โคตรระบบผลข้างเคียง ตอนที่ 008 ฝึกฝนคัมภีร์แท้ดาราสวรรค์และหมัดเจ็ดพิการ!
โคตรระบบผลข้างเคียง ตอนที่ 008 ฝึกฝนคัมภีร์แท้ดาราสวรรค์และหมัดเจ็ดพิการ!
โคตรระบบผลข้างเคียง ตอนที่ 008 ฝึกฝนคัมภีร์แท้ดาราสวรรค์และหมัดเจ็ดพิการ!
“โฮ่ง โฮ่ง โฮ่ง!!!”
ซูโม่กลับมาจากห้องสมุดโรงเรียน พอมาถึงหน้าประตูบ้าน เจ้าหมาโง่ในบ้านก็เห่าไม่หยุดอีกแล้ว
“เจ้าหมาโง่นี่ วันนี้ขาไม่ปวดเมื่อยแล้วสินะ กลับมาคึกคักอีกแล้ว”
ซูโม่หยิบกุญแจออกมา เปิดประตูบ้าน แล้วเดินเข้าไป
ตอนนี้พ่อซู แม่ซูก็ออกไปทำงานแล้ว
ในบ้านเหลือเพียงเจ้าหมาโง่ตัวนี้เฝ้าบ้าน
เขาขี้เกียจจะไปสนใจเจ้าหมาโง่ ทำเป็นมองไม่เห็น แล้วมุดเข้าห้องตัวเองไป
เพราะเขามีเรื่องสำคัญกว่าที่ต้องทำ
ตอนนี้เมื่อเลือกวรยุทธ์และวิทยายุทธ์ที่ถูกใจได้สองอย่างแล้ว ก็ย่อมต้องฝึกฝนดูสักหน่อย เพื่อดูผลลัพธ์
แต่ก่อนหน้านั้น
เขาชง ‘ชาสารหนูเก๋ากี้บำรุงสุขภาพ’ อีกหนึ่งถ้วย แล้วกระดกพรวดเดียวลงท้องไป
ขณะเดียวกันก็พึมพำออกมาว่า: “วางยาแกไม่ตายหรอก!”
จากนั้น เขาก็นั่งขัดสมาธิ
ในหัวเริ่มนึกถึงขั้นตอนของวรยุทธ์คัมภีร์แท้ดาราสวรรค์ แล้วเริ่มฝึกฝน
ความเข้าใจของเขาไม่เลวจริง ๆ
วรยุทธ์โคจรในร่าง โลหิตปราณก็ถูกกระตุ้นให้เคลื่อนไหวอย่างช้า ๆ ไหลไปตามเส้นลมปราณต่าง ๆ ในร่างกาย
ผ่านไปประมาณครึ่งชั่วโมง
ซูโม่รู้สึกร้อนผ่าวไปทั้งตัวในทันใด โลหิตปราณเริ่มปั่นป่วน
ความรู้สึกนี้รุนแรงยิ่งกว่าตอนกินโอสถศักยภาพเสียอีก!
ขณะที่วรยุทธ์โคจร โลหิตปราณเริ่มรวมตัวกันในเส้นลมปราณของเขา ค่อย ๆ ก่อตัวเป็นกระแสเชี่ยวกราก
ในวินาทีนี้ เส้นลมปราณทั่วร่างของเขาถูกโลหิตปราณซัดสาดจนตึงเปรี๊ยะ
ดูเหมือนว่าหากโลหิตปราณรุนแรงกว่านี้อีกนิด เส้นลมปราณอาจจะถูกโลหิตปราณที่บ้าคลั่งซัดจนขาดสะบั้นไปเลย!
แต่ความแข็งแกร่งของเส้นลมปราณในร่างซูโม่ก็ไม่ธรรมดา มันยังคงอยู่ในจุดวิกฤตที่จะขาด แต่ก็ไม่ถูกโลหิตปราณซัดจนขาดแต่อย่างใด
ผ่านไปอีกครึ่งชั่วโมง
ในที่สุดเขาก็โคจรคัมภีร์แท้ดาราสวรรค์นี้ครบหนึ่งรอบสมบูรณ์
โลหิตปราณในร่างกายของเขาก็ค่อย ๆ สงบลง
ใจเขานึกเพียงนิด เบื้องหน้าก็ปรากฏม่านแสงขึ้น
ค่าโลหิตปราณด้านบนเปลี่ยนจาก 90 จุด เป็น 91 จุด!
