บทที่ 171 แผนจับคู่

###

แววตาของซูเย่ชิงเป็นประกาย ใช่แล้ว ทำไมเขาไม่คิดถึงวิธีนี้มาก่อน?

แค่พาเจียงซิงเสวียนไปด้วยตอนเย็น ไม่ว่าซ่างกวนหลงจะมีแผนแอบแฝงอะไร ก็ต้องกลืนคำพูดคืนไปแน่นอน

"ตกลง งั้นเย็นนี้พวกนายสองคนไปด้วยเลย"

"จะดีเหรอครับ?"

เจียงไห่เถาดูจะลำบากใจ เพราะซ่างกวนหลงไม่ได้เชิญเขากับเลขาอู๋โดยตรง ชายสองคนโผล่ไปพร้อมกันดูจะเกินเหตุ

"มีอะไรไม่ดีล่ะ เมื่อคืนก็ทานด้วยกันทั้งกลุ่ม วันนี้ก็ไปด้วยกันอีก จะได้คึกคักหน่อย"

"อีกอย่าง ถ้าจะมีการติดต่อธุรกิจในอนาคตกับอู๋ตงซานเจี้ยน ก็เป็นนายที่ต้องจัดการ นายคุ้นหน้าคุ้นตาไว้ก่อนก็ดี"

ซูเย่ชิงคิดว่าหากมีหลายคนอยู่ด้วย ซ่างกวนหลงก็จะยิ่งยากที่จะพูดจาแอบแฝงอะไรออกมา

แค่ไม่กี่คำ ซูเย่ชิงก็ตัดสินใจเรียบร้อย

เจียงไห่เถากับเลขาอู๋สบตากัน แต่ละคนก็คิดเหมือนกันว่า มื้อนี้ไม่น่าจะกินอย่างสบายใจ

...

เจียงซิงเสวียนนอนยาวจนบ่ายห้าโมงกว่าถึงเพิ่งตื่น

ซูเย่ชิงไม่ได้สนใจคำเชิญของซ่างกวนหลงนัก จึงไม่เร่งปลุกเธอ

เจียงซิงเสวียนล้างหน้าล้างตาอย่างง่าย ๆ แล้วก็เคาะประตูห้องข้าง ๆ

ซูเย่ชิงเดินไปเปิดด้วยตนเอง ท่าทางรู้ทันว่าเป็นเธอ

เลขาอู๋ที่กำลังจะลุกขึ้นก็เลยยอมนั่งลงอย่างเก้อ ๆ

"เย่ชิง ขอโทษนะ ฉันเผลอนอนเพลินเลย"

เจียงซิงเสวียนพูดพลางเดินเข้ามาในห้อง แล้วก็แปลกใจเมื่อเห็นชายสองคนนั่งอยู่ด้วย

"คุณหนูเจียง"

"คุณหนูเจียง"

เจียงไห่เถากับเลขาอู๋ทักทายด้วยความคุ้นเคย เพราะเคยเจอกันมาหลายครั้ง

เจียงซิงเสวียนก็ทักทายกลับอย่างสุภาพ

"นั่งก่อนนะซิงเสวียน เย็นนี้ประธานซ่างกวนจากอู๋ตงซานเจี้ยนชวนเราไปทานข้าวด้วยกัน ขอให้เธอเตรียมตัวด้วย"

ซูเย่ชิงพูดเรียบ ๆ โดยไม่อธิบายเรื่องเจตนาแอบแฝงของซ่างกวนหลง เพื่อไม่ให้เธอกดดัน

"พวกนายจะคุยธุรกิจกัน ฉันไปด้วยไม่เหมาะมั้ง?"

