บทที่ 2 สองประกายแสงระดับ S+

บทที่ 2 สองประกายแสงระดับ S+

◉◉◉◉◉

สามสายอาชีพที่เหมาะสมกับซูหมิงปรากฏขึ้นแล้ว!

ได้แก่ [จอมขมังอสูร], [พรานทมิฬ], และ [อัศวินประกาสิทธิ์]

นอกจาก [จอมขมังอสูร] อันแรกที่ดูมืดมนไร้ประกายแล้ว

สองอาชีพที่เหลือกลับส่องประกายแสงสีทองเจิดจ้าออกมาจากแท่นประเมิน!

“นี่… นี่มันเป็นไปไม่ได้! สองสายอาชีพต่อสู้ระดับ S+ งั้นเหรอ?”

ข้างๆ กันนั้น อาจารย์ผู้คุมสอบของสนามนี้ถึงกับตาเป็นประกาย

นี่มันจะให้กำเนิดนักเรียนระดับอัจฉริยะเลยหรืออย่างไร?

นี่มันระดับ S+ เชียวนะ ของปลอมหรือเปล่า?!

ในบรรดานักเรียนทั้งประเทศในแต่ละรุ่น คนที่ปลุกพลังอาชีพได้ระดับ S+ มีไม่ถึงร้อยคนด้วยซ้ำ!!

ครั้งสุดท้ายที่โรงเรียนมัธยมเจียงหนานอันดับหนึ่งมีคนได้ระดับ S+ นั่นมันก็เมื่อหลายปีก่อนแล้ว!

ในตอนนี้ บรรดาคนที่เคยดูถูกซูหมิง ต่างพากันอึ้งไปตามๆ กัน!

“ตอนที่ [จอมขมังอสูร] ปรากฏขึ้นมา ฉันแค่ยิ้มๆ เพราะเมื่อวานซูหมิงก็อ่านคำแนะนำอาชีพ [จอมขมังอสูร] อยู่จริงๆ!”

“แต่พอสองอาชีพ S+ นี่โผล่ออกมา ฉันก็พูดไม่ออกเลยทันที!! นี่มันจะเป็นไปได้ยังไง ทำไมคนดวงดีถึงเป็นเขาล่ะ? นี่มันโชคอะไรกัน??”

“พรานทมิฬกับอัศวินประกาสิทธิ์ ในตำนานเทพผู้บรรลุทั้งสองแห่งแดนพญามังกรของเรา สายอาชีพเริ่มต้นของพรานทมิฬกับอัศวินประกาสิทธิ์ก็คือสองอาชีพนี้ไม่ใช่เหรอ??”

“มันจะเกินไปแล้วมั้ง มีสายอาชีพเริ่มต้นแบบนี้ ซูหมิงแค่สอบเข้ามหาวิทยาลัยแบบขอไปที อาศัยคะแนนพิเศษจากอาชีพ เขาก็สามารถถูกมหาวิทยาลัยสิบอันดับแรกรับตัวได้แล้ว!!”

ผู้อำนวยการไป๋พูดไม่ผิดเลย นี่คือสองอาชีพของพ่อแม่ซูหมิง

ดูเหมือนว่าเขาจะเป็นคนที่มีเบื้องหลังใหญ่โตจริงๆ

แต่เขากลับจ้องมองไปยังสองประกายแสงระดับ S+…

แล้วก็เหลือบมองภารกิจปลดล็อกระบบที่เพิ่งปรากฏขึ้นในหัว

ขอเพียงซูหมิงยอมสละสองอาชีพ S+ แล้วเลือกจอมขมังอสูร

ก็จะสามารถเปิดใช้งานระบบระดับเทพนี้ได้!

พรานทมิฬ, อัศวินประกาสิทธิ์? ลาก่อนเถอะ!

ซูหมิงเคยพูดไว้แล้ว เขาจะสร้างโลกของตัวเองด้วยสองมือ!

สองอาชีพที่สืบทอดมาจากพ่อแม่คู่นี้ ไม่เอาก็ไม่เห็นเป็นไร!

เพียงแต่ ผลกระทบของสองประกายแสงระดับ S มันใหญ่หลวงเกินไป

ตอนนี้เขากลายเป็นบุคคลที่สร้างความฮือฮาทั่วทั้งโรงเรียนไปแล้ว

ทุกสนามสอบ ต่างก็ตกตะลึงกับประกายแสงสีทองสองสายจากที่นี่!

ตอนนี้ผู้บริหารระดับสูงของโรงเรียนมัธยมเจียงหนานอันดับหนึ่งทั้งหมดต่างก็พากันมารวมตัวอยู่ที่นี่

การมีเด็กหนุ่มอัจฉริยะระดับ S+ ถือกำเนิดขึ้น นั่นคือความหวังของทั้งโรงเรียน!

