บทที่ 35 - ปฏิบัติการช่วยชีวิตคุจิกิ เคียวกะ!

บทที่ 35 - ปฏิบัติการช่วยชีวิตคุจิกิ เคียวกะ!

☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉

“อิจิโร่! เจ้ามาแล้ว ช่วยได้ไหม?” เมื่อเห็นอิจิโร่เดินเข้ามาในห้อง คิโยโนะสุเกะพลางประคองการรักษา พลางถามอย่างร้อนรน

“พอไหว ถ้าช้ากว่านี้พลังวิญญาณของข้าคงไม่พอแล้ว ทางฝั่งเจ้าประคองต่อไป พวกเราร่วมมือกันจัดการ” พูดจบ อิจิโร่ก็เดินไปยังคุจิกิ เคียวกะที่ลอยอยู่กลางอากาศ ก้มหน้าลงมองแผลที่หลังของเขา

ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็เปิดขวดยาฟื้นฟูพลังวิญญาณขวดหนึ่ง แล้วก็ป้อนให้คิโยโนะสุเกะดื่ม จากนั้นก็ดันแว่นตาขึ้น ขยับนิ้วเล็กน้อย สองมือวางลงเหนือบาดแผลของคุจิกิ เคียวกะโดยตรง ทันใดนั้นเส้นด้ายสีเขียวจำนวนมากก็ลอยออกมาจากมือของอิจิโร่ มุ่งหน้าไปยังบริเวณหัวใจ

บาดแผลของคุจิกิ เคียวกะรุนแรงอย่างยิ่ง ด้วยพลังวิญญาณในปัจจุบันของอิจิโร่ ไม่สามารถรักษาให้หายสนิทได้เลย ทำได้เพียงเลือกรักษาที่รุนแรงก่อน เพื่อรักษาชีวิตไว้ จากนั้นค่อยใช้เวลาจำนวนมากในการค่อยๆ จัดการ หรือไม่ก็รอให้หัวหน้าหน่วยกลับมา

ไม่ต้องพูดเลยว่า เป้าหมายแรกย่อมเป็นหัวใจที่สำคัญที่สุด ถึงแม้บาดแผลอีกสองแห่งจะสำคัญและถึงแก่ชีวิตอย่างยิ่ง แต่เมื่อเทียบกับหัวใจแล้ว ก็ยังด้อยกว่าเล็กน้อย

ภายใต้การควบคุมของอิจิโร่ เส้นด้ายสีเขียวที่ละเอียดกว่าเส้นผมทีละเส้นๆ ก็มุ่งหน้าไปยังหัวใจของคุจิกิ เคียวกะ เมื่อไปถึงหัวใจแล้ว ก็พันรอบรอยตัดของหัวใจเป็นชั้นๆ ถักทอเข้าด้วยกัน ค่อยๆ เติมเต็มบาดแผล

ช้าๆ เส้นด้ายสีเขียวก็ถักทอเข้าด้วยกันเป็นชั้นๆ ปิดรอยแผลที่หัวใจนี้ไว้ ทว่านี่เป็นเพียงแค่ขั้นตอนแรกเท่านั้น

หัวใจแตกต่างจากบาดแผลอื่นๆ ไม่ใช่แค่การเติมเต็มง่ายๆ ก็พอ ยังต้องยืนยันโครงสร้างภายในด้วย

นี่ก็เป็นเหตุผลว่าทำไมคิโยโนะสุเกะถึงแม้จะมีแรงดันวิญญาณแข็งแกร่งกว่าอิจิโร่ และก็เชี่ยวชาญการถักทอแห่งชีวิตแต่กลับไม่กล้าลงมือ เพราะเขาไม่สามารถทำการซ่อมแซมหัวใจที่ซับซ้อนขนาดนี้ได้

หลังจากเย็บที่นี่เสร็จแล้ว อิจิโร่ก็ถอนหายใจยาว เช็ดเหงื่อที่ผู้ช่วยเช็ดออกไปแล้วก็ไหลออกมาอีกครั้งบนหน้าผากอย่างลวกๆ วางสองมือลงเหนือบาดแผลอีกครั้ง จ้องมองอย่างตั้งใจ จากนั้น ท่ามกลางการไหลเวียนของพลังวิญญาณ กลุ่มพลังวิญญาณสีเขียวกลุ่มหนึ่งก็ปรากฏขึ้นจากในมือ พุ่งไปยังหัวใจ

นี่ก็ยังคงเป็นเส้นด้ายแห่งชีวิต เพียงแต่ละเอียดกว่าเมื่อครู่มาก เส้นด้ายจำนวนมากรวมตัวกันแล้วดูเหมือนกลุ่มก้อนมากกว่า ไม่ใช่ลักษณะทีละเส้นๆ เหมือนเมื่อก่อน

