บทที่ 3 - เปิดฉากเซิร์ฟเวอร์จริง

บทที่ 3 - เปิดฉากเซิร์ฟเวอร์จริง

เวลาเที่ยงคืนของวันที่ 1 เมษายน เกม "ขุดแร่ทั่วพิภพ" เวอร์ชันเต็มได้เปิดให้บริการอย่างเป็นทางการทั่วโลก

เนื้อหาอัปเดตของเกมได้ถูกประกาศออกมาแล้ว นั่นคือเมืองหลักทั้งห้าได้เปิดขายอสังหาริมทรัพย์เฟสแรก ผู้เล่นสามารถซื้อบ้านและขายต่อผ่านนายหน้า NPC ได้ บ้านสามารถเพิ่มค่าสถานะให้ผู้เล่นได้ โดยเฉพาะค่าพละกำลัง ทั้งยังสามารถเลี้ยงสัตว์เลี้ยงและทีม NPC เพื่อความปลอดภัยของทรัพย์สิน ยิ่งบ้านเยอะและหรูหรามากเท่าไหร่ ค่าสถานะที่เพิ่มก็จะยิ่งสูงขึ้น ผู้เล่นหนึ่งร้อยคนแรกที่ซื้อบ้านยังมีรางวัลพิเศษอีกด้วย

สำหรับผู้เล่นที่เปิดบอทหาเงินได้วันละไม่กี่สิบเหรียญคงไม่ต้องไปคิดถึงเรื่องนี้ แต่เชื่อว่าเมื่ออดใจไม่ไหวก็คงจะคิดถึงมันอยู่ดี สุดท้ายเงินที่หามาได้ก็ต้องเอาไปคืนเกมอยู่ดี

เดิมทีต้าชุนก็ไม่เคยคิดเรื่องบ้าน แต่เมื่อมีสายสัมพันธ์กับเชอร์รี่ ต้าชุนก็พลันเกิดความคิดขึ้นมา จะซื้อบ้านให้เธอมาอยู่ด้วยได้ไหมนะ? แบบนี้ความสัมพันธ์ก็จะยิ่งมั่นคงขึ้น...

ท่ามกลางเสียงนับถอยหลังและเสียงโห่ร้องยินดีทั่วทั้งร้านเน็ต ต้าชุนก็กระปรี้กระเปร่าขึ้นมาและรีบเปิดเกมอย่างใจจดใจจ่อ

ฉากเปิดเกมก็ได้รับการอัปเดตใหม่: บนภูเขาสูงตระหง่าน คนงานเหมืองนับหมื่นคนกำลังขุดแร่กันอย่างหนาแน่น รถขนแร่เรียงรายเป็นทิวแถวยาวเหยียดดั่งมังกรเคลื่อนผ่านไปตามหุบเขา บนยอดเขาอีกลูกหนึ่ง นักเวทหลายร้อยคนกำลังร่ายเวทมนตร์ระเบิด แสงสีทองส่องทะลุผ่านฝุ่นควัน เสียงโห่ร้องยินดีดังก้องไปทั่วทั้งภูเขา ทันใดนั้นเสียงคำรามของมังกรก็ดังสนั่นฟ้าดิน มังกรยักษ์ตัวหนึ่งโผลงมาพร้อมกับเปลวไฟที่พุ่งเข้าใส่...

ฉากเปลวไฟเปลี่ยนเป็นฉากห้วงอเวจีที่เต็มไปด้วยลาวา คนงานเหมืองปีศาจน้อยนับไม่ถ้วนกำลังขุดอัญมณีแห่งห้วงอเวจีที่ส่องประกายเวทมนตร์ในบ่อลาวา... จากนั้นฉากก็เปลี่ยนไปใต้มหาสมุทร คนงานเหมืองชาวเงือกนับไม่ถ้วนกำลังขุดหยกทะเล... สุดท้ายฉากก็เปลี่ยนไปยังแถบดาวเคราะห์น้อยในห้วงอวกาศที่คล้ายกับนอกโลก...

