โคตรระบบผลข้างเคียง ตอนที่ 028 อันดับหนึ่งของโม่หวู่ปรากฏตัว จับตามองจากทุกคน!
โคตรระบบผลข้างเคียง ตอนที่ 028 อันดับหนึ่งของโม่หวู่ปรากฏตัว จับตามองจากทุกคน!
โคตรระบบผลข้างเคียง ตอนที่ 028 อันดับหนึ่งของโม่หวู่ปรากฏตัว จับตามองจากทุกคน!
“นี่!”
“แม่เจ้าโว้ย หล่อเกินไปแล้ว หยิ่งยโสไม่มีใครเกินจริง ๆ!”
“เชี่ย! ซูโม่สุดยอดไปเลย กล้าพูดแบบนี้ออกมาได้ยังไง!”
“ยังกล้าท้าทายยวีอันเกออีก!”
“บ้าไปแล้ว! ซูโม่บ้าไปแล้ว!”
“…”
ทุกคนมองดูซูโม่กวักนิ้วเรียก ทั้งยังคงกล่าวคำท้าทายยวีอันเกอต่อ ต่างก็พากันสูดหายใจเข้าลึก ๆ
พอซูโม่พูดเช่นนี้ออกมา
ไม่เพียงแต่นักเรียนที่มามุงดูจำนวนมากจะตกตะลึง
แม้แต่อัจฉริยะหลายคนในกลุ่มสิบอันดับแรกก็อดไม่ได้ที่จะสีหน้าเปลี่ยนไป มองไปยังซูโม่ด้วยความรู้สึกเหลือเชื่อ
นักเรียนทั่วไปอาจจะรู้เพียงว่ายวีอันเกอคืออันดับหนึ่งของโม่หวู่ เก่งกาจมาก
แต่เหล่าอัจฉริยะในกลุ่มสิบอันดับแรกอย่างพวกเขายิ่งเข้าใจถึงความน่าสะพรึงกลัวของยวีอันเกอมากกว่า!
ต้องรู้ไว้ว่า ปีแรกที่ยวีอันเกอเข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยมปลาย เขาก็ท้าทายสิบอันดับแรกของโรงเรียนมัธยมปลายโม่หวู่ในตอนนั้นโดยตรง!
และผลงานของยวีอันเกอในตอนนั้นคือสิบครั้งชนะสิบครั้ง ไม่เคยพ่ายแพ้เลยแม้แต่ครั้งเดียว!
ไม่เพียงเท่านั้น
การท้าทายสิบอันดับแรกของโม่หวู่ในตอนนั้น ยวีอันเกอล้วนเอาชนะมาได้อย่างง่ายดาย!
ตลอดสามปีนี้ มีนักเรียนที่คิดจะท้าทายยวีอันเกอนับไม่ถ้วน
แต่ล้วนพ่ายแพ้อย่างยับเยิน
ยวีอันเกอไม่เคยพ่ายแพ้ ไม่เคยลิ้มรสความพ่ายแพ้แม้แต่ครั้งเดียว
เพียงแค่ผ่านไปสองปีในโรงเรียนมัธยมปลาย เขาก็ได้ครอบครองตำแหน่งอันดับหนึ่งของโม่หวู่อย่างภาคภูมิด้วยพลังอำนาจของผู้แข็งแกร่งอย่างแท้จริงแล้ว!
พอถึงชั้นมัธยมปลายปีที่สาม
พลังอำนาจของยวีอันเกอก็เหนือกว่าทุกคนไปไกลแล้ว
ยิ่งไปกว่านั้น ในปีนี้ ก็ไม่มีใครกล้าไปท้าทายเขาอีก!
แม้แต่อันดับสองของโม่หวู่ ก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของยวีอันเกอในกระบวนท่าเดียว!
