บทที่ 1049 สัญลักษณ์กฎเกณฑ์แห่งความยุ่งเหยิง

ตั้งแต่เล็กจนโต ลู่เหยาล้วนเป็นฝ่ายถูกขอยืมเงิน แม้ว่าเขาจะไม่ได้มีฐานะสะดวกสบายก็ตาม

คนที่ขอยืมเงินมักสนใจแต่จะยืม ไม่สนใจว่าอีกฝ่ายจะมีหรือไม่

มีเพียงส่วนน้อยที่ยืมแล้วคืน เช่น โจวเชียงและหวงอี้ป๋อ

ส่วนใหญ่มักหายเงียบหรือมีข้ออ้างต่างๆ ถ่วงเวลา บางกรณีถึงกับโกรธและหมางใจกัน

นอกเหนือจากพ่อแม่แล้ว นี่เป็นครั้งแรกที่มีคนหยิบยื่นให้เงินเขาเอง

ลู่เหยารู้สึกซาบซึ้งใจมาก

เขาแอบถามอย่างระมัดระวังไปว่า "คุณมีเงินเก็บมากขนาดนี้เลยเหรอ..."

"ข้างในเป็นเงินเดือนเดือนที่แล้วของฉัน กับเงินค่าขนมที่บ้านให้"

ซ่งชิอี้ยิ้มพลางกล่าว "ยังไงทุกเดือนกองทรัสต์ของครอบครัวก็จะโอนเงินค่าใช้จ่ายมาให้ฉันอยู่แล้ว คุณช่วยฉันมามากมาย แต่ฉันกลับไม่มีอะไรช่วยคุณได้เลย"

ลู่เหยาตกตะลึง

ที่แท้เธอเป็นเศรษฐีตัวจริง!

ไม่แปลกใจเลยที่เธออาศัยอยู่ในบ้านหรูหราราคาแพงที่เกาะนกกระยาง

เมื่อรับบัตรของอีกฝ่ายมาแล้ว ลู่เหยารู้สึกว่าควรตอบแทนบ้าง

"ผมมีวิธีปลดคำสาปเทพโบราณของคุณได้ ปลอดภัยมาก ต้องการให้ปลดไหม?"

ซ่งชิอี้โบกมือ "ไม่ต้องหรอก"

เธอเปิดตู้เย็นหยิบขวดชาอู่หลงไร้น้ำตาลออกมา ถามลู่เหยาว่าจะดื่มอะไร

ลู่เหยาตอบเหมือนเคย "โคล่าครับ"

ซ่งชิอี้ส่งเครื่องดื่มให้เขาแล้วนั่งลงข้างๆ จิบชาเย็น เธอสวมเสื้อแขนยาวคอเต่าสีดำที่พอดีตัว ทับด้วยเสื้อคาร์ดิแกนสีครีม ผมยาวสยายบนไหล่ ดูผ่อนคลายมาก

"ฉันคิดว่าการมองไปข้างหน้าทุกวันก็ดีนะ" เธอกล่าว "แค่อยู่อย่างนี้ไปจนถึงอายุ 23 ตอนนั้นฉันไม่ได้เป็นเทพจันทราแล้ว จะไม่อยากจำหลายอย่างก็ไม่ได้แล้ว"

ลู่เหยาเปิดกระป๋องโคล่า ดื่มอึกหนึ่ง

ทั้งสองไม่ได้พูดอะไรสักพัก

การปฏิเสธของซ่งชิอี้ทำให้ลู่เหยาลำบากใจ

เขาคิดในใจว่า คงได้แต่ช่วยเหลือเพื่อนคนนี้ให้มากขึ้นในอนาคต

ซ่งชิอี้พูดขึ้นมาอย่างกะทันหัน "อาจารย์หวง คุณมีเป้าหมายอะไรในจักรวาลเสมือนไหม? หรือสิ่งที่คุณต้องทำให้สำเร็จ?"

เธอยกกำปั้นขวาขึ้น "เช่น เป็นยอดฝีมือที่ไร้เทียมทาน?"