เจียงซิงเสวียนนึกว่าซ่างกวนหลงเชิญเพื่อเจรจาธุรกิจ จึงลังเล

"ยังไม่ได้เปิดบริษัทเลย จะคุยธุรกิจอะไรได้"

"แค่เมื่อวานบังเอิญทานข้าวด้วยกัน เขาก็เลยอยากตอบแทนในฐานะเจ้าบ้าน"

ซูเย่ชิงอธิบายเพื่อให้เธอสบายใจ ถ้าเธอไม่อยากไป เขาเองก็ไม่ไปเช่นกัน

"แบบนี้เอง ประธานซ่างกวนดูจะเกรงใจมากเลยนะ"

เจียงซิงเสวียนพูดด้วยความรู้สึกตรงไปตรงมา

เจียงไห่เถาแอบมองซูเย่ชิง ในใจคิดว่า ประธานซ่างกวนไม่ได้เกรงใจใครหรอก นอกจากซูเย่ชิงคนเดียว

เพราะไปร่วมโต๊ะกับผู้ใหญ่ เธอจึงไม่อยากแต่งตัวลำลองเกินไป

เจียงซิงเสวียนกลับห้องไปเปลี่ยนเป็นชุดเดรสเรียบร้อย

เลขาอู๋ขับ Mercedes-Benz ที่เพิ่งซื้อใหม่มาถึงโรงแรมฝูลี่ฮวาตามที่อยู่ที่ซ่างกวนหลงส่งมา

ทั้งกลุ่มมาถึงตรงเวลาเป๊ะตอนหนึ่งทุ่ม

ซ่างกวนอิ๋งมายืนรออยู่หน้าล็อบบี้แล้ว

"ประธานซู คุณมาถึงแล้ว"

เธอรีบเดินมาทักทันทีที่เห็นซูเย่ชิง

รู้สึกแปลกใจเล็กน้อย เพราะพ่อเธอบอกว่าจะเชิญแค่ซูเย่ชิงคนเดียว แต่กลับมีคนมาหลายคน

ก่อนหน้านี้ซ่างกวนหลงวางแผนไว้หมดแล้ว จะสร้างโอกาสให้ซูเย่ชิงและซ่างกวนอิ๋งได้ใกล้ชิดกันมากขึ้นระหว่างมื้ออาหาร

ถ้าบรรยากาศดี ก็จะหาเหตุผลลุกออกไปก่อน ปล่อยให้ทั้งสองได้มีเวลาส่วนตัวมากขึ้น หวังว่าจะได้เกิดความรู้สึกดีต่อกันบ้าง

"คุณหนูซ่างกวน ไม่ต้องเกรงใจครับ"

น้ำเสียงของซูเย่ชิงเย็นชาอย่างชัดเจน วันนี้ซ่างกวนอิ๋งดูเหมือนจะแต่งตัวมาอย่างตั้งใจมาก

ไม่ว่าจะเป็นเพราะพ่อกับลูกสาวคนนี้มีแผนตามที่เขาคาดไว้หรือไม่ ซูเย่ชิงก็ไม่ต้องการเปิดช่องให้คิดไปเองแม้แต่น้อย

"ประธานซู เชิญด้านในค่ะ คุณพ่อฉันรออยู่ในห้องส่วนตัวห้องใหญ่แล้ว"

ซ่างกวนอิ๋งเห็นว่าซูเย่ชิงไม่แสดงท่าทีอะไรกับตนเลย และเพราะมีผู้คนอยู่รอบด้าน เธอก็เลยเปลี่ยนเป็นท่าทีทางการ

"ซิงเสวียน เราเข้าไปข้างในกันเถอะ อย่าให้ประธานซ่างกวนต้องรอนาน"

คำพูดของซูเย่ชิงฟังดูอ่อนโยนขึ้นทันตาเมื่อหันไปพูดกับหญิงสาวข้างตัว พร้อมกับยื่นมือไปจับมือเธอไว้

"อืม"

หญิงสาวที่ถูกเรียกว่า "ซิงเสวียน" ก็ตอบอย่างอ่อนโยน พร้อมเดินตามซูเย่ชิงเข้าไปข้างใน

ซ่างกวนอิ๋งมองดูซูเย่ชิงที่เดินผ่านตนไปราวกับเธอไม่มีตัวตน ใบหน้าสวยของเธอก็แข็งทื่อขึ้นทันที

ในชีวิตเธอมีแต่คนเอาใจ จะเคยถูกใครเมินเฉยแบบนี้เมื่อไหร่กัน!