ดังนั้นยวีอันเกอไม่เพียงแต่เป็นตำนานในใจของนักเรียนทั่วไปเหล่านั้น
ยังเป็นตัวตนที่ไม่อาจเอาชนะได้ในใจของกลุ่มคนในสิบอันดับแรกของโม่หวู่อีกด้วย!
เหมยไห่เทากับเพื่อนร่วมชั้นกลุ่มหนึ่งอ้าปากค้าง
ตอนนี้ นอกจากจะรู้สึกว่าซูโม่สุดยอดและห้าวหาญแล้ว พวกเขาก็ไม่รู้จริง ๆ ว่าจะบรรยายออกมาได้อย่างไรอีก
ทั้งสถานที่ตกตะลึงไปหมด
ท่ามกลางผู้คนมากมาย นอกจากความตกใจแล้ว ในใจก็ยังรู้สึกตื่นเต้นอย่างยิ่ง
เพราะยวีอันเกอไม่ได้ลงมือมาหนึ่งปีเต็มแล้ว
ครั้งนี้โกรธจริง ๆ แล้ว ลงมือย่อมต้องสะเทือนฟ้าดิน
และซูโม่ก็จะต้องกลายเป็นเป้าหมายที่ยวีอันเกอใช้เพื่อแสดงพลังอำนาจอย่างแน่นอน!
“ซูโม่ท้าทายขนาดนี้ ยวีอันเกอต้องลงมือแน่!”
“พวกเราจะได้ดูของดีแล้ว!”
มีคนคาดหวังอยู่ในใจ ดวงตาเป็นประกาย
ยวีอันเกอถูกซูโม่แตะต้องสิ่งที่แตะต้องไม่ได้ของเขาเข้าจริง ๆ
เขาโกรธจนหัวเราะออกมา เริ่มเคลื่อนเท้าไปยังทิศทางของเวทีประลอง
“ดี! ดีมาก! ตั้งแต่ฉันขึ้นมาเป็นอันดับหนึ่งของโม่หวู่ ก็ไม่มีใครกล้าพูดกับฉันแบบนี้มานานมากแล้ว”
“นายซูโม่ เป็นคนแรก!”
“ในเมื่อนายอยากเจ็บตัว ฉันจะจัดให้!”
ยวีอันเกอเก็บความโกรธไว้ข้างใน ดูเหมือนสีหน้าจะกลับมาสงบนิ่งเหมือนปกติอีกครั้ง
ฝีเท้าของเขาไม่หยุด เดินไปยังบันไดของเวทีประลอง
ขณะที่เขากำลังจะขึ้นเวที รองผู้อำนวยการหลิวต้งจือก็กล่าวด้วยความเกลียดชัง “อันเกอ ไม่ต้องออมมือ!”
“เกิดเรื่องอะไรขึ้น ฉันรับผิดชอบเอง!”
ในตอนนี้ ในดวงตาของยวีอันเกอมีเพียงซูโม่เท่านั้น
เขาไม่ได้ตอบคำพูดของรองผู้อำนวยการ
ในตอนนี้ กลิ่นอายของยวีอันเกอหนักหน่วงอย่างยิ่ง
ทุกคนสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายนี้ ในใจก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกหนักอึ้ง
พวกเขาต่างพากันเปิดทางให้ยวีอันเกอโดยไม่รู้ตัว
เพราะตอนนี้ยวีอันเกอมีบารมีน่าเกรงขาม ทั้งโลหิตปราณยังแข็งแกร่ง พวกเขาเข้าใกล้เกินไป ย่อมทนไม่ไหวจริง ๆ
ท่ามกลางสายตาจับจ้องของทุกคน ยวีอันเกอก็ค่อย ๆ ก้าวขึ้นบันไดเวทีประลอง
เพียงไม่กี่ลมหายใจ
ยวีอันเกอก็ได้ยืนอยู่มุมหนึ่งของเวทีประลองแล้ว ท่วงท่าเหนือธรรมดา ราวกับหล่อหลอมขึ้นจากธรรมชาติ
ซูโม่เห็นยวีอันเกอขึ้นเวที ก็ยิ้มกล่าวว่า “ผู้ติดตามของนาย คืนให้นาย!”
