บทที่ 55 เทพอีฉีล่มสลาย!

บทที่ 55 เทพอีฉีล่มสลาย!

อัศวินเลือดเนวิดเป็นอาวุธสังหารในร่างมนุษย์

เมื่อเผชิญกับพลเรือนของตระกูลทะเลตะวันออก เนวิดไม่เกรงใจแต่อย่างใด เขาทำตามคำสั่งอย่างซื่อสัตย์: กำจัดศัตรู

อัศวินเลือดใช้ดาบใหญ่ฆ่าสิ่งมีชีวิตทุกอย่างในระยะสายตา

ตราบใดที่ไม่ใช่พวกเดียวกัน ก็เป็นศัตรูทั้งนั้น

นี่คือความเข้าใจของเขา

ลู่เหยาจึงต้องใช้เมาส์กดให้อัศวินเลือดหยุดอยู่กับที่ชั่วคราว

ถ้าปล่อยให้เนวิดโหดเหี้ยมแบบนี้ต่อไป ตระกูลทะเลตะวันออกก็จะถูกฆ่าล้างเผ่าพันธุ์หมด

นี่ไม่ใช่ความตั้งใจของลู่เหยา

เขายังต้องสังเกตตระกูลนี้ พยายามดึงประชากรที่นี่มาให้ได้มากที่สุด

ลู่เหยาพบอย่างกะทันหันว่า เมื่อเลือกที่อัศวินเลือด จะมีช่องตัวเลือกปรากฏขึ้นเหนือหัวของอัศวินพิกเซล

【โหมดควบคุมเอง】

【โหมดอัตโนมัติ】

ตอนนี้【โหมดอัตโนมัติ】สว่างขึ้น ส่วน【โหมดควบคุมเอง】ข้างหน้ามืดลง แต่เหนือหัวอิซาเบลกลับไม่มีตัวเลือกแบบนี้เลย ลู่เหยามั่นใจอย่างยิ่งว่า อิซาเบลมีความพิเศษบางอย่างในหมู่อัครสาวกอย่างชัดเจน

ลู่เหยากดที่【โหมดควบคุมเอง】

ร่างของเนวิดแข็งทื่อ ไม่ขยับ

หน้าจออินเตอร์เฟซของเกมเพิ่มข้อมูลใหม่ๆ ขึ้นมามากมายในทันที

ที่มุมซ้ายล่างปรากฏแถบยาวสีแดงของค่าพลังชีวิตและสีฟ้าของพลังเวท

พลังชีวิต: 2814/3850

พลังเวท: 937/937

ส่วนมุมขวาล่างปรากฏสามช่องสกิลหลัก 【ผลิตผู้เสื่อมสลาย】 【เสริมพลังเวท】 【เนื้อหนังอ่อนแอ】

ลู่เหยาลองกดเมาส์ขวา อัศวินเลือดก็เคลื่อนที่ตามนั้นจริงๆ เขากดใส่นกน้ำด้านข้าง อัศวินเลือดก็ฟาดดาบไปทีเดียว หัวนกน้ำโผล่ค่าความเสียหาย -123 ขึ้นมา ตายคาที่ทันที

แสดงว่าอัครสาวกก็ใช้แบบนี้ได้ด้วยสินะ

ผู้เล่นที่เป็นเทพสามารถควบคุมโดยตรงด้วยตัวเองได้

ลู่เหยารู้สึกแปลกๆ ในใจ: นี่จะเป็นการเข้าสิงหรือแสดงกายของเทพในตำนานบางเรื่องหรือเปล่านะ?

ถึงแม้ลู่เหยาจะมีฝีมือการควบคุมตัวละครค่อนข้างธรรมดา แต่เมื่อมีตัวละครระดับท็อปในมือ ก็ไม่ต้องหลบหลีกอะไรแล้ว แค่กดจู่โจมไปเรื่อยๆ ก็พอ

ที่จริงแล้ว เขาก็แค่ควบคุมให้อัศวินเลือดเดินผ่านเส้นทางบนเกาะเท่านั้น คนตัวเล็กๆ ตามทางต่างร้องโวยวายกรีดร้องราวกับเห็นผี แตกกระเจิงหนีไปหมด