“สมแล้วที่เป็นวรยุทธ์เร่งรัด ผลลัพธ์ดูไม่เลวเลยนี่!”
“แค่โคจรวรยุทธ์ครบรอบเดียว หนึ่งชั่วโมงก็ทำให้โลหิตปราณฉันเพิ่มขึ้น 1 จุดแล้ว!”
“ถ้าโคจรต่อเนื่องสองรอบ คงต้องโดนพลังตีกลับแน่ ๆ”
ซูโม่ยิ้ม
เขาก็ไม่ได้รีบร้อนที่จะโคจรเป็นครั้งที่สอง
เขาต้องไปฝึกฝนทักษะยุทธ์หมัดเจ็ดพิการต่อ
ทักษะยุทธ์นี้เขาตั้งใจเลือกมาให้ผู้ดูแลศูนย์ฝึกหลินโดยเฉพาะ ย่อมต้องเน้นฝึกฝนเป็นพิเศษ
ตามที่เขาเข้าใจ
ทักษะยุทธ์หมัดเจ็ดพิการนี้ไม่ใช่ทักษะยุทธ์สายเร่งรัด
แต่เป็นทักษะยุทธ์สายตรงที่สง่างาม
เพียงแต่เงื่อนไขการฝึกฝนทักษะยุทธ์นี้เข้มงวดอย่างยิ่ง
ต้องใช้โลหิตปราณสองเท่าของผู้ที่อยู่ในขอบเขตเดียวกันในการฝึกฝน
มีเพียงวิธีนี้เท่านั้นจึงจะสามารถฝึกฝนได้อย่างแท้จริงโดยไม่บาดเจ็บ
หากไม่ถึงเงื่อนไขแต่ฝืนฝึกฝน แม้ทักษะยุทธ์จะก้าวหน้า
แต่ก็จะทำร้ายตัวเอง ทำให้อวัยวะภายในบาดเจ็บ
คนที่สามารถทำตามเงื่อนไขนี้ได้มีน้อยมากโดยธรรมชาติ
ดังนั้นจึงมีน้อยคนนักที่จะเลือกฝึกฝนทักษะยุทธ์นี้
แต่สำหรับซูโม่แล้ว มันต่างออกไป
เขาไม่จำเป็นต้องใช้โลหิตปราณสองเท่ามาฝึกฝนทักษะยุทธ์นี้
ยังไงผลข้างเคียงก็ไม่ต้องให้เขารับ เขาก็แค่ฝืนฝึกฝนไปเลยก็พอ
ซูโม่ค่อย ๆ หลับตาลง ในสมองเริ่มจำลองกระบวนท่าของหมัดเจ็ดพิการ
ไม่รู้ตัวเลยว่าเมื่อไหร่ ร่างกายเขาก็ลุกขึ้นยืน เคลื่อนไหวหมัดไปตามกระบวนท่าของทักษะยุทธ์
“ฟุ่บ!!!”
ซูโม่ปล่อยหมัดออกไป เกิดลมแรงพัดรอบ ๆ ส่งเสียงดังสนั่นหวั่นไหว
หมัดนี้แฝงไปด้วยพลังงานที่แข็งกร้าวรุนแรง
ต้องรู้ว่า หมัดเจ็ดพิการมีพลังงานทั้งหมดเจ็ดชนิด บ้างแข็งกร้าวรุนแรง บ้างอ่อนหยุ่นนุ่มนวล บ้างแข็งแฝงอ่อน บ้างอ่อนแฝงแข็ง บ้างออกด้านข้าง บ้างส่งตรง บ้างหดเข้า
หากศัตรูต้านทานพลังงานที่ถาโถมเข้ามาไม่หยุดนี้ไม่ได้ ก็จะบาดเจ็บภายในอย่างหนัก!
นี่ก็คือที่มาของชื่อหมัดเจ็ดพิการ
และเมื่อครู่เขาก็ได้ใช้พลังงานหนึ่งในเจ็ดชนิดออกมาแล้ว —— พลังงานแข็งกร้าว!