“ปัง!!!”
ซูโม่พูดจบ ก็เตะเข้าที่ท้องของหลิวซิงฮุยไปหนึ่งที เกิดเสียงทึบดังขึ้น
และร่างของหลิวซิงฮุยทั้งร่างก็ลอยไปยังทิศทางของยวีอันเกอ
เผชิญหน้ากับการท้าทาย สีหน้าของยวีอันเกอไม่เปลี่ยนแปลง
เขารับหลิวซิงฮุยไว้ วางลงบนพื้น
“เร็ว! เร็ว! พามันลงไปรักษา!”
รองผู้อำนวยการหลิวต้งจือที่อยู่ข้างล่างเวทีรีบสั่งการ
วินาทีต่อมา เพื่อนนักเรียนหลายคนก็อุ้มหลิวซิงฮุยลงจากเวทีประลอง พาไปรักษาแล้ว
“ถึงตาพวกเราแล้ว” ซูโม่ใบหน้ายังคงประดับรอยยิ้ม กล่าวออกมา
ในตอนนี้แววตาของยวีอันเกอยิ่งเย็นชามากขึ้น ตอบกลับว่า “วางใจเถอะ ฉันก็จะไม่ให้นายมีโอกาสเปิดปากยอมแพ้เหมือนกัน”
สิ้นเสียงพูด
ยวีอันเกอก็ลงมือทันที
ร่างของเขาวูบไหวในทันที ความเร็วนี้รวดเร็วจนถึงขีดสุด
กระทั่งหลายคนยังไม่ทันได้ตอบสนอง ยวีอันเกอก็ลงมือแล้ว!
มีคนจำทักษะยุทธ์ที่ยวีอันเกอใช้ได้ทันที ร้องอุทานออกมาว่า “นี่คือวิชาท่าร่างย่างก้าวใยไหม!”
“ไม่คิดว่ายวีอันเกอจะลงมือด้วยวิชาท่าร่างทักษะยุทธ์ที่มีชื่อเสียงของโรงเรียนมัธยมปลายโม่หวู่พวกเราเลย!”
“เชี่ย เร็วมาก! ฉันคาดว่าความเชี่ยวชาญในย่างก้าวใยไหมของยวีอันเกอต้องไม่ธรรมดาแล้วแน่ ๆ!”
มีคนเบิกตากว้าง กล่าวเสริม
เพียงชั่วพริบตา ยวีอันเกอก็เคลื่อนจากมุมหนึ่งของเวทีประลองมาถึงหน้าซูโม่แล้ว
“วิชาท่าร่างนี้…”
อัจฉริยะหลายคนในกลุ่มสิบอันดับแรกสีหน้าก็เปลี่ยนไปเล็กน้อยเช่นกัน
อย่าว่าแต่คนอื่นเลย
แม้แต่พวกเขาก็เพิ่งจะจับภาพติดเพียงเงาเลือนรางที่ยวีอันเกอทิ้งไว้ในอากาศเท่านั้น!
นี่ถ้าเป็นพวกเขาที่อยู่ในการต่อสู้
ย่อมไม่อาจมองเห็นได้ชัดเจน
ไม่แน่ว่าอาจจะพ่ายแพ้ในกระบวนท่าเดียว!
จางเฉวียนซึ่งเป็นอันดับสองของโม่หวู่มองดูท่วงท่านี้ของยวีอันเกอ ก็ทำได้เพียงถอนหายใจอย่างทอดอาลัย “นี่คือช่องว่างงั้นเหรอ…”
ย่างก้าวใยไหม เขาก็ฝึกฝนเช่นกัน
แต่เพิ่งจะบรรลุระดับสำเร็จขั้นเล็กน้อยเท่านั้น
เขามองออกว่า ด้วยความเร็วระดับนี้ ย่างก้าวใยไหมของยวีอันเกอต้องบรรลุถึงระดับสำเร็จขั้นยิ่งใหญ่อย่างแน่นอน!