— [แจ้งเตือนระบบ: ยินดีต้อนรับสู่แดนดินสีทอง โปรดเลือกนครรัฐที่จะเข้าร่วม นครรัฐแต่ละแห่งตั้งชื่อตามทรัพยากรที่กระจายตัวอยู่โดยรอบ ปัจจุบันคุณสามารถเลือก นครผู้บุกเบิกเหล็กดำ, นครแนวหน้าทองแดง, นครศักดิ์ศรีเงินขาว, นครดาราอัญมณี, นครวายุพฤกษา เมื่อคุณมีชื่อเสียงและทรัพย์สมบัติสูงพอ จะสามารถย้ายถิ่นฐานไปยังจักรวรรดิทองคำอันยิ่งใหญ่ได้...]

เมืองหลักเริ่มต้นทั้งห้าของผู้เล่น แท้จริงแล้วเป็นตัวแทนของห้าสายอาชีพการต่อสู้หลัก ได้แก่ นักรบ, ช่างกล, อัศวินศักดิ์สิทธิ์, นักเวท และหมอ

ช่วงทดสอบของต้าชุนก็อยู่ที่นครเหล็กดำ ซึ่งเชี่ยวชาญด้านนักรบ แต่สิ่งที่ดึงดูดผู้เล่นอย่างแท้จริงคือราคาสินค้าที่ถูก

สรุปคือข้ามฉากเปิดไป แล้วล็อกอินเข้าเกม!

ต้าชุนปรากฏตัวขึ้นที่จัตุรัสกลางเมือง ในเมืองยังคงเต็มไปด้วยผู้เล่นหนาแน่น

— [แจ้งเตือนระบบ: ขณะนี้คือเวลา 12:00 น. ของวันที่ 1 เมษายน ในแดนดินสีทอง เวลาในเกมและเวลาจริงเป็นอัตราส่วน 1:1 โปรดจัดสรรเวลาทำงานและเวลาเล่นเกมให้เหมาะสม]

— [แจ้งเตือนระบบ: คุณสังกัดนครผู้บุกเบิกเหล็กดำ สถานะของคุณคือสามัญชน เลเวล 1 คุณได้รับ "พรส่วนลดสุดพิเศษสำหรับผู้เล่นใหม่ 3 วัน" ภายใน 3 วันนี้จะมีที่พักและอาหารฟรีให้ หากทำความสำเร็จครั้งสำคัญจะได้รับรางวัลพิเศษ และหลังจากสามวันจะมีการให้รางวัลตามผลงานโดยรวมของผู้เล่นใหม่ คุณสามารถไปที่สมาคมคนงานเหมืองเพื่อขุดแร่หาเงินก้อนแรกในชีวิต หรือไปที่สมาคมนักรบเพื่อสมัครเป็นนักรบ ขอให้ชีวิตของคุณราบรื่น!]

— [แจ้งเตือนระบบ: ขอแสดงความยินดี! คุณได้รับภารกิจอาชีพ "นักเก็บกวาด" โปรดไปที่บาร์กุหลาบราตรีที่ท่าเรือเพื่อพบวิเวียนและรับการบรรจุเข้าทำงาน อาชีพลับเป็นอาชีพเสริม ไม่ส่งผลกระทบต่อการเป็นนักรบ]

มาแล้ว! เริ่มเกมก็ได้อาชีพลับ แบบนี้จะไม่รุ่งได้ยังไง!

ต้าชุนเปิดหน้าต่างสถานะตามความเคยชิน:

เลเวล: 1 (ผู้เล่นใหม่ที่ยังไม่มีอาชีพ ทุกครั้งที่เลเวลอัป พลังโจมตี +1, พลังชีวิต +1, น้ำหนักบรรทุก +1, พละกำลัง +1)

ชื่อเสียง: 0

พลังโจมตี: 10

พลังป้องกัน: 0 (ความเสียหาย = พลังโจมตี - พลังป้องกัน เมื่อพลังป้องกันสูงกว่าพลังโจมตี จะไม่ได้รับความเสียหายแต่จะเสียพละกำลังเล็กน้อย)

ความเร็วโจมตี: 10

ความเร็วเคลื่อนที่: 10 (ความเร็วสูงสุดในปัจจุบัน หากผู้เล่นรักษาความเร็วสูงสุดอย่างต่อเนื่อง การใช้พละกำลังจะเพิ่มขึ้น)