"ไม่มีหรอก"

ลู่เหยาหัวเราะเบาๆ

แต่เขาคิดสักครู่ แล้วตอบ "ช่วงแรกผมแค่อยากอยู่ในเกมซิมให้นานๆ ต่อมาเมื่อมีชีวิตในจักรวาลเสมือนที่พึ่งพาผมมากขึ้น ผมก็อยากให้พวกเขามีชีวิตที่ดีขึ้น แล้วก็คิดว่า วันนี้บวชเป็นพระก็ตีระฆังไปวันๆ วันไหนเป็นเทพของพวกเขา ก็ทำหน้าที่ที่เทพควรทำ ถ้าวันไหนตาย ก็กลับไปใช้ชีวิตปกติ"

จริงๆ แล้วการเป็นเทพก็เป็นเพียงงานพิเศษประเภทหนึ่งเท่านั้น เพียงแต่งานนี้ลู่เหยาสนุกกับมัน จึงไม่รู้สึกเหนื่อย

"เป็นนิสัยของอาจารย์หวงจริงๆ"

ซ่งชิอี้แสดงสีหน้าเหมือนคาดไว้อยู่แล้ว

"เห็นได้ชัดขนาดนั้นเลยเหรอ?" ลู่เหยาถาม

"อืม รู้สึกว่าอาจารย์หวงไม่ได้มีสิ่งที่อยากได้เป็นพิเศษ แค่ถ้าเจอเข้า อาจจะมองสักสองตาแล้วก็เลิกสนใจ... ถ้าไม่มีก็ช่างมัน... จะว่าความปรารถนาต่ำก็ไม่ใช่ จริงๆ แล้วคล้ายกับกลัวความยุ่งยากมากกว่า"

มองคนแม่นจริงๆ

ลู่เหยาเปลี่ยนหัวข้อ "คุณมีเป้าหมายอะไรล่ะ?"

"เป้าหมายของฉันคือการหาสิ่งที่ตัวเองอยากทำ"

"ตอนนี้ยังหาไม่เจอเหรอ?"

ซ่งชิอี้ส่ายหน้า แสดงสีหน้ากลุ้มใจ "ฉันไม่มีความสามารถพิเศษอะไร แขนขาไม่ประสานกัน ร้องเพลงก็เพี้ยน แต่กลับต้องไปแสดงบนเวที ต่อมาถึงแม้จะโชคดีได้สืบทอดตำแหน่งเทพจันทรา แต่นอกจากความสามารถที่เกี่ยวข้องกับตำแหน่งนี้โดยตรง ฉันก็ไม่ได้สร้างผลงานอะไร... เพราะไม่พบว่าตัวเองมีความสามารถพิเศษอะไร ฉันจึงไม่รู้ว่าตัวเองอยากทำอะไรจริงๆ"

ลู่เหยาคิดในใจว่า การมีหน้าตาสวยก็เป็นพรสวรรค์ที่หายากมากแล้ว

คนจำนวนมากชอบสาวสวยขี้ลืมแบบนี้

"คุณไม่ชอบกินอาหารเหรอ? ลองทำอาหารดูสิ?"

"ฉันชอบกิน แต่ไม่ชอบทำอาหาร" ซ่งชิอี้ตอบอย่างจริงใจ

ลู่เหยาเปลี่ยนหัวข้อสนทนา "ไม่ได้เจอหมิงจื๋อนานแล้ว ทำไมมันไม่อยู่กับคุณล่ะ?"

"หมิงจื๋อไปนรก"

ซ่งชิอี้ตอบ "พวกเรากำลังเจรจากับพวกปีศาจ หวังว่าจะร่วมมือกับพวกมันเพื่อรับมือกับการโจมตีของวิถีดาราจันทราในอนาคต"

ลู่เหยาคิดว่านี่เป็นทิศทางที่ดี

พวกปีศาจอาจไม่ยอมออกรบในแนวหน้า แต่พวกมันมีอิทธิพลและพลังมหาศาลในเขตรอยต่อ ไม่ว่าจะเป็นการสืบข่าวหรือการหาคนไปสำรวจอะไรต่างๆ ล้วนเหมาะสมทั้งนั้น

เมื่อกลับถึงบ้าน ลู่เหยาสงบจิตใจ มองไปที่เกมซิม

หน้าจอแสดงว่า เทพผู้ใต้บังคับบัญชาฝ่าบาททิรันท์กำลังอธิษฐานถึงท่าน

ลู่เหยาคลิก ภาพเปลี่ยนไปยังภายในศาลเทพ

ฝ่าบาททิรันท์ ผู้สวมหมวกกะโหลกสีขาวและคลุมเสื้อคลุมสีแดง คุกเข่าข้างหนึ่ง "ท่านเทพเจ้า เทพกฎเกณฑ์ทั้งหมดได้กลับมาอย่างปลอดภัยแล้ว ตามบันทึกการติดตามของอัศวินขาวและหิมะ ยืนยันว่าเป็นปีศาจจากนรกที่นำพวกเขากลับมาตลอดทาง"