“พอไม่ต้องกังวลเรื่องทำร้ายตัวเอง การฝึกหมัดเจ็ดพิการก็เร็วขึ้นจริง ๆ ด้วย!”
ซูโม่มองดูหมัดตัวเอง กล่าวอย่างยินดี
นี่เพิ่งจะทำความเข้าใจไปแค่ครึ่งวัน หมัดเดียวของเขาก็สามารถปล่อยพลังงานแข็งกร้าวออกมาได้แล้ว!
นับว่าบรรลุหมัดเจ็ดพิการในระดับสำเร็จขั้นเล็กน้อยแล้ว!
ความเร็วในการเข้าใจระดับนี้ แม้แต่ผู้ก่อตั้งหมัดเจ็ดพิการในอดีตก็อาจไม่เร็วเท่าเขา!
แต่ซูโม่รู้ดีว่านี่ยังห่างไกลจากคำว่าพอ
เพราะหากฝึกฝนหมัดเจ็ดพิการจนถึงขั้นสมบูรณ์ ผลลัพธ์จะน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่านี้
ปล่อยหมัดเดียว พลังงานที่แตกต่างกันเจ็ดชนิดจะปรากฏขึ้นพร้อมกัน อานุภาพยิ่งกว่าเดิม!
ในตอนนี้ ซูโม่หลับตาลงอีกครั้ง ในสมองจำลองขั้นตอนการปล่อยหมัดของหมัดเจ็ดพิการอย่างต่อเนื่อง
หมัดในมือก็เหวี่ยงออกไปโดยไม่รู้ตัว ลมพัดหวือ ๆ รอบกาย เสียงดังไม่เบา!
เวลาผ่านไปโดยไม่รู้ตัว
บนหน้าผากของซูโม่ไม่รู้ว่ามีเหงื่อหยดลงมากี่หยดแล้ว
หมัดเจ็ดพิการยิ่งฝึกไปข้างหลัง ยิ่งยากที่จะฝึกฝน
ทุกหมัดที่ปล่อยออกไป โลหิตปราณในร่างเขาถูกใช้ไปอย่างบ้าคลั่ง ปั่นป่วนอยู่ภายใน
หากเป็นไปตามสถานการณ์ปกติ
การปล่อยหมัดไม่กี่ครั้งนี้ จำเป็นต้องใช้โลหิตปราณสองเท่าของผู้ที่อยู่ในขอบเขตเดียวกันจึงจะใช้มันออกมาได้
มิฉะนั้น อวัยวะภายในของตัวเองจะต้องได้รับความเสียหายอย่างใหญ่หลวงแน่นอน
แต่ซูโม่กลับไม่ต้องกังวลเลยแม้แต่น้อย
ผลข้างเคียงที่ทำให้อวัยวะภายในเสียหายนั้น ถูกถ่ายโอนไปยังผู้ดูแลศูนย์ฝึกหลินนานแล้ว
เขาย่อมปล่อยหมัดได้อย่างไร้กังวล ฝึกฝนหมัดเจ็ดพิการอย่างบ้าคลั่ง
นี่ก็นับเป็นของขวัญชิ้นใหญ่ที่เขามอบให้ผู้ดูแลศูนย์ฝึกหลินในวันนี้!
ซูโม่เหวี่ยงหมัดอย่างใจจดใจจ่อ
เขาเพิ่งจะเชี่ยวชาญพลังงานแข็งกร้าว ตอนนี้ก็เริ่มทำความเข้าใจวิธีการปล่อยหมัดของพลังงานอ่อนหยุ่นนุ่มนวลแล้ว
เมื่อชำนาญขึ้นเรื่อย ๆ ความเร็วในการปล่อยหมัดของซูโม่ก็ยิ่งเร็วขึ้น
“ฟุ่บ!!!”
ทันใดนั้น เขาก็ปล่อยหมัดออกไป พลังงานอ่อนหยุ่นนุ่มนวลปรากฏขึ้นในที่สุด!
พลังงานชนิดนี้เสียงไม่ดังนัก รู้สึกนุ่มนวล แต่กลับมีอานุภาพสี่ตำลึงปัดพันชั่ง[1]!
