โคตรระบบผลข้างเคียง ตอนที่ 015 ของที่มีผลข้างเคียงรุนแรงนี่ มันทรงพลังจริง ๆ!

โคตรระบบผลข้างเคียง ตอนที่ 015 ของที่มีผลข้างเคียงรุนแรงนี่ มันทรงพลังจริง ๆ!

บนเครื่องทดสอบพลังรบมีตัวเลขแสดงอยู่สองแถว

แถวหนึ่งคือพลังรบ 2,511 จุด

อีกแถวหนึ่งคือค่าโลหิตปราณ 110 จุด

แน่นอนว่า ค่าโลหิตปราณด้านบนนี้เป็นเพียงค่าที่เครื่องตรวจวัดคร่าว ๆ เพื่อใช้คำนวณอัตราส่วนโลหิตปราณต่อพลังรบแบบคร่าว ๆ เท่านั้น

ค่าโลหิตปราณด้านบนนี้ไม่ได้แม่นยำเท่ากับเครื่องทดสอบค่าโลหิตปราณโดยเฉพาะ

“ค่าโลหิตปราณ 110 จุด???”

ในตอนนี้มีหลายคนสังเกตเห็นค่าโลหิตปราณที่อยู่เหนือค่าพลังรบ ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถามตัวใหญ่

ผ่านไปครู่หนึ่ง ในที่สุดก็มีคนได้สติ เบิกตากว้างถามว่า “พี่ซู โลหิตปราณของนายฟื้นฟูแล้วเหรอ?!”

พอสิ้นเสียงนี้ หลายคนก็ตื่นจากภวังค์เช่นกัน เตือนว่า “จับประเด็นให้ถูกสิ! พี่ซูไม่ใช่แค่ฟื้นฟูโลหิตปราณง่าย ๆ แค่นั้นนะ!

ค่าโลหิตปราณ 110 จุด หมายความว่าซูโม่ทะลวงระดับแล้ว! กลายเป็นผู้ฝึกยุทธ์ระดับหนึ่งแล้ว!”

ทั่วทั้งสถานที่เกิดเสียงฮือฮา

ความตกตะลึงที่ถาโถมเข้ามาติด ๆ กันทำให้ศีรษะของพวกเขามึนงงไปบ้างแล้ว

ซูโม่ที่เมื่อไม่กี่วันก่อนค่าโลหิตปราณลดฮวบเหลือ 50 จุด ตอนนี้กลับเลื่อนระดับสู่ขอบเขตหลอมกายระดับหนึ่งโดยตรง!

เรื่องเช่นนี้สำหรับพวกเขาแล้วไม่ต่างอะไรกับเรื่องเหลือเชื่อ

“เชี่ย! นี่คือคุณสมบัติทางวิทยายุทธ์ของหนึ่งในสิบอันดับแรกของโรงเรียนพวกเรางั้นเหรอ?

การฝึกฝนโลหิตปราณนี่มันเหมือนเรื่องล้อเล่นเลยรึไง?

เพิ่มขึ้นเร็วขนาดนี้เลยเหรอ?”

“แม่เจ้าโว้ย คนเทียบคนนี่มันน่าโมโหจริง ๆ นี่คือช่องว่างระหว่างฉันกับอัจฉริยะงั้นเหรอ?

ฉันได้ยินมาว่าหลังจากเลื่อนระดับสู่ขอบเขตหลอมกายระดับหนึ่งแล้ว โลหิตปราณก็จะพุ่งสูงขึ้นมากตามไปด้วย!

ฉันโคตรอิจฉาเลยโว้ย!”

