โคตรระบบผลข้างเคียง ตอนที่ 031 หมาจนตรอก ล้มกระดาน!
โคตรระบบผลข้างเคียง ตอนที่ 031 หมาจนตรอก ล้มกระดาน!
โคตรระบบผลข้างเคียง ตอนที่ 031 หมาจนตรอก ล้มกระดาน!
ใบหน้าของยวีอันเกอเต็มไปด้วยความไม่ยินยอม
เมื่อได้ยินคำประเมินของซูโม่ที่มีต่อเขา ในใจเขาก็ยิ่งเจ็บปวดรวดร้าว
คำประเมินนี้ เจ็บปวดยิ่งกว่าอาการกระดูกแขนขวาแตกหักที่ได้รับเสียอีก
ในฐานะอันดับหนึ่งของโม่หวู่ เขายังคงมีความหยิ่งทะนงอยู่บ้าง
วินาทีต่อมา เขาพยายามฝืนยืนขึ้น ใบหน้าเขียวคล้ำ
เขาก็แทบไม่เชื่อว่าตนเองจะพ่ายแพ้ยับเยินเช่นนี้
แต่ในใจของเขายังคงไม่ยอมแพ้ ไม่ได้เอ่ยคำว่ายอมแพ้ออกมาจากปาก
ซูโม่หรี่ตาลง เดินช้า ๆ เข้าไปหายวีอันเกอ
เขาไม่ได้คิดจะออมมือ
แม้ว่าการประลองยุทธ์จะห้ามฆ่าคน
แต่ทำให้คู่ต่อสู้บาดเจ็บสาหัส ใครจะว่าอะไรได้?
นี่คือการประลอง ใครบ้างจะไม่บาดเจ็บ?
วิถีแห่งวิทยายุทธ์คือวิถีแห่งการสังหาร!
ยวีอันเกอเห็นซูโม่เดินเข้ามาหาเขา ขมวดคิ้วเล็กน้อย
เขาก็ตอบสนองทันที
ฝ่ามือวัชระถูกใช้ออกมาอีกครั้ง
มือซ้ายของเขาเริ่มเปลี่ยนเป็นสีเหลืองอีกครั้ง กลิ่นอายทรงพลังค่อย ๆ ก่อตัวขึ้น
ซูโม่แค่นเสียงเย็นชาในใจ “ไม่ยอมแพ้ก็ดีแล้ว”
วินาทีต่อมา ร่างของซูโม่พลันเร่งความเร็ว หมัดขวาของเขายกขึ้นอีกครั้ง ปลดปล่อยหมัดเจ็ดพิการออกมา
ทันทีที่หมัดออก พลังงานต่าง ๆ ก็ระเบิดออกมา
“ปัง!!!”
“แครก แครก แครก…”
ในชั่วพริบตา พลังงานต่าง ๆ ก็กระแทกเข้าใส่แขนซ้ายของยวีอันเกอ
พลังงานอันแข็งแกร่งทำให้แขนซ้ายของยวีอันเกอหักละเอียด ส่งเสียงกระดูกแตกน่าสยดสยอง
และยวีอันเกอก็ถูกซูโม่ต่อยกระเด็นไปอีกครั้ง!
“อั่ก!!!”
กลางอากาศ เขาพ่นเลือดสดออกมาจากปาก พลังงานทั้งเจ็ดชนิดวิ่งพล่านอยู่ในร่าง ไม่อาจกดข่มไว้ได้อีกต่อไป
ทุกคนในที่นั้นต่างตกตะลึง
สายตาของพวกเขาจับจ้องตามร่างของยวีอันเกอที่ลอยออกไป
หลายคนเห็นแล้วรู้สึกหนาวเยือกในใจ
นั่นคือตำนานไร้พ่ายในใจของพวกเขานะ!
อดีตอันดับหนึ่งของโม่หวู่กลับถูกซูโม่ซัดกระเด็นไปตามใจชอบเหมือนลูกบอลต่อหน้าต่อตาพวกเขา!
ภาพนี้ช่างน่าตกตะลึงเกินไปแล้ว
หลายคนกลืนน้ำลาย พึมพำว่า “หากเป็นเช่นนี้ต่อไป จุดจบของยวีอันเกอคงไม่ต่างจากหลิวซิงฮุย… เผลอ ๆ อาจจะน่าอนาถยิ่งกว่า!”
เพราะก่อนหน้านี้ตอนที่ซูโม่จัดการกับหลิวซิงฮุย เขาไม่เคยใช้ทักษะยุทธ์ใด ๆ เพียงใช้พละกำลังทางกายภาพล้วน ๆ ในการทารุณ
แต่ตอนที่ซูโม่ซ้อมยวีอันเกอ เห็นได้ชัดว่าเขาใช้ทักษะยุทธ์ที่แข็งแกร่งบางอย่าง
ดังนั้นจุดจบของยวีอันเกอ ย่อมคาดเดาได้!