ดีมาก

ดูเหมือนว่าเพียงให้มากพอ พวกปีศาจก็ไม่กลัวที่จะเผชิญหน้ากับวิถีดาราจันทรา

ลู่เหยามองไปยังร่างเล็กๆ ในศาลเทพ

มีเทพกฎเกณฑ์สี่คนที่นี่ ทั้งหมดมีลักษณะเหมือนวิญญาณสีดำ คือเจี่ยเจียง, จี่จี๋, เผียวซั่ง และเผียวเซี่ย

เขาสั่งให้จิมมี่พาเทพกฎเกณฑ์ไปยังทะเลแม่เหล็ก เพื่อรวมตัวกับเทพกฎเกณฑ์อีกสี่คนที่นั่น

เจี่ยเจียงพูดขึ้นอย่างกะทันหัน "ท่านเทพเหยา ขอยืมที่ขุดสัญลักษณ์กฎเกณฑ์ของท่าน... ไม่สิ กระจกเสมือนได้ไหม?"

เขาอธิบายว่า "เมื่อติดตั้งสัญลักษณ์กฎเกณฑ์บนกระจกเสมือน จะสามารถแสดงประสิทธิภาพสูงสุดได้ ไม่ว่าจะเป็นสัญลักษณ์กฎเกณฑ์ประเภทเดียวกันหรือต่างประเภทกัน สามารถเชื่อมต่อและปลดปล่อยพร้อมกัน ทำให้เกิดผลที่เหนือกว่าการใช้แยกกันมาก"

"ท่านมีกระจกเสมือนจำนวนไม่น้อย หากสามารถส่งกระจกเสมือนเข้าไปในทะเลแม่เหล็ก และเชื่อมโยงสัญลักษณ์กฎเกณฑ์พายุเข้าด้วยกันผ่านทะเลแม่เหล็ก... ตามประสบการณ์ของพวกเรา จะทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพ"

"เช่น สัญลักษณ์กฎเกณฑ์เทพโบราณของข้า แต่ละอันที่ใช้สามารถเรียกเทพโบราณระดับตำแหน่งหนึ่งตน หากใช้ทีละอันสิบครั้งก็จะได้เทพโบราณสิบตน แต่หากเชื่อมต่อสัญลักษณ์กฎเกณฑ์สิบอันผ่านกระจกเสมือนและปลดปล่อยพร้อมกัน จะสามารถเรียกเทพโบราณระดับเทพหลักหนึ่งตนได้ แม้จะไม่สามารถควบคุมพวกเขาได้ก็ตาม แต่ผลลัพธ์ก็แตกต่างกันมาก"

ที่แท้เป็นการปรับปรุงเทคโนโลยี

ลู่เหยาแสดงความเห็นด้วยโดยไม่มีปัญหา

ยามค่ำคืน ลู่เหยากำลังซดก๋วยเตี๋ยวเนื้อฮัวซี*

ท้องฟ้ามืด ลมหนาว การได้กินก๋วยเตี๋ยวร้อนๆ สักชามช่างทำให้ทั้งร่างสบายจริงๆ

ดาวเทียมยูจีนเรืองแสงทั่วร่างบินมา "ท่านเทพเหยา พวกเทพกฎเกณฑ์มีความก้าวหน้าครั้งสำคัญ!"

"พวกเขาได้สร้างสัญลักษณ์กฎเกณฑ์แห่งความยุ่งเหยิงขึ้นมา สามารถหลอมรวมและเปลี่ยนรูปกับสัญลักษณ์กฎเกณฑ์ใดๆ ก็ได้ ในทางทฤษฎีแล้ว สัญลักษณ์กฎเกณฑ์ที่มีอยู่ทั้งหมดสามารถถูกทำสำเนาผ่านสัญลักษณ์กฎเกณฑ์แห่งความยุ่งเหยิงได้"

ลู่เหยารู้สึกว่าแทบเหลือเชื่อ

การแปลงและทำสำเนาสัญลักษณ์กฎเกณฑ์ ทำได้อย่างไร?