“…”

กลุ่มคนไม่เพียงแต่ตกตะลึงเท่านั้น ตอนนี้ยิ่งรู้สึกอิจฉามากขึ้นไปอีก

พวกเขาก็มองไปยังซูโม่ด้วยแววตาอิจฉาอีกครั้งเหมือนเช่นเคย

ซูโม่เผชิญหน้ากับสายตาของกลุ่มคน ก็พยักหน้าอย่างใจเย็น กล่าวว่า “พักฟื้นไปหนึ่งสัปดาห์

ปกติฉันฝึกฝนเพิ่มอีกหน่อย โลหิตปราณก็ฟื้นฟูแล้ว

จากนั้นก็ทะลวงสู่ระดับหนึ่งอย่างไม่ทราบสาเหตุ

ก็ไม่ได้รู้สึกพิเศษอะไร

จะให้ฉันพูดนะ ผลเสียของโอสถศักยภาพ ก็แค่นั้นแหละ”

คำพูดของซูโม่นั้นเรียบง่าย

แต่เหล่านักเรียนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างสัมผัสได้ว่า กลิ่นอายแห่งความอวดดีนั้นแทบจะทะลุจอออกมาแล้ว!

หลายคนอดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลายไปหลายอึก

ผลเสียของโอสถศักยภาพถูกแก้ไขอย่างง่ายดายขนาดนี้เลยเหรอ?

พวกเขารู้ดีว่า นอกจากซูโม่ที่ถูกหลอกแล้ว โรงเรียนมัธยมปลายอื่น ๆ ก็มีอัจฉริยะหลายคนถูกหลอกเช่นกัน

ได้ยินมาว่าช่วงนี้อัจฉริยะเหล่านั้นใช้ชีวิตได้ไม่ดีเลยแม้แต่น้อย

จากอัจฉริยะที่ทุกคนจับตามอง กลายเป็นพวกบ๊วยของโรงเรียนไปแล้ว!

จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่ฟื้นฟูกลับสู่สภาพสูงสุดในตอนนั้นได้เลย!

ส่วนซูโม่พักฟื้นหนึ่งสัปดาห์ก็เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

นี่มันคืออะไรกัน?

นี่คือสิ่งที่แม้แต่ในฝันพวกเขาก็ไม่กล้าทำ!

แถมตามคำพูดของซูโม่แล้ว

การทะลวงสู่ขอบเขตหลอมกายระดับหนึ่งนี่มันง่ายเหมือนดื่มน้ำจริง ๆ!

เรื่องที่ยากลำบากอย่างยิ่งในสายตาของพวกเขา

ซูโม่กลับทำสำเร็จได้อย่างง่ายดาย!

นี่สิถึงเรียกว่าอวดเบ่งของจริง

เมื่อกี้เหมยไห่เทาอวดอะไรกัน?

การอวดเบ่งนั่นมันล้มเหลวเกินไปแล้ว

แถมยังเป็นความล้มเหลวซ้ำซ้อน!

ซูโม่เหลือบมองเหมยไห่เทา ในใจหัวเราะเยาะ “ฝีมือแค่นี้ยังคิดจะมาอวดเบ่งต่อหน้าฉันอีก”

จากนั้น ซูโม่ก็มองดูตัวเลขบนเครื่องทดสอบพลังรบตรงหน้าตัวเองอีกครั้ง แล้วส่ายหน้า

ทำท่าทางไม่พอใจอย่างยิ่ง

“จุ๊ จุ๊ วันนี้สภาพฉันไม่ค่อยดี ทำพลังรบได้แค่ 2,511 จุดเท่านั้นเอง

ไม่ได้แสดงฝีมือออกมาดีจริง ๆ นั่นแหละ”

ซูโม่ส่ายหน้า ราวกับกำลังตำหนิตัวเอง

เหมยไห่เทาได้ยินประโยคนี้ ใบหน้าก็ดำคล้ำลงทันที

ประโยคนี้ทำไมเขาฟังแล้วรู้สึกคุ้นหูจัง?

เหมือนว่าเมื่อครู่เขาก็เคยพูดอะไรคล้าย ๆ กันนี้ แทบจะเหมือนกันเป๊ะ!

วันนี้ถือว่าเขาถูกตบหน้าฉาดใหญ่แล้ว!

วันก่อน ๆ ต่อหน้าซูโม่ เขามักจะเก็บตัวเงียบ ๆ

แต่วันนี้เพิ่งจะมาทำตัวเด่นดังครั้งเดียว ก็สะดุดล้มหัวคะมำเลย!