ลู่เหยาควบคุมอัศวินเลือดเดินข้ามชายหาดรอบนอก มาถึงฐานหลักของตระกูลทะเลตะวันออก

ชุมชนของตระกูลทะเลตะวันออกตั้งอยู่บนเนินเขาเล็กๆ ของเกาะ บ้านเรือนสร้างจากต้นไม้และใบปาล์ม รูปแบบนี้ที่อาศัยต้นไม้ ทำให้ลู่เหยานึกถึงบ้านต้นไม้ของเผ่าป่า

บนเกาะมีคนตระกูลทะเลตะวันออกอยู่กว่าพันคน กระจายอยู่ตามยอดเขาต่างๆ นอกจากกระท่อมที่ดูธรรมดาๆ แล้ว พวกเธอยังสร้างรูปแกะสลักจากไม้ไว้มากมาย

รูปแกะสลักเหล่านี้ล้อมรอบรูปปั้นหินสีฟ้าขนาดใหญ่ที่สง่างาม

โทเท็มเทพอีฉี

ลู่เหยาเคยทำลายมาแล้วสองอัน เขาคุ้นเคยมาก

วันนี้เขามาที่ตระกูลทะเลตะวันออก จริงๆ แล้วก็เพื่อทำอย่างหนึ่ง นั่นก็คือ รื้อสิ่งนี้ทิ้ง

การทำลายโทเท็ม ก็เท่ากับทุบกระจกเรือนกระจกที่ปกป้องคนตัวเล็กๆ พวกนี้

ทั้งตระกูลทะเลตะวันออกก็จะเป็นเช่นเดียวกับเผ่าแม่น้ำตะวันออก สูญเสียความสามารถต้านทานภัยธรรมชาติ เมื่อไร้การหนุนหลังจากพลังของเทพ ก็จะถูกบังคับให้เปลี่ยนแปลงเพื่อความอยู่รอดอีกครั้ง

ลู่เหยาเคลื่อนอัศวินเลือดไปข้างโทเท็ม ควบคุมตัวละครให้ใช้ดาบใหญ่ฟันใส่โทเท็ม คนตัวเล็กๆ ของตระกูลทะเลตะวันออกมองอยู่ห่างๆ อย่างหวาดกลัวเป็นอย่างมาก แต่พวกเธอไม่กล้าเข้าใกล้

โทเท็มเทพอีฉีปรากฏค่า -0 ขึ้นมาไม่หยุด

ด้วยเลเวลและค่าพารามิเตอร์การต่อสู้ของอัศวินเลือด กลับทำร้ายโทเท็มของเทพไม่ได้เลย

ลู่เหยานึกถึงคำพูดของนายกเทศมนตรีแชปแมนแห่งซานิโร

"แรงของมนุษย์ไม่อาจทำลายโทเท็มของเทพได้ นั่นคือรอยประทับที่เหลือไว้โดยเทพ ต่อให้ทำลายรูปปั้นแกะสลักที่เป็นร่างทรงแล้ว รอยประทับนั้นก็ยังคงอยู่"

อัครสาวกไม่สามารถทำลายโทเท็มของเทพได้ด้วยตัวคนเดียว

มีแต่เทพเท่านั้นที่จะต้านทานเทพได้

แน่นอนว่าอาจใช้วิธีอื่น คือขับไล่คนตัวเล็กๆ ของตระกูลทะเลตะวันออกบนเกาะให้หมด ถึงแม้เกาะจะมีโทเท็มคุ้มครองอยู่ สุดท้ายก็จะค่อยๆ รกร้างไปเอง

แต่ทำแบบนั้น ก็ไม่สามารถกำจัดความศรัทธาที่เทพอีฉีทิ้งไว้ที่นี่ได้อย่างสิ้นเชิง สิ่งที่ลู่เหยาต้องการคือ ทำลายร่องรอยของเทพอีฉีก่อน จากนั้นรับเอาประชากรส่วนหนึ่งของตระกูลทะเลตะวันออกมา เพื่อทำลายแล้วสร้างใหม่ให้สำเร็จ

ลู่เหยาไม่เสียดาย เขาเปิด【ปาฏิหาริย์】ทันที เรียก【ฟ้าผ่า】มาถล่ม!

