บทที่ 47 จับอัศวินเลือดได้แล้ว

บทที่ 47 จับอัศวินเลือดได้แล้ว

หลังจากลู่เหยากดใช่ หน้าจอก็มืดสนิท

หลังจากการเปลี่ยนฉากรูปทรงเหมือนน้ำวน ภาพในเกมก็กลายเป็นทุ่งกว้างไพศาล

ด้านบนตรงกลางค่อยๆ ปรากฎตัวอักษร【ทุ่งหญ้าทองคำ】

ใบไม้และพืชพรรณสีทองเต็มไปหมดทั่วทุ่งหญ้า พืชทั้งหมดส่ายไหวไปมาเบาๆ ในสายลม ท่ามกลางความเขียวขจีอุดมสมบูรณ์แฝงด้วยความศักดิ์สิทธิ์ลึกลับ

บนจอตรงกลางคือต้นไม้ยักษ์ต้นหนึ่งที่ทาบไปถึงฟ้าและดิน กิ่งไม้แผ่กว้างไปทั่วท้องฟ้า บนต้นไม้กระจายประกายสว่าง ลู่เหยาคิดว่า นี่คงเป็นต้นไม้ซิลวานุสนั่นแหละ

เขาลองคลิกที่ต้นไม้ยักษ์

สามใบการ์ดบินออกมาจากต้นไม้ แต่ละการ์ดมีรูปภาพและคำอธิบายต่างกัน

【รอยประทับอักครสาวก】คือแผ่นหินสีขาว

【เสื้อคลุมติดคาถาลับ】คือชุดคลุมยาวที่ทอด้วยใบไม้

【เมล็ดเอ็นท์】คือเมล็ดสีน้ำตาล

ลู่เหยาเลื่อนเมาส์ไปที่สามอย่าง คุณสมบัติและรายละเอียดของพวกมันก็ผุดขึ้นมา

...

【รอยประทับอักครสาวก】: เลือกเป้าหมายที่ยินยอมหนึ่งคน เปลี่ยนเขาให้เป็นอักครสาวก

...

【เสื้อคลุมติดคาถาลับระดับ5】: จากเสื้อคลุมสามารถสุ่มได้รับคาถาโบราณที่ยังมีชีวิตหนึ่งอย่าง จะขับเคลื่อนมัน หรือจะถูกมันขับเคลื่อนก็แล้วแต่

...

【เมล็ดเอ็นท์】: เพาะในป่าไม้ จะได้รับเอ็นท์ผู้จงรักภักดีหนึ่งตน

...

จากสามสมบัติ ลู่เหยาตัดเมล็ดเอ็นท์ออกก่อนเลย อิซาเบลสร้างเอ็นท์ขึ้นมาได้แล้ว ได้เอ็นท์อีกตนก็ไม่ค่อยมีความหมายเท่าไหร่

เหลือให้เลือกระหว่าง【รอยประทับอักครสาวก】กับ【เสื้อคลุมติดคาถาลับระดับ5】

ในใจจริงๆ ลู่เหยาอยากเลือกเสื้อคลุมติดคาถาลับมากกว่า

สมบัตินี้เป็นสมบัติที่ระดับสูงสุดเท่าที่เขาเคยเห็น เสื้อคลุมติดคาถาลับยังมาพร้อม "คาถาที่ยังมีชีวิต" ฟังดูเหมือนจะเพิ่มพลังได้เรื่อยๆ มีคุณสมบัติพัฒนาขึ้นเอง

แต่คำอธิบายช่วงหลังทำให้ลู่เหยาถอยกรูดนิดหน่อย

จะขับเคลื่อนมัน หรือจะถูกมันขับเคลื่อนก็แล้วแต่

นั่นหมายความว่า คาถานี้มีจิตสำนึกและตัวตนของตัวเอง มันอาจจะช่วยเหลือผู้เล่นที่เป็นเทพมือใหม่ก็ได้ แต่ในช่วงเวลาสำคัญอะไรสักอย่าง มันก็อาจจะหักหลังได้เช่นกัน

