บทที่ 83 เป็นแม่สื่อ

###

ซูเย่ชิงมองอีอีและแฟนของเธอที่กำลังทำท่าทางโอ้อวดอย่างกับตัวตลก ด้วยสายตาเหมือนมองคนโง่

"กระเป๋าใบนี้ไม่คู่ควรกับแฟนของฉัน เอาของที่แพงที่สุดในร้านคุณมา"

เขาพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

เขาเคยบอกว่าจะไม่ซื้อหรือยัง?

จะดีใจไปทำไม?

"หึหึ ของที่แพงที่สุดเลยเหรอ? งั้นเราจะรอดูหน่อยเถอะว่าจะโชว์ได้แค่ไหน"

แฟนของอีอีที่แต่เดิมก็รู้สึกต่ำต้อยเมื่อเปรียบเทียบกับรูปลักษณ์ของซูเย่ชิง ตอนนี้ยิ่งรู้สึกไม่พอใจหนักเข้าไปใหญ่

พอได้ยินซูเย่ชิงพูดราวกับว่าไม่เห็นค่ากระเป๋าใบที่ตัวเองซื้อจนรู้สึกเสียดายเงิน ก็ยิ่งหงุดหงิด และเริ่มพูดแขวะอย่างเปิดเผย

"ได้เลยค่ะ กรุณารอสักครู่"

พนักงานขายที่เห็นว่าซูเย่ชิงแต่งตัวภูมิฐาน ดูก็รู้ว่าเป็นคนมีเงิน จึงไม่กล้าละเลย

เธอเคยได้ยินมาว่ามีลูกค้ารายหนึ่งที่ซื้อเสื้อผ้าให้แฟนในคราวเดียวถึง 6.88 ล้าน

เธอเคยจินตนาการไว้ว่าสักวันจะได้เจอลูกค้าที่ยิ่งใหญ่แบบนั้นบ้าง

ดังนั้นตอนนี้เธอจึงตั้งใจให้บริการเต็มที่ เพราะเชื่อมั่นว่าโอกาสเป็นของคนที่เตรียมพร้อมเสมอ

ใครจะรู้ บางทีอาจเป็นวันนี้ก็ได้

"คุณคะ นี่คือกระเป๋ารุ่นลิมิเต็ดของ Chanel มีแค่สองใบในเมืองฮว่าเจียง ใบหนึ่งถูกคุณนายจินจองไว้แล้วค่ะ"

พนักงานสาวหยิบกระเป๋าที่แพงที่สุดในร้านยื่นให้ซูเย่ชิงจริง ๆ

เขารับมาดู สีและรูปทรงเหมาะกับเสวียนเสวียนดี

"เอาใบนี้แหละ ห่อให้เลย"

พอเห็นแล้วถูกใจ ซูเย่ชิงก็ไม่ลังเล

เจียงซิงเสวียนเองก็ไม่ห้ามเขาแล้ว หลังจากประสบการณ์สองครั้งก่อนหน้า เธอรู้ดีว่าแค่ห้ามก็ไม่ได้ผล

"ค่ะคุณลูกค้า กระเป๋าใบนี้ทำจากหนังจระเข้แท้ทั้งใบ งานฝีมือแบบแฮนด์เมด ราคาตั้งไว้ที่ 158,800 ค่ะ"

พนักงานบอกราคาด้วยความระมัดระวัง แม้ว่าซูเย่ชิงจะดูมีฐานะ แต่ราคาก็ไม่ใช่น้อย

"อะ...อะไรนะ ราคาเท่านี้เลยเหรอ?"

อีอีร้องเสียงหลง ท่าทางไม่อยากเชื่อ

เมื่อเปรียบเทียบกับกระเป๋าในมือเธอแล้ว นี่แทบจะเป็นแค่เศษเงินของอีกฝ่าย

ความรู้สึกยิ่งแย่ลง เธอมองซูเย่ชิงด้วยสายตาไม่พอใจ

"นายซื้อไหวเหรอ? อย่าบอกนะว่าจะให้พี่สาวฉันจ่ายอีก"

ซูเย่ชิงไม่คิดจะเสียเวลาตอบโต้คนที่ชอบแขวะคนอื่นแบบเธอ

"รูดบัตรเลย"

เขาหยิบแบล็กการ์ดไดมอนด์ยื่นให้พนักงาน

แบล็กการ์ดไดมอนด์!