หลังจากที่เส้นด้ายที่ละเอียดอ่อนเหล่านี้เข้าไปในหัวใจแล้ว ภายใต้การควบคุมของอิจิโร่ก็ไม่ได้เข้าไปในตำแหน่งที่เขาเพิ่งจะเย็บไว้ในทันที แต่กลับพุ่งเข้าไปในหัวใจทั้งดวงเป็นจำนวนมาก และในขณะเดียวกัน ในหัวของอิจิโร่ก็ค่อยๆ สร้างแบบจำลองหัวใจที่ไม่สมบูรณ์ขึ้นมา จากนั้นก็อาศัยความรู้ที่เรียนมาเติมเต็มส่วนที่ไม่สมบูรณ์ของหัวใจนั้นเข้าไป หลังจากนั้นหัวใจที่สมบูรณ์ดวงหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในหัวของอิจิโร่อย่างชัดเจน

เรื่องราวต่อจากนั้นก็ง่ายขึ้นมาก เส้นด้ายจำนวนมากถูกดึงกลับมา เริ่มรวมตัวกันที่ตำแหน่งรอยแผลที่เย็บไว้ เคลื่อนที่ไปมาระหว่างช่องว่างของเส้นด้ายกับเส้นด้าย ตามแบบจำลองหัวใจในหัว ค่อยๆ ถักทอเป็นรูปเป็นร่าง

ไม่นาน ครึ่งชั่วโมงก็ผ่านไป เมื่อเส้นด้ายเส้นสุดท้ายพุ่งเข้าไปในหัวใจแล้ว อิจิโร่ก็ถอนหายใจยาว ถึงขั้นตอนนี้ การซ่อมแซมหัวใจก็ถือว่าเสร็จสิ้นแล้ว บาดแผลที่หลังข้างล่างเพียงแค่จัดการกับรอยแผลขนาดใหญ่เบื้องต้นก็พอแล้ว

ด้านนี้เนื่องจากไม่ต้องการความละเอียดอ่อนเหมือนหัวใจ จึงค่อนข้างง่าย เพียงแค่จัดการเบื้องต้นก็พอแล้ว แม้แต่ไม่ต้องให้อิจิโร่ลงมือ มอบให้คิโยโนะสุเกะก็พอแล้ว

ดังนั้นอิจิโร่จึงเพียงแค่จัดการกับบาดแผลอย่างง่ายๆ ทำให้มันไม่เลวร้ายลงไปอีก ก็หยุดการรักษาที่หลังแล้ว

แล้วก็... ด้านหน้า

พลิกคุจิกิ เคียวกะที่ลอยอยู่ให้หงายขึ้น เมื่อมองดูบาดแผลขนาดใหญ่สองแห่งที่หน้าอก อิจิโร่ก็สูดหายใจเข้าลึกๆ

บาดแผลที่หน้าอกถึงแม้จะไม่เกี่ยวข้องกับหัวใจ แต่กลับยุ่งยากกว่าหัวใจ!

เพราะที่นี่อวัยวะภายในที่บาดเจ็บมีมากกว่า!

แต่โชคดีที่อิจิโร่ไม่จำเป็นต้องซ่อมแซมทั้งหมดเหมือนหัวใจ หรือจะพูดว่าไม่ต้องซ่อมแซมทั้งหมดในตอนนี้ สำหรับอวัยวะภายในเหล่านี้ เขาสามารถซ่อมแซมบางส่วนก่อนได้ เพื่อให้พ้นขีดอันตราย จากนั้นค่อยๆ ไปซ่อมแซม นอกจากจะสิ้นเปลืองพลังวิญญาณและพลังจิตแล้ว ยังมีเหตุผลอื่นอีก

พูดง่ายๆ ก็คือ นี่เป็นงานระยะยาว

สูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วก็ดันแว่นตาขึ้นอีกครั้ง กดความเหนื่อยล้าในดวงตาลง นี่เป็นครั้งสุดท้ายแล้ว การสะกดจิตตัวเองไม่ใช่ของวิเศษ หากทำต่อไปหลังจากนี้ ก็จะทำให้เส้นเชือกที่ตึงอยู่ในใจขาดสะบั้นลงโดยสิ้นเชิง!

สูดหายใจเข้าอีกครั้ง หายใจออก อิจิโร่ยื่นสองมือออกไป จ้องมองบาดแผลอย่างตั้งใจ กระบวนการก็เหมือนกับการซ่อมแซมหัวใจเมื่อครู่ เย็บเบื้องต้น จากนั้นก็สร้างแบบจำลองในสมอง แล้วก็ทำการรักษาสุดท้าย

ในนั้นขั้นตอนการสร้างแบบจำลองในสมองเป็นสิ่งที่จำเป็น เพราะโครงสร้างอวัยวะภายในของแต่ละคนมีรายละเอียดบางอย่างไม่เหมือนกัน ท่านกล้าทำมั่วๆ ผู้ป่วยก็กล้าตายมั่วๆ นี่ก็เป็นเหตุผลว่าทำไมคิโยโนะสุเกะถึงไม่กล้าลงมือ เพราะเขาไม่ถนัดด้านนี้