พลังรบ 2,500 กว่าจุดนี่ยังเรียกว่าไม่ได้แสดงฝีมือออกมาดีอีกเหรอ?

งั้นพลังรบ 1,000 กว่าจุดของเขา ไม่เท่ากับขยะหรอกหรือ?

ชั่วขณะหนึ่ง เหมยไห่เทาอยากจะแทรกแผ่นดินหนีจริง ๆ

น่าอายเกินไปแล้ว!

แถมยังต่อหน้าเพื่อนนักเรียนมากมายขนาดนี้

เมื่อก่อนอย่างน้อยเขาก็เป็นที่สองของห้อง ตอนนี้ถือว่ากลายเป็นตัวตลกไปโดยสมบูรณ์แล้ว!

เหมยไห่เทาแอบถลึงตาใส่คนหลายคน

เมื่อกี้นี้ก็เป็นพวกเขานี่แหละที่ยุยงให้เขาไปอวดเบ่ง ตอนนี้กลับถูกตบหน้าเสียเอง

ส่วนคนเหล่านั้นพอเห็นสายตาของเหมยไห่เทา ก็หลบสายตาทันที รู้สึกว่าอยู่ที่นี่ต่อไปไม่ได้แล้ว จึงจากไปอย่างหงุดหงิด

ในศูนย์ทดสอบพลังรบ หลายคนตอนนั้นล้วนมีท่าทีรอดูเรื่องตลกของซูโม่ กลัวว่าจะถูกซูโม่จดจำความแค้นไว้

พวกเขาก็หาข้ออ้างต่าง ๆ นานา รีบออกจากศูนย์ทดสอบพลังรบไป

ชั่วขณะหนึ่ง ศูนย์ทดสอบพลังรบที่เดิมทีค่อนข้างแออัด ก็เหลือเพียงไม่กี่คน

บางคนก็เห็นได้ชัดว่าถูกซูโม่ทำลายความมั่นใจไปแล้ว

พวกเขายังคงเลือกที่จะมาทดสอบพลังรบในวันอื่น วันนี้อย่ามาเสียหน้าเลยดีกว่า

เหมยไห่เทาก็เรียกพี่ซูอย่างนอบน้อมตามธรรมชาติ แล้ววิ่งหนีหายไปอย่างรวดเร็ว

ในบรรดาผู้คน เขาคือคนที่ไม่มีหน้าจะอยู่ที่นี่ต่อไปมากที่สุดแล้ว

ซูโม่มองดูศูนย์ทดสอบพลังรบที่เกือบจะโล่งแล้ว ก็ไม่ได้ใส่ใจ

เขาสุ่มหาเครื่องทดสอบพลังรบเครื่องหนึ่งตรงมุม ตั้งใจจะทดสอบอย่างจริงจังดูสักครั้ง

“เอาล่ะ ตอนนี้ลองโจมตีสุดแรงดูสักที ดูสิว่าพลังรบของฉันไปถึงเท่าไหร่แล้ว?”

เรื่องนี้ซูโม่เองก็คาดหวังอยู่ไม่น้อย

เพราะอย่างไรเสียก็พัฒนาขึ้นมากขนาดนี้ เขาเชื่อว่าผลลัพธ์ครั้งนี้จะทำให้เขาพอใจอย่างมาก

ในตอนนี้ เขาใช้มือขวากำหมัด ยกแขนขึ้น เปล่งเสียงตะโกนเบา ๆ

“ตูม!!!”

ซูโม่เหวี่ยงหมัดออกไปสุดแรง เกิดเสียงทึบดังขึ้น เครื่องถึงกับสั่นสะเทือนตามไปด้วย

“ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด…”

วินาทีต่อมา

เครื่องส่งเสียงดังลั่น ตัวเลขด้านบนกำลังพุ่งสูงขึ้นอย่างบ้าคลั่ง

2,632… 2,935… 3,622… 3,973!