ทั้งอีอีและแฟนของเธอถึงกับนิ่งอึ้ง

ชายหนุ่มคนนี้เป็นเศรษฐีจริง ๆ เหรอเนี่ย?

ให้ตายเถอะ! แบบนี้ที่ตัวเองโชว์อยู่นานกลายเป็นตัวตลกในสายตาเขาชัด ๆ

ไม่มีใครสนใจพวกเขาอีกแล้ว

พนักงานสาวรูดบัตรแล้วรีบห่อกระเป๋าอย่างคล่องแคล่ว แล้วยื่นให้ซูเย่ชิง

"กระเป๋าของคุณลูกค้า เชิญรับไว้ด้วยค่ะ"

เขารับมาแล้วจูงมือเจียงซิงเสวียนเตรียมเดินออกจากร้าน

"คุณซู เจอกันที่นี่โดยบังเอิญจริง ๆ นะคะ"

เสียงหวานเย้ายวนดังขึ้น พร้อมกับการปรากฏตัวของสาวสวยแต่งตัวเซ็กซี่คนหนึ่ง

"คุณนายจิน บังเอิญจริง ๆ ด้วย"

ซูเย่ชิงทักอย่างสุภาพ

แม้งานเลี้ยงครั้งก่อนจะมีความไม่ราบรื่นบ้าง แต่เธอก็ถือว่าขอโทษแล้วในวันถัดมา

เขาเองก็ไม่คิดจะถือสาหาความ และการมีมารยาทเป็นสิ่งจำเป็นในสังคม

"คุณนายจินสวัสดีค่ะ วันนี้มารับกระเป๋าใช่ไหมคะ? ถ้าคุณโทรมาบอก เราก็สามารถจัดส่งให้ถึงที่ได้นะคะ"

ดูเหมือนว่าคุณนายจินจะเป็นลูกค้าประจำของ Chanel พนักงานขายจึงดูคุ้นเคยกับเธอมาก

"เดินเล่นผ่านมาแถวนี้ ก็เลยแวะมาดูนิดหน่อยน่ะค่ะ"

คุณนายจินตอบแบบสบาย ๆ แต่สายตากลับจับจ้องอยู่ที่ซูเย่ชิง

เมื่อเห็นเธอเริ่มแสดงความไม่พอใจที่ถูกพนักงานขัดจังหวะ พนักงานก็รีบถอยออกไปอย่างรู้หน้าที่

"สาวสวยคนนี้คือ?"

คุณนายจินถามพลางมองมือที่ซูเย่ชิงจับอยู่กับเจียงซิงเสวียน ทั้งที่ในใจรู้อยู่แล้ว

"แฟนผมเอง เจียงซิงเสวียน"

"เสวียนเสวียน นี่คือคุณนายจิน เจ้าภาพงานการกุศลที่ผมเคยเล่าให้ฟัง"

เจียงซิงเสวียนยกมือไหว้อย่างสุภาพ

คุณนายจินเพียงยิ้มนิด ๆ แล้วเอ่ยชม

"เป็นสาวสวยจริง ๆ ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมถึงชนะใจคุณซูได้"

"น่าเสียดายนะคะ เมื่อสองวันก่อนคุณเซวี่ยคังหลงจาก ซินหลงพลาซ่า ยังโทรมาหาฉันอยู่เลย"

เธอหยุดนิดหนึ่งก่อนจะเหลือบมองเจียงซิงเสวียนเล็กน้อย พลางชมในใจว่าเป็นผู้หญิงที่ฉลาดมาก

ได้ยินคนอื่นพูดต่อหน้าว่าจะเป็นแม่สื่อให้แฟนตัวเองแท้ ๆ แต่กลับยังคงสงบนิ่ง ไม่มีอารมณ์เกรี้ยวกราดเลยสักนิด ช่างเฉลียวฉลาดจริง ๆ

จากแววตาที่ซูเย่ชิงมองเจียงซิงเสวียน คุณนายจินก็พอจะเดาได้ว่า หญิงสาวคนนี้ยึดครองหัวใจเขาไว้แน่นหนาแล้ว