ข้างๆ พอลีแซค เจี่ยเจียงนำเทพกฎเกณฑ์อีกเจ็ดคนยืนเรียงกันอย่างเป็นระเบียบ

"ท่านเทพเหยา"

เจี่ยเจียงโค้งคำนับไปทางหน้าจอ "การค้นพบครั้งนี้ ทุกคนล้วนมีความดีความชอบ"

"เริ่มแรก พวกเราติดตั้งและเชื่อมต่อสัญลักษณ์กฎเกณฑ์บนกระจกเสมือน ซึ่งสามารถเก็บสะสมและใช้พลังของสัญลักษณ์กฎเกณฑ์ได้เต็มประสิทธิภาพ พวกเราสร้างสัญลักษณ์กฎเกณฑ์พายุจำนวนมาก ติดตั้งกว่า 370 อันบนกระจกเสมือนเดียวกัน การปลดปล่อยพร้อมกันทำให้เกิดพายุขนาดใหญ่ที่ไม่เคยมีมาก่อน ไม่เพียงสร้างผืนดินขนาดไม่เล็กกลางทะเล ยังก่อให้เกิดมนุษย์แม่เหล็กจำนวนมากอีกด้วย"

"ไม่นานหลังจากนั้น พวกเราได้พัฒนาสัญลักษณ์กฎเกณฑ์คลื่นยักษ์ขึ้นมา แม้คลื่นยักษ์จะแสดงออกในรูปแบบของการทำลายล้างและสร้างอุณหภูมิสูงเป็นส่วนใหญ่ แต่มันยังสามารถเปลี่ยนแม่เหล็กอ่อนบางส่วนให้กลายเป็นแม่เหล็กแรง แม้ประสิทธิภาพจะไม่สูงนัก แต่สามารถส่งผลต่อแม่เหล็กในพื้นที่ได้"

"แม่เหล็กแรงจะค่อยๆ สูญเสียความเป็นแม่เหล็ก แล้วเปลี่ยนเป็นแม่เหล็กอ่อน ด้วยสัญลักษณ์กฎเกณฑ์คลื่นยักษ์ สามารถเติมความเป็นแม่เหล็กได้อย่างง่ายและรวดเร็ว มีสัญลักษณ์กฎเกณฑ์คลื่นยักษ์แล้ว เรือแม่เหล็กก็ไม่จำเป็นต้องเหนื่อยยากซ่อมแซมและเปลี่ยนแผ่นแม่เหล็กจำนวนมาก ช่วยประหยัดเวลาและแรงงานได้มาก"

ลู่เหยาพยักหน้าเห็นด้วย นี่เป็นข่าวดีทีเดียว

เจี่ยเจียงและคนอื่นๆ ได้ทดลองเชื่อมต่อสัญลักษณ์กฎเกณฑ์พายุและสัญลักษณ์กฎเกณฑ์คลื่นยักษ์เข้าด้วยกัน และทำให้เกิดผลพิเศษขึ้น

พลังของสัญลักษณ์กฎเกณฑ์ทั้งสองจะสร้าง "วงแหวน" ขึ้นชั่วคราว

ยูจีนวิเคราะห์โครงสร้างสัญญาณของวงแหวนนี้ และเดินทางไปเขตภัยพิบัติเพื่อสื่อสารกับหางคู่ที่อยู่ไกล ยืนยันว่านี่คือวงแหวนในสนามเส้น

เพียงแต่มันดำรงอยู่ได้ไม่นาน จึงไม่สามารถก่อกำเนิดกฎเกณฑ์ได้ มันเป็นเพียงสภาวะสับสนชั่วคราวที่เกิดจากวิวัฒนาการของกฎเกณฑ์พื้นฐานแห่งการสร้างสรรค์และการทำลายล้าง

เทพกฎเกณฑ์มีความไวต่อกฎเกณฑ์โดยสัญชาตญาณ พวกเขาพบว่าวงแหวนสามารถดัดแปลงสัญลักษณ์กฎเกณฑ์ได้

การวางสัญลักษณ์กฎเกณฑ์ใดๆ ลงในวงแหวน จะเปลี่ยนมันเป็นรูปแบบสัญลักษณ์กฎเกณฑ์ที่ยังไม่กำหนดรูปร่าง นั่นคือสัญลักษณ์กฎเกณฑ์แห่งความยุ่งเหยิง

"สัญลักษณ์กฎเกณฑ์แห่งความยุ่งเหยิงไม่มีคุณสมบัติเฉพาะในตัวเอง เพราะทุกอย่างในตัวมันอยู่ในสภาวะไม่แน่นอน"

ขณะที่เจี่ยเจียงอธิบาย แสงบนร่างของมันค่อยๆ รวมตัวที่ศีรษะ เปลี่ยนเป็นกลุ่มหมอกสีขาวที่เปล่งแสง

"หากนำสัญลักษณ์กฎเกณฑ์อื่นมาสัมผัสกับมัน เช่นนี้"