รองผู้อำนวยการหลิวต้งจือในขณะนี้มีสีหน้าบูดเบี้ยวอย่างยิ่ง
เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่ายวีอันเกอจะพ่ายแพ้!
“เป็นแบบนี้ต่อไป… ไม่ได้เด็ดขาด…”
รองผู้อำนวยการหลิวต้งจือพึมพำ
เขามองยวีอันเกอที่กระอักเลือดไม่หยุดภายใต้การโจมตีของซูโม่ ไม่อาจนั่งอยู่เฉยได้อีกต่อไป!
เพราะยวีอันเกอเกี่ยวข้องกับผลงานของเขา!
หากยวีอันเกอได้รับบาดเจ็บสาหัสที่นี่ หรือถึงขั้นพิการ จนส่งผลกระทบต่อการสอบเกาเข่า
ทุกสิ่งที่เขาทำมาก่อนหน้านี้ก็จะสูญเปล่า
เขายังคิดจะอาศัยยวีอันเกอสร้างชื่อเสียงในการสอบเกาเข่า เพื่อที่ตนเองจะได้นั่งตำแหน่งผู้อำนวยการอย่างราบรื่น!
แต่ดูจากสถานการณ์ตอนนี้
ไม่ใช่แค่ตำแหน่งผู้อำนวยการจะหมดหวัง
แถมยังอาจจะถูกเบื้องบนสอบสวนเรื่องใช้อำนาจในทางมิชอบ!
เมื่อคิดถึงตรงนี้ รองผู้อำนวยการหลิวต้งจือก็ทนนั่งต่อไปไม่ไหว
เขาคำรามลั่น “สารเลว!”
ยังไม่ทันสิ้นเสียง เขาก็ก้าวเท้าพรวดพราด เตรียมพุ่งไปยังเวทีประลอง
เผิงจวิ้นเยี่ยนเห็นการเคลื่อนไหวของรองผู้อำนวยการหลิวต้งจือ สีหน้าก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย
เขารู้ว่ารองผู้อำนวยการผู้นี้กำลังจนตรอก ดูเหมือนคิดจะลงมือกับซูโม่ด้วยตัวเอง!
“รองผู้อำนวยการ คุณจะทำอะไร?”
ร่างของเผิงจวิ้นเยี่ยนวูบไหว ขวางหน้าหลิวต้งจือไว้ทันที
“ไสหัวไป!”
รองผู้อำนวยการหลิวต้งจือมีสีหน้าเย็นชา ปล่อยหมัดใส่เผิงจวิ้นเยี่ยนโดยตรง
เผิงจวิ้นเยี่ยนใจหายวาบ ยกแขนทั้งสองข้างขึ้นกากบาท เตรียมรับหมัดของหลิวต้งจือ
“ตูม!!!”
ทว่า ตามมาด้วยเสียงทึบ ๆ เผิงจวิ้นเยี่ยนก็ถูกซัดกระเด็นไปไกลกว่าสิบเมตร
แต่รองผู้อำนวยการหลิวต้งจือในขณะนี้ใบหน้าก็แดงก่ำ มุมปากมีเลือดไหลซึมออกมา
เห็นได้ชัดว่า
ครั้งนี้ รองผู้อำนวยการหลิวต้งจือยอมเสี่ยงที่จะบาดเจ็บภายใน เพื่อซัดเผิงจวิ้นเยี่ยนให้ถอยไป และขึ้นไปบนเวทีเพื่อกดข่มซูโม่!
ขณะนั้น รองผู้อำนวยการหลิวต้งจือหันกลับไปมองเผิงจวิ้นเยี่ยนที่อยู่ห่างออกไปสิบเมตรอย่างเย็นชา เยาะเย้ยว่า “แค่ขอบเขตชำระโลหิตระดับสองกระจอก ๆ ต่อให้ฉันตกจากขอบเขตกระดูกหยกระดับสาม ก็ไม่ใช่คนที่นายจะมีปัญญามาขวางได้!”
พูดจบ เขาก็ก้าวเท้ายาว ๆ ไม่กี่ก้าว ขึ้นไปบนเวทีประลองทันที
รองผู้อำนวยการหลิวต้งจือเดินมาถึงหน้ายวีอันเกอ ประคองเขาขึ้น แล้วกล่าวอย่างเย็นชาว่า “ลงมือโหดเหี้ยมเช่นนี้ สมควรถูกถอดถอนสถานะนักเรียน ตัดสิทธิ์สอบเกาเข่า! นักเรียนซูโม่คนนี้ วันนี้ฉันในฐานะผู้อำนวยการจะจัดการด้วยตนเอง!”