ดูท่าว่าเซวี่ยเมิ่งซาคงฝันไปลม ๆ แล้ง ๆ เท่านั้น

ซูเย่ชิงไม่ได้ตอบอะไร เพราะรู้ว่าคุณนายจินพูดให้เจียงซิงเสวียนได้ยิน

เธออาจจะยังไม่รู้ถึงพฤติกรรมของเซวี่ยเมิ่งซา แต่ซูเย่ชิงก็ไม่กังวลว่าแฟนสาวจะหึงหวง

"อะแฮ่ม ฉันพูดไม่คิดไปหน่อยนะคะ พูดเรื่องแบบนี้ต่อหน้าคุณเจียงเสียได้"

เห็นบรรยากาศเริ่มอึดอัด คุณนายจินก็รีบเปลี่ยนเรื่อง

"ได้ยินมาว่าคุณซูมีโครงการใหม่อีกแล้ว?"

แม้จะเป็นประโยคคำถาม แต่ท่าทีกลับเต็มไปด้วยความมั่นใจ

ซูเย่ชิงเลิกคิ้วขึ้นนิดหนึ่ง แสดงถึงความประหลาดใจในความสามารถด้านข่าวของอีกฝ่าย

เขาเพิ่งได้เป็นเจ้าของสวนสนุก Happy Valley ใหญ่ที่สุดในเมืองฮว่าเจียง แต่ยังไม่เคยประกาศออกสื่อเลยด้วยซ้ำ

ไม่คิดว่าคุณนายจินจะรู้เร็วขนาดนี้ อิทธิพลของเธอคงไม่ธรรมดา

แต่ทำไมพวกเธอถึงจับตาตนเองนักล่ะ?

เขาไม่เข้าใจ และเพียงยิ้มบาง ๆ ตอบไปว่า

"คุณนายจินช่างรู้ข่าวจริง ๆ ผมแค่ซื้อไว้เล่น ๆ เท่านั้นเอง"

ซูเย่ชิงยังคงใจเย็น เขาไม่กลัวว่าเบื้องหลังของคุณนายจินจะยิ่งใหญ่แค่ไหน เพราะไม่มีทางสืบถึงต้นตอของเขาได้แน่นอน

เพราะทุกอย่างที่ได้มาล้วนถูกต้องตามกฎหมาย ระบบเซ็นชื่อสุดล้ำนี้มันไม่ธรรมดาจริง ๆ

"คุณซูนี่ถ่อมตัวเสมอเลยนะคะ"

"สามีของฉันสนใจคุณมาก เสียดายตอนนี้เขาอยู่ต่างเมือง อีกไม่กี่เดือนคงกลับมาฮว่าเจียง อยากนัดคุณพบปะพูดคุยกันหน่อย"

ในเมื่อเจอกันแล้ว เธอก็ไม่ต้องเสียเวลาหาโอกาสนัดหมายอีกต่อไป จึงพูดตรง ๆ ไปเลย

"ถือเป็นเกียรติของผมครับ"

แม้จะใจเย็น ซูเย่ชิงก็ยังรู้สึกสนใจชายผู้ซ่อนตัวอยู่เบื้องหลังหญิงสาวคนนี้ไม่น้อย

"งั้นฉันจะไม่รบกวนเวลาของคู่รักแล้วค่ะ"

คุณนายจินพยักหน้าให้พนักงานหยิบกระเป๋าที่เธอจองไว้ขึ้นมา

ซูเย่ชิงควักแบล็กการ์ดไดมอนด์ออกมาอีกครั้ง

"ถือว่าเป็นของขวัญจากผมแล้วกันครับ เจอกันโดยบังเอิญแบบนี้ก็นับว่าเป็นวาสนา"

เดิมทีคุณนายจินอยากจะปฏิเสธ แต่พอเห็นบัตรที่เขายื่นให้ ก็เพียงยิ้มรับพร้อมกล่าวขอบคุณเบา ๆ โดยไม่แสดงท่าทีขัดขืน

คนที่เข้าร่วมงานของเธอล้วนเป็นเศรษฐีพันล้าน แต่แบล็กการ์ดไดมอนด์ไม่ใช่สิ่งที่ใครจะมีได้ง่าย ๆ

เจ้าของบัตรระดับนี้ต้องมีทุนหมุนเวียนไม่น้อยกว่าพันล้านเลยทีเดียว