การสุ่มไพ่ที่มีความไม่แน่นอน ทำให้ลู่เหยาลังเลใจอยู่บ้าง

ดูเหมือนอย่างเดียวที่จะได้รับผลประโยชน์ที่มั่นคงได้ ก็มีแค่【รอยประทับอักครสาวก】

ด้วยสมบัติพิเศษชิ้นนี้ ลู่เหยาสามารถได้อักครสาวกอีกหนึ่งคน เป็นผู้ช่วยให้อิซาเบล ไม่ต้องหวังพึ่งแต่นางคนเดียวทุกเรื่อง

เดี๋ยวก่อนนะ...

อักครสาวกคนที่สอง?

ลู่เหยาคลิกขวาที่【ทุ่งหญ้าทองคำ】ออกจากอินเตอร์เฟซแผนที่นี้ชั่วคราว

เขาพิมพ์ข้อความหนึ่งบรรทัดลงในช่องสนทนาเหนือหัวอิซาเบล สอบถามความเป็นไปได้ของความคิดตัวเอง

"..."

อิซาเบลครุ่นคิดอย่างจริงจังครู่หนึ่ง จึงให้คำตอบอย่างระมัดระวัง "ข้าแต่องค์ทรงเดชานุภาพ【รอยประทับอักครสาวก】คือรอยประทับที่จะเกิดขึ้นหลังสร้างอนุสาวรีย์สำเร็จ ตัวมันเองมีค่ามากเจ้าค่ะ"

"นำมาใช้กับอัศวินเลือดนั้นทำได้"

"แต่เพราะต้องเปลี่ยนฝ่ายไปสังกัดเทพอื่น และฟื้นฟูจิตใจอันแตกสลายและหมดสติของเขาในตอนนี้ จึงจะกินพลังศรัทธาพิเศษมากมายมหาศาล"

ลู่เหยามองแต่ประเด็นสำคัญ

ทำได้!

เขาคลิกเข้า【ทุ่งหญ้าทองคำ】อีกครั้ง ดับเบิลคลิกที่【รอยประทับอักครสาวก】

【ท่านต้องการเลือกรอยประทับอักครสาวกหรือไม่?】

ลู่เหยากดใช่

จากนั้นแผ่นหินสีขาวก็กลายเป็นแสงสีขาววิ่งวนไปมา ลอยค้างอยู่ที่มุมซ้ายบนของจอ

รอยประทับอักครสาวก: 1

ในเวลาเดียวกัน การ์ดสมบัติอีกสองใบก็บินกลับไปบนเรือนยอดต้นไม้ ลู่เหยาพยายามสกัดกั้น แต่ไม่สำเร็จ

ต้นไม้ใหญ่บนทุ่งหญ้าทองคำแตกกระจายเป็นเม็ดพิกเซลนับไม่ถ้วน แล้วหายวับไป เหลือเพียงทุ่งหญ้าสีทองที่สุดลูกหูลูกตา

บนหน้าจอมีข้อความหนึ่งบรรทัดปรากฎขึ้นมา

【ต้นไม้ซิลวานุสหลับใหลลงแล้ว】

【ป่าไม้ปรารถนาที่จะเติบโต โปรดพัฒนาให้ป่าไม้มีวิญญาณขึ้นมา เมื่อนั้นต้นไม้ซิลวานุสจะมอบสมบัติเพื่อตอบแทนอีกครั้ง】

ลู่เหยาจำได้ว่า ฟอเรสต์แกรนด์นั่นสามารถเรียกวิญญาณแห่งป่าออกมาได้ วิญญาณแห่งป่านี่มันคืออะไรกันแน่?