สมแล้วจริง ๆ
แม้แต่อัจฉริยะกับอัจฉริยะ ก็ยังมีความแตกต่าง!
แต่ช่องว่างนี้มันใหญ่เกินไปแล้ว!
ราวกับว่าระหว่างเขากับยวีอันเกอนั้นมีหุบเหวสวรรค์ขวางกั้นอยู่!
“ปัง!!!”
ยังไม่ทันที่ทุกคนจะมองเห็นว่าเกิดอะไรขึ้น
ณ กลางเวทีประลอง ก็มีเสียงดังสนั่นสะเทือนฟ้าดังขึ้น
นั่นคือเสียงหมัดชนหมัด!
ใช่แล้ว!
เมื่อครู่นี้เอง
ยวีอันเกอพุ่งเข้ามาอย่างกะทันหัน ซูโม่ตอบสนองได้ทันท่วงที ปล่อยหมัดปะทะกับยวีอันเกอ!
“รับไว้ได้!”
ในตอนนี้ ในที่สุดก็มีคนมองเห็นสถานการณ์การต่อสู้ชัดเจน ร้องอุทานออกมา
“ซูโม่สุดยอดไปเลย! เผชิญหน้ากับความเร็วระดับนี้ ยังสามารถรับหมัดของยวีอันเกอไว้ได้!”
“เกินคาดไปหน่อย นึกว่ายวีอันเกอจะบดขยี้เสียอีก ดูเหมือนจะน่าสนใจแล้วสิ!”
“…”
หลายคนได้สติ ร้องออกมาเสียงหลง
อย่างไรเสีย ความแข็งแกร่งของยวีอันเกอก็ฝังลึกอยู่ในใจผู้คนแล้ว
การสามารถรับหมัดของยวีอันเกอไว้ได้ ก็เพียงพอที่จะทำให้ทุกคนตกตะลึงแล้ว
ในตอนนี้ยวีอันเกอก็ประหลาดใจเล็กน้อยเช่นกัน
สีหน้าเขาเย็นชาลง ท่าทางการออกกระบวนท่าเร็วยิ่งกว่าเดิม!
ในตอนนี้ หมัดกับหมัดปะทะกัน
ยวีอันเกอเหวี่ยงหมัดออกไปหลายครั้งในชั่วพริบตา ในอากาศเกิดเงาหมัดขึ้นมาเป็นสาย ๆ
ทว่า ซูโม่กลับเหมือนเดินเล่นอยู่ในสวนอย่างสบายอารมณ์ รับหมัดของยวีอันเกอไว้ได้ทั้งหมด
สำหรับซูโม่แล้ว
ความเร็วในการออกหมัดของยวีอันเกอนับว่าไม่เลวจริง ๆ
แต่ถ้าพูดถึงพลังหมัดแล้ว ก็ยังด้อยไปหน่อย
ทุกคนเห็นฉากนี้ ดวงตาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ
“ให้ตายสิ? รับได้หมดเลยเหรอ?!”
หลายคนดวงตาแทบถลนออกมา กลืนน้ำลาย
พวกเขาเดิมทีคิดว่าซูโม่สามารถรับหมัดเดียวของยวีอันเกอได้ก็นับว่าสุดยอดแล้ว
แต่ใครจะคิดว่า สถานการณ์ตอนนี้คือ ซูโม่รับมือการโจมตีของยวีอันเกอ ดูเหมือนจะสบาย ๆ อย่างยิ่ง!
เกิดอะไรขึ้น?
หรือจะเป็นจริงอย่างที่ว่า ตราบใดที่ผลยังไม่ออก ใครก็อาจจะเป็นม้ามืดได้?