พลังชีวิต: 100

น้ำหนักบรรทุก: 100 (เทียบเท่ากับความแข็งแกร่ง ส่งผลต่อการผลัก ดึง ยก ฯลฯ ยิ่งผู้เล่นบรรทุกของมากเท่าไหร่ การใช้พละกำลังจะเพิ่มขึ้น ความเร็วเคลื่อนที่จะลดลง เมื่อน้ำหนักบรรทุกถึงขีดจำกัดจะไม่สามารถเคลื่อนที่ได้)

พละกำลัง: 100 (ยิ่งค่าพละกำลังสูงสุดสูงเท่าไหร่ ความเร็วในการฟื้นฟูก็จะยิ่งเร็วขึ้น)

ความหิว: 0 (เมื่อความหิวถึง 50 ค่าสถานะต่างๆ จะลดลง เมื่อถึง 100 จะเสียชีวิต)

...

ในช่วงเริ่มต้นของผู้เล่นใหม่ จะมีเพียงค่าสถานะง่ายๆ ไม่กี่อย่างนี้ การคำนวณพลังโจมตีและป้องกันก็ง่ายมาก เน้นย้ำถึงสถานะอันเหนือชั้นของชุดเกราะหนักในยุคอาวุธเย็น ในขณะเดียวกัน ส่วนต่างๆ ของร่างกายก็มีการป้องกันแยกกันเพื่อความสมจริง อันที่จริงแล้วส่วนใหญ่ก็เพื่อประหยัดพลังการคำนวณของเกม เพื่อที่จะได้ทุ่มเทให้กับปัญญาประดิษฐ์ได้มากขึ้น

น้ำหนักบรรทุก, พละกำลัง และความหิว เป็นสามค่าสถานะที่ไม่น่าพอใจแต่ก็สมจริงอย่างยิ่ง ทำให้การขุดแร่หาเงินไม่ใช่เรื่องง่าย น้ำหนักบรรทุกเทียบเท่ากับความแข็งแกร่ง แต่ไม่เท่ากับพลังโจมตี เหมือนกับผึ้งพิษที่มีพลังโจมตีสูงน่ากลัว แต่ความแข็งแกร่งกลับไม่มีเลย...

และในตอนนั้นเอง ช่องแชทของเมืองก็เต็มไปด้วยเสียงด่าทอ

ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าสงครามยึดหมู่บ้านนอกเมืองได้เริ่มขึ้นแล้ว แต่ผู้เล่นหลักของร้านเน็ตใหญ่ๆ ในเขตจีนหลายแห่งกลับออนไลน์ไม่ได้ ผลลัพธ์จะเป็นอย่างไรก็คงเดาได้ไม่ยาก

ต้าชุนยังคงแวะไปที่ร้านดอกไม้เพื่อดูเชอร์รี่ตามความเคยชิน แต่เธอไม่อยู่ คิดดูก็น่าจะใช่ เธอทำงานกะดึกนี่นา

จากนั้นก็มาถึงบาร์ นักเต้นระบำโยนป้ายอันหนึ่งให้ต้าชุนอย่างเกียจคร้าน "ไปที่อู่ต่อเรือหมายเลข 4 หาตาเฒ่าขี้เมาซะ เจ้าก็ฟังคำสั่งของเขา เริ่มจากงานจิปาถะไปก่อน ห้ามทำผิดพลาด เข้าใจไหม?"

เอาเถอะ เดิมทีคิดว่าเธอจะเป็นอาจารย์สอนเปลี่ยนอาชีพ แต่ผลคือเธอก็เป็นแค่นายหน้าคนหนึ่ง—นายหน้า?

ต้าชุนนึกขึ้นได้ทันที อาชีพนายหน้ามีความยืดหยุ่นและอิสระมากกว่า และหลังจากผ่านการประลองแล้ว ความสัมพันธ์ของเขากับเธอก็ไม่เหมือนเดิม ลองใช้กลยุทธ์ที่เคยล้มเหลวอีกครั้ง!

ต้าชุนยืนยันก่อน "คุณวิเวียน ตาเฒ่าขี้เมาคนนี้ชอบดื่มเหล้าไหมครับ?"

