บทที่ 37 - จงตื่นขึ้น! เอ็นจาคุ!

บทที่ 37 - จงตื่นขึ้น! เอ็นจาคุ!

☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉

หลังจากนอนหัวเราะอยู่บนพื้นครู่หนึ่ง อิจิโร่ก็ค่อยๆ หยุดหัวเราะ แต่รอยยิ้มที่ยังคงค้างอยู่บนมุมปากก็แสดงให้เห็นถึงอารมณ์ของเขาในตอนนี้ได้เป็นอย่างดี

อิจิโร่ลุกขึ้นเดินไปที่กลางวงแหวนแปรธาตุ หยิบดาบฟันวิญญาณบนพื้นขึ้นมา หลังจากพิจารณาอยู่ครู่หนึ่งก็เหน็บไว้ที่เอว วางไว้ข้างใต้ดาบฟันวิญญาณโลกะ เมื่อวางดาบสองเล่มไว้ด้วยกัน ในฐานะผู้ครอบครอง อิจิโร่ก็สามารถรู้สึกถึงความผิดปกติได้อย่างชัดเจน ดาบเล่มนี้ตายแล้ว มันเป็นเพียงแค่เครื่องมือดาบ ไม่ใช่ดาบฟันวิญญาณที่แท้จริง

ทว่าสิ่งเหล่านี้ล้วนอยู่ในการคำนวณของอิจิโร่ เขาเดินไปยังลานฝึกอย่างใจเย็น เริ่มทำการสาธิตต่างๆ เก็บข้อมูล

พลบค่ำ อิจิโร่จุดโคมไฟนอนคว่ำอยู่บนพื้น ปรับปรุงข้อมูลการแปรธาตุดาบฟันวิญญาณจำลองลงในหนังสือเล่มหนึ่งอย่างต่อเนื่อง เนื่องจากเขามีความคิดนี้มาตั้งแต่แรก ดังนั้นเทคโนโลยีดาดาบฟันวิญญาณจำลองในปัจจุบันก็เหมือนกับยาฟื้นฟูพลังวิญญาณ สามารถทำซ้ำได้โดยไม่ต้องพึ่งพาการเล่นแร่แปรธาตุโดยตรง ความแตกต่างมีเพียงแค่เรื่องประสิทธิภาพและคุณภาพเท่านั้น

ซึ่งก็คือไม่สามารถผลิตจำนวนมากได้

จุดนี้จริงๆ แล้วก็เหมือนกับวิทยาศาสตร์สมัยใหม่ เทคโนโลยีทั้งหมด ในตอนแรกล้วนเป็นเพียงผลผลิตจากห้องปฏิบัติการ หากจะนำไปใช้ในการผลิตจำนวนมากอย่างเป็นทางการ ยังต้องเอาชนะอุปสรรคอีกมากมาย

ทว่านี่ก็ไม่ใช่เรื่องที่อิจิโร่ต้องกังวล อย่างไรเสียความคิดของเขาก็ไม่ต่างอะไรกับนักวิทยาศาสตร์ในชาติแรกเหล่านั้น เขารับผิดชอบแค่การวิจัยและพัฒนา ส่วนเรื่องการผลิตจำนวนมากและการเผยแพร่ ก็โยนให้คนอื่นทำทั้งหมด ไม่เพียงแต่จะลดพลังงานของตัวเองลงอย่างมาก ยังอาจจะมีเรื่องน่าประหลาดใจที่ไม่คาดคิดอีกด้วย

เพราะอย่างไรเสียการวิจัยทางวิทยาศาสตร์แบบนี้ ไม่เคยเป็นสิ่งที่คนคนเดียวจะทำได้ เช่น นักวิทยาศาสตร์ที่มีชื่อเสียงในชาติแรกเหล่านั้น อย่างท่านหยวน ท่านถู ท่านเฉียน และคนอื่นๆ ล้วนเป็นนักวิจัยชั้นหนึ่ง มีความสำเร็จที่ไม่ธรรมดา แต่ถึงแม้จะแข็งแกร่งอย่างพวกเขา ข้างหลังก็ยังมีทีมงานขนาดใหญ่

