โคตรระบบผลข้างเคียง ตอนที่ 620 ประตูตระหนกที่น่าสะพรึงกลัว
โคตรระบบผลข้างเคียง ตอนที่ 620 ประตูตระหนกที่น่าสะพรึงกลัว
โคตรระบบผลข้างเคียง ตอนที่ 620 ประตูตระหนกที่น่าสะพรึงกลัว
จูยวนเฟิงเห็นฉากนี้ ในใจก็ตกใจอย่างยิ่ง เกิดคลื่นยักษ์ซัดสาด
เขาก็ไม่คิดเลยจริง ๆ ว่า อัจฉริยะฟ้าประทานแห่งโลกสวรรค์ทั้งสี่คนนั้นแม้แต่มหาค่ายกลระดับราชันก็ยังไม่ทันได้กระตุ้นออกมาอย่างสมบูรณ์ ก็พลันตายอย่างกะทันหันในพริบตา!
วิธีการตายเช่นนี้พิสดารเกินไปแล้ว มันเกิดขึ้นต่อหน้าต่อตาเขาถึงสองครั้ง แต่เขาก็ยังคงไม่มีเบาะแสแม้แต่น้อย ไม่รู้ว่าทั้งหมดนี้ซูโม่ตกลงแล้วทำได้อย่างไร
ไม่ใช่เพียงแค่นี้ เขามองดูแสงเรืองรองสีแดงจาง ๆ ที่พวยพุ่งออกมาจากจุดชีพจรทั่วร่างของซูโม่ ก็ยิ่งทำให้ในใจของเขาหวาดหวั่น!
“แปดประตูผันกลับ ประตูที่เจ็ด… ประตูตระหนก!”
จูยวนเฟิงพึมพำกับตัวเอง เบิกตากว้าง
ต้องรู้ไว้ว่า แม้แต่ในยุคสมัยของเขา แปดประตูผันกลับก็เป็นทักษะยุทธ์ชั้นยอด ไม่ใช่คนที่ธรรมดาจะสามารถฝึกฝนได้
ไม่ใช่เพียงแค่ข้อกำหนดในการฝึกฝนทักษะยุทธ์นี้จะสูงอย่างยิ่ง
และยังมีพลังผลสะท้อนกลับที่น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง ทำให้คนยากที่จะทนรับไหว
เท่าที่เขารู้มา ตอนนั้นทั้งโลกสวรรค์ คนที่สามารถฝึกฝนแปดประตูผันกลับได้ถึงขีดสุดก็มีเพียงสองคนเท่านั้น นั่นล้วนเป็นบุคคลระดับปราชญ์!
ตอนนี้เขาเห็นซูโม่อายุยังน้อยกลับเปิดได้ถึงระดับประตูที่เจ็ดของแปดประตูผันกลับแล้ว จะไม่ตกใจได้อย่างไร?
นี่จะต้องอสูรร้ายเพียงใด รากฐานวิถียุทธ์แข็งแกร่งเพียงใด ถึงจะสามารถฝึกฝนแปดประตูผันกลับได้ถึงระดับนี้ ทั้งยังไม่สนใจผลสะท้อนกลับของมัน เปิดประตูที่เจ็ด ประตูตระหนกได้อย่างสบาย ๆ เช่นนี้?
ในตอนนี้ ในใจของจูยวนเฟิงก็หวาดหวั่นอย่างสิ้นเชิง
เขาจำต้องมองซูโม่อย่างจริงจัง มองซูโม่เป็นศัตรูตัวฉกาจ
ไม่ว่าจะเป็นวิธีการโจมตีที่พิสดารนั้น หรือการที่ซูโม่เปิดประตูที่เจ็ด ประตูตระหนก ก็ล้วนทำให้เขาไม่อาจดูถูกได้
หากไม่ระวังแม้แต่น้อย เขาอาจจะต้องตายด้วยน้ำมือของซูโม่คนนั้นจริง ๆ!