นักเต้นระบำประหลาดใจ "กะลาสีคนไหนไม่ชอบดื่มเหล้าบ้าง?"

ต้าชุนรู้สึกประหม่าเล็กน้อย "ผมเป็นคนใหม่ ไปมือเปล่าคงไม่ดีเท่าไหร่ จะขอร้องให้คุณวิเวียนยืมเหล้าดีๆ สักขวดไปเป็นของขวัญให้เขาได้ไหมครับ?"

ก่อนหน้านี้ขอให้เธอช่วยทำธุระเธอไม่ยอม ถ้างั้นเปลี่ยนเป็น "ยืม" ล่ะ เธอจะว่าอย่างไร?

นักเต้นระบำมองต้าชุนอย่างงุนงง "เจ้าล้อเล่นรึ?"

ล้มเหลวอีกแล้ว? ไม่ยอมแพ้หรอกนะ!

ต้าชุนกล่าวอย่างจนใจ "เป็นผมที่เสียมารยาทเอง ผมไปเดี๋ยวนี้แหละครับ"

นักเต้นระบำหัวเราะ "ข้าหมายความว่า ตาเฒ่าขี้เมานั่นจะมีปัญญาดื่มเหล้าดีๆ ได้ยังไง? แต่เจ้าแน่ใจนะว่าจะยืม? ได้สิ ทำสัญญาไว้ ใช้เงินเดือนใช้คืน!"

ให้ตายเถอะ สำเร็จแล้ว! ขอแค่เธอยอมให้ยืม นั่นก็คือการเปิดประตูบานใหญ่!

ต้าชุนตื่นเต้น "ผมจะทำสัญญา!"

นักเต้นระบำหัวเราะ "งั้นก็ยืมเหล้ามังกรเพลิงเหมันต์ไปสักขวดแล้วกัน ราคา 10,000 เหรียญ ดอกเบี้ยก็... วันละสามส่วนพัน เป็นไง?"

ให้ตายเถอะ! เล่นของแพงสุดเลยเหรอเนี่ย ข้าขุดแร่เปิดบอทมาทั้งช่วงทดสอบยังได้แค่หกพันเหรียญเอง! ดอกเบี้ยก็วันละ 30 เหรียญ แล้วต้นทุนเหล้านี่มันเท่าไหร่กันแน่?

ต้าชุนรู้สึกปวดหัวตึ้บๆ "ตกลง!"

— [แจ้งเตือนระบบ: คุณได้ทำสัญญาเงินกู้กับวิเวียน ก่อนที่จะชำระหนี้ตามสัญญาเสร็จสิ้น จะไม่สามารถกู้ยืมเพิ่มเติมได้...]

นักเต้นระบำดีดนิ้วหนึ่งครั้ง พนักงานก็ยกกล่องไม้สลักลายมังกรคู่ทะยานฟ้าที่ตกแต่งอย่างสวยงามมาให้อย่างนอบน้อม

นักเต้นระบำหัวเราะ "เหล้านี่ค่อนข้างมีค่า ไม่แน่ว่าระหว่างทางอาจจะถูกขโมยได้ ให้รถไปส่งเจ้าสักหน่อยแล้วกัน ไปขึ้นรถที่ประตูหลังเถอะ"

พนักงานกล่าวอย่างนอบน้อม "เชิญทางนี้ขอรับ"

ความรู้สึกที่ได้รับการดูแลอย่างดีแบบนี้... ดูเหมือนว่าจะเกิดเหตุการณ์อะไรบางอย่างขึ้น หนี้ก้อนนี้ก็นับว่าคุ้มค่า!

"ขอบคุณครับ!"