หรืออย่างศาสตราจารย์หยาง เจิ้นหนิง ที่มีชื่อเสียงเทียบเท่ากับนิวตันและไอน์สไตน์ที่แผ่นไม้โลงศพก็ยังปิดไม่มิด ถ้าหากไม่มีสภาพแวดล้อมการวิจัยที่ยอดเยี่ยมในต่างประเทศ ก็อาจจะไม่สามารถบรรลุผลสำเร็จที่น่าทึ่งเช่นนี้ได้

ดังนั้นอิจิโร่จึงไม่จำเป็นต้องทำทุกอย่างด้วยตัวเอง เขาเพียงแค่ทำในสิ่งที่ตัวเองสนใจก็พอ อย่างไรเสียก็เกิดใหม่มาสองชาติแล้ว สมองของเขาในตอนนี้ดีกว่าเดิมมาก ความมั่นใจที่จะไม่ด้อยกว่าคนอื่น ก็ยังมีอยู่

เช้าวันรุ่งขึ้น อิจิโร่ตื่นขึ้นมาจากความฝัน ขยี้ตา พลิกดูคู่มือเล่มใหม่ที่จดไว้เต็มอย่างภาคภูมิใจเล็กน้อย ยิ้มอย่างพอใจ จัดการที่เกิดเหตุอย่างลวกๆ แขวนดาบฟันวิญญาณจำลองไว้ที่เอว ก็หันหลังเดินออกจากพื้นที่ใต้ดินไป

ข่าวดีนี้ เขาจะไปบอกให้หัวหน้าหน่วยทราบ ให้เธอประหลาดใจ การผงาดขึ้นของหน่วยที่สี่ อยู่ในวันนี้!

“ท่านหัวหน้า~ ท่านหัวหน้า~ ท่านอยู่ไหมครับท่านหัวหน้า?” ทันทีที่เดินเข้าหน่วย อิจิโร่ก็ตะโกนเสียงดัง ตลอดทาง เขายิ่งคิดยิ่งตื่นเต้น สำหรับหน่วยที่สี่แล้ว นี่มันคือสิ่งประดิษฐ์ที่พลิกโฉมหน้า!

“ฟิ้ว~ ปัง!”

ขณะที่อิจิโร่กำลังตะโกนเสียงดังอยู่นั้น กระสุนพลังวิญญาณสีขาวขุ่นลูกหนึ่งก็พุ่งออกมาจากห้องทำงานของหัวหน้าหน่วย กระแทกเข้าที่หน้าผากของอิจิโร่อย่างแม่นยำ

“ตะโกนโหวกเหวกโวยวายเสียมารยาท! เจ้ากลายเป็นคนใจร้อนแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?”

ระหว่างที่พูด หัวหน้าอุโนะฮานะก็พาคิโยโนะสุเกะรองหัวหน้าหน่วยเดินออกมาจากห้องทำงานช้าๆ ทั้งสองคนมองอิจิโร่ด้วยรอยยิ้มเต็มใบหน้า เมื่อวานอิจิโร่จากไปอย่างกะทันหัน ทิ้งไว้เพียงกระดาษโน้ตแผ่นหนึ่งทำให้พวกเขายังกังวลอยู่บ้าง แต่ตอนนี้เมื่อเห็นอิจิโร่กระโดดโลดเต้นมีชีวิตชีวา ในที่สุดก็วางใจลงได้

“ฮิๆ~ ท่านหัวหน้า ไปที่ลานฝึกกันเถอะ! ข้าจะให้ท่านดูของดี!”

“โอ้? งั้นเหรอ? งั้นก็ไปกันเถอะ ไปที่ลานฝึกเล็กๆ ข้างหลังด้วยกัน ทำความคุ้นเคยกับพื้นที่เสียหน่อย ต่อไปการฝึกวิชาดาบก็จะจัดขึ้นที่นั่น แต่ว่า ถือโอกาสนี้เลย ถ้าของที่แสดงทำให้ข้าไม่พอใจล่ะก็ ก็ให้ข้าฟันดาบหนึ่งวัน! ทางฝั่งโรงเรียนข้าจะอธิบายเอง!”