“เร็ว! กระตุ้นมหาค่ายกลระดับราชันต่อไป!
ห้ามให้เขาซัดดาบที่รุ่งโรจน์ถึงขีดสุดของประตูที่เจ็ด ประตูตระหนกนั้นออกมาได้!
มิฉะนั้นพวกเราทุกคนอย่าได้คิดที่จะมีชีวิตอยู่!”
ไม่มีเวลามาคิดมากอีกต่อไป จูยวนเฟิงตะโกนลั่นในทันที บนใบหน้าปรากฏแววหวาดกลัวอยู่บ้าง
หลังจากเสียงตะโกนดังขึ้น เหล่าผู้ฟื้นคืนในที่เกิดเหตุก็ในที่สุดก็กลับมาได้สติ แต่สีหน้าที่หวาดกลัวบนใบหน้าของพวกเขาก็ยังคงไม่จางหายไป
“ฆ่า!!!”
“ฆ่า!!!”
“ฆ่า!!!”
ในชั่วพริบตา ทางฝั่งผู้ฟื้นคืนก็มีเสียงตะโกนลั่นดังขึ้นติดต่อกัน
ผู้ฟื้นคืนคนหนึ่งตอบสนองได้ก่อน ประสานอินด้วยความเร็วสูงสุด กระตุ้นมหาค่ายกลระดับราชันของตนเองอย่างรวดเร็ว คิดจะสังหารซูโม่
ทว่า ซูโม่เพียงแค่เหลือบมองอย่างเย็นชา ผลสะท้อนกลับของแปดประตูผันกลับก็ปะทุขึ้นในทันที!
“อั่ก!!!”
เสียงทุบดังขึ้นครั้งหนึ่ง มหาค่ายกลระดับราชันในมือของผู้ฟื้นคืนคนนั้นก็หม่นหมองลง เขาก็ตายอย่างกะทันหันในทันที!
ในใจของผู้ฟื้นคืนจำนวนมากในที่เกิดเหตุหนาวสะท้าน ความรู้สึกหวาดกลัวราวกับฝันร้ายแผ่ขยายอยู่ในใจของพวกเขา
“เพียงแค่สายตาเดียว… ก็ทำให้ยอดอัจฉริยะขอบเขตผสานภูเขาสุดขีดคนหนึ่ง… ตายอย่างกะทันหัน!”
มีผู้ฟื้นคืนคนหนึ่งแทบจะบ้าไปแล้ว มองซูโม่ราวกับกำลังมองดูมารร้ายที่น่าสะพรึงกลัวตนหนึ่ง ทำให้เขาทั่วร่างสั่นสะท้าน
“ต่อไป!”
ดวงตาของจูยวนเฟิงแดงก่ำ ตะโกนลั่น
จากนั้น ก็มีผู้ฟื้นคืนอีกสามสี่คนฝืนกดความหวาดกลัวต่อซูโม่ในใจลง ประสานอินอย่างรวดเร็ว กระตุ้นมหาค่ายกลระดับราชัน
“อั่ก!!!”
“อั่ก!!!”
“อั่ก!!!”
