โคตรระบบผลข้างเคียง ตอนที่ 625 ปวงปราชญ์แห่งสวรรค์นอกสวรรค์

โคตรระบบผลข้างเคียง ตอนที่ 625 ปวงปราชญ์แห่งสวรรค์นอกสวรรค์

ขณะเดียวกัน ในช่วงเวลาที่ซูโม่กำลังปิดด่าน

บนท้องฟ้าของถ้ำใต้ดินจิงหวู่ ก็ได้บังเกิดนิมิตอันยิ่งใหญ่ขึ้น

บนขอบฟ้า ร่างเงามายาของภูเขาใหญ่ที่สาดแสงสีทองปรากฏขึ้น ตั้งตระหง่านอยู่กลางห้วงมิติ บดบังตะวันและท้องฟ้า

ภูเขาใหญ่สูงถึงหมื่นจั้ง ทอดยาวไปหลายหมื่นลี้ ผู้ฝึกยุทธ์ทุกคนในถ้ำใต้ดินจิงหวู่ต่างก็เงยหน้าขึ้นมอง

พร้อมกับการปรากฏขึ้นของนิมิตภูเขาใหญ่ ไม่ใช่เพียงแค่เขตแดนของถ้ำใต้ดินจิงหวู่เท่านั้น

นิมิตนี้ทะลวงผ่านห้วงมิติโดยตรง แผ่ไปทั่วท้องฟ้าของถ้ำใต้ดินทุกแห่ง แม้แต่บนท้องฟ้าของโลกมนุษย์ก็ยังปรากฏร่างเงามายาของภูเขาใหญ่นี้ขึ้นมา

ในชั่วขณะนี้ ทุกเขตแดนล้วนถูกปกคลุมด้วยแสงสีทอง ราวกับมีสุริยันทองคำโปรยปรายลงมา

เฉิงเกาต๋า เว่ยฮั่นอิน และเหล่ายอดฝีมือระดับสุดขีดของเผ่ามนุษย์คนอื่น ๆ ที่อยู่ในโลกมนุษย์เมื่อเห็นฉากนี้ ก็จำได้ในทันทีว่าร่างเงามายาของภูเขาใหญ่นี้คืออะไร

เฉิงเกาต๋ารู้สึกเพียงว่าตนเองชาไปทั้งตัว กลืนน้ำลายแล้วกล่าวว่า “นี่! นี่คือภูเขามรรคหมื่นจั้ง! แถมยังสะท้อนมาจากทางฝั่งถ้ำใต้ดินจิงหวู่อีกด้วย!”

เว่ยฮั่นอินก็เบิกตากว้าง กล่าวอย่างไม่อยากจะเชื่อ “นิมิตที่ส่งมาจากทางฝั่งถ้ำใต้ดินจิงหวู่... เช่นนั้นก็หมายความว่า นิมิตนี้เกิดจากรัฐมนตรีซูงั้นหรือ รัฐมนตรีซู... บรรลุภูเขามรรคหมื่นจั้งแล้วงั้นหรือ?!”

หลังจากที่เว่ยฮั่นอินพูดจบ ตัวเขาเองก็ยังรู้สึกว่ามันบ้าคลั่งเกินไปแล้ว

นี่เพิ่งจะปิดด่านไปไม่กี่วัน ซูโม่กลับยกระดับขึ้นมาได้มากขนาดนี้!

ครั้งก่อนที่ซูโม่ปิดด่านก็บรรลุภูเขามรรค 4,000 จั้งโดยตรง ครั้งนี้กลับบรรลุภูเขามรรคหมื่นจั้งโดยตรงอีก แม้แต่ในฝันเขาก็ยังไม่กล้าฝันเช่นนี้เลย!