จากนั้นก็ขึ้นรถม้าของพนักงานที่ประตูหลังเพื่อไปยังอู่ต่อเรือ เมื่อเทียบกับผู้เล่นนับล้านบนถนนก่อนหน้านี้ พอมาถึงเขตชานเมืองที่อู่ต่อเรือตั้งอยู่ ผู้เล่นก็เริ่มน้อยลงเรื่อยๆ จนกระทั่งไม่มีเลย

ต้าชุนตื่นเต้นมาก นี่แสดงว่าเขาได้มาถึงดินแดนที่ไม่มีผู้เล่นคนใดในโลกเคยมาถึงมาก่อน แน่นอนว่า แม้จะมีผู้เล่นระดับสูงที่ได้รับเนื้อเรื่องของอู่ต่อเรือ ก็คงจะเป็นที่นครแนวหน้าทองแดงที่เชี่ยวชาญด้านช่างกล ที่นั่นยังสามารถสร้างเรือเหาะและเรือดำน้ำได้อีกด้วย

เมื่อถึงโรงงานและลงจากรถ ต้าชุนก็แสดงป้ายให้ยามที่อู่ต่อเรือดูอย่างเกียจคร้าน และได้รับอนุญาตให้เข้าไป

คนงานในโรงงานเล่นไพ่ นอนหลับกันอย่างเกียจคร้านและกระจัดกระจายไปทั่ว แม้ต้าชุนจะรู้ว่าอู่ต่อเรือไม่ใช่จุดแข็งของนครเหล็กดำ แต่การที่มันย่ำแย่และปล่อยปละละเลยขนาดนี้... อันที่จริงแล้วเป็นเรื่องดี! ยิ่งย่ำแย่และอู้งานมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งมีการทุจริตมากเท่านั้น การให้เหล้าเป็นของขวัญก็จะยิ่งได้ผล...

จากนั้นก็หาอู่ต่อเรือหมายเลข 4 ที่ทรุดโทรมจนเจอ การแจ้งเตือนภารกิจบอกให้เห็นชายชราขี้เมาคนหนึ่ง ก็คือเขาคนนี้นี่เอง ไม่รู้ว่า NPC ประเภทขี้เมาจะมีระดับสติปัญญาสูงแค่ไหน?

ต้าชุนเดินเข้าไปยื่นป้ายให้ก่อน

ชายชรามองอย่างดูถูก "คนของบารอนอ้วนเผิงส่งมา คนหนุ่มๆ ทำอะไรดีๆ ไม่เป็นรึไง..."

อาชีพนี้มันแย่ขนาดนั้นเลยเหรอ? แต่แค่ท่าทีดูถูกที่เจ้ามีต่อเจ้าอ้วนคนนั้น เราก็เป็นเพื่อนกันแล้ว

ต้าชุนรีบหยิบกล่องออกมา "ท่านผู้เฒ่า นี่เป็นน้ำใจเล็กๆ น้อยๆ จากผม โปรดรับไว้ด้วยครับ!"

ชายชราตัวสั่นสะท้าน สีหน้าบนใบหน้าเปลี่ยนจากดูถูกเป็นตกใจ แล้วเปลี่ยนเป็นเทิดทูนในทันที "ให้...ให้ข้ารึ?"

แม้จะถาม แต่สองมือก็คว้ากล่องไว้แน่นแล้ว

— [แจ้งเตือนระบบ: คุณมอบของขวัญล้ำค่า "เหล้ามังกรเพลิงเหมันต์" ให้กับตาเฒ่าขี้เมา ค่าความสัมพันธ์ของคุณกับตาเฒ่าขี้เมาเพิ่มขึ้นเป็น "ชื่นชม"!]

ให้ตายเถอะ! จากคนแปลกหน้ากระโดดข้ามค่าความสัมพันธ์ไปห้าหกระดับจนถึงชื่นชมเลยเหรอเนี่ย ข้าให้ดอกไม้ผู้หญิงเป็นร้อยดอกยังไม่เท่าเหล้าขวดนี้เลย!

ชายชราซ่อนเหล้าไว้กับตัวทันที มองซ้ายมองขวาอย่างตื่นเต้น "เจ้าหนุ่ม มาที่ห้องพักของข้าก่อน!"

มีเรื่องดีๆ เกิดขึ้นแน่ๆ นี่แหละที่เขาเรียกว่าบุหรี่ปูทาง เหล้าเปิดประตู ผู้เล่นใหม่พบผู้มีพระคุณ!

ชายชราเดินไปพูดไป "เจ้ารู้ไหมว่างานแรกของเจ้าคืออะไร?"

ต้าชุนเดาออกแล้ว "ขูดเพรียงกับหอยที่เกาะอยู่ใต้ท้องเรือ?"