“ที่นี่ใช่ไหม ที่นี่แหละ!! คุณซูหมิงยังไม่ได้ทำการเลือกขั้นสุดท้ายสินะ ก็นะ ทั้งพรานทมิฬ แล้วก็อัศวินประกาสิทธิ์ ต่างก็เป็นตัวตนที่แข็งแกร่งมาก!”

“ใช่แล้ว พรานทมิฬเน้นการโจมตีเป็นหลัก พลังทำลายของอาชีพนี้สูงปรี๊ด ถ้าสามารถเรียนรู้ทักษะธาตุมืดได้ ก็จะมีดาเมจคริติคอลเพิ่มเติมอีก ไม่แน่อาจจะเปลี่ยนสายอาชีพครั้งที่สองเป็นพรานทมิฬในตำนานได้เลย…”

“ฉันว่าอัศวินประกาสิทธิ์ก็ดีมากนะ มีทั้งป้องกัน, มีโล่, มีฟื้นฟู พวกนายได้ดูการแข่งขันลีกมหาวิทยาลัยทั่วประเทศครั้งล่าสุดกันไหม มี อัศวินประกาศิต คนหนึ่ง เรียกได้ว่า ตบทุกคนที่ไม่ยอมรับ!”

“คุณซูหมิงคงจะลังเลอยู่ระหว่างสองอาชีพนี้สินะ? แต่ฉันว่าอัศวินประกาสิทธิ์น่าจะเลี้ยงง่ายกว่านะ เพราะทักษะธาตุมืดมันหายากมาก สถานการณ์ทางบ้านของคุณซูหมิง น่าจะเหมาะกับอย่างหลังมากกว่า…”

พูดถึงตรงนี้… ชายวัยกลางคนคนหนึ่งก็เดินออกมา!

เขาคือผู้อำนวยการหวังแห่งโรงเรียนมัธยมเจียงหนานอันดับหนึ่ง เขาสัญญาต่อหน้าทุกคนทันที: “วางใจได้ ทรัพยากรสนับสนุนของคุณซูหมิง โรงเรียนเราจัดการให้เอง ทุนการศึกษาเต็มจำนวน จัดให้ไม่อั้น!! ขอให้คุณซูหมิงไม่ต้องกังวลปัญหาอื่นใด ทำตามใจชอบของตัวเอง แล้วเปลี่ยนสายอาชีพได้เลย!!”

ทุกคนหันกลับไปมอง เป็นผู้อำนวยการหวังมาจริงๆ ด้วย!!

ไม่ใช่แค่ผู้อำนวยการหวัง แต่ผู้บริหารระดับสูงของโรงเรียนมัธยมเจียงหนานอันดับหนึ่งทั้งหมดก็อยู่ที่นี่ ทุกคนต่างคาดหวังกับการตัดสินใจของซูหมิง!

อาชีพ S+ กับเวลาพัฒนาหนึ่งเดือน… ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด การที่ซูหมิงจะสอบเข้ามหาวิทยาลัยสามอันดับแรกของประเทศได้นั้น เป็นเรื่องที่แน่นอนอยู่แล้ว!

คุณภาพนักเรียนของโรงเรียนมัธยมเจียงหนานอันดับหนึ่งไม่ค่อยดีนัก ไม่ได้มีนักเรียนเข้ามหาวิทยาลัยสามอันดับแรกมาหลายปีแล้ว ครั้งนี้ย่อมต้องให้ความสำคัญเป็นพิเศษอย่างแน่นอน!

และเกรงว่าหลังจากวันนี้ มหาวิทยาลัยเจียงหนานคงจะมาทาบทามถึงที่ และจัดโควตารับตรงพิเศษให้ซูหมิงโดยตรงเลย

แม้ว่ามหาวิทยาลัยเจียงหนานจะไม่ใช่มหาวิทยาลัยในสิบอันดับแรก แต่ก็เป็นหนึ่งในสามสิบสองทีมสุดท้ายของลีกมหาวิทยาลัย

ซูหมิงมองฝูงชนที่คาดหวังอยู่เบื้องล่างแล้วถอนหายใจ

เกรงว่าคงต้องทำให้ทุกคนผิดหวังแล้ว!

ซูหมิงจะไม่เลือกพรานทมิฬ และก็จะไม่เลือกอัศวินประกาสิทธิ์ด้วย

เป้าหมายของเขา คือจอมขมังอสูรที่เป็นไปไม่ได้ที่สุด!

ใครบอกว่าจอมขมังอสูรเป็นสายอาชีพต่อสู้ที่ไร้ประโยชน์?

เขาจะพิสูจน์ให้โลกเห็น!

เขา, ซูหมิง, แม้จะเลือกจอมขมังอสูร ก็สามารถกลายเป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดได้!

ท่ามกลางสายตาของทุกคน ซูหมิงกดปุ่มยืนยันตัวเลือกแรก

[จอมขมังอสูร!]

ยืนยันการเปลี่ยนสายอาชีพ, ยืนยันสำเร็จ!

ขอแสดงความยินดี คุณได้เปลี่ยนสายอาชีพเป็น [จอมขมังอสูร!]