“เจ้าเด็กนี่ช่างยิ่งคบหานานเท่าไหร่ ก็ยิ่งสร้างความประหลาดใจให้พวกเรามากขึ้นเท่านั้น!” เฉิงเกาต๋าอดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจ

เห็นได้ชัดว่า การบังเกิดของนิมิตในครั้งนี้ เขาไม่มีความสงสัยแม้แต่น้อย กระทั่งยังค่อนข้างจะมั่นใจว่า นิมิตนี้คือสิ่งที่ซูโม่สร้างขึ้นมา!

ผ่านไปครู่ใหญ่ เฉิงเกาต๋าก็พลันหัวเราะออกมา “ในเมื่อซูโม่ยกระดับถึงภูเขามรรคหมื่นจั้งแล้ว ก็น่าจะใกล้จะออกจากด่านแล้ว!

พวกเรายุ่งกันมาหลายวันนี้ ก็ให้ซูโม่มาดูผลงานของพวกเราในช่วงไม่กี่วันนี้หน่อยเถอะ!

เว่ยฮั่นอิน รีบไปรวบรวมตัวแทนระดับเก้าและอัจฉริยะฟ้าประทานจากทุกประเทศมาที่จิงตู ไม่สิ ตอนนี้โลกมนุษย์ทั้งใบก็มีเพียงประเทศจีนของเราประเทศเดียวแล้ว นั่นคือระดับเก้าและอัจฉริยะฟ้าประทานจากทุกภูมิภาคของประเทศเรา!

ซูโม่ออกจากด่าน ทั้งยังบรรลุภูเขามรรคหมื่นจั้ง บวกกับการที่โลกมนุษย์ในครั้งนี้รวมเป็นหนึ่งเดียวกันอย่างแท้จริง ก็สมควรที่จะเฉลิมฉลองกันสักหน่อย!”

เว่ยฮั่นอินได้สติกลับมา ฉีกยิ้มกว้าง พยักหน้ากล่าว “ดี! ผมจะไปเตรียมการเดี๋ยวนี้!”

ในไม่ช้า เหล่ายอดฝีมือระดับสุดขีดของเผ่ามนุษย์จำนวนไม่น้อยก็แยกย้ายกันไป ทั้งหมดเริ่มไปเตรียมการอย่างเร่งรีบ

ขณะเดียวกัน ในสวรรค์นอกสวรรค์แห่งเขตแดนสุญตาของถ้ำใต้ดิน

ที่นี่คือโถงตำหนักแห่งหนึ่ง งดงามตระการตา ในอากาศมีหมอกวิญญาณบาง ๆ ลอยอ้อยอิ่ง ราวกับแดนเซียน

ภายในโถงตำหนัก มีร่างเงามายาสิบกว่ายี่สิบสายนั่งอยู่

ร่างเงามายาเหล่านี้มองเห็นใบหน้าได้ไม่ชัดเจน ด้านหลังยังมีวงแสงสีต่าง ๆ สาดประกายออกมา

หากเป็นซูโม่ที่เคยตรวจสอบความทรงจำของอัจฉริยะฟ้าประทานจากโลกสวรรค์มาไม่น้อยอยู่ที่นี่ ย่อมต้องสามารถจำตัวตนของคนกลุ่มนี้ได้อย่างแน่นอน!

คนเหล่านี้ก็คือเหล่าปราชญ์จากสวรรค์นอกสวรรค์ทุกแห่ง หรือก็คือยอดฝีมือขอบเขตปราชญ์ยุทธ์นั่นเอง!

หนึ่งในนั้นมีปราชญ์คนหนึ่งกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “การทดสอบเผ่ามนุษย์แห่งโลกมนุษย์ของพวกเราในครั้งนี้ ดูเหมือนว่าผลลัพธ์จะไม่เป็นที่น่าพอใจอย่างยิ่ง”

“อัจฉริยะฟ้าประทานที่โลกสวรรค์ทุกแห่งของพวกเราส่งไปล้วนตายในช่วงเวลานี้ ดูเหมือนว่าเผ่ามนุษย์แห่งโลกมนุษย์จะมีอคติต่อโลกสวรรค์ของข้าไม่น้อย!” ก็มีปราชญ์คนหนึ่งแค่นเสียงเบา ๆ กล่าวอย่างไม่พอใจเล็กน้อย