พูดจบ หัวหน้าอุโนะฮานะก็พาคิโยโนะสุเกะเดินไปยังข้างหลังด้วยรอยยิ้ม

สีหน้าที่ตื่นเต้นของอิจิโร่ชะงักไป จากนั้นก็เบ้ปากเล็กน้อย ดูเหมือนว่าวันนี้ดาบเล่มนี้คงจะไม่ได้ฝึกจริงๆ แล้ว ช่างน่าเสียดายจริงๆ~ จากนั้น ใบหน้าก็ปรากฏรอยยิ้มไนกี้ของราชันย์มังกรตามหัวหน้าหน่วยและพวกเขาไป

“ท่านหัวหน้า ดูให้ดีนะครับ!” ยืนอยู่กลางลานฝึก อิจิโร่ชักดาบฟันวิญญาณจำลองออกมา พูดอย่างมั่นใจ

‘หืม? ดาบสองเล่ม? เเมื่อกี้... ถึงกับไม่ทันได้สังเกตเลยหรือ? ดาบเล่มนี้น่าสนใจดีแฮะ’ คิโยโนะสุเกะตาเป็นประกายแวบหนึ่ง คิดในใจ อย่างไรเสียก็เป็นถึงรองหัวหน้าหน่วย เขามั่นใจในสายตาของตัวเองมาก ก่อนที่อิจิโร่จะชักดาบออกมา เขาแน่ใจว่ารับรู้ได้เพียงแค่ดาบเล่มเดียว

อีกด้านหนึ่งหัวหน้าอุโนะฮานะก็เหมือนกับคิโยโนะสุเกะ เมื่อกี้ก็ไม่ทันได้สังเกตว่าที่เอวของอิจิโร่มีดาบสองเล่ม แต่พลังของเธอแข็งแกร่งกว่าคิโยโนะสุเกะมาก ดังนั้นจึงมองออกในแวบเดียว ปรากฏการณ์เช่นนี้ เป็นเพราะดาบฟันวิญญาณของอิจิโร่จงใจปกปิด!

‘จิตวิญญาณของดาบฟันวิญญาณเล่มนี้แข็งแกร่งมาก! ความลับของดาบฟันวิญญาณยังมีอีกมากสินะดูท่า’

ในชั่วพริบตา ความคิดของทั้งสองคนก็พลิกผัน แต่ในความเป็นจริง... ทันทีที่อิจิโร่ชักดาบออกมา เวลากลับผ่านไปเพียงชั่วอึดใจเดียวเท่านั้น มือขวาก็ถือดาบขวางไว้ที่หน้าอก มือซ้ายทำเป็นนิ้วดาบกดลงบนตัวดาบ มุมปากปรากฏรอยยิ้มไนกี้ของราชันย์มังกร รูดไปทีหนึ่ง พร้อมกับตะโกนเสียงดัง!

“จงตื่นขึ้น! เอ็นจาคุ!”

“จิ๊บ~”

“พรึ่บ!”

ในสายตาที่ประหลาดใจของหัวหน้าอุโนะฮานะและพวกเขา เสียงร้องสั้นๆ ก็ดังขึ้น เปลวเพลิงสีส้มแดงที่ร้อนระอุพวยพุ่งออกมาจากตัวดาบ ก่อตัวเป็นคมดาบเพลิง!

“นี่มัน... ชิไค? ไม่ใช่! ดาบเล่มนี้ตายแล้ว! แรงดันวิญญาณก็ไม่มีการเปลี่ยนแปลง อิจิโร่ นี่คืออะไร!?”

