก!
อย่างไรเสียพวกเขาก็มีอดฝีมือขอบเขตราชันสิบยี่สิบคน แต่เพียงพริบตาเดียว พวกเขาทั้งหมดกลับถูกเจ้าหมอนี่ซัดจนร่วงไปกองกับพื้น!
เด็กสาวยังคงตะลึงงัน ไม่ได้ตอบคำพูดของชายหนุ่มคนนั้น
แต่ซูโม่ในตอนนี้กลับใจสั่นสะท้านขึ้นมา เขาพิจารณาเด็กสาวคนนั้นอย่างละเอียด
‘เสวียนซีเอ๋อร์?’
‘ชื่อนี้ไม่ใช่นามเดิมของปราชญ์แห่งสวรรค์ย่อยหยกพิสุทธิ์หรอกหรือ’
ต้องบอกเลยว่า ตอนนี้เมื่อพิจารณาอย่างละเอียดแล้ว เด็กสาวที่อยู่เบื้องหน้าดูเหมือนจะมีส่วนที่คล้ายคลึงกับพี่สาวปราชญ์ที่เขาเคยเจออยู่ไม่น้อย
เพียงแต่พี่สาวปราชญ์ในตอนนี้ดูมีชีวิตชีวาและสดใสอย่างเห็นได้ชัด ยังไม่มีความรู้สึกที่เย็นชาราวกับน้ำแข็งเช่นนั้น
ซูโม่กลืนน้ำลาย ในใจก็เกิดความคิดที่กล้าหาญขึ้นมา
‘ถ้าหากเด็กสาวที่ชื่อเสวียนซีเอ๋อร์คนนี้กับพี่สาวปราชญ์คนนั้นเป็นคนคนเดียวกัน เช่นนั้นข้าก็ไม่ได้ถูกค่ายกลลวงตานำมายังยุควิทยายุทธ์โบราณ ช่วงเวลาที่เผ่าพันธุ์ต่างแดนบุกโจมตีสวรรค์นอกสวรรค์ครั้งใหญ่แล้ว’
‘แต่ข้าได้มาถึงยุคสมัยที่เก่าแก่ยิ่งกว่านั้น!’
‘ยุคนี้กระทั่งยังมีการดำรงอยู่ของราชามนุษย์!’
‘มิฉะนั้นปฏิทินราชันมนุษย์นี้ก็อธิบายได้ยากแล้ว!’
‘ถ้าพูดเช่นนี้แล้ว เด็กสาวคนนี้คือปราชญ์แห่งสวรรค์ย่อยหยกพิสุทธิ์ในวัยเยาว์ เช่นนั้นคนที่เพิ่งจะมาถึงเหล่านี้ก็มีความเป็นไปได้สูงมากที่จะเป็นปราชญ์จากสวรรค์นอกสวรรค์แห่งอื่น ๆ!’
ซูโม่คิดถึงตรงนี้ ก็กลืนน้ำลายไม่หยุด
เขาโคตรเทพจริง ๆ ซัดเหล่าปราชญ์แห่งสวรรค์นอกสวรรค์จนร่วงไปกองกับพื้นได้ในพริบตา!
แน่นอน นี่เป็นเพียงการคาดเดาคร่าว ๆ ของซูโม่ เขาก็ไม่สามารถยืนยันได้อย่างสมบูรณ์ว่าคนกลุ่มนี้ที่อยู่เบื้องหน้าคือปราชญ์แห่งสวรรค์นอกสวรรค์ในอนาคต
แต่ซูโม่ก็ไม่สนใจว่าคนเหล่านี้จะเป็นหรือไม่ อย่างไรเสียคนกลุ่มนี้ในตอนนี้ก็ยังสู้เขาไม่ได้ เขาก็ไม่มีอะไรต้องตื่นตระหนก
จากนั้น ซูโม่ก็กระแอมไอ เอ่ยปากว่า “ฉันบอกแล้วว่าฉันไม่ได้เอาของของพวกนายไป จะเชื่อหรือไม่ก็แล้วแต่พวกนาย!”
“หากยังจะมาหาเรื่องไม่เลิกเช่นนี้ ฉันก็จะไม่เกรงใจแล้วจริง ๆ!”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ทุกคนรวมถึงเด็กสาวต่างก็มองหน้ากันไปมา
พวกเขาก็ไม่ใช่คนโง่ ย่อมมองออกว่าเจ้าหมอนี่ที่อยู่เบื้องหน้าแข็งแกร่งอย่างยิ่ง
เจ้าหมอนี่สามารถซัดพวกเขาร่วงได้ในพริบตา คิดว่าหากจะลงมือสังหารจริง ๆ การฆ่าพวกเขาก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้เลย!