ปราชญ์จากสวรรค์สามัคคีสูงสุดซึ่งเป็นหนึ่งในสี่พรหมสวรรค์กล่าวด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาเล็กน้อย “อัจฉริยะฟ้าประทานแห่งโลกสวรรค์ของข้า จูยวนเฟิงถูกฆ่าในโลกมนุษย์ เรื่องนี้ยังคงต้องไปทวงถามคำอธิบาย! โดยเฉพาะในมือของจูยวนเฟิงยังมีวรยุทธ์จิตวิญญาณของโลกสวรรค์ข้าอยู่แขนงหนึ่ง อาจจะตกไปอยู่ในมือของเผ่ามนุษย์แห่งโลกมนุษย์แล้ว วรยุทธ์นี้ต้องนำกลับมาให้ได้!”

ปราชญ์จากสวรรค์กระจ่างสุญตาไสวแห่งเขตแดนสุญตาของถ้ำใต้ดินจิงหวู่ส่ายหน้า “จะรีบร้อนไปทำไม? เท่าที่ข้ารู้มา วรยุทธ์จิตวิญญาณแขนงนั้นตื้นเขินอย่างยิ่ง ถึงแม้จะสามารถทำให้ผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตต่ำสัมผัสได้ถึงการยกระดับของพลังจิตวิญญาณอย่างมหาศาล แต่สำหรับผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตสูงแล้ว ความคืบหน้าในการฝึกฝนเช่นนั้น ก็ไม่ต่างอะไรกับน้ำน้อยย่อมแพ้ไฟ ไม่มีประโยชน์อะไรมากนัก!”

ปราชญ์แห่งสวรรค์สามัคคีสูงสุดเหลือบมองแวบหนึ่ง แค่นเสียงเย็นชากล่าว “ข้ายินดีที่จะให้ กับการที่พวกเขาฆ่าอัจฉริยะฟ้าประทานแห่งโลกสวรรค์ของข้าแล้วชิงไป นั่นเป็นคนละเรื่องกัน ยิ่งไปกว่านั้น ครั้งนี้อัจฉริยะฟ้าประทานที่โลกสวรรค์ทุกแห่งของพวกเราส่งไปไม่มีใครรอดชีวิตแม้แต่คนเดียว เรื่องนี้จะให้กล้ำกลืนฝืนทนลงไปได้อย่างไร?”

ปราชญ์แห่งสวรรค์กระจ่างสุญตาไสวส่ายหน้า ถอนหายใจกล่าว “คนที่สมควรถูกลงโทษย่อมต้องถูกลงโทษ แต่ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลา ผลลัพธ์เจ้าก็เห็นแล้ว แม้แต่อัจฉริยะฟ้าประทานที่มีภูเขามรรค 4,000 จั้งของโลกสวรรค์เจ้าก็ยังไม่รอด ในสถานการณ์ที่มหามรรคแห่งฟ้าดินไม่มั่นคงเช่นนี้ การส่งยอดฝีมือที่ต่ำกว่าระดับราชันไปอีก จะมีประโยชน์อะไรมากนักหรือ?”

ปราชญ์แห่งสวรรค์สามัคคีสูงสุดแค่นเสียงเย็นชากล่าว “มีอะไรจะไม่ได้? ยอดฝีมือระดับสุดขีดจากสิบกว่าโลกสวรรค์ของพวกเรารวมกันมีหลายร้อยคน อยากจะเหยียบโลกมนุษย์ให้ราบเป็นหน้ากลองจะมีอะไรยาก?”

ปราชญ์แห่งสวรรค์กระจ่างสุญตาไสวได้ยินก็หัวเราะอย่างขมขื่น กล่าวว่า “เป้าหมายของพวกเราคือการเหยียบโลกมนุษย์ให้ราบเป็นหน้ากลองหรือ? จำนวนประชากรของเผ่ามนุษย์ในโลกมนุษย์นั้นมหาศาล หากต้องมาเป็นศัตรูกับเผ่ามนุษย์ที่มีจำนวนมากขนาดนี้ วันหน้าพวกเราก็อย่าได้คิดว่าจะมีใครสามารถบรรลุเป็นราชาได้เลย!