“สมกับที่เป็นท่านหัวหน้าจริงๆ... มองเพียงปราดเดียวก็ทะลุปรุโปร่งแล้ว” อิจิโร่โบกเอ็นจาคุในมือ กล่าวว่า “นี่ไม่ใช่ชิไคจริงๆ และก็ไม่ใช่ดาบฟันวิญญาณ พูดให้ถูกคือ ไม่ใช่ดาบฟันวิญญาณสายตรง เป็นดาบฟันวิญญาณจำลอง!”

“ดาบฟันวิญญาณจำลอง?”

“ครับ หลักการที่แท้จริงข้าจะไม่พูดถึง พูดง่ายๆ ก็คือ การจำลองผลหลังจากปลดปล่อยชิไคของดาบฟันวิญญาณต่างๆ ผ่านการสร้างคาถาวิถีมาร เพื่อให้ได้ผลที่คล้ายกัน ปัจจุบันเป็นเพียงแค่การเริ่มต้น พลังจึงค่อนข้างอ่อน แน่นอนว่า”

อิจิโร่เปลี่ยนเรื่อง พูดต่อ “หากเป็นเพียงเท่านี้ ก็เป็นเพียงแค่วิถีมารแบบติดตั้งตายตัวที่พกพาสะดวกเท่านั้น ไม่สมควรแก่ชื่อดาบฟันวิญญาณจำลอง ที่เรียกว่าดาบฟันวิญญาณจำลอง เป็นเพราะมันเหมือนกับดาบฟันวิญญาณสายตรง มีฟังก์ชันการพัฒนาตัวเอง!

ถึงแม้จะไม่ไปปรับปรุงคาถาวิถีมารบนนั้นโดยมนุษย์ ในการใช้งานเป็นเวลานาน ก็จะค่อยๆ ปรับปรุงตัวเองเพราะโครงสร้างพิเศษของอาซาอุจิเอง ด้านนี้หลักการยังไม่ชัดเจนในตอนนี้ ข้าเพียงแค่ใช้ประโยชน์จากมันเท่านั้น แต่มีเรื่องหนึ่งที่สามารถยืนยันได้ ไม่ว่าจะเปลี่ยนแปลงอย่างไร มันก็ไม่สามารถกลายเป็นดาบฟันวิญญาณที่แท้จริงได้ เป็นเพียงแค่เครื่องมือดาบที่ทรงพลังเท่านั้น”

หลังจากพูดจบ อิจิโร่ก็ถือเอ็นจาคุที่ลุกไหม้อย่างต่อเนื่องมองหัวหน้าอุโนะฮานะอย่างเงียบๆ รอให้เธอรับข่าวที่น่าตกตะลึงนี้

ครู่ต่อมา หัวหน้าอุโนะฮานะก็หลับตาลงเล็กน้อย แล้วก็ลืมตาขึ้นมา ถามว่า “ใครก็ใช้ได้?”

“เนื่องจากมีคุณสมบัติในการเติบโต ผูกมัดไว้ มีเพียงคนที่เปิดใช้งานคนแรกเท่านั้นที่สามารถใช้ได้”

“ดาบฟันวิญญาณแบบไหนก็เลียนแบบได้?”

“ดูที่ความสามารถ ปัจจุบันสามารถสร้างได้เพียงแบบง่ายๆ เท่านั้น”

“ศักยภาพในการเติบโตเป็นอย่างไร?”

“ยกตัวอย่างเอ็นจาคุในมือของข้า ปัจจุบันความคาดหวังที่คาดการณ์ได้คือ สามารถทำได้ถึงระดับดาบฟันวิญญาณสายเพลิงที่แข็งแกร่งที่สุดรองจากริวจินจักกะ!”

รูม่านตาของหัวหน้าหน่วยขยายออกเล็กน้อย เธอรู้จักอิจิโร่ดี ถึงแม้บางครั้งจะไม่มีสาระ แต่ในเรื่องเหล่านี้กลับมีสติปัญญาเสมอ ค่อยๆ ถอนหายใจออกมา หัวหน้าหน่วยก็ถามอีกครั้ง “งั้นดาบฟันวิญญาณสายรักษาก็สร้างได้ด้วย?”

☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉

(จบตอน)