เหนือศีรษะของเทพกฎเกณฑ์ปรากฏลูกแสงสีขาวดำอีกลูกหนึ่ง เมื่อสัมผัสกับกลุ่มหมอกสีขาว กลุ่มหมอกก็เปลี่ยนเป็นลูกแสงสีขาวดำลูกที่สองอย่างรวดเร็ว

"แล้วข้าก็มีสัญลักษณ์กฎเกณฑ์เทพโบราณสองอัน"

การสาธิตผลลัพธ์นี้ชัดเจนมาก

ความสงสัยในใจลู่เหยาหายไปทันที

ที่แท้เป็นกระบวนการเช่นนี้

กฎเกณฑ์ของโลกต่างๆ ไม่เหมือนกัน แต่หากมีตัวอย่าง ก็สามารถใช้สัญลักษณ์กฎเกณฑ์แห่งความยุ่งเหยิงเปลี่ยนเป็นสัญลักษณ์กฎเกณฑ์เฉพาะจำนวนมากได้ และใช้ได้ผลในโลกนั้นๆ

นั่นหมายความว่า หากสามารถผลิตสัญลักษณ์กฎเกณฑ์แห่งความยุ่งเหยิงจำนวนมากในทะเลแม่เหล็ก ก็จะกลายเป็นคลังกระสุนสากลที่ใช้ได้กับจักรวาลทารกทุกแห่ง!

ลู่เหยาไม่สนใจก๋วยเตี๋ยวอีกต่อไป รีบพิมพ์ข้อความ

------การสร้างสัญลักษณ์กฎเกณฑ์แห่งความยุ่งเหยิงยากไหม?

เจี่ยเจียงตอบ "ท่านเทพเหยา ไม่ยากครับ เพียงแค่มีสัญลักษณ์กฎเกณฑ์พายุและสัญลักษณ์กฎเกณฑ์คลื่นยักษ์ก็สามารถสร้างวงแหวนดัดแปลงได้แล้ว แต่จะมีการสูญเสียเพิ่มเติมบางส่วน เพราะสัญลักษณ์กฎเกณฑ์แต่ละประเภทมีความแข็งแกร่งไม่เท่ากัน เช่น สัญลักษณ์กฎเกณฑ์แทรกแซงต้องใช้สัญลักษณ์กฎเกณฑ์แห่งความยุ่งเหยิงสองอันจึงจะแปลงออกมาได้หนึ่งอัน แต่การผลิตจำนวนมากไม่มีปัญหา สภาพแวดล้อมในโลกทะเลแม่เหล็กไม่ซับซ้อน เส้นทางของกฎเกณฑ์จับได้ง่าย"

------ตั้งแต่นี้ไป พวกเจ้ารับผิดชอบผลิตสัญลักษณ์กฎเกณฑ์แห่งความยุ่งเหยิง และสะสมสัญลักษณ์กฎเกณฑ์หลากหลายประเภทได้เลย

ลู่เหยาเปิดเผยข้อมูลบางอย่างให้พวกเขาทราบ

------จะได้ใช้ในการรับมือกับวิถีดาราจันทราในอนาคต

เหนือศีรษะของเทพกฎเกณฑ์ทุกตนปรากฏเครื่องหมายอัศจรรย์พร้อมกัน

เจี่ยเจียงถามอย่างระมัดระวัง "ท่านหมายความว่า... ท่านจะรับมือกับวิถีดาราจันทรา จะทำสงครามกับพวกมันหรือ?"

------ถูกต้อง

เหนือศีรษะของเทพกฎเกณฑ์ทุกตนปรากฏสัญลักษณ์ดาบและกระบี่ พวกเขาตื่นเต้นอย่างยิ่ง "ท่านวางใจได้! พวกเราจะผลิตสัญลักษณ์กฎเกณฑ์ให้ท่านโดยไม่หยุดพัก!"

"ขอท่านช่วยแก้แค้นให้พี่น้องของพวกเราด้วย!"

ลู่เหยาบอกพวกเขา

------ไปผลิตสัญลักษณ์กฎเกณฑ์เถอะ ยิ่งมีมาก โอกาสชนะก็ยิ่งมาก

"ครับ! พวกเรากลับไปผลิตเดี๋ยวนี้!"

*หมายถึงก๋วยเตี๋ยวเนื้อสไตล์ฮัวซี หรือก๋วยเตี๋ยวเนื้อที่มีต้นกำเนิดจากฮัวซี เป็นอาหารขึ้นชื่อของพื้นที่นั้น มีลักษณะเป็นก๋วยเตี๋ยวเส้นบางในน้ำซุปใส ใส่เนื้อวัว ผักและเครื่องเทศ