สิ่งของบนโต๊ะหนังสือสั่นไหวตามไปด้วย!
“ดีมาก! พลังงานอ่อนหยุ่นนุ่มนวลก็ถูกฉันใช้สำเร็จแล้ว!”
“ต่อไปก็เริ่มทำความเข้าใจพลังงานแข็งแฝงอ่อน พลังงานชนิดนี้!”
ดวงตาของซูโม่เปล่งประกาย สีหน้าตื่นเต้นยิ่งขึ้น
ตอนนี้เชี่ยวชาญพลังงานสองชนิดแล้ว
แม้จะไม่ใช่การปล่อยพลังงานสองชนิดพร้อมกันในหมัดเดียว
แต่ก็แสดงให้เห็นว่าหมัดเจ็ดพิการของเขาก้าวหน้าไปอีกขั้น!
“ทำต่อไป! พยายามใช้พลังงานทั้งเจ็ดชนิดของหมัดเจ็ดพิการออกมาให้ได้ตามลำดับ!”
ซูโม่ผู้ไร้ซึ่งความกังวลใด ๆ ยิ่งฝึกก็ยิ่งคึกคัก หมัดกวนอากาศรอบ ๆ
“ตูม!!!”
“ตูม!!!”
...
ซูโม่ใช้โลหิตปราณอย่างไม่ยั้งคิด ใช้หมัดเจ็ดพิการออกมา
เหงื่อบนตัวทำให้เสื้อของเขาเปียกโชกไปหมดแล้ว
เวลาผ่านไป ดวงตะวันคล้อยต่ำ เขาไม่เคยหยุดเหวี่ยงหมัดเลยแม้แต่เค่อเดียว ขยันฝึกฝนอย่างยิ่ง
“ตูม!!!”
และในตอนนั้นเอง
เขาลืมตาขึ้นทันใด โลหิตปราณเริ่มเดือดพล่าน เหวี่ยงหมัดออกไปอย่างแรง!
กลิ่นอายรอบ ๆ ปั่นป่วนอย่างหาที่เปรียบมิได้ พลังงานแข็งแฝงอ่อนปรากฏขึ้น
“สำเร็จอีกแล้ว!”
ซูโม่มองดูในห้องที่บางครั้งมีลมกรรโชกแรง บางครั้งมีลมพัดเบา ๆ ใบหน้าของเขาก็เผยรอยยิ้ม
ครั้งนี้ เขารู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าหมัดของตัวเองแข็งแฝงอ่อน ช่างลึกล้ำยิ่งนัก!
เมื่อครู่เพียงแค่ปล่อยหมัดออกไปในอากาศ ไม่มีเป้าหมาย ก็สามารถสร้างภาพเช่นนี้ได้
ลองจินตนาการดูว่า หากมีคนรับหมัดเมื่อครู่ของซูโม่เข้าไป ในขอบเขตเดียวกัน เกรงว่าห้าอวัยวะภายในคงต้องบาดเจ็บไม่น้อย!
ในตอนนี้ ซูโม่ถอนหายใจยาว พ่นลมหายใจขุ่นออกมา ในใจตื่นเต้นอย่างที่สุด
ตัวเขาในตอนนี้ แม้จะยังไม่ได้ทำความเข้าใจพลังงานทั้งเจ็ดชนิดของหมัดเจ็ดพิการจนหมด
แต่ก็นับว่าเชี่ยวชาญเทคนิคพลังงานที่แตกต่างกันสามชนิดของหมัดเจ็ดพิการแล้ว!
ความเร็วในการพัฒนาระดับนี้ ช่างน่าตกตะลึงจริง ๆ!
แน่นอน นอกจากพรสวรรค์ด้านทักษะยุทธ์ที่ไม่ธรรมดาของซูโม่เองแล้ว
นี่ก็ต้องขอบคุณที่พลังตีกลับทั้งหมดถูกผู้ดูแลศูนย์ฝึกหลินคนนั้นแบกรับไว้เพียงคนเดียว
[1] สี่ตำลึงปัดพันชั่ง - ใช้แรงน้อยชนะแรงมาก