“แต่ว่า... ข้าสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของหยกพิสุทธิ์เทวะเร้นลับบนร่างของเจ้าจริง ๆ นี่นา...”
เด็กสาวพึมพำประโยคหนึ่ง เห็นได้ชัดว่ายังไม่อยากจะยอมแพ้ แต่ท่าทีของเธอก็อ่อนลงไปมากแล้ว
ช่วยไม่ได้ พวกเขาทั้งกลุ่มก็สู้ซูโม่ไม่ได้นี่นา!
ซูโม่กุมหน้าผากกล่าว “ทำไมถึงได้อธิบายไม่เข้าใจนะ”
เด็กสาวเห็นซูโม่เริ่มจะอารมณ์ไม่ดีแล้ว ก็รีบกล่าวว่า “เช่นนี้แล้วกัน! ในเมื่อเจ้ามั่นใจขนาดนี้ว่าเจ้าไม่ได้ขโมย...แค่ก เอาวิชาหยกพิสุทธิ์เทวะเร้นลับไป เช่นนั้นเจ้าก็ตามพวกเราไปพบราชามนุษย์ ให้ราชามนุษย์มาตัดสินด้วยตนเองเป็นอย่างไร”
ซูโม่ในใจตื่นเต้นอยู่บ้าง
พบราชามนุษย์ นั่นคือตัวตนระดับสูงสุดเลยนะ!
“ตัวตนระดับราชามนุษย์ เจ้าบอกว่าจะพบก็พบได้เลยหรือ” ซูโม่กล่าวอย่างสงสัย
เด็กสาวยืดคางขึ้น กล่าวด้วยใบหน้าที่ภาคภูมิใจ “พวกเราล้วนเป็นผู้ปกครองโลกสวรรค์ในอนาคตที่ราชามนุษย์คัดเลือกมาด้วยตนเอง ความสัมพันธ์ไม่ธรรมดาเลยนะ อยากจะพบราชามนุษย์ก็ไม่ใช่เรื่องยากอะไร!”
ซูโม่คิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็ยังคงลังเลอยู่บ้าง
หากราชามนุษย์ผู้นี้ก็เป็นพวกหาเรื่องไม่เลิก เช่นนั้นชีวิตน้อย ๆ ของเขาก็คงจะต้องมาจบที่นี่แล้วไม่ใช่หรือ
เรื่องพบราชามนุษย์ คิดดูแล้วก็ช่างมันเถอะ
เขาตอนนี้เป็นเพียงขอบเขตราชัน เผชิญหน้ากับราชามนุษย์ที่อยู่ระดับสูงกว่าปราชญ์ยุทธ์ ซูโม่ไม่มีความมั่นใจเลยว่าจะสามารถหนีรอดจากเงื้อมมือของอีกฝ่ายได้
คิดถึงตรงนี้ ซูโม่ก็ส่ายหน้า
“เจ้าไม่พบหรือ เช่นนั้นเจ้าก็ร้อนตัวแล้ว!” เด็กสาวยิ่งรู้สึกว่าซูโม่เป็นคนขโมยไป!
ซูโม่ตอนนี้รู้สึกเพียงว่าหนีไปจะดีที่สุด ดังนั้นเขาจึงไม่คิดมากอีกต่อไป เอ่ยปากว่า “แล้วแต่เธอจะคิดเถอะ!”
พูดจบ ซูโม่ก็เตรียมจะจากไป
“เขาคิดจะหนี!” เด็กสาวตะโกนเสียงเบา
และในขณะนั้นเอง รอบด้านก็มีแสงสีทองสาดประกายเจิดจ้า ราวกับดวงสุริยันทองคำดวงหนึ่งร่วงหล่นลงมายังที่นี่
ตามมาด้วยพลังที่ยากจะใช้คำพูดมาบรรยาย พลังนั้นไม่ได้ทำให้คนรู้สึกว่าแข็งแกร่งเพียงใด แต่กลับทำให้คนรู้สึกเคารพอย่างประหลาด
ในใจของซูโม่จมดิ่งลงเล็กน้อย เขาเดาได้แล้วว่าคนที่มาตอนนี้คือใคร!
“ท่านปู่ราชามนุษย์มาแล้ว!” เด็กสาวกล่าวอย่างดีใจ
“ท่านราชามนุษย์!”
“ท่านราชามนุษย์!”
“ท่านราชามนุษย์!”
คนอื่น ๆ ก็พากันเรียกขานอย่างเคารพ
ราชามนุษย์รูปร่างสูงใหญ่ ทั่วร่างถูกแสงสุริยันทองคำสายหนึ่งปกคลุม ทำให้คนมองไม่เห็นใบหน้าที่แท้จริง
ถึงแม้จะมองไม่เห็นใบหน้า แต่กลิ่นอายจาง ๆ ที่แผ่ออกมาจากร่างของราชามนุษย์ กลับทำให้คนรู้สึกเหมือนกับเทพเซียนจุติ
เด็กสาวไม่ได้หยุดแม้แต่น้อย ชี้ไปยังซูโม่โดยตรงแล้วกล่าว “ท่านปู่ราชามนุษย์ เขาขโมยวิชาหยกพิสุทธิ์เทวะเร้นลับที่ท่านมอบให้ข้าไป!”