ในชั่วขณะที่มหาค่ายกลระดับราชันปรากฏขึ้น ผู้ฟื้นคืนหลายคนนี้ก็ตายอย่างกะทันหันเช่นกัน ทั่วร่างเลือดสดพุ่งกระฉูด ราวกับบุปผาโลหิตที่เบ่งบาน
ชั่วขณะหนึ่ง ที่เกิดเหตุราวกับนรก เลือดสาดกระเซ็น เลือดไหลนอง เป็นสีเลือดไปทั่ว
ขอเพียงมีคนกล้าที่จะใช้มหาค่ายกลระดับราชัน ก็จะตายอย่างกะทันหันในวินาทีต่อมาโดยไม่มีอะไรผิดพลาด นี่ก็ราวกับต้องคำสาปที่ไม่อาจต้านทานได้
ร่างกายของผู้ฟื้นคืนจำนวนมากสั่นเทา พวกเขาถูกความตายที่น่าพิศวงนี้ทำให้หวาดกลัวจริง ๆ บางคนกระทั่งไม่กล้าขยับแม้แต่น้อย กลัวว่าความตายจะมาถึงพวกเขาโดยไม่มีสัญญาณเตือนล่วงหน้า
เพียงแค่ชั่วครู่ ในหมู่ผู้ฟื้นคืนก็มียอดฝีมือขอบเขตผสานภูเขาสุดขีดตายไปแล้วแปดเก้าคน
ไม่มีข้อยกเว้น พวกเขาล้วนเป็นอัจฉริยะฟ้าประทานที่แข็งแกร่งที่สุดของโลกสวรรค์ ยังไม่ทันได้กระตุ้นมหาค่ายกลระดับราชันของตนเอง ก็พลันตายอย่างกะทันหัน
จูยวนเฟิงก็มองซูโม่อย่างไม่อยากจะเชื่อ ร่างกายสั่นเทาโดยไม่รู้ตัว รูม่านตาหดเล็กลงแล้วหดเล็กลงอีก
เขาไม่คิดเลยจริง ๆ ว่าซูโม่จะแข็งแกร่งถึงเพียงนี้
สังหารยอดฝีมือขอบเขตผสานภูเขาสุดขีด ก็เหมือนกับฆ่าหมาอย่างง่ายดาย!
“พี่จู…
ทำอย่างไรดี…
พวกเราอยากจะกระตุ้นมหาค่ายกลระดับราชัน แต่ซูโม่คนนั้นไม่ให้โอกาสพวกเราเลยแม้แต่น้อย”
ในมือของผู้ฟื้นคืนคนหนึ่งก็มีมหาค่ายกลระดับราชันอยู่ แต่เขากลับไม่มีความกล้าที่จะนำมหาค่ายกลระดับราชันออกมาเลย
จูยวนเฟิงกัดฟัน ในดวงตาสาดประกายความอำมหิตออกมา กล่าวว่า “ข้าจะมาพันธนาการซูโม่ด้วยตนเอง พวกเจ้าหาโอกาสกระตุ้นมหาค่ายกลระดับราชันเปิดฉากโจมตีอย่างรวดเร็ว”
“แล้วพี่จูเล่า… ท่านจะทนรับวิธีการที่พิสดารของซูโม่คนนั้นได้จริง ๆ หรือ”
ผู้ฟื้นคืนคนนั้นกล่าวอย่างลังเล
จูยวนเฟิงตะคอกเสียงเย็น “ข้ากับซูโม่คนนั้นขอบเขตใกล้เคียงกัน อาจจะมีเพียงข้าที่สามารถลองดูได้!
หรือว่าจะต้องมองดูซูโม่คนนั้นสังหารพวกเราทีละคนไปเรื่อย ๆ อย่างนั้นหรือ?!”
และในขณะนั้นเอง ซูโม่เห็นกลุ่มผู้ฟื้นคืนฝั่งตรงข้ามดูเหมือนจะหวาดกลัว ไม่กล้าที่จะใช้มหาค่ายกลระดับราชันอย่างง่ายดาย ก็ยิ้มกล่าว “อย่างไร? ไม่ใช้มหาค่ายกลระดับราชันแล้วหรือ?
เช่นนั้นต่อไปก็ถึงตาฉันโต้กลับแล้วใช่ไหม?”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ผู้ฟื้นคืนจำนวนมากก็โกรธจนอยากจะฉีกซูโม่เป็นชิ้น ๆ
อะไรคือต่อไปจะโต้กลับแล้ว?
นี่ตั้งแต่ต้นจนจบ ไม่ใช่ว่าพวกเขาถูกเจ้าเด็กนี่บดขยี้หรอกหรือ?