ในที่สุด ตัวเลขบนเครื่องทดสอบพลังรบก็หยุดลงที่ 3,973 จุด

ซูโม่พยักหน้า พึมพำกับตัวเองว่า “ก็พอใช้ได้ ไม่ได้ใช้ทักษะยุทธ์ แค่พละกำลังล้วน ๆ พลังรบก็เกือบจะสี่พันจุดแล้ว

ถ้าคำนวณแบบนี้ อัตราส่วนโลหิตปราณต่อพลังรบอยู่ที่ประมาณ 1 ต่อ 26!”

จากนั้น เขาก็สูดหายใจเข้าลึกอีกครั้ง พึมพำว่า “งั้นต่อไปลองใช้หมัดเจ็ดพิการดูสิ ดูว่าพลังรบจะเพิ่มขึ้นไปได้ถึงระดับไหน?”

สิ้นเสียงพูด

ซูโม่ก็ใช้หมัดเจ็ดพิการออกมาในทันที

บนหมัดของเขามีปราณโลหิตสายหนึ่งปรากฏขึ้น กลิ่นอายรอบ ๆ ก็ปั่นป่วนขึ้นมา

จากนั้น เขาก็ถอยหลังไปก้าวหนึ่ง แล้วก็ยกหมัดขึ้นทันที ซัดเข้าใส่เครื่องทดสอบพลังรบ

หมัดนี้ พลังงานที่แตกต่างกันเจ็ดชนิดปรากฏขึ้นพร้อมกัน ลมปราณรอบ ๆ พัดหวีดหวิว

“ตูม!!!”

ครั้งนี้เสียงดังยิ่งกว่าเดิม เสียงนี้ราวกับเสียงฟ้าร้อง พื้นดินรอบ ๆ ถึงกับสั่นสะเทือนตามไปด้วย

เครื่องทดสอบพลังรบดูเหมือนจะมีท่าทีไม่มั่นคง ราวกับจะล้มครืนลงมา

“ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด…”

เครื่องทดสอบพลังรบส่งเสียงดังลั่นอย่างบ้าคลั่ง

ตัวเลขด้านบนราวกับรหัสที่ยุ่งเหยิง พุ่งสูงขึ้นด้วยความเร็วสูงยิ่ง

4,323… 5,733… 7,211… 8,021!

ในที่สุด ตัวเลขที่พุ่งกระฉูดก็หยุดลงที่ 8,021 จุด

“พลังรบ 8,021 จุด!”

ซูโม่เห็นตัวเลขชุดนี้ ก็อดไม่ได้ที่จะตกตะลึงอยู่บ้าง

ทักษะยุทธ์นี้พอใช้ออกมา ก็ทำให้พลังรบของเขาเพิ่มขึ้นถึงหนึ่งเท่าตัว!

อัตราส่วนโลหิตปราณต่อพลังรบของเขาพุ่งสูงขึ้นถึง 1 ต่อ 53 โดยตรง!

อัตราส่วนโลหิตปราณต่อพลังรบที่ผ่านเกณฑ์แค่ 1 ต่อ 10 เท่านั้น

นี่เขาเหนือกว่าระดับที่ผ่านเกณฑ์ไปไกลมาก!

“พลังอำนาจของหมัดเจ็ดพิการนี้ ก่อนหน้านี้ฉันประเมินต่ำไปจริง ๆ!”

แววตาของซูโม่สั่นไหวเล็กน้อย ในใจคิดเงียบ ๆ

เขารู้ว่า หมัดเจ็ดพิการเป็นเพียงทักษะยุทธ์ระดับหนึ่งเท่านั้น

แต่หลังจากหมัดเจ็ดพิการสมบูรณ์แบบแล้ว กลับสามารถทำให้พลังรบของเขาเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าโดยตรง!

นี่แข็งแกร่งกว่าผลเสริมพลังของทักษะยุทธ์ระดับสองบางวิชาเสียอีก!

เขาเชื่อว่า หมัดเจ็ดพิการแม้จะเทียบกับทักษะยุทธ์ระดับสองชั้นยอดบางวิชา ก็ไม่ด้อยกว่าอย่างแน่นอน!

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เขาก็อดไม่ได้ที่จะกล่าวอย่างยินดีว่า “ของที่มีผลข้างเคียงรุนแรงนี่ มันทรงพลังจริง ๆ!”