ยังไม่ทันสิ้นเสียง
ร่างของรองผู้อำนวยการหลิวต้งจือก็เคลื่อนไหวในพริบตา เขาสะบัดฝ่ามือ ตบเข้าใส่ซูโม่โดยตรง!
“เชี่ย! เกิดอะไรขึ้น? รองผู้อำนวยการลงมือกับซูโม่ด้วยตัวเอง!”
“แม่เจ้าโว้ย นี่มันเรื่องที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนเลยนะ! ผู้นำโรงเรียนลงมือกับนักเรียน! ไม่สนใจอะไรเลยจริง ๆ หรือ?”
“…”
นักเรียนจำนวนมากเห็นภาพนี้ ต่างอุทานออกมาด้วยความตกใจจนหน้าซีดเผือด
ไม่มีใครคาดคิดว่าเรื่องราวจะบานปลายมาถึงขั้นนี้
รองผู้อำนวยการถึงกับไม่รักษาหน้าตาและฐานะ เริ่มล้มโต๊ะโดยตรงแล้ว!
หลายคนรู้สึกหนาวเยือกในใจ ขนลุกชันไปทั้งตัว
พวกเขารู้ดีว่ารองผู้อำนวยการคือผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตกระดูกหยกระดับสาม!
แม้ว่าจะตกลงมาสู่ขอบเขตระดับสอง และดูเหมือนจะยังบาดเจ็บสาหัสอยู่ก็ตาม
แต่ความรู้และประสบการณ์การต่อสู้ของรองผู้อำนวยการก็เหนือกว่าระดับสองธรรมดาทั่วไปมากนัก!
เมื่อครู่ที่เผิงจวิ้นเยี่ยนถูกรองผู้อำนวยการหลิวต้งจือซัดฝ่ามือเดียวจนกระเด็น ก็เป็นตัวอย่างที่ดี!
“สยบ!”
ขณะนั้น รองผู้อำนวยการหลิวต้งจือตะโกนลั่น
ฝ่ามือนี้ของเขารวดเร็วอย่างยิ่ง
พร้อมกันนั้น ลมปราณฝ่ามือที่หาใดเปรียบมิได้ก็ระเบิดออกมารอบทิศทาง
ลมปราณฝ่ามือพัดกระหน่ำไปทั่วบริเวณ
“อ๊า!”
“เอิ๊ก!”
“…”
ในชั่วพริบตา ลมปราณฝ่ามืออันรุนแรงก็ซัดกลุ่มนักเรียนที่อยู่ขอบเวทีประลองกระเด็นถอยไป ส่งเสียงร้องโหยหวนออกมา
แม้แต่นักเรียนที่อยู่ห่างออกไปไกล ก็ยังรู้สึกหายใจไม่ออก หายใจลำบากอย่างยิ่ง!
นี่เป็นเพียงลมปราณฝ่ามือเท่านั้น แต่กลับสร้างความเสียหายได้มากถึงเพียงนี้
เห็นได้ชัดว่าซูโม่ผู้ต้องรับฝ่ามือของรองผู้อำนวยการหลิวต้งจือนั้น จะต้องแบกรับพละกำลังมหาศาลเพียงใด!
นี่เทียบไม่ได้เลยกับภาพที่ยวีอันเกอแสดงออกมาก่อนหน้านี้
เพราะอย่างไรเสียยวีอันเกอก็เป็นเพียงแค่ขอบเขตหลอมกายระดับหนึ่งเท่านั้น
ส่วนรองผู้อำนวยการหลิวต้งจือ ต่อให้สภาพในตอนนี้จะย่ำแย่แค่ไหน ก็ยังมีพลังอำนาจถึงขอบเขตชำระโลหิตระดับสอง
ช่องว่างของขอบเขตระหว่างทั้งสองนั้นแตกต่างกันราวฟ้ากับเหว!
“คุณบ้าไปแล้วจริง ๆ!”
เผิงจวิ้นเยี่ยนเห็นรองผู้อำนวยการพุ่งเข้าใส่ซูโม่ ดวงตาแทบถลนออกมาด้วยความโกรธ
เขาไม่สนใจความเจ็บปวดที่แขน รีบทะยานร่างขึ้นไปทันที หมายจะขัดขวาง
แต่รองผู้อำนวยการหลิวต้งจือไม่เปิดโอกาสให้เผิงจวิ้นเยี่ยนเข้ามาช่วยเหลือเลยแม้แต่น้อย
เพราะหลังจากที่เขาซัดเผิงจวิ้นเยี่ยนกระเด็นไปแล้ว ก็ลงมือสังหารซูโม่ทันที
ต่อให้เผิงจวิ้นเยี่ยนรีบตามมาอีกครั้ง ก็ไม่ทันการณ์เสียแล้ว