อีกอย่างข้าสัมผัสได้ว่า ซูโม่แห่งโลกมนุษย์คนนั้นไม่ธรรมดา อายุยังน้อยก็สามารถบรรลุถึงศักยภาพระดับสุดขีดได้ บางทีการตายของอัจฉริยะฟ้าประทานจากโลกสวรรค์ทุกแห่งของพวกเรา ก็มีความสัมพันธ์อย่างมากกับเจ้าเด็กคนนี้!”

เสียงของปราชญ์แห่งสวรรค์กระจ่างสุญตาไสวหยุดลงเล็กน้อย สายตามองไปยังที่ไกลออกไป แล้วกล่าวอีกว่า “ถอยหนึ่งหมื่นก้าวมาพูด พวกเจ้าช่วงนี้ไม่ได้สังเกตหรือว่าสวรรค์สีชาดมหาพิสุทธิ์ที่เงียบสงบมาหมื่นปี ช่วงนี้ดูเหมือนจะมีกลิ่นอายจาง ๆ แผ่ออกมา?”

เมื่อได้ยินประโยคนี้ ดวงตาของเหล่าปราชญ์ที่อยู่ในที่นั้นก็หดเล็กลง ในใจก็ตกใจอยู่บ้าง พลางมองตามสายตาของปราชญ์แห่งสวรรค์กระจ่างสุญตาไสวไป

ปราชญ์แห่งสวรรค์สามัคคีสูงสุดอดไม่ได้ที่จะถามขึ้น “เจ้าจะบอกว่า สวรรค์สีชาดมหาพิสุทธิ์ก็เริ่มฟื้นคืนแล้วหรือ?”

ปราชญ์แห่งสวรรค์กระจ่างสุญตาไสวพยักหน้า กล่าวว่า “อาจจะ ดังนั้นช่วงนี้อย่าได้สร้างเรื่องราวที่ไม่จำเป็น รอสังเกตการณ์ไปก่อนจะดีที่สุด”

เมื่อพูดถึงตรงนี้ เหล่าปราชญ์แห่งโลกสวรรค์ต่างก็พากันพยักหน้า

และในขณะนั้นเอง พวกเขาทุกคนก็เห็นร่างเงามายาของภูเขาใหญ่หมื่นจั้งปรากฏขึ้นที่ขอบฟ้า แสงสีทองโปรยปรายลงมา

“ภูเขามรรคหมื่นจั้ง!”

“กลิ่นอายนี้ คือซูโม่แห่งโลกมนุษย์คนนั้น!”

“อายุยังน้อยกลับบรรลุถึงระดับภูเขามรรคหมื่นจั้งแล้วหรือ? แม้แต่ข้าผู้เฒ่าก็ยังอดทอดถอนใจในพรสวรรค์ของเจ้าเด็กคนนี้ไม่ได้...”

“ดูท่าแล้ว... การตายของอัจฉริยะฟ้าประทานแห่งโลกสวรรค์ของพวกเรา มีความเป็นไปได้สูงมากจริง ๆ ว่าจะมีความสัมพันธ์ไม่น้อยกับซูโม่คนนี้!”

ปราชญ์จำนวนไม่น้อยต่างก็อุทานกับตัวเองด้วยความตกใจ

ดวงตาของปราชญ์แห่งสวรรค์กระจ่างสุญตาไสวก็สาดประกายแวบหนึ่ง พึมพำว่า “ซูโม่ ภูเขามรรคหมื่นจั้งงั้นหรือ? น่าสนใจจริง ๆ คิดว่าอีกไม่นาน ก็คงจะได้พบกับซูโม่คนนี้ด้วยตาตนเองแล้ว”