"เชิญครับคุณหนูซ่างกวน"

เจียงไห่เถาเห็นสถานการณ์เริ่มอึดอัด จึงรีบพูดแทรกเพื่อคลี่คลาย

แต่ซ่างกวนอิ๋งยังอยู่ในอารมณ์ไม่พอใจ จึงไม่ตอบรับและเดินเข้าไปด้วยสีหน้าเย็นชา

เจียงไห่เถามองเลขาอู๋แล้วแอบกระซิบด้วยสายตาว่า: เห็นไหม ฉันบอกแล้วว่ามื้อนี้ไม่น่ากินหรอก

หน้าห้องส่วนตัวหมายเลข 1

ซูเย่ชิงไม่ได้รีบเปิดประตูทันที แต่รอให้ซ่างกวนอิ๋งที่หน้าบูดบึ้งเดินนำเข้าไปก่อน

"พ่อคะ ประธานซู... พวกเขามาแล้ว"

ซ่างกวนอิ๋งเน้นคำว่า "พวกเขา" อย่างชัดเจน เพื่อบอกให้พ่อรู้ว่า ซูเย่ชิงไม่ได้มาคนเดียว

ซ่างกวนหลงรีบลุกขึ้นทันทีเมื่อเห็นซูเย่ชิงเดินเข้ามาพร้อมหญิงสาว แววตาของเขาก็ชะงักไปชั่วขณะ

"ประธานซ่างกวน เรามาแบบไม่ได้รับเชิญ หวังว่าคุณจะไม่ถือสานะครับ"

เจียงไห่เถาที่เดินเข้ามาต่อจากซูเย่ชิงรีบพูดขึ้นเพื่อทำลายบรรยากาศกระอักกระอ่วนในห้อง

"ไม่เลยครับ ไม่เลย หลายคนยิ่งดี เชิญนั่ง ๆ ครับ"

ซ่างกวนหลงยังไม่เข้าใจว่าทำไมซูเย่ชิงถึงพาใครมาด้วยอีกหลายคน ทั้งที่ตอนคุยกันทางโทรศัพท์ก็เชิญแค่เขาเพียงคนเดียว

ตามเหตุผลแล้ว คนอย่างซูเย่ชิงไม่น่าจะทำตัวไม่รู้มารยาทแบบนี้

แต่ซ่างกวนหลงก็เป็นนักธุรกิจผ่านร้อนผ่านหนาวมาไม่น้อย เขาจึงเก็บความสงสัยไว้ แล้วเชื้อเชิญทุกคนด้วยท่าทีอบอุ่น

"ประธานซู แล้วท่านนี้คือ...?"

เห็นว่าซูเย่ชิงยังจับมือหญิงสาวคนนั้นไว้ไม่ปล่อย ซ่างกวนหลงจึงอดไม่ได้ที่จะถามด้วยความอยากรู้

"นี่คือแฟนผม เจียงซิงเสวียน"

"ซิงเสวียน นี่คือประธานซ่างกวนจากอู๋ตงซานเจี้ยน และคุณหนูซ่างกวนอิ๋ง"

"ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ประธานซ่างกวน คุณหนูซ่างกวน"

เจียงซิงเสวียนยิ้มและทักทายอย่างสุภาพ

"ยินดีครับ คุณเจียง เชิญนั่งเลยครับ"

ซ่างกวนหลงรู้สึกเก้อเล็กน้อย เมื่อเห็นสีหน้าหงุดหงิดของลูกสาว เขาก็รู้สึกไม่ค่อยสบายใจ

นี่มันควรเป็นงานเลี้ยงจับคู่ให้ลูกสาวเขากับซูเย่ชิง แต่ฝ่ายชายกลับพาแฟนมาด้วย

เขาอดคิดไม่ได้ว่า ซูเย่ชิงดูจะรู้ทันแผนของเขา หรือไม่ก็... ตั้งใจปฏิเสธอย่างชัดเจน

"เมื่อวานได้ยินว่าคุณยังไม่แต่งงาน ผมนึกว่าคุณยังโสดอยู่ เสียดาย... ไม่คิดเลยว่าคุณจะมีแฟนที่สวยแบบนี้แล้ว"

"แล้วเมื่อวานทำไมไม่เห็นพาคุณเจียงมาด้วยล่ะครับ?"

ซ่างกวนหลงยังไม่ละความพยายาม ถามหยั่งเชิงอีกครั้ง