แสงสายฟ้าโอบล้อมเหนือโทเท็ม สายฟ้าสีฟ้าขาวฟาดลงมาไม่หยุด ซ้ำเติมความทนทานที่โทเท็มไม่ยอมแสดงค่าออกมา

หลังโดน 50 นัดฟ้าผ่า ในที่สุดโทเท็มสีฟ้ายักษ์ก็ล้มลงมาด้วยเสียงดังสนั่น

ภาพนี้ทำให้คนตัวเล็กๆ ของตระกูลทะเลตะวันออกตกอยู่ในห้วงแห่งความสิ้นหวัง

นักรบหญิงที่กล้าสู้กับอัศวินเลือดจนตายเมื่อครู่ บัดนี้กลับตัวสั่นระริก เครื่องหมายแสดงความกลัวและความโกลาหลผุดขึ้นเหนือหัวพวกเธอ

พวกเธอตะโกนด้วยความเซื่องซึมและตกใจกลัว

"เทพอีฉีล่มสลายแล้ว!"

"โทเท็มของเทพล้มลงแล้ว! การคุ้มครองของเทพหายไปแล้ว!"

"เทพเจ้า เทพเจ้า ท่านจะทอดทิ้งตระกูลทะเลตะวันออกหรือ?"

"อย่าทิ้งพวกเราไป ข้าแต่เทพ ข้าแต่เทพอีฉีผู้ยิ่งใหญ่..."

"ทำไมถึงเป็นแบบนี้ได้ โลกนี้เป็นอะไรไป?"

"ข้าแต่เทพ ข้าแต่เทพ ได้โปรดพาข้าไปด้วยเถิด พาข้าไปเถิด ข้าวิงวอน"

...

ตอนนี้ ความสนใจของลู่เหยาจดจ่ออยู่ที่ซากปรักหักพังของโทเท็ม

หลุมสีดำปรากฏขึ้นตรงนั้น

อสูรทะเลหางยาวสีฟ้าตัวหนึ่ง ค่อยๆ โผล่ออกมาจากหลุม

มันมีรูปร่างคล้ายงูใหญ่ หัวงอกเขาแหลมเต็มไปหมด ลำตัวใหญ่โตราวกับภูเขาลูกย่อมๆ ยังมีส่วนอื่นของร่างกายอีกมากที่ซ่อนอยู่ในหลุม

เมื่ออสูรยักษ์ปรากฏกาย คนตัวเล็กๆ แห่งตระกูลทะเลตะวันออกที่กำลังครำครวญด้วยความหวาดกลัว กลับกลายเป็นมีชีวิตชีวาขึ้นมาทันที

"ท่านคราเคนตื่นแล้ว!"

"อสูรทะเลในตำนาน คราเคนผู้ติดตามท่านอีฉีผู้ยิ่งใหญ่!"

"ท่านคราเคนมาแล้ว! พวกเรารอดแล้ว!"

"ต้องไล่ปีศาจร่างคนน่ากลัวนี่ไปได้แน่!"

"สู้เข้า! ท่านคราเคน!"

"จัดการมันซะ ปีศาจอมตะนี่มันหมิ่นเทพ! โชว์พลังของเทพเถิด ท่านคราเคน!"

เมื่ออสูรที่ชื่อคราเคนปรากฏตัว ตระกูลทะเลตะวันออกก็เหมือนมีหลักยึดทางใจ เต็มเปี่ยมด้วยความมั่นใจ

ลู่เหยารีบเปิดข้อมูลรายละเอียดของอีกฝ่าย

...

【อสูรทะเลคราเคน LV22】

พลังชีวิต: 388/388

พลังเวท: 111/111

พลังโจมตี: 18

พลังป้องกัน: 14

ความเร็ว: 11

【ธาตุน้ำ】

สามารถฟื้นฟูพลังชีวิตได้อย่างต่อเนื่องในน้ำ การโจมตีจะสร้างความเสียหายเพิ่มเติมจากธาตุน้ำ

【การโจมตีหนัก Lv10】

เมื่อโจมตี มีโอกาสสร้างความเสียหายเพิ่มเติม

【ระยะยิง Lv5】

สามารถโจมตีศัตรูระยะไกลได้ ระยะทางขึ้นอยู่กับระดับของความสามารถนี้

...