เขาถามอิซาเบล

"ท่านเทพเจ้าเจ้าคะ วิญญาณแห่งป่าเกิดจากในหมู่เอนท์เจ้าค่ะ"

อิซาเบลอธิบาย "มันคืออุดมการณ์ที่รวมตัวกันของสิ่งมีชีวิตธาตุป่า เป็นสิ่งมีชีวิตพิเศษเจ้าค่ะ"

"เฉพาะในพื้นที่ที่มีสิ่งมีชีวิตธาตุป่าจำนวนมาก วิญญาณแห่งป่าถึงจะก่อเกิดขึ้น มันจะเกิดขึ้นโดยการรวมกับเอนท์เจ้าค่ะ"

ลู่เหยาฟังแล้วเข้าใจ

ก็คือมอนสเตอร์จอมพลังของสิ่งมีชีวิตธาตุป่านั่นเอง

ต้องการพืชพันธุ์มากมายหลายชนิด และต้องมีเอนท์กับสิ่งมีชีวิตธาตุป่าจำนวนมากเป็นเงื่อนไขก่อน ถึงจะตอบสนองเงื่อนไขการเกิดของมันได้

อันนี้ต้องอาศัยวาสนานิดหน่อยแล้วล่ะ

ลู่เหยาถูมือ

ต่อไปนี้สิ สำคัญที่สุดในวันนี้

เขาคลิก【รอยประทับอักครสาวก】ที่มุมซ้ายบน ลากมันไปจนถึงเหนือหัวของอัศวินเลือดที่ยืนอยู่ด้านหลังอิซาเบล

ในอินเตอร์เฟซเกมมีคำเตือนผุดขึ้นมาหนึ่งบรรทัด

-- การเปลี่ยนเขาให้เป็นอักครสาวกของศาสนสถานของท่าน ต้องใช้พลังศรัทธาจำนวนมาก เปลี่ยนอักครสาวกโดยเสียศรัทธา 3000 แต้ม ท่านต้องการหรือไม่?

【ใช่】【ไม่】

ลู่เหยากดใช่โดยไม่ลังเล

พี่ชายขาดอะไรก็ได้ แต่ขาดศรัทธาไม่ได้!

ยังไงตอนนี้ก็ไม่ได้สร้างอนุสาวรีย์อยู่แล้ว

ตัวเลขศรัทธาที่มุมขวาบนตกลงอย่างรวดเร็วอีกครั้ง ตอนนี้เหลือเพียงหนึ่งพันกว่าแต้ม

บนจอปรากฎข้อความสองบรรทัด

-- อักครสาวกที่หลงทางได้ยินเสียงของท่าน พลังศรัทธาของท่านซ่อมแซมร่างกายและจิตวิญญาณที่พังทลายของเขาแล้ว เขากำลังกลับมาฟื้นคืนอย่างรวดเร็วจากทะเลใกล้ตาย

-- 【อักครสาวก】อัศวินเลือด·เนวิด เชื่อฟังเจตจำนงของท่าน ดำเนินตามบัญชาของท่าน ต่อสู้เพื่อเปลวไฟแห่งศรัทธาของท่าน

อัศวินเลือดที่เดิมเป็นเหมือนศพเดินได้ ตอนนี้กลับเปลี่ยนโฉมหน้าไป ความสกปรกและหดหู่หายไปจนหมดสิ้น

เขาคุกเข่าข้างหนึ่งมองไปยังหน้าจอที่ลู่เหยาอยู่ เหนือหัวมีช่องสนทนาลอยขึ้นมา

"ขอองค์เทพจงทรงพระเจริญ เนวิดขอถวายความจงรักภักดีและศรัทธาทั้งหมดแด่พระองค์"

【อักครสาวกคนที่สองของท่านได้ถือกำเนิดขึ้น ศรัทธาของชนเผ่ากระเทียมกลายเป็นยิ่งมั่นคงขึ้น】

ลู่เหยารีบคลิกเปิดแผงข้อมูลของเนวิดอย่างใจจดใจจ่อ

...