ชายชราพยักหน้า "ถูกต้อง หอยพวกนี้สามารถหลั่งกรดชนิดหนึ่งออกมาซ้อนทับกันจนเกาะอยู่ใต้ท้องเรือ แข็งเหมือนหิน ถ้าไม่ขูดออกให้ทันเวลาก็จะกัดกร่อนท้องเรือจนเรือจมได้ อันที่จริงแล้ว หอยที่เกาะกันเป็นกลุ่มแบบนี้ก็เป็นแร่หินกรดชนิดหนึ่งที่ใช้ในการเล่นแร่แปรธาตุ การที่เจ้าขูดพวกมันออกก็เท่ากับเป็นการฝึกขุดแร่ไปพร้อมๆ กับฝึกว่ายน้ำ การจะเป็นนักเก็บกวาดต้องว่ายน้ำเป็น"

ต้าชุนลังเลขึ้นมาทันที "แต่ผมไม่ได้ไปเรียนขุดแร่ที่สมาคมคนงานเหมือง"

ชายชราหัวเราะ "ไม่เรียนน่ะดีแล้ว นี่เป็นการขุดแร่ในน้ำ วิธีการมันต่างจากการขุดแร่ในเหมือง สิ่งที่ต้องการคือให้เจ้าฝึกฝนและเรียนรู้ด้วยตัวเอง นั่นแหละคือการขุดแร่ที่แท้จริง! การเริ่มต้นอาจจะยากหน่อย แต่ต่อไปการจะไปถึงระดับผู้เชี่ยวชาญหรือปรมาจารย์ก็จะง่ายขึ้นมาก"

ต้าชุนตาสว่างขึ้นมาทันที คำพูดของเขาประโยคเดียวก็ชี้ให้เห็นถึงกุญแจสำคัญของการฝึกขุดแร่แล้ว!

ชายชราชี้นิ้วไปยังประภาคารที่ไกลออกไปในทะเลซึ่งดูเหมือนปลายเข็ม "นั่นคือช่องแคบอ่าวเหนือ มีวาฬแก่ตัวหนึ่งที่บนตัวก็เต็มไปด้วยเพรียงเกาะอยู่ มันเจ็บปวดมาก เวลาเรือแล่นผ่านมันก็จะเข้ามาชนเพื่อขูดตัว ซึ่งก็ทำให้โรงงานต่อเรือได้งานมาไม่น้อยเลย—วาฬตัวนี้ก็เป็นภารกิจระดับสูงของนักเก็บกวาดเหมือนกัน! เจ้าลองคิดดูแต่เนิ่นๆ ได้เลย"

ต้าชุนตกใจ "ไปขุดเพรียงบนตัววาฬเหรอครับ?"

ชายชราหัวเราะ "มีปัญญาขุดเพรียงแล้ว ทำไมไม่ฆ่ามันซะเลยล่ะ?"

ต้าชุนพบจุดสำคัญทันที "ถ้าหากวาฬไม่ชนเรือแล้ว โรงงานต่อเรือจะไม่เสียรายได้เหรอครับ?"

ชายชราหัวเราะลั่น "เรื่องแบบนี้ตาเฒ่าก็ไม่รู้จะทำยังไงเหมือนกัน อีกอย่างนะ ทำงานสายนี้ยังต้องไปตามสถานที่สกปรกและมีผีสิงบ่อยๆ เรื่องนี้เจ้าไปถามยายแก่หมอดูที่ร้านโหราศาสตร์ในซอยมืดได้"

ที่แท้คือการไล่ผี เป็นอาชีพที่สูงส่งจริงๆ!

ระหว่างที่พูดคุยกัน ก็มาถึงห้องพักของชายชรา ซึ่งก็คือโกดังขนาดใหญ่ที่รกไปด้วยกล่องและคันเบ็ดต่างๆ นานา และมีแมลงวันบินว่อนอยู่ตรงมุมกำแพงที่ดูเหมือนจะเป็นห้องครัว