บนใบหน้าของซูโม่ปรากฏแววจำใจออกมา ก็ทำได้เพียงหยุดฝีเท้าที่เตรียมจะหนีไปอย่างเปิดเผย
เขารู้ว่า ต่อหน้าตัวตนระดับนี้ อยากจะหนีไปโดยตรง เป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน!
“ซีเอ๋อร์ อย่าได้ก่อเรื่อง” ราชามนุษย์กล่าวอย่างเรียบเฉยเกินความคาดหมาย
เด็กสาวก็ผงะไปอย่างเห็นได้ชัด กล่าวอย่างน้อยใจอยู่บ้าง “ข้าก่อเรื่องที่ไหนกัน เขาขโมยไปจริง ๆ นี่นา...”
ซูโม่มองดูท่าทีของเด็กสาวคนนี้ ยากที่จะเชื่อมโยงกับพี่สาวปราชญ์ที่ราวกับภูเขาน้ำแข็งคนนั้นได้จริง ๆ
แตกต่างกันขนาดนี้เลยหรือ
ในตอนนี้ ราชามนุษย์โบกมือใหญ่เบา ๆ แล้วกล่าว “มันอยู่ที่นี่”
วินาทีต่อมา วรยุทธ์ที่ทำจากหยกเล่มหนึ่งก็ปรากฏขึ้น ตกลงบนมือของเด็กสาว
“ครั้งหน้าหากทำหายอีก ก็อย่าได้โทษว่าข้าลงโทษล่ะ” ราชามนุษย์กล่าวอย่างเรียบเฉย
เด็กสาวมองดูวรยุทธ์ในมือ ใบหน้าก็แดงขึ้น
เธอรู้ว่า ครั้งนี้เธอเข้าใจซูโม่ผิดไปจริง ๆ แล้ว
“ข้าทราบแล้ว ท่านปู่ราชามนุษย์!” เด็กสาวตอบรับอย่างว่าง่าย
ราชามนุษย์พยักหน้า จากนั้นสายตาสายหนึ่งก็พุ่งไปยังซูโม่ ซูโม่ก็สัมผัสได้ถึงสายตาที่ร้อนแรงของราชามนุษย์อย่างชัดเจน ราวกับจะสามารถมองทะลุเขาได้ในแวบเดียว
“เจ้าไม่ได้อยู่ในที่แห่งนี้” ผ่านไปหลายวินาที ราชามนุษย์ก็กล่าวกับซูโม่
คนอื่น ๆ ไม่รู้ว่าคำพูดนี้ของราชามนุษย์หมายความว่าอย่างไร แต่ซูโม่รู้
เขาไม่ได้อยู่ในที่แห่งนี้จริง ๆ แม่มเอ๊ย เขาถูกบังคับให้ข้ามมิติมา!
ซูโม่ยิ้มให้ราชามนุษย์ ก็ไม่ได้พูดอะไรมาก
ในตอนนี้ ชายหนุ่มในชุดคลุมยาวสีดำทองคนนั้นก็ก้าวขึ้นมาข้างหน้าถามว่า “ท่านราชามนุษย์ ท่านหมายความว่า คนผู้นี้ไม่ใช่คนจากโลกสวรรค์ของพวกเราหรือ”
“เช่นนั้นเขามาจากที่ใด หรือว่าจะเป็นโลกมนุษย์”
ราชามนุษย์พยักหน้า กล่าวว่า “ก็ประมาณนั้น”
ทุกคนต่างก็ตกใจอยู่บ้าง พากันกล่าวว่า “โลกมนุษย์ในปัจจุบันสามารถให้กำเนิดยอดฝีมือเช่นนี้ได้แล้วหรือ”
“ดูแล้วอายุก็ใกล้เคียงกับข้า ทำไมถึงได้เก่งกว่าพวกเรามากขนาดนี้ ตกลงแล้วฝึกฝนกันอย่างไร”
ในทันที ทุกคนก็เกิดความสนใจในตัวซูโม่อย่างยิ่ง อยากจะมาพูดคุยเรื่องการฝึกฝนกับซูโม่
ราชามนุษย์ในตอนนี้ก็ไม่ได้อยู่ต่อ จากไปโดยตรง
ทุกคนเห็นเช่นนั้นก็พากันกล่าวอย่างเคารพ “น้อมส่งท่านราชามนุษย์!”