[ข้อมูลส่วนตัว]

ชื่อ: ซูหมิง

อายุ: 18

อาชีพ: จอมขมังอสูร

ข้อความบนแท่นทดสอบ ทำให้ทุกคนถึงกับตะลึงค้าง

“เดี๋ยวนะ หรือว่าซูหมิงมือสั่นไปโดนปุ่มผิด นี่เริ่มใหม่ได้ไหม? ทำไมถึงเลือกจอมขมังอสูรล่ะ??”

“ตลกตายชัก จอมขมังอสูรเนี่ยนะ เทียบกับสองอาชีพ S นั่นแล้ว มันก็คือขยะในหมู่ขยะดีๆ นี่เอง!!”

“พูดจริงๆ นะ ในแดนพญามังกรยังไม่มีจอมขมังอสูรคนไหนไปถึงเลเวล 200 ได้เลย มันคือสายอาชีพต่อสู้ที่อ่อนแอที่สุดแล้ว!”

ผู้อำนวยการหวังพุ่งขึ้นมาบนเวที หัวใจที่ตื่นเต้น มือที่สั่นเทา…

เขาชี้หน้าซูหมิง ถามว่าทำไมถึงเลือกจอมขมังอสูร?!

“เธอ… เธอบ้าไปแล้วรึ? เพื่อน… ทำไมเธอถึงเลือกจอมขมังอสูร ทิ้งสองอาชีพสุดยอดไป แล้วมาเลือกจอมขมังอสูรให้ฉันเนี่ยนะ ฉัน… ฉัน…”

ผู้อำนวยการหวังกระอักเลือดเลยทีเดียว!!

เขาโกรธจนแทบจะหมดสติ… ในไม่ช้าก็ถูกคนพยุงออกไป

เจ้าซื่อบื้อซูหมิง ก็คือเจ้าซื่อบื้อจริงๆ

โอกาสที่จะได้ดิบได้ดีมาอยู่ตรงหน้า เขาก็ยังพลาดไปได้

บรรดาคนข้างล่างที่ไม่ได้ปลุกพลังอาชีพต่อสู้ ตอนนี้ก็พากันหัวเราะเยาะเย้ยกันใหญ่…

“เจ้าซื่อบื้อซูหมิงไม่ไหวเลยจริงๆ โอกาสนี้ควรจะเป็นของพวกเรา!”

“นั่นสิ เขาต้องมือสั่นกดผิดแน่ๆ?”

“เรื่องจริงพิสูจน์ให้เห็นแล้วว่า คนบางคนมันก็ขยะวันยังค่ำ ไม่มีทางได้ผุดได้เกิดหรอก…”

“ฉันไม่เข้าใจจริงๆ ว่าทำไม…”

เมื่อเผชิญกับความสงสัยและความไม่เข้าใจของทุกคน ซูหมิงเพียงแค่ยิ้มเยาะหยัน

ผู้คนหัวเราะเยาะว่าข้าบ้าเกินไป ข้าหัวเราะเยาะผู้คนว่ามองไม่ทะลุ!

อาจารย์ผู้คุมสอบยังคงรักษาความสงบเรียบร้อยในที่เกิดเหตุต่อไป

ซูหมิงเองก็ถูกผู้บริหารโรงเรียนหลายคนเรียกไปคุยข้างๆ

“คุณซูหมิง ผู้อำนวยการหวังโดนเธอทำจนสลบไปแล้ว เรื่องที่สัญญาว่าจะให้ทรัพยากรสนับสนุนไม่อั้นเมื่อกี้นี้ ก็คงต้องแล้วกันไป… จอมขมังอสูรก็เป็นสายอาชีพต่อสู้เหมือนกัน ถึงจะอ่อนไปหน่อย แต่การสอบเข้ามหาวิทยาลัยก็ยังพอไหวอยู่… นี่เป็นเงินก้อนหนึ่ง เธอเอาไปซื้อไข่สัตว์เลี้ยงได้ ถือว่าเป็นเงินสนับสนุนจากโรงเรียนแล้วกันนะ!”

จอมขมังอสูร ได้ชื่อว่าเป็นอาชีพที่ผลาญเงินที่สุด

เพราะไม่เพียงแต่จะต้องพัฒนาตัวเอง ยังต้องเลี้ยงดูสัตว์เลี้ยงอีก

แต่สัตว์เลี้ยงของจอมขมังอสูร ต้องทำพันธสัญญาเพื่อปราบ ไม่เหมือนกับผู้อัญเชิญที่เรียกออกมาจากความว่างเปล่า ดังนั้นความแข็งแกร่งของสัตว์เลี้ยง มักจะเป็นตัวตัดสินขีดจำกัดของจอมขมังอสูร!

โชคยังดีที่ซูหมิงได้เปิดใช้งาน [ระบบเทวะบรรพกาล] แล้ว!

◉◉◉◉◉

[จบแล้ว]