ชายชราชะโงกเข้าไปในกล่องแล้วหยิบของที่ดูเหมือนแว่นตาว่ายน้ำกับชุดดำน้ำรัดรูปออกมา แล้วพ่นน้ำมันลงไปชั้นหนึ่ง "เจ้าหนุ่ม นี่เป็นของที่ตาเฒ่าใช้ตอนหนุ่มๆ ตอนนี้ให้เจ้ายืมไปก่อน ถ้าเป็นคนอื่น ตาเฒ่าไม่ใจดีขนาดนี้หรอกนะ"

— [แจ้งเตือนระบบ: คุณได้รับอุปกรณ์ยืมจากตาเฒ่าขี้เมา "ชุดดำน้ำหนังฉลามเก่า" และ "น้ำมันฉลาม"]

ชุดดำน้ำหนังฉลามเก่า: น้ำหนัก 8, พลังป้องกัน +7, ปกป้องดวงตา, ต้านทานการกัดกร่อน +87% (เมื่อทาน้ำมัน), ลดแรงต้านในน้ำ 74% (เมื่อทาน้ำมัน) ความทนทาน 32/1000

น้ำมันฉลาม: น้ำหนัก 0.6, ใช้สำหรับทาเครื่องหนังเพื่อกันน้ำและกันการกัดกร่อน ยังสามารถใช้ได้อีก 4 ครั้ง

...

ต้าชุนตกใจ ไม่ใช่แค่เพราะค่าสถานะเป็นเปอร์เซ็นต์สองแถวที่ดูเวอร์วังราวกับของเทพ แต่ที่สำคัญคือ "ลดแรงต้าน" นี่สิ! ค่าสถานะแบบนี้คล้ายกับ "ลดความต้านทานเวทมนตร์" หรือ "ลดพลังป้องกัน" ล้วนเป็นค่าสถานะระดับสูง! ตัวอย่างเช่น ในสถานการณ์ปกติ หากต้องการสร้างความเสียหายเท่าเดิม ก็ต้องเพิ่มพลังโจมตีหรือไม่ก็ลดพลังป้องกัน ดูเหมือนว่าทั้งสองอย่างจะให้ผลลัพธ์เดียวกัน

แต่ในสถานการณ์ที่ไม่ปกติ เช่น ในน้ำ ในน้ำไม่มีคำว่า "แรงเยอะชนะทุกสิ่ง" ยิ่งออกแรงมากเท่าไหร่ แรงต้านที่ได้รับก็จะยิ่งมากขึ้นเท่านั้น ทำให้กระสุนในน้ำยิงไปได้ไกลสุดแค่เมตรเดียว ในตอนนั้น "ลดแรงต้าน" ก็จะกลายเป็นค่าสถานะที่เทียบเท่าของเทพ...

แต่พอเห็นว่าความทนทานของอุปกรณ์นี้เหลือแค่ 32 ต้าชุนก็เริ่มร้อนใจ "ท่านผู้เฒ่า ความทนทานนี่ไม่พอแล้ว ซ่อมได้ไหมครับ?"

ชายชราส่ายหน้าถอนหายใจ "นี่ไม่ใช่หนังฉลามธรรมดาๆ ไม่เคยได้ยินว่ามีใครซ่อมได้ ใส่จนพังก็พังไปเถอะ เจ้าพยายามเรียนรู้อะไรสักอย่างก่อนที่มันจะพังก็แล้วกัน..."

จริงด้วย นี่คือค่าความทนทานสูงสุด 1000 อุปกรณ์ทั่วไปมีค่าความทนทานสูงสุดแค่ 100 นี่มันวัสดุจากฉลามระดับบอสชัดๆ! ตอนหนุ่มๆ ชายชราคนนี้ต้องมีเรื่องราวไม่ธรรมดาแน่!

ชายชราส่งจอบมือเดียวที่คล้ายกับที่ใช้เก็บสมุนไพรให้ต้าชุน แล้วโบกมือไล่อย่างร้อนรน "ไปเถอะๆ ตาเฒ่าจะดื่มเหล้าแล้ว ถ้าจอบพังก็กลับมาเอาใหม่ แต่อย่าปลุกตาเฒ่าก็แล้วกัน..."

กล้าดื่มเหล้าในเวลางานจริงๆ ด้วย โรงงานนี้ย่ำแย่แบบนี้มีแววรุ่ง!

งั้นก็เปลี่ยนชุดแล้วลุยเลย

[จบแล้ว]