โชคดีที่ ครั้งนี้ปริมาณงานถึงแม้จะมากกว่าหัวใจ แต่ก็ไม่จำเป็นต้องซ่อมแซมทั้งหมด ดังนั้นหลังจากที่อิจิโร่ยืนยันว่าคุจิกิ เคียวกะจะไม่ทิ้งผลข้างเคียงจากบาดแผลที่เหลืออยู่แล้ว จิตใจก็พลันผ่อนคลายลงทันที ทั้งคนก็โซซัดโซเซไปข้างหลังสองสามก้าว นั่งลงกับพื้น

สองมือค้ำพื้นข้างหลัง มองคิโยโนะสุเกะอย่างเหนื่อยล้า ยิ้มแล้วพูดว่า “รองหัวหน้าหน่วย พ้นขีดอันตรายแล้วครับ ต่อไปก็มอบให้ท่านแล้ว ข้าขอพัก... ก่อน...”

พูดจบ ก็ล้มหงายหลังไป นับว่าโชคยังดีที่ครั้งนี้ผู้ช่วยไหวตัวทัน ไม่ปล่อยให้เขาล้มลงกับพื้น ประคองอิจิโร่ไว้ได้ทัน

คิโยโนะสุเกะมองอิจิโร่อย่างชื่นชม ยิ้มแล้วพูดเสียงเบา “อืม ที่เหลือมอบให้ข้าเอง เจ้าไปพักก่อนเถอะ อิจิโร่”

หลังจากสั่งให้ผู้ช่วยพาอิจิโร่ไปพักแล้ว คิโยโนะสุเกะก็มองบาดแผลที่เหลืออยู่ของคุจิกิ เคียวกะ ยิ้มแล้วพูดกับตัวเองว่า “เอาล่ะ~ ถึงตาข้าลงสนามแล้ว ถ้าแบบนี้ยังช่วยกลับมาไม่ได้ ก็จะน่าอายเกินไปแล้ว!”

พูดจบ แสงสีเขียวในมือก็สว่างจ้าขึ้น บาดแผลที่เหลืออยู่ของคุจิกิ เคียวกะก็สมานตัวด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า แน่นอนว่า ส่วนอวัยวะภายในไม่มีการเปลี่ยนแปลง แต่นี่ไม่ส่งผลกระทบต่อการรักษา ภายใต้แสงสีเขียวที่ส่องสว่าง คุจิกิ เคียวกะก็ค่อยๆ พ้นขีดอันตราย ลมหายใจที่เดิมเหมือนเทียนใกล้จะดับก็กลับมาอย่างรวดเร็ว

คุจิกิ เคียวกะ ช่วยชีวิตสำเร็จ!

เมื่ออิจิโร่ตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ก็เป็นเวลาสามวันให้หลังแล้ว ความเหนื่อยล้าที่ถูกกดไว้ด้วยการสะกดจิตตัวเองหลายครั้งก็ระเบิดออกมาในทันทีที่อิจิโร่ล้มลง ทำให้เขาจมอยู่ในห้วงนิทราที่ลึกซึ้ง

โชคดีที่ ในช่วงเวลาสำคัญโลกะในดาบฟันวิญญาณได้ดึงเขาเข้าไปในโลกแห่งจิต แบ่งเบาความเหนื่อยล้าทางจิตใจของเขา ทำให้ิอิจิโร่สามารถทนทานต่อพายุทางจิตใจครั้งนี้ได้อย่างง่ายดายขึ้น

นี่ก็เป็นการเตือนสติอิจิโร่อย่างหนึ่งว่า ตอนนี้ของเขา ไม่ใช่คนธรรมดาคนเดิมอีกต่อไปแล้ว ค่าความเหนื่อยล้าที่สามารถทนทานได้ในตอนนี้เพิ่มขึ้นอย่างมาก แต่พร้อมกันนั้นก็หมายความว่า ความเหนื่อยล้าที่ถูกกดไว้ด้วยการสะกดจิตตัวเองก็มากขึ้นด้วย เมื่ออิจิโร่ในอนาคตแข็งแกร่งขึ้น นี่จะเป็นระเบิดทำลายตัวเองลูกหนึ่ง

2 พลิกห้าเท่าก็แค่เพิ่ม 8 แต่ 10 พลิกห้าเท่า นั่นก็เพิ่ม 40 แล้วนะ

แต่โชคดีที่ ตอนนี้ทุกอย่างยังไม่เกิดขึ้น ยังทันเวลา

หลังจากตื่นขึ้นมา อิจิโร่ก็ทิ้งกระดาษโน้ตไว้ในห้องผู้ป่วยแล้วก็รีบมุ่งหน้าไปยังหอพักอย่างรวดเร็ว ครั้งนี้ที่เข้าไปในโลกแห่งจิต นอกจากจะบรรเทาความเหนื่อยล้าทางจิตใจแล้ว เขายังได้ตกลงเรื่องหนึ่งกับโลกะด้วย

แผนการสร้างเครื่องมือดาบชิไค ผ่านแล้ว!!!

☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉

(จบตอน)