แค่นี้เองเหรอ?

ความรู้สึกเกร็งที่ลู่เหยาระมัดระวังตัวก็คลายลงในทันที

คิดว่าจะมาใหญ่ซะอีก ที่ไหนได้ก็แค่มอนสเตอร์ระดับหัวหน้าตัวหนึ่ง

ดูถูกคนหรือไงกัน?

ดูท่าเทพอีฉีจะไม่ค่อยเก่งจริงๆ ไม่ได้อยู่ระดับเดียวกับ【ผู้เป่านกหวีด】กับ【หน้ากากถลกหนัง】 ลูกน้องที่สองท่านนั้นส่งมาแต่ละตัวล้วนมีค่ามาก ทำให้ลู่เหยาเจ็บตัวเยอะ จัดการได้ยากเป็นบ้า

เผชิญหน้ากับอัศวินเลือด อสูรทะเลคราเคนเป็นฝ่ายเริ่มโจมตีก่อน!

ลู่เหยาคลิกที่【กำลังต่อสู้】เหนือหัวอัศวินเลือด สังเกตภาพการต่อสู้แบบเรียลไทม์

พื้นดินรอบๆ อสูรทะเลคราเคนปริแตกเป็นหลุมใหญ่ทีละแห่งๆ เสาน้ำรูปร่างเหมือนอสูรทะเลพุ่งออกมาจากหลุม เสาน้ำมากมายกระหน่ำเข้าใส่อัศวินเลือด

อย่างไรก็ตาม การโจมตีระยะไกลพวกนี้ไม่อาจทะลุการป้องกันของอัศวินเลือดได้ เหนือหัวของเขามีแต่ค่าความเสียหาย -0 โผล่ขึ้นมาไม่หยุด

ลู่เหยาควบคุมให้อัศวินเลือดกระโจนเข้าโจมตีอสูรทะเล

อัศวินเลือดฟาดดาบลงไปหนึ่งที

เหนือหัวอสูรทะเลคราเคนโผล่ค่า -106

ลู่เหยาฟาดมันไป 4 ที แถบพลังชีวิตของอสูรทะเลก็หมดลง มันล้มหงายหลัง เหนือหัวแสดงคำว่า【ตาย】

อสูรทะเลคราเคนปรากฏตัวอย่างองอาจ แล้วก็ตายอย่างรวดเร็ว กลายเป็นซากศพลอยน้ำขนาดใหญ่

ภาพนี้ทำให้ตระกูลทะเลตะวันออกไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง

"...ท่านคราเคน ลุกขึ้นมา! สู้ต่อสิ สู้ต่อสิ!"

"ท่านคราเคน สู้ๆ ลุกขึ้นมา ท่านต้องสังหารปีศาจฆ่าคนอำมหิตนั่นได้แน่! พวกเราจะส่งพลังให้ท่านทั้งหมด!"

"ท่านคืออสูรมหาสมุทรผู้ทรงพลัง รีบฟื้นขึ้นมาเร็วเข้า!"

"ไม่จริง ไม่จริงหรอก ท่านคราเคนแกล้งตายอยู่ นี่เป็นกลยุทธ์ที่ทำให้ศัตรูประมาท..."

ลู่เหยาไม่ควบคุมอะไร เขายืนนิ่งอยู่กับที่ สังเกตดูว่าอสูรทะเลจะแกล้งตายจริงๆ หรือเปล่า ใครจะไปรู้ อีกฝ่ายอาจจะมาด้วยการเปลี่ยนร่างเลเวล 2 อะไรทำนองนั้น

ผ่านไปสักพัก ร่างของอสูรทะเลก็จมดิ่งลงสู่ก้นน้ำไปเลย

ท่าทางมันจะตายจริงๆ แล้ว

คนตัวเล็กๆ แห่งตระกูลทะเลตะวันออกก็หลุดพ้นจากความงุนงง กลับไปสู่ความสิ้นหวังและหวาดกลัวเช่นเดิม

"ท่านคราเคนล่มสลายแล้ว!"