【อักครสาวกระดับ 60】อัศวินเลือด·เนวิด

พลังชีวิต : 3850/3850

พลังเวท : 937/937

พลังโจมตี : 124

การป้องกัน : 68

ความเร็ว : 16

【หนังหนา】มีพลังชีวิตสูงตั้งแต่กำเนิด

【แข็งแกร่งล้มยาก】มีความต้านทานพิเศษต่อความเสียหายระยะไกล

【เคลื่อนที่ร่ายเวท】ร่ายเวทในการต่อสู้เคลื่อนที่ ราคาที่ต้องจ่ายคือความเร็วช้าลง

【ผลิตผู้เสื่อมสลาย】(พลังเวท 10) ใช้ศพและเกลือผลิตผู้เสื่อมสลาย ความแข็งแกร่งของผู้เสื่อมสลายขึ้นอยู่กับศพ

【เวทเสริมระดับ 25】(พลังเวท 25 ต่อวินาที) การโจมตีมาพร้อมกับความเสียหายพลังเวท

【เนื้อหนังอ่อนแอระดับ 2】(พลังเวท 150)

【ความสามารถเฉพาะของเนวิด】ผู้เป่านกหวีดมอบความสามารถในการจัดกองทัพให้เนวิด เนวิดสามารถฝึกฝนและจูงใจให้ผู้เสื่อมสลายเลื่อนระดับสูงขึ้น ปลุกเสกให้กลายเป็นกองทหารรักษาการณ์เน่าเปื่อยที่แข็งแกร่งขึ้นได้

...

ลู่เหยาดูแล้วหัวเราะลั่น ตื่นเต้นจนท่าหมัดต่อสู้ในอากาศเป็นชุด

ได้อักครสาวกระดับ 60 มาโดยไม่ผ่านการตัดทอน!

นี่คือคุณค่าและผลของการลงทุนลึกในหมู่บ้านมือใหม่!

ในโลกเศษส่วนที่ยังเป็นพื้นที่ปลอดภัยนี้ การครอบครองอัศวินเลือดเนวิดระดับ 60 มันมีความหมายยังไง? ถ้าจะพูดว่าเป็นมหาอำนาจเล็กๆ ก็คงไม่เกินจริงหรอกมั้ง?

ลู่เหยารวบกินโค้กเย็นหนึ่งแก้ว คลิกเปิดเพลงดิสโก้จากนักร้องใหม่ "อย่าถามฉันอีกเลยว่าดิสโก้คืออะไร" แล้วเต้นรำคนเดียวในห้องเช่า

ความสุขแบบง่ายๆ สมัยแรกเริ่มเล่นเกมคอมฯ ดูเหมือนจะย้อนกลับมาอีกครั้ง

แน่นอนอยู่แล้ว

เพราะมหาอำนาจ เลยมีความสุข

ตอนนี้พลังอำนาจทั้งหมดล้วนเป็นผลจากการกระทำทีละขั้นๆ ของเขา

ข้าลู่เหยาเติบโตมาได้ทุกก้าว ก็เพราะความพยายามอดนอนตลอด!

ขณะที่ลู่เหยาเพลิดเพลินกับค่าสเตตัสของเนวิดอยู่นี่เอง บนหน้าจอก็ปรากฎข้อความเตือนใหม่

【ผู้เป่านกหวีดแสดงความเป็นศัตรูต่อท่าน】

【ฝ่ายผู้เป่านกหวีดมองว่าท่านเป็นศัตรู】

ลู่เหยาหัวเราะเยาะ เล่นไม้พลังกายสิทธิ์ในมือ

ยังไงก็ได้เนวิดมาแล้ว ที่นี่คือสนามเหย้าของพี่ชาย ถ้าฉันไม่ออกไปข้างนอก นายมีปัญญาเข้ามาหรือไง?

มาดินแดนชนเผ่ากระเทียม อย่าให้ฉันเห็นหน้านายล่ะ ถ้าเห็นรูปปั้นนายต้องจัดการให้แตกละเอียดแน่ ต้องฟาดหน้านาย

...

หลังจากปลาบปลื้มไปแล้ว ลู่เหยาก็เริ่มไม่แน่ใจขึ้นมาหน่อย

โซนปลอดภัย... น่าจะปลอดภัยใช่มั้ย?