เสียงของซูโม่ยังไม่ทันขาดคำ ได้ยินเพียงเสียง ‘แคร้ง’ ครั้งหนึ่ง ดาบหมึกพิศวงออกจากฝัก ระเบิดเสียงหึ่ง ๆ
“สังหาร!”
ซูโม่ตะโกนลั่น บนคมดาบของเขา ประกายดาบสีแดงจาง ๆ สายหนึ่งก็กระโดดโลดเต้นรวมตัวกัน
ในชั่วขณะที่ประกายดาบสีแดงจาง ๆ นี้รวมตัวกัน พลังที่แข็งแกร่งจนทำให้คนหายใจไม่ออกก็แผ่ออกมา
“นั่น! นั่นคือการโจมตีที่รุ่งโรจน์ถึงขีดสุดที่สามารถซัดออกมาได้หลังจากเปิดประตูที่เจ็ด ประตูตระหนก!” มีผู้ฟื้นคืนคนหนึ่งตะโกนอย่างหวาดกลัว
วินาทีต่อมา ดาบนี้ของซูโม่ก็เหวี่ยงออกไปแล้ว ประกายดาบรูปจันทร์เสี้ยวขนาดมหึมาก็ฟันออกไปในทันที
ฟ้าดินสั่นสะเทือนตามไปด้วย ที่ที่ประกายดาบกวาดผ่าน มิติก็แตกสลายในทันที ราวกับมิติเป็นเพียงกระดาษที่เปราะบาง สามารถถูกประกายดาบฟันขาดได้อย่างง่ายดาย
รูม่านตาของจูยวนเฟิงหดเล็กลงอย่างรวดเร็ว แล้วก็ขยายใหญ่ออกมาอย่างรวดเร็ว
เขารู้ว่า พลังอำนาจของดาบนี้แข็งแกร่งอย่างยิ่ง ราชันที่อ่อนแอกว่าหากรับตรง ๆ ก็อาจจะได้รับบาดเจ็บได้!
“กระตุ้นมหาค่ายกลระดับราชัน ต้านทานการโจมตีครั้งนี้ไว้!”
จูยวนเฟิงตะโกนลั่นในทันที เขาก็สังเวยมหาค่ายกลระดับราชันของตนเองออกมาในทันที คิดจะกระตุ้นออกมาเพื่อป้องกันดาบนี้ของซูโม่
ความจริงแล้วไม่ต้องให้จูยวนเฟิงเตือน ผู้ฟื้นคืนคนอื่น ๆ ก็รู้ดี
พวกเขาไม่คิดจะใช้มหาค่ายกลระดับราชันมาโจมตีอีกต่อไปแล้ว
ตอนนี้มหาค่ายกลระดับราชันสามารถต้านทานดาบนี้ได้ พวกเขาก็รู้สึกโชคดีอย่างยิ่งแล้ว
แต่ในขณะนั้นเอง พวกเขาทุกคนทั่วร่างก็สั่นสะท้าน พลังที่น่าสะพรึงกลัวถึงขีดสุดสายหนึ่งปรากฏขึ้นในร่างกายของพวกเขาอย่างไม่ทราบสาเหตุ ทำลายภูเขามรรคของพวกเขา กวนและเผาไหม้ห้าอวัยวะตันหกอวัยวะกลวงและเส้นลมปราณทั่วร่างของพวกเขา
“อั่ก!!!”
“อั่ก!!!”
“อั่ก!!!”
ในชั่วพริบตา ผู้ฟื้นคืนทุกคนต่างก็พ่นเลือดออกมา สีหน้าขาวซีด กระทั่งมีหลายคนตายอย่างกะทันหันร่วงหล่นลงบนพื้น
พวกเขาไม่มีพลังที่จะไปกระตุ้นมหาค่ายกลระดับราชันอีกต่อไป ทำได้เพียงมองดูประกายดาบที่น่าสะพรึงกลัวถึงขีดสุดนั้นฟันเข้ามาอย่างรวดเร็ว